Vedyatra वेदयात्रा
തിരയുക

മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.58

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

1.58.1

इदमत्यद्भुतं चान्यदास्तीकस्यानुशुश्रुम ।
तथा वरैश्छन्द्यमाने राज्ञा पारिक्षितेन हि ॥ १.५८.१ ॥

ഇതും അത്യത്ഭുതമായ മറ്റൊന്നും ആസ്തീകന്റെ വൃത്താന്തമായി ഞങ്ങൾ കേട്ടു; പരീക്ഷിത്തിന്റെ പുത്രനായ രാജാവ് വരങ്ങൾ നൽകി അദ്ദേഹത്തെ സംതൃപ്തനാക്കിയപ്പോൾ.

1.58.2

इन्द्रहस्ताच्च्युतो नागः ख एव यदतिष्ठत ।
ततश्चिन्तापरो राजा बभूव जनमेजयः ॥ १.५८.२ ॥

ഇന്ദ്രന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് വീണ ആ നാഗം ആകാശത്തിൽ തന്നെ നിന്നു; അപ്പോൾ രാജാവായ ജനമേജയൻ ചിന്താകുലനായി.

1.58.3

हूयमाने भृशं दीप्ते विधिवद्वसुरेतसि ।
न स्म स प्रापतद्वह्नौ तक्षको भयपीडितः ॥ १.५८.३ ॥

വിധിപ്രകാരം അഗ്നിയിൽ ഹോമം ചെയ്യപ്പെട്ട് അത് ഏറെ ജ്വലിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നിട്ടും, ഭയപീഡിതനായ തക്ഷകൻ ആ അഗ്നിയിൽ വീണില്ല.

1.58.4

किं सूत तेषां विप्राणां मन्त्रग्रामो मनीषिणाम् ।
न प्रत्यभात्तदाऽग्नौ यत्स पपात न तक्षकः ॥ १.५८.४ ॥

ഹേ സൂതാ! ആ ജ്ഞാനികളായ ബ്രാഹ്മണരുടെ മന്ത്രസമൂഹത്തിന് എന്തുപറ്റി? അന്ന് അഗ്നിയിൽ തക്ഷകൻ വീഴാത്തവിധം അത് ഫലിച്ചില്ലല്ലോ?

1.58.5

तमिन्द्रहस्ताद्वित्रस्तं विसंज्ञं पन्नगोत्तमम् ।
आस्तीकस्तिष्ठ तिष्ठेति वाचस्तिस्रोऽभ्युदैरयत् ॥ १.५८.५ ॥

ഇന്ദ്രന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് ഭയന്ന് ബോധം നശിച്ച ആ ശ്രേഷ്ഠനാഗത്തോട് ആസ്തീകൻ "നിൽക്കൂ, നിൽക്കൂ" എന്ന് മൂന്ന് വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.

1.58.6

वितस्थे सोऽन्तरिक्षे च हृदयेन विदूयता ।
यथा तिष्ठति वै कश्चित्खं च गां चान्तरा नरः ॥ १.५८.६ ॥

അവൻ ആകാശത്തിൽ നിന്നു; ഭൂമിക്കും ആകാശത്തിനും ഇടയിൽ വേദനിക്കുന്ന ഹൃദയത്തോടെ ഒരാൾ നിൽക്കുന്നതുപോലെ അവൻ നിന്നു.

1.58.7

ततो राजाब्रवीद्वाक्यं सदस्यैश्चोदितो भृशम् ।
काममेतद्भवत्वेवं यथास्तीकस्य भाषितम् ॥ १.५८.७ ॥

അപ്പോൾ സദസ്യരാൽ അത്യന്തം പ്രേരിതനായ രാജാവ് പറഞ്ഞു: ആസ്തീകൻ പറഞ്ഞതുപോലെ ഇത് ഇരിക്കട്ടെ, ഇതാണ് എന്റെ ഇഷ്ടം.

1.58.8

समाप्यतामिदं कर्म पन्नगाः सन्त्वनामयाः ।
प्रीयतामयमास्तीकः सत्यं सूतवचोऽस्तु तत् ॥ १.५८.८ ॥

ഈ യജ്ഞകർമ്മം പൂർത്തിയാകട്ടെ, സർപ്പങ്ങൾ ക്ഷേമത്തോടെ ഇരിക്കട്ടെ, ഈ ആസ്തീകൻ സന്തുഷ്ടനാകട്ടെ; സൂതന്റെ വാക്ക് സത്യമാകട്ടെ.

1.58.9

ततो हलहलाशब्दः प्रीतिजः समजायत ।
आस्तीकस्य वरे दत्ते तथैवोपरराम च ॥ १.५८.९ ॥

ആസ്തീകന് വരം നൽകിയപ്പോൾ ആനന്ദത്തിൽ നിന്ന് ഹലഹല ശബ്ദം ഉയർന്നു; പിന്നീട് അത് ശമിച്ചു.

1.58.10

स यज्ञः पाण्डवेयस्य राज्ञः पारिक्षितस्य ह ।
प्रीतिमांश्चाभवद्राजा भारतो जनमेजयः ॥ १.५८.१० ॥

ആ യജ്ഞം പാണ്ഡവവംശജനും പരീക്ഷിത്തിന്റെ പുത്രനുമായ രാജാവിന്റേതായിരുന്നു; ഭാരതവംശജനായ ജനമേജയൻ സന്തുഷ്ടനായി.

1.58.11

ऋत्विग्भ्यः ससदस्येभ्यो ये तत्रासन्समागताः ।
तेभ्यश्च प्रददौ वित्तं शतशोऽथ सहस्रशः ॥ १.५८.११ ॥

അവിടെ കൂടിയിരുന്ന ഋത്വിക്കുകൾക്കും സദസ്യർക്കും അവൻ നൂറും ആയിരവുമായി ധനം നൽകി.

1.58.12

लोहिताक्षाय सूताय तथा स्थपतये विभुः ।
येनोक्तं तस्य तत्राग्रे सर्पसत्रनिवर्तने ॥ १.५८.१२ ॥

ലോഹിതാക്ഷ സൂതനും, അതുപോലെ ആ ശില്പിക്കും ആ പ്രഭു നൽകി; സർപ്പസത്രം നിർത്തുന്നതിനെക്കുറിച്ച് മുമ്പ് അവിടെ പറഞ്ഞവനാണ് അവൻ.

1.58.13

निमित्तं ब्राह्मण इति तस्मै वित्तं ददौ बहु ।
दत्त्वा द्रव्यं यथान्यायं भोजनाच्छादनान्वितम् ॥ १.५८.१३ ॥

ആ ബ്രാഹ്മണനെ നിമിത്തമാക്കി അവന് ധാരാളം ധനം നൽകി. യഥാന്യായം ദ്രവ്യവും ഭോജനവും വസ്ത്രവും ചേർത്തു നൽകി.

1.58.14

प्रीतस्तस्मै नरपतिरप्रमेयपराक्रमः ।
ततश्चकारावभृथं विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ १.५८.१४ ॥

അവനിൽ പ്രീതനായ അപ്രമേയ പരാക്രമനായ രാജാവ് പിന്നീട് വിധിപ്രകാരമുള്ള കർമത്താൽ അവഭൃഥസ്നാനം ചെയ്തു.

1.58.15

आस्तीकं प्रेषयामास गृहानेव सुसंस्कृतम् ।
राजा प्रीतमनाः प्रीतं कृतकृत्यं मनीषिणम् ॥ १.५८.१५ ॥

രാജാവ് പ്രസന്ന മനസ്സോടെ, സന്തോഷിച്ചു കൃതകൃത്യനായ മനീഷിയായ ആസ്തീകനെ നന്നായി ആദരിച്ച് വീട്ടിലേക്കുതന്നെ അയച്ചു.

1.58.16

पुनरागमनं कार्यमिति चैनं वचोऽब्रवीत् ।
भविष्यसि सदस्यो मे वाजिमेधे महाक्रतौ ॥ १.५८.१६ ॥

"വീണ്ടും വരണം" എന്ന് അവനോട് പറഞ്ഞു: "എന്റെ മഹാക്രതുവായ അശ്വമേധത്തിൽ നീ സദസ്യനാകും."

1.58.17

तथेत्युक्त्वा प्रदुद्राव तदास्तीको मुदा युतः ।
कृत्वा स्वकार्यमतुलं तोषयित्वा च पार्थिवम् ॥ १.५८.१७ ॥

"അങ്ങനെയാകട്ടെ" എന്ന് പറഞ്ഞ് ആസ്തീകൻ സന്തോഷത്തോടെ ഉടൻ പുറപ്പെട്ടു; തന്റെ അതുലമായ കാര്യം നിർവഹിച്ച് രാജാവിനെ സന്തോഷിപ്പിച്ചശേഷം.

1.58.18

स गत्वा परमप्रीतो मातुलं मातरं च ताम् ।
अभिगम्योपसंगृह्य तथा वृत्तं न्यवेदयत् ॥ १.५८.१८ ॥

അവൻ അതീവ സന്തോഷത്തോടെ പോയി, മാതുലനെയും അമ്മയെയും സമീപിച്ച്, ആലിംഗനം ചെയ്ത്, നടന്നതെല്ലാം അതുപോലെ അറിയിച്ചു.

1.58.19

एतच्छ्रुत्वा प्रीयमाणाः समेता ।
ये तत्रासन्पन्नगा वीतमोहाः।
आस्तीके वै प्रीतिमन्तो बभूवु-
रूचुश्चैनं वरमिष्टं वृमीष्व ॥ १.५८.१९ ॥

ഇതു കേട്ട് അവിടെ ഒത്തുകൂടിയ, മോഹം വിട്ട നാഗന്മാർ സന്തോഷിച്ചു. അവർ ആസ്തീകനിൽ സ്നേഹം കാണിച്ച് അവനോട്, "നിനക്കിഷ്ടമുള്ള വരം തിരഞ്ഞെടുക്കൂ" എന്നു പറഞ്ഞു.

1.58.20

भूयोभूयः सर्वशस्तेऽब्रुवंस्तं ।
किं ते प्रियं करवामाद्य विद्वन्।
प्रीता वयं मोक्षिताश्चैव सर्वे ।
कामं किं ते करवामाद्य वत्स ॥ १.५८.२० ॥

വീണ്ടും വീണ്ടും എല്ലാവരും അവനോട് പറഞ്ഞു, "വിദ്വാനേ! ഇന്ന് നിനക്ക് പ്രിയമായത് ഞങ്ങൾ എന്തു ചെയ്യണം? ഞങ്ങളെല്ലാവരും സന്തുഷ്ടരും മോചിതരുമാണ്. മകനേ, നിന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം ഇന്ന് ഞങ്ങൾ എന്തു ചെയ്യണം?"

1.58.21

सायं प्रातर्ये प्रसन्नात्मरूपा ।
लोके विप्रा मानवा ये परेऽपि।
धर्माख्यानं ये पठेयुर्ममेदं ।
तेषां युष्मन्नैव किंचिद्भयं स्यात् ॥ १.५८.२१ ॥

സന്ധ്യയിലും പ്രഭാതത്തിലും, പ്രസന്നമനസ്സോടെയും പ്രസന്നരൂപത്തോടെയും, ഈ ലോകത്തിൽ ബ്രാഹ്മണരോ മനുഷ്യരോ മറ്റുള്ളവരോ ആരെല്ലാം എന്റെ ഈ ധർമ്മാഖ്യാനം പാരായണം ചെയ്യുന്നുവോ, അവർക്ക് നിങ്ങളിൽനിന്ന് ഒരു ഭയവും ഉണ്ടാകരുത്.

1.58.22

तैश्चाप्युक्तो भागिनेयः प्रसन्नै-
रेतत्सत्यं काममेवं वरं ते।
प्रीत्या युक्ताः कामितं सर्वशस्ते ।
कर्तारः स्म प्रवणा भागिनेय ॥ १.५८.२२ ॥

ആ പ്രസന്നരായ നാഗന്മാരും മരുമകനോട് പറഞ്ഞു, "ഇത് സത്യമാണ്; നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള വരം ഇപ്രകാരം തന്നെ ലഭിക്കട്ടെ. സ്നേഹത്തോടെ ഞങ്ങൾ നിന്റെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റാൻ തയ്യാറാണ്, മരുമകനേ."

1.58.23

असितं चार्तिमन्तं च सुनीथं चापि यः स्मरेत् ।
दिवा वा यदि वा रात्रौ नास्य सर्पभयं भवेत् ॥ १.५८.२३ ॥

അസിതനെയും ആർത്തിമാനെയും സുനീഥനെയും ആരെല്ലാം സ്മരിക്കുന്നുവോ, പകലിലോ രാത്രിയിലോ, അവന് സർപ്പഭയം ഉണ്ടാകില്ല.

1.58.24

यो जरत्कारुणा जातो जरत्कारौ महावशाः ।
आस्तीकः सर्पसत्रे वः पन्नगान्योऽभ्यरक्षत।
तं स्मरन्तं महाभागा न मां हिंसितुमर्हथ ॥ १.५८.२४ ॥

ജരത്കാരുവിൽനിന്ന് ജരത്കാരുവിന് ജനിച്ച മഹാശക്തനായ ആസ്തീകൻ സർപ്പയാഗത്തിൽ നിങ്ങളെ, സർപ്പങ്ങളെ, രക്ഷിച്ചവനാണ്. അദ്ദേഹത്തെ സ്മരിക്കുന്ന എന്നെ, മഹാഭാഗ്യവാന്മാരേ, നിങ്ങൾ ഉപദ്രവിക്കരുത്.

1.58.25

सर्पापसर्प भद्रं ते गच्छ सर्प महाविष ।
जनेमेजयस्य यज्ञान्ते आस्तीकवचनं स्मर ॥ १.५८.२५ ॥

സർപ്പമേ, അകന്നുപോകൂ, നിനക്ക് ശുഭം ഭവിക്കട്ടെ; മഹാവിഷമുള്ള സർപ്പമേ, പോകൂ. ജനമേജയന്റെ യാഗാന്ത്യത്തിൽ ആസ്തീകന്റെ വാക്ക് ഓർക്കുക.

1.58.26

आस्तीकस्य वचः श्रुत्वा यः सर्पो न निवर्तते ।
शतधा भिद्यते मूर्धा शिंशवृक्षफलं यथा ॥ १.५८.२६ ॥

ആസ്തീകന്റെ വാക്ക് കേട്ടിട്ടും തിരിച്ചുപോകാത്ത സർപ്പത്തിന്റെ തല ശിംശപ വൃക്ഷത്തിന്റെ ഫലംപോലെ നൂറായി പിളർന്നുപോകും.

1.58.27

स एवमुक्तस्तु तदा द्विजेन्द्रः ।
समागतैस्तैर्भुजगेन्द्रमुख्यैः।
संप्राप्य प्रीतिं विपुलां महात्मा ।
ततो मनो गमनायाथ दध्रे ॥ १.५८.२७ ॥

ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ട ആ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠൻ, അവിടെ ഒത്തുകൂടിയ സർപ്പരാജാക്കന്മാരുടെ പ്രമുഖരാൽ വലിയ സന്തോഷം നേടി, പിന്നീട് പോകാൻ മനസ്സ് വെച്ചു.

1.58.28

इत्येवं नागराजोऽथ नागानां मध्यगस्तदा ।
उक्त्वा सहैव तैः सर्पैः स्वमेव भवनं ययौ ॥ १.५८.२८ ॥

ഇങ്ങനെ നാഗങ്ങളുടെ മധ്യത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ആ നാഗരാജൻ, അപ്പോൾ ആ സർപ്പങ്ങളോടൊത്ത് സംസാരിച്ച ശേഷം, സ്വന്തം ഭവനത്തിലേക്ക് പോയി.

1.58.29

मोक्षयित्वा तु भुजगान्सर्पसत्राद्द्विजोत्तमः ।
जगाम काले धर्मात्मा दिष्टान्तं पुत्रपौत्रवान् ॥ १.५८.२९ ॥

സർപ്പയാഗത്തിൽനിന്ന് സർപ്പങ്ങളെ മോചിപ്പിച്ച ആ ദ്വിജോത്തമൻ, ധർമ്മാത്മാവായി, പുത്രപൗത്രന്മാരുള്ളവനായി, കാലമായപ്പോൾ തനിക്ക് നിശ്ചയിച്ച അന്ത്യത്തിലേക്ക് പോയി.

1.58.30

इत्याख्यानं मयास्तीकं यथावत्तव कीर्तितम् ।
यत्कीर्तयित्वा सर्पेभ्यो न भयं विद्यते क्वचित् ॥ १.५८.३० ॥

ഇങ്ങനെ ആസ്തീക ആഖ്യാനം ഞാൻ നിനക്കു യഥാവിധി വിവരിച്ചു. ഇതു കീർത്തിക്കുന്നവർക്ക് പാമ്പുകളിൽനിന്ന് ഒരിടത്തും ഭയമില്ല.

1.58.31

यथा कथितवान्ब्रह्मन्प्रमतिः पूर्वजस्तव ।
पुत्राय रुरवे प्रीतः पृच्छते भार्गवोत्तम ॥ १.५८.३१ ॥

ബ്രാഹ്മണാ, നിന്റെ പൂർവ്വികനായ പ്രമതി സന്തോഷത്തോടെ മകൻ രുരുവിനോട് പറഞ്ഞതുപോലെ, ഭാർഗവോത്തമാ, ചോദിച്ച നിനക്ക് ഞാൻ പറഞ്ഞു.

1.58.32

यद्वाक्यं श्रुतवांश्चाहं तथा च कथितं मया ।
आस्तीकस्य कवेर्विप्र श्रीमच्चरितमादितः ॥ १.५८.३२ ॥

ബ്രാഹ്മണാ, ഞാൻ കേട്ട വാക്യവും ഞാൻ പറഞ്ഞതും കവിയായ ആസ്തീകന്റെ ശ്രീമത്തായ ചരിതം ആദിമുതൽ തന്നെയാണ്.

1.58.33

यन्मां त्वं पृष्टवान्ब्रह्मञ्श्रुत्वा डुण्डुभभाषितम् ।
व्येतु ते सुमहद्ब्रह्मन्कौतूहलमरिन्दम ॥ १.५८.३३ ॥

ബ്രാഹ്മണാ, ഡുണ്ഡുഭന്റെ വാക്ക് കേട്ടിട്ട് നീ എന്നോട് ചോദിച്ച നിന്റെ വലിയ കൗതുകം മാറട്ടെ, അരിന്ദമാ.

1.58.34

श्रुत्वा धर्मिष्ठमाख्यानमास्तीकं पुण्यवर्धनम् ।
सर्वपापविनिर्मुक्तो दीर्घमायुरवाप्नुयात् ॥ १.५८.३४ ॥

അത്യന്തം ധർമ്മമയവും പുണ്യം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതുമായ ആസ്തീക ആഖ്യാനം കേൾക്കുന്നവൻ സകല പാപങ്ങളിൽനിന്നും മുക്തനായി ദീർഘായുസ്സ് നേടട്ടെ.