மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.6
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.6.1
अग्नेरथ वचः श्रुत्वा तद्रक्षः प्रजहार ताम् ।
ब्रह्मन्वराहरूपेण मनोमारुतरंहसा ॥ १.६.१ ॥
அக்னியின் சொற்களைக் கேட்டு அந்த அரக்கன் அவளைக் கவர்ந்து சென்றான்; பிராமணரே, பன்றி வடிவில், மனம் மற்றும் காற்றின் வேகத்துடன்.
1.6.2
ततः स गर्भो निवसन्कुक्षौ भृगुकुलोद्वह ।
रोषान्मातुश्च्युतः कुक्षेश्च्यवनस्तेन सोऽभवत् ॥ १.६.२ ॥
பின்னர் அந்தக் கருவு, பிருகு குலத்தைத் தாங்குபவரே, தாயின் வயிற்றில் வசித்தபோது, கோபத்தால் தாயின் வயிற்றிலிருந்து விழுந்தது; அதனால் அவர் சியவனர் ஆனார்.
1.6.3
तं दृष्ट्वा मातुरुदराच्च्युतमादित्यवर्चसम् ।
तद्रक्षो भस्मसाद्भूतं पपात परिमुच्य ताम् ॥ १.६.३ ॥
தாயின் வயிற்றிலிருந்து விழுந்த சூரியனைப் போல ஒளிர்ந்த அவரைக் கண்ட அந்த அரக்கன் சாம்பலாகி, அவளை விடுவித்துக் கீழே விழுந்தான்.
1.6.4
सा तमादाय सुश्रोणी ससार भृगुनन्दनम् ।
च्यवनं भार्गवं पुत्रं पुलोमा दुःखमूर्च्छिता ॥ १.६.४ ॥
அழகிய இடையுடைய அவள் அவரை எடுத்துக்கொண்டு, துயரத்தால் மயங்கிய புலோமா, பிருகுவின் மகனாகிய சியவனரை, தன் மகனாகிய பார்கவரை நோக்கிச் சென்றாள்.
1.6.5
तां ददर्श स्वयं ब्रह्मा सर्वलोकपितामहः ।
रुदतीं बाष्पपूर्णाक्षीं भृगोर्भार्यामनिन्दिताम् ॥ १.६.५ ॥
அனைத்து உலகங்களின் பிதாமகனான பிரம்மா தானே அவளைக் கண்டார்; அழுதுகொண்டிருந்த, கண்ணீர் நிறைந்த கண்களுடைய, பிருகுவின் குற்றமற்ற மனைவியை.
1.6.6
सान्त्वयामास भगवान्वधूं ब्रह्मा पितामहः ।
अश्रुबिन्दूद्भवा तस्याः प्रावर्तत महानदी ॥ १.६.६ ॥
பகவான் பிதாமகர் பிரம்மா அந்த மருமகளைத் தேற்றினார்; அவளது கண்ணீர்த்துளிகளிலிருந்து ஒரு பெரும் நதி பாய்ந்தது.
1.6.7
आवर्तन्ती सृतिं तस्या भृगोः पत्न्यास्तपस्विनः ।
तस्या मार्गं सृतवतीं दृष्ट्वा तु सरितं तदा ॥ १.६.७ ॥
அந்த தவசி பிருகுவின் மனைவியின் ஓட்டத்தைச் சுழன்று செல்லும் வழியாக, அப்போது அவள் பாய்ந்த பாதையைக் கண்டு
1.6.8
नाम तस्यास्तदा नद्याश्चक्रे लोकपितामहः ।
वधूसरेति भगवांश्च्यवनस्याश्रमं प्रति ॥ १.६.८ ॥
அப்போது உலகப் பிதாமகரான பகவான் அந்த நதிக்கு, சியவனரின் ஆசிரமத்தை நோக்கிச் செல்லும் அதற்கு, 'வதூசரா' என்று பெயரிட்டார்.
1.6.9
स एवं च्यवनो जज्ञे भृगोः पुत्रः प्रतापवान् ।
तं ददर्श पिता तत्र च्यवनं तां च भामिनीम्।
स पुलोमां ततो भार्यां पप्रच्छ कुपितो भृगुः ॥ १.६.९ ॥
இவ்வாறு அந்த பிருகுவின் வலிமையான மகனாகிய சியவனர் பிறந்தார். அங்கே தந்தை சியவனரையும் அந்த அழகியையும் கண்டார். பின்னர் சினமுற்ற பிருகு தன் மனைவி புலோமாவிடம் கேட்டார்.
1.6.10
केनासि रक्षसे तस्मै कथिता त्वं जिहीर्षवे ।
न हि त्वा वेद तद्रक्षो मद्भार्यां चारुहासिनीम् ॥ १.६.१० ॥
"உன்னை அபகரிக்க விரும்பிய அந்த அரக்கனுக்கு உன்னை யார் சொன்னது? இனிய புன்னகை கொண்ட என் மனைவியான உன்னை அந்த அரக்கன் அறியவில்லை."
1.6.11
तत्त्वमाख्याहि तं ह्यद्य शप्तुमिच्छाम्यहं रुषा ।
बिभेति को न शापान्मे कस्य चायं व्यतिक्रमः ॥ १.६.११ ॥
"அதனால் இப்போது அதை எனக்குச் சொல். கோபத்தில் நான் அவனைச் சபிக்க விரும்புகிறேன். என் சாபத்திற்கு யார்தான் அஞ்சாதவர்? இது யாருடைய குற்றம்?"
1.6.12
अग्निना भगवंस्तस्मै रक्षसेऽहं निवेदिता ।
ततो मामनयद्रक्षः क्रोशन्तीं कुररीमिव ॥ १.६.१२ ॥
"ஓ பகவானே, அக்னி என்னை அந்த அரக்கனுக்குத் தெரிவித்தார். அப்போது அந்த அரக்கன் குரரிப் பறவை போல அழுது கொண்டிருந்த என்னை அழைத்துச் சென்றான்."
1.6.13
साऽहं तव सुतस्यास्य तेजसा परिमोक्षिता ।
भस्मीभूतं च तद्रक्षो मामुत्सृज्य पपात वै ॥ १.६.१३ ॥
உன் இந்த மகனின் தேஜஸால் நான் விடுவிக்கப்பட்டேன்; அந்த அரக்கன் சாம்பலாகி என்னை விட்டு விழுந்தான்.
1.6.14
इति श्रुत्वा पुलोमाया भृगुः परममन्युमान् ।
शशापाग्निमतिक्रुद्धः सर्वभक्षो भविष्यसि ॥ १.६.१४ ॥
புலோமாவின் இந்தச் சொற்களைக் கேட்ட பிருகு மிகுந்த கோபம் கொண்டு, மிகவும் சினந்து அக்னியை சபித்தார்: நீ எல்லாவற்றையும் உண்பவனாவாய்.