மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.58
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.58.1
इदमत्यद्भुतं चान्यदास्तीकस्यानुशुश्रुम ।
तथा वरैश्छन्द्यमाने राज्ञा पारिक्षितेन हि ॥ १.५८.१ ॥
இதுவும் மிகவும் அற்புதமான வேறொன்றும் ஆஸ்திகனைப் பற்றி நாங்கள் கேட்டோம்; பரீட்சித்தின் மகன் அரசன் அவருக்கு வரங்களை அளித்து விருப்பத்தை நிறைவேற்றியபோது.
1.58.2
इन्द्रहस्ताच्च्युतो नागः ख एव यदतिष्ठत ।
ततश्चिन्तापरो राजा बभूव जनमेजयः ॥ १.५८.२ ॥
இந்திரனின் கையிலிருந்து விழுந்த அந்த நாகம் வானிலேயே நின்றது; அப்போது அரசன் ஜனமேஜயன் கவலையில் ஆழ்ந்தான்.
1.58.3
हूयमाने भृशं दीप्ते विधिवद्वसुरेतसि ।
न स्म स प्रापतद्वह्नौ तक्षको भयपीडितः ॥ १.५८.३ ॥
விதிப்படி அக்னியில் ஆகுதி அளிக்கப்பட்டு மிகவும் பிரகாசமாக எரிந்தபோதும், பயத்தால் வருந்திய தக்ஷகன் அந்த நெருப்பில் விழவில்லை.
1.58.4
किं सूत तेषां विप्राणां मन्त्रग्रामो मनीषिणाम् ।
न प्रत्यभात्तदाऽग्नौ यत्स पपात न तक्षकः ॥ १.५८.४ ॥
ஓ சூதரே! அந்த ஞானிகளான அந்தணர்களின் மந்திரத் தொகுதி என்ன ஆனது? அப்போது நெருப்பில் தக்ஷகன் விழாதது ஏன் என்று அது பலிக்கவில்லையே?
1.58.5
तमिन्द्रहस्ताद्वित्रस्तं विसंज्ञं पन्नगोत्तमम् ।
आस्तीकस्तिष्ठ तिष्ठेति वाचस्तिस्रोऽभ्युदैरयत् ॥ १.५८.५ ॥
இந்திரனின் கையிலிருந்து அஞ்சி மயங்கிய அந்த நாகர்களில் சிறந்தவனை, ஆஸ்திகன் "நில், நில்" என்று மூன்று முறை கூவினான்.
1.58.6
वितस्थे सोऽन्तरिक्षे च हृदयेन विदूयता ।
यथा तिष्ठति वै कश्चित्खं च गां चान्तरा नरः ॥ १.५८.६ ॥
அவன் வானில் நின்றான்; நிலத்துக்கும் ஆகாயத்துக்கும் இடையில் வருந்திய மனதுடன் ஒருவன் நிற்பது போல் அவன் நின்றான்.
1.58.7
ततो राजाब्रवीद्वाक्यं सदस्यैश्चोदितो भृशम् ।
काममेतद्भवत्वेवं यथास्तीकस्य भाषितम् ॥ १.५८.७ ॥
அப்போது அவையினரால் மிகவும் தூண்டப்பட்ட அரசன் கூறினான்: ஆஸ்தீகர் சொன்னபடியே இது ஆகட்டும், இதுவே விருப்பம்.
1.58.8
समाप्यतामिदं कर्म पन्नगाः सन्त्वनामयाः ।
प्रीयतामयमास्तीकः सत्यं सूतवचोऽस्तु तत् ॥ १.५८.८ ॥
இந்தச் சடங்கு நிறைவு பெறட்டும், பாம்புகள் நலமாக இருக்கட்டும், இந்த ஆஸ்தீகர் மகிழட்டும்; சூதரின் சொல் உண்மையாகட்டும்.
1.58.9
ततो हलहलाशब्दः प्रीतिजः समजायत ।
आस्तीकस्य वरे दत्ते तथैवोपरराम च ॥ १.५८.९ ॥
ஆஸ்தீகருக்கு வரம் அளிக்கப்பட்டபோது மகிழ்ச்சியால் எழுந்த ஆரவாரம் ஒலித்தது; பின்னர் அது அடங்கியது.
1.58.10
स यज्ञः पाण्डवेयस्य राज्ञः पारिक्षितस्य ह ।
प्रीतिमांश्चाभवद्राजा भारतो जनमेजयः ॥ १.५८.१० ॥
அந்த யாகம் பாண்டவரின் வழித்தோன்றலும் பரீட்சித்தின் மகனுமான அரசனுடையது; பாரத அரசன் ஜனமேஜயன் மகிழ்ச்சியடைந்தான்.
1.58.11
ऋत्विग्भ्यः ससदस्येभ्यो ये तत्रासन्समागताः ।
तेभ्यश्च प्रददौ वित्तं शतशोऽथ सहस्रशः ॥ १.५८.११ ॥
அங்கு கூடியிருந்த ருத்விஜர்களுக்கும் அவையினருக்கும் அவன் நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் செல்வத்தை அளித்தான்.
1.58.12
लोहिताक्षाय सूताय तथा स्थपतये विभुः ।
येनोक्तं तस्य तत्राग्रे सर्पसत्रनिवर्तने ॥ १.५८.१२ ॥
லோஹிதாக்ஷ சூதனுக்கும், அதுபோல் அந்த ஸ்தபதிக்கும் அந்த வலிமையுள்ளவன் அளித்தான்; அவர் முன்பு அங்கு சர்ப்பசத்திரத்தை நிறுத்துவதைப் பற்றி கூறியவர்.
1.58.13
निमित्तं ब्राह्मण इति तस्मै वित्तं ददौ बहु ।
दत्त्वा द्रव्यं यथान्यायं भोजनाच्छादनान्वितम् ॥ १.५८.१३ ॥
அந்தப் பிராமணனை முன்னிட்டு அவனுக்கு மிகுந்த செல்வத்தைக் கொடுத்தான். முறைப்படி பொருளையும், உணவும் உடையும் சேர்த்துக் கொடுத்தான்.
1.58.14
प्रीतस्तस्मै नरपतिरप्रमेयपराक्रमः ।
ततश्चकारावभृथं विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ १.५८.१४ ॥
அவனால் மகிழ்ந்த அளவற்ற வீரியமுள்ள அரசன், பின்னர் விதிப்படி காணப்பட்ட கர்மத்தால் அவபிருத நீராட்டைச் செய்தான்.
1.58.15
आस्तीकं प्रेषयामास गृहानेव सुसंस्कृतम् ।
राजा प्रीतमनाः प्रीतं कृतकृत्यं मनीषिणम् ॥ १.५८.१५ ॥
அரசன் மகிழ்ந்த மனத்துடன், மகிழ்ந்து கடமையை முடித்த ஞானியான ஆஸ்திகனை நன்கு மதித்து அவன் வீட்டுக்கே அனுப்பினான்.
1.58.16
पुनरागमनं कार्यमिति चैनं वचोऽब्रवीत् ।
भविष्यसि सदस्यो मे वाजिमेधे महाक्रतौ ॥ १.५८.१६ ॥
"மீண்டும் வர வேண்டும்" என்று அவனிடம் சொன்னான்: "என் பெரிய யாகமான அசுவமேதத்தில் நீ சபையினராக இருப்பாய்."
1.58.17
तथेत्युक्त्वा प्रदुद्राव तदास्तीको मुदा युतः ।
कृत्वा स्वकार्यमतुलं तोषयित्वा च पार्थिवम् ॥ १.५८.१७ ॥
"சரி" என்று சொல்லி ஆஸ்திகன் மகிழ்ச்சியுடன் உடனே புறப்பட்டான்; தனது ஒப்பற்ற கடமையை முடித்து அரசனை மகிழ்வித்தபின்.
1.58.18
स गत्वा परमप्रीतो मातुलं मातरं च ताम् ।
अभिगम्योपसंगृह्य तथा वृत्तं न्यवेदयत् ॥ १.५८.१८ ॥
அவன் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் சென்று, மாமனையும் தாயையும் அணுகி, அவர்களைத் தழுவி, நடந்ததை அப்படியே தெரிவித்தான்.
1.58.19
एतच्छ्रुत्वा प्रीयमाणाः समेता ।
ये तत्रासन्पन्नगा वीतमोहाः।
आस्तीके वै प्रीतिमन्तो बभूवु-
रूचुश्चैनं वरमिष्टं वृमीष्व ॥ १.५८.१९ ॥
இதைக் கேட்டு அங்கு கூடியிருந்த, மயக்கம் நீங்கிய நாகர்கள் மகிழ்ந்தனர். அவர்கள் ஆஸ்தீகன் மீது அன்பு கொண்டு அவனிடம், "நீ விரும்பும் வரத்தைத் தேர்ந்தெடு" என்றனர்.
1.58.20
भूयोभूयः सर्वशस्तेऽब्रुवंस्तं ।
किं ते प्रियं करवामाद्य विद्वन्।
प्रीता वयं मोक्षिताश्चैव सर्वे ।
कामं किं ते करवामाद्य वत्स ॥ १.५८.२० ॥
மீண்டும் மீண்டும் அனைவரும் அவனிடம், "அறிஞனே! இன்று உனக்கு என்ன பிரியமானதைச் செய்யலாம்? நாங்கள் அனைவரும் மகிழ்ச்சியடைந்து விடுவிக்கப்பட்டோம். குழந்தாய், இன்று உன் விருப்பப்படி நாங்கள் என்ன செய்யட்டும்?" என்றனர்.
1.58.21
सायं प्रातर्ये प्रसन्नात्मरूपा ।
लोके विप्रा मानवा ये परेऽपि।
धर्माख्यानं ये पठेयुर्ममेदं ।
तेषां युष्मन्नैव किंचिद्भयं स्यात् ॥ १.५८.२१ ॥
மாலையிலும் காலையிலும், மகிழ்ந்த மனதோடும் நல்லுருவோடும், இவ்வுலகில் அந்தணரோ மனிதரோ மற்றவரோ எவர் என் இந்த தர்மக் கதையை ஓதுவாரோ, அவர்களுக்கு உங்களால் எந்த பயமும் ஏற்படாது.
1.58.22
तैश्चाप्युक्तो भागिनेयः प्रसन्नै-
रेतत्सत्यं काममेवं वरं ते।
प्रीत्या युक्ताः कामितं सर्वशस्ते ।
कर्तारः स्म प्रवणा भागिनेय ॥ १.५८.२२ ॥
அந்த மகிழ்ந்த நாகர்களும் மருமகனிடம் சொன்னார்கள், "இது உண்மை; உன் விருப்பப்படி வரம் உனக்கு இவ்வாறே கிடைக்கட்டும். அன்புடன் நாங்கள் உன் அனைத்து விருப்பங்களையும் நிறைவேற்ற ஆயத்தமாக உள்ளோம், மருமகனே."
1.58.23
असितं चार्तिमन्तं च सुनीथं चापि यः स्मरेत् ।
दिवा वा यदि वा रात्रौ नास्य सर्पभयं भवेत् ॥ १.५८.२३ ॥
அசிதன், ஆர்த்திமான், சுநீதன் ஆகியோரை எவன் நினைவுகூர்கிறானோ, பகலிலோ இரவிலோ, அவனுக்கு பாம்புகளால் பயம் ஏற்படாது.
1.58.24
यो जरत्कारुणा जातो जरत्कारौ महावशाः ।
आस्तीकः सर्पसत्रे वः पन्नगान्योऽभ्यरक्षत।
तं स्मरन्तं महाभागा न मां हिंसितुमर्हथ ॥ १.५८.२४ ॥
ஜரத்காரு என்பவரிடமிருந்து ஜரத்காருவுக்குப் பிறந்த மிகுந்த வல்லமையுள்ள ஆஸ்தீகர், சர்ப்பயாகத்தில் உங்களைப் பாம்புகளைக் காத்தவர். அவரை நினைவுகூரும் என்னை, மகாபாக்கியசாலிகளே, நீங்கள் தீங்கு செய்யத் தகாது.
1.58.25
सर्पापसर्प भद्रं ते गच्छ सर्प महाविष ।
जनेमेजयस्य यज्ञान्ते आस्तीकवचनं स्मर ॥ १.५८.२५ ॥
சர்ப்பமே, விலகிப் போ, உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும்; மகாவிஷமுள்ள சர்ப்பமே, போ. ஜனமேஜயனின் யாகம் முடிவில் ஆஸ்தீகரின் வார்த்தையை நினைவில் கொள்.
1.58.26
आस्तीकस्य वचः श्रुत्वा यः सर्पो न निवर्तते ।
शतधा भिद्यते मूर्धा शिंशवृक्षफलं यथा ॥ १.५८.२६ ॥
ஆஸ்தீகரின் வார்த்தையைக் கேட்டும் திரும்பாத சர்ப்பத்தின் தலை, சிம்சபா மரத்தின் பழம் போல நூறு துண்டுகளாகப் பிளக்கப்படும்.
1.58.27
स एवमुक्तस्तु तदा द्विजेन्द्रः ।
समागतैस्तैर्भुजगेन्द्रमुख्यैः।
संप्राप्य प्रीतिं विपुलां महात्मा ।
ततो मनो गमनायाथ दध्रे ॥ १.५८.२७ ॥
அவ்வாறு சொல்லப்பட்டவராய், அப்போது பிராமணர்களில் சிறந்த அந்த மகாத்மா, அங்கு கூடியிருந்த சர்ப்பத் தலைவர்களால் மிக்க மகிழ்ச்சி அடைந்து, பின்பு செல்ல மனம் வைத்தார்.
1.58.28
इत्येवं नागराजोऽथ नागानां मध्यगस्तदा ।
उक्त्वा सहैव तैः सर्पैः स्वमेव भवनं ययौ ॥ १.५८.२८ ॥
இவ்வாறு நாகங்களின் நடுவில் இருந்த அந்த நாகராஜன், அப்போது அந்த சர்ப்பங்களுடன் சேர்ந்து பேசிவிட்டு, தன் சொந்த மாளிகைக்குச் சென்றான்.
1.58.29
मोक्षयित्वा तु भुजगान्सर्पसत्राद्द्विजोत्तमः ।
जगाम काले धर्मात्मा दिष्टान्तं पुत्रपौत्रवान् ॥ १.५८.२९ ॥
சர்ப்பயாகத்திலிருந்து சர்ப்பங்களை விடுவித்த அந்தச் சிறந்த பிராமணர், தர்மாத்மாவாய், மகன்களும் பேரன்களும் உடையவராய், உரிய காலத்தில் தமக்கு விதிக்கப்பட்ட முடிவை அடைந்தார்.
1.58.30
इत्याख्यानं मयास्तीकं यथावत्तव कीर्तितम् ।
यत्कीर्तयित्वा सर्पेभ्यो न भयं विद्यते क्वचित् ॥ १.५८.३० ॥
இவ்வாறு ஆஸ்தீக கதையை நான் உனக்கு முறையாக எடுத்துரைத்தேன். இதனை ஓதுபவனுக்கு பாம்புகளால் எங்கும் பயம் ஏற்படாது.
1.58.31
यथा कथितवान्ब्रह्मन्प्रमतिः पूर्वजस्तव ।
पुत्राय रुरवे प्रीतः पृच्छते भार्गवोत्तम ॥ १.५८.३१ ॥
பிராமணனே, உன் முன்னோன் பிரமதி மகிழ்ச்சியுடன் தன் மகன் ருருவிடம் கூறியதுபோல், பார்கவர்களில் சிறந்தவனே, கேட்டவனுக்கு நான் கூறினேன்.
1.58.32
यद्वाक्यं श्रुतवांश्चाहं तथा च कथितं मया ।
आस्तीकस्य कवेर्विप्र श्रीमच्चरितमादितः ॥ १.५८.३२ ॥
பிராமணனே, நான் கேட்ட சொற்களையும், நான் கூறியவற்றையும், கவி ஆஸ்தீகரின் மகிமை பொருந்திய சரிதத்தை ஆரம்பம் முதல் கூறியுள்ளேன்.
1.58.33
यन्मां त्वं पृष्टवान्ब्रह्मञ्श्रुत्वा डुण्डुभभाषितम् ।
व्येतु ते सुमहद्ब्रह्मन्कौतूहलमरिन्दम ॥ १.५८.३३ ॥
பிராமணனே, டுண்டுபனின் சொற்களைக் கேட்டு நீ என்னிடம் கேட்ட அந்த பெரும் ஆர்வம் நீங்கட்டும், எதிரிகளை அடக்குபவனே.
1.58.34
श्रुत्वा धर्मिष्ठमाख्यानमास्तीकं पुण्यवर्धनम् ।
सर्वपापविनिर्मुक्तो दीर्घमायुरवाप्नुयात् ॥ १.५८.३४ ॥
மிகவும் தர்மமான, புண்ணியத்தை வளர்க்கும் ஆஸ்தீக கதையைக் கேட்பவன் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு நீண்ட ஆயுளைப் பெறுவான்.