Mahābhārata · Adhyāya 1.58
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.58.1
इदमत्यद्भुतं चान्यदास्तीकस्यानुशुश्रुम ।
तथा वरैश्छन्द्यमाने राज्ञा पारिक्षितेन हि ॥ १.५८.१ ॥
Também ouvimos este outro relato, o mais maravilhoso, sobre Āstīka, quando o rei, filho de Parīkṣit, lhe concedeu os dons que desejava.
1.58.2
इन्द्रहस्ताच्च्युतो नागः ख एव यदतिष्ठत ।
ततश्चिन्तापरो राजा बभूव जनमेजयः ॥ १.५८.२ ॥
A serpente, caída da mão de Indra, permaneceu suspensa no céu; então o rei Janamejaya mergulhou na aflição.
1.58.3
हूयमाने भृशं दीप्ते विधिवद्वसुरेतसि ।
न स्म स प्रापतद्वह्नौ तक्षको भयपीडितः ॥ १.५८.३ ॥
Embora oblações fossem oferecidas segundo o rito ao fogo que ardia intensamente, Takṣaka, atormentado pelo medo, não caiu nas chamas.
1.58.4
किं सूत तेषां विप्राणां मन्त्रग्रामो मनीषिणाम् ।
न प्रत्यभात्तदाऽग्नौ यत्स पपात न तक्षकः ॥ १.५८.४ ॥
Ó Sūta, o que aconteceu ao conjunto de mantras daqueles sábios brâmanes, que pareceu não surtir efeito quando Takṣaka não caiu no fogo?
1.58.5
तमिन्द्रहस्ताद्वित्रस्तं विसंज्ञं पन्नगोत्तमम् ।
आस्तीकस्तिष्ठ तिष्ठेति वाचस्तिस्रोऽभ्युदैरयत् ॥ १.५८.५ ॥
Ao melhor dos serpentes, aterrorizado e sem sentidos, caído da mão de Indra, Āstīka dirigiu três vezes as palavras: «Pare, pare!»
1.58.6
वितस्थे सोऽन्तरिक्षे च हृदयेन विदूयता ।
यथा तिष्ठति वै कश्चित्खं च गां चान्तरा नरः ॥ १.५८.६ ॥
Ele permaneceu imóvel no céu, como um homem que fica entre a terra e o céu com o coração aflito.
1.58.7
ततो राजाब्रवीद्वाक्यं सदस्यैश्चोदितो भृशम् ।
काममेतद्भवत्वेवं यथास्तीकस्य भाषितम् ॥ १.५८.७ ॥
Então o rei, muito instado pelos membros da assembleia, disse: "Que seja como disse Āstīka; esse é o meu desejo."
1.58.8
समाप्यतामिदं कर्म पन्नगाः सन्त्वनामयाः ।
प्रीयतामयमास्तीकः सत्यं सूतवचोऽस्तु तत् ॥ १.५८.८ ॥
Que este rito seja concluído; que as serpentes permaneçam ilesas; que Āstīka fique satisfeito. Que a palavra de Sūta seja verdadeira.
1.58.9
ततो हलहलाशब्दः प्रीतिजः समजायत ।
आस्तीकस्य वरे दत्ते तथैवोपरराम च ॥ १.५८.९ ॥
Então ergueu-se um clamor de gritos de alegria, nascido do prazer, quando o dom foi concedido a Āstīka; e depois cessou.
1.58.10
स यज्ञः पाण्डवेयस्य राज्ञः पारिक्षितस्य ह ।
प्रीतिमांश्चाभवद्राजा भारतो जनमेजयः ॥ १.५८.१० ॥
Aquele sacrifício pertencia ao rei, descendente de Pāṇḍu e filho de Parīkṣit; e Janamejaya, o rei bhārata, alegrou-se.
1.58.11
ऋत्विग्भ्यः ससदस्येभ्यो ये तत्रासन्समागताः ।
तेभ्यश्च प्रददौ वित्तं शतशोऽथ सहस्रशः ॥ १.५८.११ ॥
Aos sacerdotes oficiantes e aos membros da assembleia que ali se haviam reunido, deu riquezas às centenas e aos milhares.
1.58.12
लोहिताक्षाय सूताय तथा स्थपतये विभुः ।
येनोक्तं तस्य तत्राग्रे सर्पसत्रनिवर्तने ॥ १.५८.१२ ॥
A Lohitākṣa, o cocheiro, e igualmente ao arquiteto, o poderoso deu presentes, pois fora ele quem primeiro falara ali sobre pôr fim ao sacrifício das serpentes.
1.58.13
निमित्तं ब्राह्मण इति तस्मै वित्तं ददौ बहु ।
दत्त्वा द्रव्यं यथान्यायं भोजनाच्छादनान्वितम् ॥ १.५८.१३ ॥
Tomando o brâmane como causa, deu-lhe muita riqueza; e, conforme a justiça, deu bens junto com alimento e vestuário.
1.58.14
प्रीतस्तस्मै नरपतिरप्रमेयपराक्रमः ।
ततश्चकारावभृथं विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ १.५८.१४ ॥
O rei de valor incomensurável, satisfeito com ele, então realizou o banho avabhṛtha com o rito prescrito pela regra.
1.58.15
आस्तीकं प्रेषयामास गृहानेव सुसंस्कृतम् ।
राजा प्रीतमनाः प्रीतं कृतकृत्यं मनीषिणम् ॥ १.५८.१५ ॥
O rei, de ânimo satisfeito, enviou Āstīka, o sábio contente e que cumprira sua tarefa, bem honrado, diretamente para sua casa.
1.58.16
पुनरागमनं कार्यमिति चैनं वचोऽब्रवीत् ।
भविष्यसि सदस्यो मे वाजिमेधे महाक्रतौ ॥ १.५८.१६ ॥
Dizendo "É preciso voltar", disse-lhe estas palavras: "Serás membro da minha assembleia no sacrifício do cavalo, o grande rito."
1.58.17
तथेत्युक्त्वा प्रदुद्राव तदास्तीको मुदा युतः ।
कृत्वा स्वकार्यमतुलं तोषयित्वा च पार्थिवम् ॥ १.५८.१७ ॥
Dizendo "Assim seja", Āstīka partiu de imediato com alegria, tendo cumprido sua incomparável tarefa e agradado o rei.
1.58.18
स गत्वा परमप्रीतो मातुलं मातरं च ताम् ।
अभिगम्योपसंगृह्य तथा वृत्तं न्यवेदयत् ॥ १.५८.१८ ॥
Muito satisfeito, foi; aproximando-se do tio materno e da mãe, abraçando-os, relatou exatamente o que havia acontecido.
1.58.19
एतच्छ्रुत्वा प्रीयमाणाः समेता ।
ये तत्रासन्पन्नगा वीतमोहाः।
आस्तीके वै प्रीतिमन्तो बभूवु-
रूचुश्चैनं वरमिष्टं वृमीष्व ॥ १.५८.१९ ॥
Ao ouvir isto, as serpentes reunidas ali, libertas da confusão, alegraram-se. Cheias de afeto por Āstīka, disseram-lhe: "Escolhe a dádiva que desejas."
1.58.20
भूयोभूयः सर्वशस्तेऽब्रुवंस्तं ।
किं ते प्रियं करवामाद्य विद्वन्।
प्रीता वयं मोक्षिताश्चैव सर्वे ।
कामं किं ते करवामाद्य वत्स ॥ १.५८.२० ॥
Repetidas vezes todos lhe disseram: "Ó sábio, que coisa querida podemos fazer por ti hoje? Estamos satisfeitos, e todos nós fomos libertados. Querido filho, o que podemos fazer hoje por ti, conforme o teu desejo?"
1.58.21
सायं प्रातर्ये प्रसन्नात्मरूपा ।
लोके विप्रा मानवा ये परेऽपि।
धर्माख्यानं ये पठेयुर्ममेदं ।
तेषां युष्मन्नैव किंचिद्भयं स्यात् ॥ १.५८.२१ ॥
Quem neste mundo, seja brâmane, homem ou outro, recitar esta minha narrativa do dharma à tarde ou pela manhã, com o coração e o semblante alegres, não terá nenhum temor de vós.
1.58.22
तैश्चाप्युक्तो भागिनेयः प्रसन्नै-
रेतत्सत्यं काममेवं वरं ते।
प्रीत्या युक्ताः कामितं सर्वशस्ते ।
कर्तारः स्म प्रवणा भागिनेय ॥ १.५८.२२ ॥
Também aquelas serpentes satisfeitas disseram ao sobrinho: "Isto é verdade; que o dom que desejas te seja assim concedido. Cheios de afeto, estamos prontos, ó sobrinho, a cumprir todos os teus desejos."
1.58.23
असितं चार्तिमन्तं च सुनीथं चापि यः स्मरेत् ।
दिवा वा यदि वा रात्रौ नास्य सर्पभयं भवेत् ॥ १.५८.२३ ॥
Quem se lembrar de Asita, Ārtimān e Sunītha, de dia ou de noite, não terá temor das serpentes.
1.58.24
यो जरत्कारुणा जातो जरत्कारौ महावशाः ।
आस्तीकः सर्पसत्रे वः पन्नगान्योऽभ्यरक्षत।
तं स्मरन्तं महाभागा न मां हिंसितुमर्हथ ॥ १.५८.२४ ॥
O muito poderoso Āstīka, nascido de Jaratkāru de Jaratkāru, que protegeu vós, as serpentes, no sacrifício das serpentes: não deveis causar dano a mim, ó bem-aventurados, que o recordo.
1.58.25
सर्पापसर्प भद्रं ते गच्छ सर्प महाविष ।
जनेमेजयस्य यज्ञान्ते आस्तीकवचनं स्मर ॥ १.५८.२५ ॥
Serpente, afasta-te, que te vá bem; vai, serpente de grande veneno. No fim do sacrifício de Janamejaya, lembra-te das palavras de Āstīka.
1.58.26
आस्तीकस्य वचः श्रुत्वा यः सर्पो न निवर्तते ।
शतधा भिद्यते मूर्धा शिंशवृक्षफलं यथा ॥ १.५८.२६ ॥
A serpente que, tendo ouvido as palavras de Āstīka, não se retira, sua cabeça se parte em cem pedaços, como o fruto da árvore śiṃśapa.
1.58.27
स एवमुक्तस्तु तदा द्विजेन्द्रः ।
समागतैस्तैर्भुजगेन्द्रमुख्यैः।
संप्राप्य प्रीतिं विपुलां महात्मा ।
ततो मनो गमनायाथ दध्रे ॥ १.५८.२७ ॥
Assim interpelado, o melhor dos duas-vezes-nascidos, o magnânimo, tendo obtido grande alegria dos principais senhores das serpentes reunidos, então resolveu partir.
1.58.28
इत्येवं नागराजोऽथ नागानां मध्यगस्तदा ।
उक्त्वा सहैव तैः सर्पैः स्वमेव भवनं ययौ ॥ १.५८.२८ ॥
Assim, o rei dos nāgas, que estava no meio dos nāgas, tendo falado com aquelas serpentes, foi à sua própria morada.
1.58.29
मोक्षयित्वा तु भुजगान्सर्पसत्राद्द्विजोत्तमः ।
जगाम काले धर्मात्मा दिष्टान्तं पुत्रपौत्रवान् ॥ १.५८.२९ ॥
Tendo libertado as serpentes do sacrifício das serpentes, aquele melhor dos duas-vezes-nascidos, justo, com filhos e netos, a seu tempo foi ao fim que lhe estava destinado.
1.58.30
इत्याख्यानं मयास्तीकं यथावत्तव कीर्तितम् ।
यत्कीर्तयित्वा सर्पेभ्यो न भयं विद्यते क्वचित् ॥ १.५८.३० ॥
Assim te narrei fielmente o relato de Āstīka. Quem o recita não tem medo de serpentes em lugar algum.
1.58.31
यथा कथितवान्ब्रह्मन्प्रमतिः पूर्वजस्तव ।
पुत्राय रुरवे प्रीतः पृच्छते भार्गवोत्तम ॥ १.५८.३१ ॥
Assim como teu antepassado Pramati, com prazer, contou a seu filho Ruru, assim to contei, ó brâmane, melhor dos Bhṛgu, que perguntaste.
1.58.32
यद्वाक्यं श्रुतवांश्चाहं तथा च कथितं मया ।
आस्तीकस्य कवेर्विप्र श्रीमच्चरितमादितः ॥ १.५८.३२ ॥
Ó brâmane, as palavras que ouvi e as que contei são, desde o início, a gloriosa história do sábio Āstīka.
1.58.33
यन्मां त्वं पृष्टवान्ब्रह्मञ्श्रुत्वा डुण्डुभभाषितम् ।
व्येतु ते सुमहद्ब्रह्मन्कौतूहलमरिन्दम ॥ १.५८.३३ ॥
Ó brâmane, tendo ouvido as palavras do Ḍuṇḍubha, que se dissipe a tua grande curiosidade, sobre a qual me perguntaste, ó domador de inimigos.
1.58.34
श्रुत्वा धर्मिष्ठमाख्यानमास्तीकं पुण्यवर्धनम् ।
सर्वपापविनिर्मुक्तो दीर्घमायुरवाप्नुयात् ॥ १.५८.३४ ॥
Quem ouvir este relato de Āstīka, o mais justo e que aumenta o mérito, livre de todos os pecados, alcance longa vida.