مهابهاراتا · أدهيايا 1.6

1.6.1

अग्नेरथ वचः श्रुत्वा तद्रक्षः प्रजहार ताम् ।
ब्रह्मन्वराहरूपेण मनोमारुतरंहसा ॥ १.६.१ ॥

لما سمع ذلك الرّاكشاسا كلام أغني، اختطفها، يا برهمي، في هيئة خنزير، بسرعة الفكر والريح.

ततः स गर्भो निवसन्कुक्षौ भृगुकुलोद्वह ।
रोषान्मातुश्च्युतः कुक्षेश्च्यवनस्तेन सोऽभवत् ॥ १.६.२ ॥

ثم إن ذلك الجنين، المقيم في البطن، يا حامل نسل بهرغو، سقط من بطن أمه غضبًا؛ ولذلك صار اسمه تشيافانا.

तं दृष्ट्वा मातुरुदराच्च्युतमादित्यवर्चसम् ।
तद्रक्षो भस्मसाद्भूतं पपात परिमुच्य ताम् ॥ १.६.३ ॥

فلما رأى ذلك الرّاكشاسا، الساقط من بطن أمه، المتوهج كالشمس، صار رمادًا وسقط، تاركًا إياها.

सा तमादाय सुश्रोणी ससार भृगुनन्दनम् ।
च्यवनं भार्गवं पुत्रं पुलोमा दुःखमूर्च्छिता ॥ १.६.४ ॥

فحملته، وهي ذات الخصر الجميل، بولوما المغمى عليها من الحزن، ومضت مع ابن بهرغو، تشيافانا البهارغافي.

तां ददर्श स्वयं ब्रह्मा सर्वलोकपितामहः ।
रुदतीं बाष्पपूर्णाक्षीं भृगोर्भार्यामनिन्दिताम् ॥ १.६.५ ॥

فرآها براهما، جدّ جميع العوالم، بنفسه — تبكي، وعيناها مملوءتان بالدموع، زوجة بهرغو التي لا غبار عليها.

सान्त्वयामास भगवान्वधूं ब्रह्मा पितामहः ।
अश्रुबिन्दूद्भवा तस्याः प्रावर्तत महानदी ॥ १.६.६ ॥

فعزّى براهما الجدّ المبارك تلك الكنة، فجرى من قطرات دموعها نهرٌ عظيم.

आवर्तन्ती सृतिं तस्या भृगोः पत्न्यास्तपस्विनः ।
तस्या मार्गं सृतवतीं दृष्ट्वा तु सरितं तदा ॥ १.६.७ ॥

ولما رأى النهر يجري متعرجًا على مسار زوجة الزاهد بهرغو، متبعًا طريقها،

नाम तस्यास्तदा नद्याश्चक्रे लोकपितामहः ।
वधूसरेति भगवांश्च्यवनस्याश्रमं प्रति ॥ १.६.८ ॥

فسمّى الإله المبارك جد العوالم ذلك النهر «فادهوسارا»، لأنه جرى نحو صومعة تشيفانا.

स एवं च्यवनो जज्ञे भृगोः पुत्रः प्रतापवान् ।
तं ददर्श पिता तत्र च्यवनं तां च भामिनीम्।
स पुलोमां ततो भार्यां पप्रच्छ कुपितो भृगुः ॥ १.६.९ ॥

وهكذا وُلد تشيفانا، ابن بهرغو الجليل. فرأى أبوه بهرغو تشيفانا وتلك المرأة البهية هناك، فسأل زوجته بولوما وقد غضب.

केनासि रक्षसे तस्मै कथिता त्वं जिहीर्षवे ।
न हि त्वा वेद तद्रक्षो मद्भार्यां चारुहासिनीम् ॥ १.६.१० ॥

"من أخبر ذلك الرakshasa الذي أراد أن يختطفك عنك؟ لم يكن ذلك الرakshasa يعرفك، يا زوجتي ذات الابتسامة الحلوة."

तत्त्वमाख्याहि तं ह्यद्य शप्तुमिच्छाम्यहं रुषा ।
बिभेति को न शापान्मे कस्य चायं व्यतिक्रमः ॥ १.६.११ ॥

"فأخبرني الآن بذلك، فإني في غضبي أريد أن ألعنه. فمن ذا الذي لا يخاف لعنتي؟ ومن صاحب هذا التعدي؟"

अग्निना भगवंस्तस्मै रक्षसेऽहं निवेदिता ।
ततो मामनयद्रक्षः क्रोशन्तीं कुररीमिव ॥ १.६.१२ ॥

"أيها المبارك، لقد كشفتني النار (أغني) لذلك الرakshasa. فحملني الرakshasa بعيدًا وأنا أصرخ كطائر الكُرَري."

साऽहं तव सुतस्यास्य तेजसा परिमोक्षिता ।
भस्मीभूतं च तद्रक्षो मामुत्सृज्य पपात वै ॥ १.६.१३ ॥

بقوّة ابنك هذا نلتُ الخلاص، وذلك الرakshasa صار رمادًا فأطلقني وسقط.

इति श्रुत्वा पुलोमाया भृगुः परममन्युमान् ।
शशापाग्निमतिक्रुद्धः सर्वभक्षो भविष्यसि ॥ १.६.१४ ॥

لمّا سمع بهروغو كلام بولوما، وقد اشتدّ غضبه، لعن أغني قائلًا: ستصير آكلًا لكل شيء.