ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.58
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.58.1
इदमत्यद्भुतं चान्यदास्तीकस्यानुशुश्रुम ।
तथा वरैश्छन्द्यमाने राज्ञा पारिक्षितेन हि ॥ १.५८.१ ॥
ಇದು ಅತ್ಯದ್ಭುತವಾದದ್ದು; ಆಸ್ತೀಕನ ಇನ್ನೊಂದು ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನೂ ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ; ಪರೀಕ್ಷಿತನ ಮಗ ರಾಜನು ವರಗಳಿಂದ ಅವನ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸಿದಾಗ.
1.58.2
इन्द्रहस्ताच्च्युतो नागः ख एव यदतिष्ठत ।
ततश्चिन्तापरो राजा बभूव जनमेजयः ॥ १.५८.२ ॥
ಇಂದ್ರನ ಕೈಯಿಂದ ಬಿದ್ದ ಆ ನಾಗವು ಆಕಾಶದಲ್ಲೇ ನಿಂತಿತು; ಆಗ ರಾಜ ಜನಮೇಜಯನು ಚಿಂತೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದನು.
1.58.3
हूयमाने भृशं दीप्ते विधिवद्वसुरेतसि ।
न स्म स प्रापतद्वह्नौ तक्षको भयपीडितः ॥ १.५८.३ ॥
ವಿಧಿಯಂತೆ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಆಹುತಿ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟು ಅದು ಅತ್ಯಂತ ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದಾಗಲೂ, ಭಯಪೀಡಿತನಾದ ತಕ್ಷಕನು ಆ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಬೀಳಲಿಲ್ಲ.
1.58.4
किं सूत तेषां विप्राणां मन्त्रग्रामो मनीषिणाम् ।
न प्रत्यभात्तदाऽग्नौ यत्स पपात न तक्षकः ॥ १.५८.४ ॥
ಓ ಸೂತನೇ! ಆ ಜ್ಞಾನಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಮಂತ್ರಸಮೂಹಕ್ಕೆ ಏನಾಯಿತು? ಆಗ ತಕ್ಷಕನು ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಬೀಳದಂತೆ ಅದು ಫಲಿಸಲಿಲ್ಲವೇ?
1.58.5
तमिन्द्रहस्ताद्वित्रस्तं विसंज्ञं पन्नगोत्तमम् ।
आस्तीकस्तिष्ठ तिष्ठेति वाचस्तिस्रोऽभ्युदैरयत् ॥ १.५८.५ ॥
ಇಂದ್ರನ ಕೈಯಿಂದ ಭಯಭೀತನಾಗಿ ಪ್ರಜ್ಞೆಯಿಲ್ಲದಂತಾದ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ನಾಗನನ್ನು ಆಸ್ತೀಕನು "ನಿಲ್ಲು, ನಿಲ್ಲು" ಎಂದು ಮೂರು ಬಾರಿ ಕೂಗಿದನು.
1.58.6
वितस्थे सोऽन्तरिक्षे च हृदयेन विदूयता ।
यथा तिष्ठति वै कश्चित्खं च गां चान्तरा नरः ॥ १.५८.६ ॥
ಅವನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನಿಂತನು; ನೆಲ ಮತ್ತು ಆಕಾಶದ ನಡುವೆ ಕಳವಳಗೊಂಡ ಹೃದಯದಿಂದ ಯಾರೋ ನಿಂತಂತೆ ಅವನು ನಿಂತನು.
1.58.7
ततो राजाब्रवीद्वाक्यं सदस्यैश्चोदितो भृशम् ।
काममेतद्भवत्वेवं यथास्तीकस्य भाषितम् ॥ १.५८.७ ॥
ಆಗ ಸದಸ್ಯರಿಂದ ಬಹಳ ಪ್ರೇರಿತನಾದ ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು: ಆಸ್ತೀಕನು ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ ಇದು ಆಗಲಿ, ಇದೇ ನನ್ನ ಇಚ್ಛೆ.
1.58.8
समाप्यतामिदं कर्म पन्नगाः सन्त्वनामयाः ।
प्रीयतामयमास्तीकः सत्यं सूतवचोऽस्तु तत् ॥ १.५८.८ ॥
ಈ ಯಜ್ಞಕರ್ಮ ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳಲಿ, ಸರ್ಪಗಳು ಕ್ಷೇಮವಾಗಿರಲಿ, ಈ ಆಸ್ತೀಕನು ಸಂತೋಷಗೊಳ್ಳಲಿ; ಸೂತನ ಮಾತು ಸತ್ಯವಾಗಲಿ.
1.58.9
ततो हलहलाशब्दः प्रीतिजः समजायत ।
आस्तीकस्य वरे दत्ते तथैवोपरराम च ॥ १.५८.९ ॥
ಆಸ್ತೀಕನಿಗೆ ವರ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹಲಹಲ ಶಬ್ದ ಎದ್ದಿತು; ಅದು ನಂತರ ಶಾಂತವಾಯಿತು.
1.58.10
स यज्ञः पाण्डवेयस्य राज्ञः पारिक्षितस्य ह ।
प्रीतिमांश्चाभवद्राजा भारतो जनमेजयः ॥ १.५८.१० ॥
ಆ ಯಜ್ಞವು ಪಾಂಡವ ವಂಶಜನೂ ಪರೀಕ್ಷಿತನ ಪುತ್ರನೂ ಆದ ರಾಜನದು; ಭರತವಂಶದ ರಾಜ ಜನಮೇಜಯನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು.
1.58.11
ऋत्विग्भ्यः ससदस्येभ्यो ये तत्रासन्समागताः ।
तेभ्यश्च प्रददौ वित्तं शतशोऽथ सहस्रशः ॥ १.५८.११ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದ ಋತ್ವಿಜರಿಗೆ ಮತ್ತು ಸದಸ್ಯರಿಗೆ ಅವನು ನೂರಾರು ಮತ್ತು ಸಾವಿರಾರು ಧನವನ್ನು ನೀಡಿದನು.
1.58.12
लोहिताक्षाय सूताय तथा स्थपतये विभुः ।
येनोक्तं तस्य तत्राग्रे सर्पसत्रनिवर्तने ॥ १.५८.१२ ॥
ಲೋಹಿತಾಕ್ಷ ಸೂತನಿಗೆ ಮತ್ತು ಅದೇ ರೀತಿ ಆ ಶಿಲ್ಪಿಗೆ ಆ ಪ್ರಭುವು ನೀಡಿದನು; ಸರ್ಪಸತ್ರವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುವುದನ್ನು ಮೊದಲು ಅಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದವನು ಅವನೇ.
1.58.13
निमित्तं ब्राह्मण इति तस्मै वित्तं ददौ बहु ।
दत्त्वा द्रव्यं यथान्यायं भोजनाच्छादनान्वितम् ॥ १.५८.१३ ॥
ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ನಿಮಿತ್ತವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಅವನಿಗೆ ಬಹಳ ಧನವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು. ನ್ಯಾಯಾನುಸಾರ ದ್ರವ್ಯವನ್ನೂ ಭೋಜನ ಮತ್ತು ವಸ್ತ್ರವನ್ನೂ ಸಹಿತ ಕೊಟ್ಟನು.
1.58.14
प्रीतस्तस्मै नरपतिरप्रमेयपराक्रमः ।
ततश्चकारावभृथं विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ १.५८.१४ ॥
ಅವನಿಂದ ಸಂತುಷ್ಟನಾದ ಅಪ್ರಮೇಯ ಪರಾಕ್ರಮಿ ರಾಜನು ನಂತರ ವಿಧಿವಿಹಿತ ಕರ್ಮದಿಂದ ಅವಭೃಥ ಸ್ನಾನವನ್ನು ಮಾಡಿದನು.
1.58.15
आस्तीकं प्रेषयामास गृहानेव सुसंस्कृतम् ।
राजा प्रीतमनाः प्रीतं कृतकृत्यं मनीषिणम् ॥ १.५८.१५ ॥
ರಾಜನು ಪ್ರಸನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ಕೃತಕೃತ್ಯನಾದ ಮನೀಷಿ ಆಸ್ತೀಕನನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಅವನ ಮನೆಗೇ ಕಳುಹಿಸಿದನು.
1.58.16
पुनरागमनं कार्यमिति चैनं वचोऽब्रवीत् ।
भविष्यसि सदस्यो मे वाजिमेधे महाक्रतौ ॥ १.५८.१६ ॥
"ಮತ್ತೆ ಬರಬೇಕು" ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ನನ್ನ ಮಹಾಕ್ರತು ಅಶ್ವಮೇಧದಲ್ಲಿ ನೀನು ಸದಸ್ಯನಾಗುವೆ."
1.58.17
तथेत्युक्त्वा प्रदुद्राव तदास्तीको मुदा युतः ।
कृत्वा स्वकार्यमतुलं तोषयित्वा च पार्थिवम् ॥ १.५८.१७ ॥
"ಸರಿ" ಎಂದು ಹೇಳಿ ಆಸ್ತೀಕನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ತಕ್ಷಣ ಹೊರಟನು; ತನ್ನ ಅತುಲ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮುಗಿಸಿ ರಾಜನನ್ನು ಸಂತುಷ್ಟಗೊಳಿಸಿ.
1.58.18
स गत्वा परमप्रीतो मातुलं मातरं च ताम् ।
अभिगम्योपसंगृह्य तथा वृत्तं न्यवेदयत् ॥ १.५८.१८ ॥
ಅವನು ಬಹಳ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹೋಗಿ, ಮಾವನನ್ನೂ ತಾಯಿಯನ್ನೂ ಸಮೀಪಿಸಿ, ಆಲಿಂಗಿಸಿ, ನಡೆದುದನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ತಿಳಿಸಿದನು.
1.58.19
एतच्छ्रुत्वा प्रीयमाणाः समेता ।
ये तत्रासन्पन्नगा वीतमोहाः।
आस्तीके वै प्रीतिमन्तो बभूवु-
रूचुश्चैनं वरमिष्टं वृमीष्व ॥ १.५८.१९ ॥
ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಅಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದ, ಮೋಹವಿಲ್ಲದ ನಾಗರು ಸಂತೋಷಗೊಂಡರು. ಅವರು ಆಸ್ತೀಕನ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿ ತೋರಿ ಅವನಿಗೆ, "ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ವರವನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡು" ಎಂದರು.
1.58.20
भूयोभूयः सर्वशस्तेऽब्रुवंस्तं ।
किं ते प्रियं करवामाद्य विद्वन्।
प्रीता वयं मोक्षिताश्चैव सर्वे ।
कामं किं ते करवामाद्य वत्स ॥ १.५८.२० ॥
ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಎಲ್ಲರೂ ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು, "ಓ ವಿದ್ವಾಂಸನೇ! ಇಂದು ನಿನಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದದ್ದನ್ನು ನಾವು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು? ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿದ್ದೇವೆ, ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡಿದ್ದೇವೆ. ವತ್ಸಾ, ಇಂದು ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ನಾವು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?"
1.58.21
सायं प्रातर्ये प्रसन्नात्मरूपा ।
लोके विप्रा मानवा ये परेऽपि।
धर्माख्यानं ये पठेयुर्ममेदं ।
तेषां युष्मन्नैव किंचिद्भयं स्यात् ॥ १.५८.२१ ॥
ಸಂಜೆ ಮತ್ತು ಬೆಳಗ್ಗೆ, ಪ್ರಸನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ರೂಪದಿಂದ, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಮನುಷ್ಯರು, ಇತರರು ಯಾರು ನನ್ನ ಈ ಧರ್ಮಾಖ್ಯಾನವನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ನಿಮ್ಮಿಂದ ಯಾವ ಭಯವೂ ಆಗದಿರಲಿ.
1.58.22
तैश्चाप्युक्तो भागिनेयः प्रसन्नै-
रेतत्सत्यं काममेवं वरं ते।
प्रीत्या युक्ताः कामितं सर्वशस्ते ।
कर्तारः स्म प्रवणा भागिनेय ॥ १.५८.२२ ॥
ಆ ಪ್ರಸನ್ನ ನಾಗರು ಸಹ ಸೋದರಳಿಯನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು, "ಇದು ಸತ್ಯ; ನಿನ್ನ ಬಯಸಿದ ವರ ಹೀಗೆಯೇ ಇರಲಿ. ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ನಾವು, ಸೋದರಳಿಯನೇ, ನಿನ್ನ ಎಲ್ಲ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಲು ಸಿದ್ಧರಿದ್ದೇವೆ."
1.58.23
असितं चार्तिमन्तं च सुनीथं चापि यः स्मरेत् ।
दिवा वा यदि वा रात्रौ नास्य सर्पभयं भवेत् ॥ १.५८.२३ ॥
ಅಸಿತ, ಆರ್ತಿಮಂತ, ಸುನೀಥರನ್ನು ಯಾರು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಹಗಲಾದರೂ ರಾತ್ರಿಯಾದರೂ, ಅವರಿಗೆ ಸರ್ಪಭಯ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.
1.58.24
यो जरत्कारुणा जातो जरत्कारौ महावशाः ।
आस्तीकः सर्पसत्रे वः पन्नगान्योऽभ्यरक्षत।
तं स्मरन्तं महाभागा न मां हिंसितुमर्हथ ॥ १.५८.२४ ॥
ಜರತ್ಕಾರುವಿನಿಂದ ಜರತ್ಕಾರುವಿಗೆ ಜನಿಸಿದ ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಆಸ್ತೀಕ, ಸರ್ಪಸತ್ರದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು, ಸರ್ಪಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದವನು. ಅವನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವ ನನ್ನನ್ನು, ಹೇ ಮಹಾಭಾಗರೇ, ನೀವು ಹಿಂಸಿಸಬಾರದು.
1.58.25
सर्पापसर्प भद्रं ते गच्छ सर्प महाविष ।
जनेमेजयस्य यज्ञान्ते आस्तीकवचनं स्मर ॥ १.५८.२५ ॥
ಸರ್ಪವೇ, ದೂರ ಸರಿ, ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ; ಮಹಾವಿಷದ ಸರ್ಪವೇ, ಹೋಗು. ಜನಮೇಜಯನ ಯಜ್ಞದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಸ್ತೀಕನ ಮಾತನ್ನು ಸ್ಮರಿಸು.
1.58.26
आस्तीकस्य वचः श्रुत्वा यः सर्पो न निवर्तते ।
शतधा भिद्यते मूर्धा शिंशवृक्षफलं यथा ॥ १.५८.२६ ॥
ಆಸ್ತೀಕನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿಯೂ ಹಿಂದಿರುಗದ ಸರ್ಪದ ತಲೆ ಶಿಂಶಪ ವೃಕ್ಷದ ಹಣ್ಣಿನಂತೆ ನೂರು ತುಂಡಾಗಿ ಒಡೆಯುತ್ತದೆ.
1.58.27
स एवमुक्तस्तु तदा द्विजेन्द्रः ।
समागतैस्तैर्भुजगेन्द्रमुख्यैः।
संप्राप्य प्रीतिं विपुलां महात्मा ।
ततो मनो गमनायाथ दध्रे ॥ १.५८.२७ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಅಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದ ಸರ್ಪರಾಜರ ಮುಖ್ಯರಿಂದ ಅಪಾರ ಸಂತೋಷ ಹೊಂದಿ, ಆಗ ಹೊರಡಲು ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು.
1.58.28
इत्येवं नागराजोऽथ नागानां मध्यगस्तदा ।
उक्त्वा सहैव तैः सर्पैः स्वमेव भवनं ययौ ॥ १.५८.२८ ॥
ಹೀಗೆ ನಾಗರ ನಡುವೆ ಇದ್ದ ಆ ನಾಗರಾಜನು, ಆಗ ಆ ಸರ್ಪಗಳ ಜೊತೆಗೂಡಿ ಮಾತನಾಡಿ, ತನ್ನದೇ ಭವನಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
1.58.29
मोक्षयित्वा तु भुजगान्सर्पसत्राद्द्विजोत्तमः ।
जगाम काले धर्मात्मा दिष्टान्तं पुत्रपौत्रवान् ॥ १.५८.२९ ॥
ಸರ್ಪಸತ್ರದಿಂದ ಸರ್ಪಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸಿದ ಆ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನು, ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾಗಿ, ಪುತ್ರ-ಪೌತ್ರರುಳ್ಳವನಾಗಿ, ಕಾಲ ಬಂದಾಗ ತನ್ನ ನಿಗದಿತ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಸೇರಿದನು.
1.58.30
इत्याख्यानं मयास्तीकं यथावत्तव कीर्तितम् ।
यत्कीर्तयित्वा सर्पेभ्यो न भयं विद्यते क्वचित् ॥ १.५८.३० ॥
ಹೀಗೆ ಆಸ್ತೀಕ ಆಖ್ಯಾನವನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಇದನ್ನು ಕೀರ್ತಿಸಿದವರಿಗೆ ಸರ್ಪಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಭಯವಿಲ್ಲ.
1.58.31
यथा कथितवान्ब्रह्मन्प्रमतिः पूर्वजस्तव ।
पुत्राय रुरवे प्रीतः पृच्छते भार्गवोत्तम ॥ १.५८.३१ ॥
ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ನಿನ್ನ ಪೂರ್ವಜ ಪ್ರಮತಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ತನ್ನ ಮಗ ರುರುವಿಗೆ ಹೇಳಿದಂತೆ, ಭಾರ್ಗವೋತ್ತಮನೇ, ಕೇಳಿದ ನಿನಗೆ ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ.
1.58.32
यद्वाक्यं श्रुतवांश्चाहं तथा च कथितं मया ।
आस्तीकस्य कवेर्विप्र श्रीमच्चरितमादितः ॥ १.५८.३२ ॥
ಓ ವಿಪ್ರ, ನಾನು ಕೇಳಿದ ವಾಕ್ಯವೂ ನಾನು ಹೇಳಿದುದೂ ಕವಿ ಆಸ್ತೀಕನ ಶ್ರೀಮಂತ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಆದಿಯಿಂದ ಹೇಳುತ್ತದೆ.
1.58.33
यन्मां त्वं पृष्टवान्ब्रह्मञ्श्रुत्वा डुण्डुभभाषितम् ।
व्येतु ते सुमहद्ब्रह्मन्कौतूहलमरिन्दम ॥ १.५८.३३ ॥
ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಡುಂಡುಭನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳಿದ ನಿನ್ನ ಮಹಾ ಕುತೂಹಲ ದೂರವಾಗಲಿ, ಅರಿಂದಮ.
1.58.34
श्रुत्वा धर्मिष्ठमाख्यानमास्तीकं पुण्यवर्धनम् ।
सर्वपापविनिर्मुक्तो दीर्घमायुरवाप्नुयात् ॥ १.५८.३४ ॥
ಅತ್ಯಂತ ಧರ್ಮಮಯ, ಪುಣ್ಯವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸುವ ಆಸ್ತೀಕ ಆಖ್ಯಾನವನ್ನು ಕೇಳಿದವನು ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದಿ ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯ ಪಡೆಯಲಿ.