மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.59

1.59.1

भृगुवंशात्प्रभृत्येव त्वया मे कीर्तितं महत् ।
आख्यानमखिलं तात सौते प्रीतोऽस्मितेन ते ॥ १.५९.१ ॥

ஓ சௌதி, பிருகு வம்சத்திலிருந்து தொடங்கி நீ எனக்கு இந்த பெரிய முழு வரலாற்றைச் சொன்னாய்; உன் இந்த சொல்லால் நான் மகிழ்ச்சியடைகிறேன்.

प्रक्ष्यामि चैव भूयस्त्वां यथावत्सूतनन्दन ।
याः कथा व्याससंपन्नास्ताश्च भूयो विचक्ष्व मे ॥ १.५९.२ ॥

ஓ சூதனின் மைந்தா, நான் உன்னிடம் மீண்டும் முறையாகக் கேட்பேன்; வியாசரால் அமைக்கப்பட்ட கதைகளை மீண்டும் எனக்கு விளக்கிச் சொல்.

तस्मिन्परमदुष्पारे सर्पसत्रे महात्मनाम् ।
कर्मान्तरेषु यज्ञस्य सदस्यानां तथाऽध्वरे ॥ १.५९.३ ॥

அந்த மிக நீண்ட நாகயாகத்தில், மகாத்மாக்களின் யாகச் செயல்களின் இடைவெளிகளில், யாகத்தின் உறுப்பினர்களிடையேயும் அவ்வாறே.

या बभूवुः कथाश्चित्रा येष्वर्थेषु यथातथम् ।
त्वत्त इच्छामहे श्रोतुं सौते त्वं वै प्रचक्ष्व नः ॥ १.५९.४ ॥

பல்வேறு கதைகள் எந்தெந்தப் பொருள்களில் இருந்தனவோ அவ்வாறே, நாங்கள் உன்னிடமிருந்தே கேட்க விரும்புகிறோம்; ஓ சௌதி, நீ எங்களுக்கு அவற்றைச் சொல்.

कर्मान्तरेष्वकथयन्द्विजा वेदाश्रयाः कथाः ।
व्यासस्त्वकथयच्चित्रमाख्यानं भारतं महत् ॥ १.५९.५ ॥

யாகச் செயல்களின் இடைவெளிகளில் துவிஜர்கள் வேதம் சார்ந்த கதைகளைச் சொன்னார்கள்; ஆனால் வியாசர் பெரிய அற்புதமான பாரத வரலாற்றைச் சொன்னார்.

महाभारतमाख्यानं पाण्डवानां यशस्करम् ।
जनमेजयेन पृष्टः सन्कृष्णद्वैपायनस्तदा ॥ १.५९.६ ॥

பாண்டவர்களின் புகழை உயர்த்தும் மகாபாரதம் என்ற வரலாறு, அப்போது ஜனமேஜயனால் கேட்கப்பட்டபோது கிருஷ்ண த்வைபாயனர் (வியாசர்) சொன்னார்.

श्रावयामास विधिवत्तदा कर्मान्तरे तु सः ।
तामहं विधिवत्पुण्यां श्रोतुमिच्छामि वै कथाम् ॥ १.५९.७ ॥

அப்போது அவர் சடங்கின் இடைவேளையில் முறைப்படி அதைக் கேட்கச் செய்தார். அந்தப் புனிதமான கதையை முறைப்படி கேட்க நான் விரும்புகிறேன்.

मनःसागरसंभूतां महर्षेर्भावितात्मनः ।
कथयस्व सतां श्रेष्ठ सर्वरत्नमयीमिमाम् ॥ १.५९.८ ॥

தூய உள்ளம் கொண்ட மகரிஷியின் மனச்சமுத்திரத்தில் தோன்றிய, அனைத்து ரத்தினங்களாலான இக்கதையை, நல்லோரில் சிறந்தவரே, சொல்லுங்கள்.

हन्त ते कथयिष्यामि महदाख्यानमुत्तमम् ।
कृष्णद्वैपायनमतं महाभारतमादितः ॥ १.५९.९ ॥

சரி, உங்களுக்கு அந்த மகத்தான உயர்ந்த கதையைச் சொல்வேன். கிருஷ்ண துவைபாயனரின் கருத்தான மகாபாரதத்தை முதலிலிருந்து.

शृणु सर्वमशेषेण कथ्यमानं मया द्विज ।
शंसितुं तन्महान्हर्षो ममापीह प्रवर्तते ॥ १.५९.१० ॥

இருபிறப்பாளரே, நான் சொல்லும் இந்த முழுக் கதையையும் விடுபடாமல் கேளுங்கள். அதைச் சொல்வதில் இங்கே எனக்கும் பெரும் மகிழ்ச்சி எழுகிறது.