ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 1.6
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.6.1
अग्नेरथ वचः श्रुत्वा तद्रक्षः प्रजहार ताम् ।
ब्रह्मन्वराहरूपेण मनोमारुतरंहसा ॥ १.६.१ ॥
ଅଗ୍ନିଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ସେ ରାକ୍ଷସ ତାଙ୍କୁ ହରଣ କଲା; ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଶୂକର ରୂପରେ, ମନ ଓ ବାୟୁର ବେଗରେ।
1.6.2
ततः स गर्भो निवसन्कुक्षौ भृगुकुलोद्वह ।
रोषान्मातुश्च्युतः कुक्षेश्च्यवनस्तेन सोऽभवत् ॥ १.६.२ ॥
ତା'ପରେ ସେ ଗର୍ଭ, ହେ ଭୃଗୁକୁଳ ଧାରଣକାରୀ, ମାତାଙ୍କ କୋଳରେ ରହୁଥିବା ବେଳେ, କ୍ରୋଧରେ ମାତାଙ୍କ କୋଳରୁ ଚ୍ୟୁତ ହେଲା; ସେଥିପାଇଁ ସେ ଚ୍ୟବନ ହେଲେ।
1.6.3
तं दृष्ट्वा मातुरुदराच्च्युतमादित्यवर्चसम् ।
तद्रक्षो भस्मसाद्भूतं पपात परिमुच्य ताम् ॥ १.६.३ ॥
ମାତାଙ୍କ କୋଳରୁ ଚ୍ୟୁତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ ତେଜସ୍ୱୀ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ସେ ରାକ୍ଷସ ଭସ୍ମ ହୋଇ, ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ପଡ଼ିଗଲା।
1.6.4
सा तमादाय सुश्रोणी ससार भृगुनन्दनम् ।
च्यवनं भार्गवं पुत्रं पुलोमा दुःखमूर्च्छिता ॥ १.६.४ ॥
ସେହି ସୁଶ୍ରୋଣୀ ତାଙ୍କୁ ଧରି, ଦୁଃଖରେ ମୂର୍ଛିତା ପୁଲୋମା, ଭୃଗୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ଚ୍ୟବନ ଭାର୍ଗବଙ୍କୁ ନେଇ ଚାଲିଲେ।
1.6.5
तां ददर्श स्वयं ब्रह्मा सर्वलोकपितामहः ।
रुदतीं बाष्पपूर्णाक्षीं भृगोर्भार्यामनिन्दिताम् ॥ १.६.५ ॥
ସର୍ବଲୋକ ପିତାମହ ବ୍ରହ୍ମା ନିଜେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ — କାନ୍ଦୁଥିବା, ଲୁହରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆଖିର, ଭୃଗୁଙ୍କ ନିର୍ଦୋଷ ଭାର୍ଯ୍ୟାଙ୍କୁ।
1.6.6
सान्त्वयामास भगवान्वधूं ब्रह्मा पितामहः ।
अश्रुबिन्दूद्भवा तस्याः प्रावर्तत महानदी ॥ १.६.६ ॥
ଭଗବାନ ପିତାମହ ବ୍ରହ୍ମା ସେହି ବଧୂଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଲେ; ତାଙ୍କ ଲୁହ ବିନ୍ଦୁରୁ ଏକ ମହାନଦୀ ପ୍ରବାହିତ ହେଲା।
1.6.7
आवर्तन्ती सृतिं तस्या भृगोः पत्न्यास्तपस्विनः ।
तस्या मार्गं सृतवतीं दृष्ट्वा तु सरितं तदा ॥ १.६.७ ॥
ସେଇ ତପସ୍ୱୀ ଭୃଗୁଙ୍କ ପତ୍ନୀଙ୍କ ଘୂର୍ଣ୍ଣିତ ସ୍ରୋତ, ତାଙ୍କ ପଥରେ ବହୁଥିବା ସେହି ନଦୀକୁ ତହିଁ ବେଳେ ଦେଖି
1.6.8
नाम तस्यास्तदा नद्याश्चक्रे लोकपितामहः ।
वधूसरेति भगवांश्च्यवनस्याश्रमं प्रति ॥ १.६.८ ॥
ସେତେବେଳେ ଲୋକପିତାମହ ଭଗବାନ ସେହି ନଦୀର ନାମ ରଖିଲେ ବଧୂସରା, କାରଣ ତାହା ଚ୍ୟବନଙ୍କ ଆଶ୍ରମ ଆଡ଼େ ବହିଲା।
1.6.9
स एवं च्यवनो जज्ञे भृगोः पुत्रः प्रतापवान् ।
तं ददर्श पिता तत्र च्यवनं तां च भामिनीम्।
स पुलोमां ततो भार्यां पप्रच्छ कुपितो भृगुः ॥ १.६.९ ॥
ଏହିପରି ସେହି ପ୍ରତାପୀ ଚ୍ୟବନ ଭୃଗୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ରୂପେ ଜନ୍ମିଲେ। ସେଠାରେ ପିତା ଭୃଗୁ ଚ୍ୟବନଙ୍କୁ ଓ ସେଇ ସୁନ୍ଦରୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ତହିଁ ରାଗିଯାଇ ଭୃଗୁ ନିଜ ପତ୍ନୀ ପୁଲୋମାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ।
1.6.10
केनासि रक्षसे तस्मै कथिता त्वं जिहीर्षवे ।
न हि त्वा वेद तद्रक्षो मद्भार्यां चारुहासिनीम् ॥ १.६.१० ॥
"ତୁମକୁ ହରଣ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ସେହି ରାକ୍ଷସକୁ ତୁମ ବିଷୟରେ କିଏ କହିଲା? ସୁନ୍ଦର ହସୁଥିବା ମୋ ପତ୍ନୀ ତୁମେ, ଏହା ସେ ରାକ୍ଷସ ଜାଣି ନ ଥିଲା।"
1.6.11
तत्त्वमाख्याहि तं ह्यद्य शप्तुमिच्छाम्यहं रुषा ।
बिभेति को न शापान्मे कस्य चायं व्यतिक्रमः ॥ १.६.११ ॥
"ତେବେ ବର୍ତ୍ତମାନ ତାହା ମୋତେ କୁହ। କ୍ରୋଧରେ ମୁଁ ତାହାକୁ ଶାପ ଦେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛି। ମୋ ଶାପରୁ କିଏ ଭୟ କରେ ନାହିଁ? ଏହା କାହାର ଅପରାଧ?"
1.6.12
अग्निना भगवंस्तस्मै रक्षसेऽहं निवेदिता ।
ततो मामनयद्रक्षः क्रोशन्तीं कुररीमिव ॥ १.६.१२ ॥
"ହେ ଭଗବନ୍, ଅଗ୍ନି ମୋତେ ସେହି ରାକ୍ଷସଙ୍କ ନିକଟରେ ପ୍ରକାଶ କରିଦେଲେ। ତହିଁ ପରେ କୁରରୀ ପକ୍ଷୀ ପରି ଚିତ୍କାର କରୁଥିବା ମୋତେ ସେ ରାକ୍ଷସ ନେଇଗଲା।"
1.6.13
साऽहं तव सुतस्यास्य तेजसा परिमोक्षिता ।
भस्मीभूतं च तद्रक्षो मामुत्सृज्य पपात वै ॥ १.६.१३ ॥
ତୁମ ଏହି ପୁତ୍ରର ତେଜରେ ମୁଁ ମୁକ୍ତ ହେଲି; ସେହି ରାକ୍ଷସ ଭସ୍ମ ହୋଇ ମୋତେ ଛାଡ଼ି ପଡ଼ିଗଲା।
1.6.14
इति श्रुत्वा पुलोमाया भृगुः परममन्युमान् ।
शशापाग्निमतिक्रुद्धः सर्वभक्षो भविष्यसि ॥ १.६.१४ ॥
ପୁଲୋମାର ଏହି କଥା ଶୁଣି ଅତ୍ୟଧିକ କ୍ରୋଧିତ ଭୃଗୁ ଅଗ୍ନିକୁ ଅଭିଶାପ ଦେଲେ — ତୁମେ ସର୍ବଭକ୍ଷକ ହେବ।