Mahābhārata · Adhyāya 1.58
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.58.1
इदमत्यद्भुतं चान्यदास्तीकस्यानुशुश्रुम ।
तथा वरैश्छन्द्यमाने राज्ञा पारिक्षितेन हि ॥ १.५८.१ ॥
Wir haben auch diese andere, überaus wundersame Erzählung über Āstīka gehört, als der König, Sohn des Parīkṣit, ihm die gewünschten Gnaden gewährte.
1.58.2
इन्द्रहस्ताच्च्युतो नागः ख एव यदतिष्ठत ।
ततश्चिन्तापरो राजा बभूव जनमेजयः ॥ १.५८.२ ॥
Die Schlange, aus Indras Hand gefallen, blieb am Himmel schweben; da wurde König Janamejaya von Sorge erfüllt.
1.58.3
हूयमाने भृशं दीप्ते विधिवद्वसुरेतसि ।
न स्म स प्रापतद्वह्नौ तक्षको भयपीडितः ॥ १.५८.३ ॥
Obwohl ordnungsgemäß Opfergaben in das stark brennende Feuer gegeben wurden, stürzte Takṣaka, von Furcht gequält, nicht in die Flammen.
1.58.4
किं सूत तेषां विप्राणां मन्त्रग्रामो मनीषिणाम् ।
न प्रत्यभात्तदाऽग्नौ यत्स पपात न तक्षकः ॥ १.५८.४ ॥
O Sūta, was geschah mit jener Fülle von Mantras jener weisen Brahmanen, dass sie offenbar nicht wirkten, als Takṣaka nicht ins Feuer fiel?
1.58.5
तमिन्द्रहस्ताद्वित्रस्तं विसंज्ञं पन्नगोत्तमम् ।
आस्तीकस्तिष्ठ तिष्ठेति वाचस्तिस्रोऽभ्युदैरयत् ॥ १.५८.५ ॥
Dem besten der Schlangen, von Indras Hand verängstigt und bewusstlos, rief Āstīka dreimal die Worte: »Halt, halt!«
1.58.6
वितस्थे सोऽन्तरिक्षे च हृदयेन विदूयता ।
यथा तिष्ठति वै कश्चित्खं च गां चान्तरा नरः ॥ १.५८.६ ॥
Er verharrte am Himmel, wie ein Mensch, der zwischen Erde und Himmel steht, das Herz voller Kummer.
1.58.7
ततो राजाब्रवीद्वाक्यं सदस्यैश्चोदितो भृशम् ।
काममेतद्भवत्वेवं यथास्तीकस्य भाषितम् ॥ १.५८.७ ॥
Da sprach der König, sehr von den Versammelten gedrängt: »Es geschehe, wie Āstīka gesagt hat; so ist mein Wille.«
1.58.8
समाप्यतामिदं कर्म पन्नगाः सन्त्वनामयाः ।
प्रीयतामयमास्तीकः सत्यं सूतवचोऽस्तु तत् ॥ १.५८.८ ॥
Dieses Opfer werde vollendet; die Schlangen mögen unversehrt bleiben; Āstīka sei zufrieden. Die Rede des Sūta sei wahr.
1.58.9
ततो हलहलाशब्दः प्रीतिजः समजायत ।
आस्तीकस्य वरे दत्ते तथैवोपरराम च ॥ १.५८.९ ॥
Da erhob sich ein Jubelgeschrei, geboren aus der Freude, als dem Āstīka die Gabe gewährt wurde; dann verstummte es.
1.58.10
स यज्ञः पाण्डवेयस्य राज्ञः पारिक्षितस्य ह ।
प्रीतिमांश्चाभवद्राजा भारतो जनमेजयः ॥ १.५८.१० ॥
Dieses Opfer gehörte dem König, dem Nachkommen Pāṇḍus und Sohn Parīkṣits; und Janamejaya, der König der Bhāratas, freute sich.
1.58.11
ऋत्विग्भ्यः ससदस्येभ्यो ये तत्रासन्समागताः ।
तेभ्यश्च प्रददौ वित्तं शतशोऽथ सहस्रशः ॥ १.५८.११ ॥
Den dort versammelten Priestern und Mitgliedern der Versammlung gab er Reichtum in Hunderten und Tausenden.
1.58.12
लोहिताक्षाय सूताय तथा स्थपतये विभुः ।
येनोक्तं तस्य तत्राग्रे सर्पसत्रनिवर्तने ॥ १.५८.१२ ॥
Dem Wagenlenker Lohitākṣa und ebenso dem Baumeister gab der Mächtige (Gaben), denn er war es, der dort zuerst davon gesprochen hatte, das Schlangenopfer zu beenden.
1.58.13
निमित्तं ब्राह्मण इति तस्मै वित्तं ददौ बहु ।
दत्त्वा द्रव्यं यथान्यायं भोजनाच्छादनान्वितम् ॥ १.५८.१३ ॥
Den Brahmanen zum Anlass nehmend, gab er ihm viel Reichtum; gemäß dem Recht schenkte er Güter samt Speise und Kleidung.
1.58.14
प्रीतस्तस्मै नरपतिरप्रमेयपराक्रमः ।
ततश्चकारावभृथं विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ १.५८.१४ ॥
Der König von unermesslicher Tapferkeit, mit ihm zufrieden, vollzog darauf das Avabhṛtha-Bad durch das nach der Vorschrift gesehene Ritual.
1.58.15
आस्तीकं प्रेषयामास गृहानेव सुसंस्कृतम् ।
राजा प्रीतमनाः प्रीतं कृतकृत्यं मनीषिणम् ॥ १.५८.१५ ॥
Der König sandte mit erfreutem Sinn den Āstīka, den zufriedenen und seine Aufgabe erfüllten Weisen, wohl geehrt, geradewegs in sein Haus zurück.
1.58.16
पुनरागमनं कार्यमिति चैनं वचोऽब्रवीत् ।
भविष्यसि सदस्यो मे वाजिमेधे महाक्रतौ ॥ १.५८.१६ ॥
Mit den Worten »Kehre wieder zurück« sprach er zu ihm: »Du wirst Mitglied meiner Versammlung sein beim Pferdeopfer, dem großen Ritual.«
1.58.17
तथेत्युक्त्वा प्रदुद्राव तदास्तीको मुदा युतः ।
कृत्वा स्वकार्यमतुलं तोषयित्वा च पार्थिवम् ॥ १.५८.१७ ॥
Mit den Worten »So sei es« brach Āstīka sogleich voller Freude auf, nachdem er seine unvergleichliche Aufgabe erfüllt und den König erfreut hatte.
1.58.18
स गत्वा परमप्रीतो मातुलं मातरं च ताम् ।
अभिगम्योपसंगृह्य तथा वृत्तं न्यवेदयत् ॥ १.५८.१८ ॥
Hocherfreut ging er hin; er trat zu seinem Mutterbruder und seiner Mutter, umarmte sie und berichtete genau, was geschehen war.
1.58.19
एतच्छ्रुत्वा प्रीयमाणाः समेता ।
ये तत्रासन्पन्नगा वीतमोहाः।
आस्तीके वै प्रीतिमन्तो बभूवु-
रूचुश्चैनं वरमिष्टं वृमीष्व ॥ १.५८.१९ ॥
Als die dort versammelten, von Verblendung befreiten Schlangen dies hörten, freuten sie sich. Voller Zuneigung zu Āstīka sprachen sie zu ihm: "Wähle die Gabe, die du wünschst."
1.58.20
भूयोभूयः सर्वशस्तेऽब्रुवंस्तं ।
किं ते प्रियं करवामाद्य विद्वन्।
प्रीता वयं मोक्षिताश्चैव सर्वे ।
कामं किं ते करवामाद्य वत्स ॥ १.५८.२० ॥
Immer wieder sprachen sie alle zu ihm: "O Weiser, was dürfen wir heute für dich Liebes tun? Wir sind erfreut, und wir alle sind befreit. Liebes Kind, was dürfen wir heute nach deinem Wunsch für dich tun?"
1.58.21
सायं प्रातर्ये प्रसन्नात्मरूपा ।
लोके विप्रा मानवा ये परेऽपि।
धर्माख्यानं ये पठेयुर्ममेदं ।
तेषां युष्मन्नैव किंचिद्भयं स्यात् ॥ १.५८.२१ ॥
Wer auf dieser Welt, ob Brahmane, Mensch oder ein anderer, am Abend oder am Morgen mit erfreutem Herzen und Antlitz diese meine Erzählung des Dharma rezitiert, der soll vor euch keinerlei Furcht haben.
1.58.22
तैश्चाप्युक्तो भागिनेयः प्रसन्नै-
रेतत्सत्यं काममेवं वरं ते।
प्रीत्या युक्ताः कामितं सर्वशस्ते ।
कर्तारः स्म प्रवणा भागिनेय ॥ १.५८.२२ ॥
Auch jene erfreuten Schlangen sprachen zum Neffen: "Dies ist wahr; so möge dir die Gabe gewährt werden, die du wünschst. Erfüllt von Zuneigung sind wir bereit, o Neffe, alle deine Wünsche zu erfüllen."
1.58.23
असितं चार्तिमन्तं च सुनीथं चापि यः स्मरेत् ।
दिवा वा यदि वा रात्रौ नास्य सर्पभयं भवेत् ॥ १.५८.२३ ॥
Wer sich an Asita, Ārtimān und Sunītha erinnert, ob am Tag oder in der Nacht, der wird keine Furcht vor Schlangen haben.
1.58.24
यो जरत्कारुणा जातो जरत्कारौ महावशाः ।
आस्तीकः सर्पसत्रे वः पन्नगान्योऽभ्यरक्षत।
तं स्मरन्तं महाभागा न मां हिंसितुमर्हथ ॥ १.५८.२४ ॥
Der überaus mächtige Āstīka, geboren von Jaratkāru als Sohn des Jaratkāru, der euch Schlangen beim Schlangenopfer beschützte: Ihr dürft mir, der sich seiner erinnert, kein Leid zufügen, ihr Hochgesegneten.
1.58.25
सर्पापसर्प भद्रं ते गच्छ सर्प महाविष ।
जनेमेजयस्य यज्ञान्ते आस्तीकवचनं स्मर ॥ १.५८.२५ ॥
Schlange, weiche zurück, dir sei Heil; geh, Schlange von großem Gift. Am Ende des Opfers Janamejayas erinnere dich an die Worte Āstīkas.
1.58.26
आस्तीकस्य वचः श्रुत्वा यः सर्पो न निवर्तते ।
शतधा भिद्यते मूर्धा शिंशवृक्षफलं यथा ॥ १.५८.२६ ॥
Die Schlange, die die Worte Āstīkas hört und nicht umkehrt, deren Kopf zerspringt in hundert Stücke, wie die Frucht des Śiṃśapa-Baumes.
1.58.27
स एवमुक्तस्तु तदा द्विजेन्द्रः ।
समागतैस्तैर्भुजगेन्द्रमुख्यैः।
संप्राप्य प्रीतिं विपुलां महात्मा ।
ततो मनो गमनायाथ दध्रे ॥ १.५८.२७ ॥
So angesprochen, der Beste der Zweimalgeborenen, der Hochgesinnte, der von den versammelten Fürsten der Schlangen große Freude empfangen hatte, beschloss da zu gehen.
1.58.28
इत्येवं नागराजोऽथ नागानां मध्यगस्तदा ।
उक्त्वा सहैव तैः सर्पैः स्वमेव भवनं ययौ ॥ १.५८.२८ ॥
So ging der König der Nāgas, der inmitten der Nāgas stand, nachdem er mit jenen Schlangen gesprochen hatte, in seine eigene Wohnung.
1.58.29
मोक्षयित्वा तु भुजगान्सर्पसत्राद्द्विजोत्तमः ।
जगाम काले धर्मात्मा दिष्टान्तं पुत्रपौत्रवान् ॥ १.५८.२९ ॥
Nachdem er die Schlangen aus dem Schlangenopfer befreit hatte, ging jener Beste der Zweimalgeborenen, der Rechtschaffene, mit Söhnen und Enkeln gesegnet, zur rechten Zeit zu seinem bestimmten Ende.
1.58.30
इत्याख्यानं मयास्तीकं यथावत्तव कीर्तितम् ।
यत्कीर्तयित्वा सर्पेभ्यो न भयं विद्यते क्वचित् ॥ १.५८.३० ॥
So habe ich dir die Erzählung von Āstīka getreu berichtet. Wer sie rezitiert, hat nirgends Furcht vor Schlangen.
1.58.31
यथा कथितवान्ब्रह्मन्प्रमतिः पूर्वजस्तव ।
पुत्राय रुरवे प्रीतः पृच्छते भार्गवोत्तम ॥ १.५८.३१ ॥
So wie dein Ahne Pramati es seinem Sohn Ruru gern erzählte, habe ich es dir erzählt, o Brahmane, Bester der Bhṛgu, der du gefragt hast.
1.58.32
यद्वाक्यं श्रुतवांश्चाहं तथा च कथितं मया ।
आस्तीकस्य कवेर्विप्र श्रीमच्चरितमादितः ॥ १.५८.३२ ॥
O Brahmane, die Worte, die ich gehört, und die ich erzählt habe, sind von Anfang an die ruhmreiche Lebensgeschichte des Sehers Āstīka.
1.58.33
यन्मां त्वं पृष्टवान्ब्रह्मञ्श्रुत्वा डुण्डुभभाषितम् ।
व्येतु ते सुमहद्ब्रह्मन्कौतूहलमरिन्दम ॥ १.५८.३३ ॥
O Brahmane, nachdem du die Worte des Ḍuṇḍubha gehört hast, möge deine große Neugier, über die du mich befragt hast, vergehen, o Bezwinger der Feinde.
1.58.34
श्रुत्वा धर्मिष्ठमाख्यानमास्तीकं पुण्यवर्धनम् ।
सर्वपापविनिर्मुक्तो दीर्घमायुरवाप्नुयात् ॥ १.५८.३४ ॥
Wer diese gerechteste Erzählung von Āstīka hört, die das Verdienst mehrt, der möge, von allen Sünden befreit, ein langes Leben erlangen.