มหาภารตะ · อัธยายะ 1.6
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.6.1
अग्नेरथ वचः श्रुत्वा तद्रक्षः प्रजहार ताम् ।
ब्रह्मन्वराहरूपेण मनोमारुतरंहसा ॥ १.६.१ ॥
เมื่ออัคนีได้ยินคำนั้นแล้ว รากษสนั้นก็พานางไปในร่างหมู ด้วยความเร็วเท่าใจและลม โอ พราหมณ์
1.6.2
ततः स गर्भो निवसन्कुक्षौ भृगुकुलोद्वह ।
रोषान्मातुश्च्युतः कुक्षेश्च्यवनस्तेन सोऽभवत् ॥ १.६.२ ॥
ครั้งนั้น ทารกนั้นอยู่ในครรภ์ โอ ผู้นำสืบวงศ์ภฤคุ ด้วยความโกรธ จึงหลุดออกจากครรภ์ของมารดา และเพราะเหตุนั้นเขาจึงได้ชื่อว่าจยวนะ
1.6.3
तं दृष्ट्वा मातुरुदराच्च्युतमादित्यवर्चसम् ।
तद्रक्षो भस्मसाद्भूतं पपात परिमुच्य ताम् ॥ १.६.३ ॥
เมื่อเห็นเขาหลุดออกจากครรภ์มารดา รุ่งเรืองดุจดวงอาทิตย์ รากษสนั้นก็ถูกเผาเป็นเถ้าถ่าน ล้มลงและปล่อยนางไป
1.6.4
सा तमादाय सुश्रोणी ससार भृगुनन्दनम् ।
च्यवनं भार्गवं पुत्रं पुलोमा दुःखमूर्च्छिता ॥ १.६.४ ॥
นางปุโลมาผู้มีสะโพกงาม จมอยู่ในความเศร้าโศกจนเกือบสลบ จึงอุ้มเขาขึ้นและเดินจากไป พร้อมกับบุตรของภฤคุ คือจยวนะผู้เป็นบุตรของนางเอง
1.6.5
तां ददर्श स्वयं ब्रह्मा सर्वलोकपितामहः ।
रुदतीं बाष्पपूर्णाक्षीं भृगोर्भार्यामनिन्दिताम् ॥ १.६.५ ॥
พระพรหม ปู่ใหญ่แห่งโลกทั้งปวง ได้ทรงเห็นนางด้วยพระองค์เอง นางกำลังร้องไห้ ดวงตาเต็มไปด้วยน้ำตา เป็นภริยาของภฤคุผู้ไม่มีมลทิน
1.6.6
सान्त्वयामास भगवान्वधूं ब्रह्मा पितामहः ।
अश्रुबिन्दूद्भवा तस्याः प्रावर्तत महानदी ॥ १.६.६ ॥
พระพรหม ปู่ใหญ่ผู้ทรงพระคุณ ได้ตรัสปลอบโยนสะใภ้นั้น และจากหยดน้ำตาของนาง แม่น้ำใหญ่สายหนึ่งก็ไหลออกมา
1.6.7
आवर्तन्ती सृतिं तस्या भृगोः पत्न्यास्तपस्विनः ।
तस्या मार्गं सृतवतीं दृष्ट्वा तु सरितं तदा ॥ १.६.७ ॥
แม่น้ำนั้นไหลวนไปตามทางของภริยาฤๅษีผู้บำเพ็ญตบะคือภฤคุ และเมื่อเห็นมันไหลตามเส้นทางของนาง
1.6.8
नाम तस्यास्तदा नद्याश्चक्रे लोकपितामहः ।
वधूसरेति भगवांश्च्यवनस्याश्रमं प्रति ॥ १.६.८ ॥
ครั้งนั้น ปู่ใหญ่แห่งโลก พระผู้ทรงพระคุณ ได้ทรงตั้งชื่อแม่น้ำนั้นว่า วธูสรา เพราะมันไหลไปยังอาศรมของจยวนะ
1.6.9
स एवं च्यवनो जज्ञे भृगोः पुत्रः प्रतापवान् ।
तं ददर्श पिता तत्र च्यवनं तां च भामिनीम्।
स पुलोमां ततो भार्यां पप्रच्छ कुपितो भृगुः ॥ १.६.९ ॥
ดังนี้ จยวนะ บุตรผู้ทรงอานุภาพของภฤคุ จึงได้ประสูติ บิดาคือภฤคุได้เห็นจยวนะ และหญิงงามผู้นั้นที่นั่น ภฤคุโกรธจัด จึงถามภริยาของตนคือปุโลมา
1.6.10
केनासि रक्षसे तस्मै कथिता त्वं जिहीर्षवे ।
न हि त्वा वेद तद्रक्षो मद्भार्यां चारुहासिनीम् ॥ १.६.१० ॥
"ใครบอกเรื่องของเจ้าแก่รากษสนั้น ผู้ปรารถนาจะฉุดเจ้าไป รากษสนั้นไม่รู้จักเจ้า ภริยาผู้มีรอยยิ้มงดงามของข้า"
1.6.11
तत्त्वमाख्याहि तं ह्यद्य शप्तुमिच्छाम्यहं रुषा ।
बिभेति को न शापान्मे कस्य चायं व्यतिक्रमः ॥ १.६.११ ॥
"บัดนี้จงบอกข้ามาเถิด เพราะข้าปรารถนาจะสาปเขาด้วยความโกรธ ใครเล่าจะไม่กลัวคำสาปของข้า และการล่วงละเมิดนี้เป็นของใคร"
1.6.12
अग्निना भगवंस्तस्मै रक्षसेऽहं निवेदिता ।
ततो मामनयद्रक्षः क्रोशन्तीं कुररीमिव ॥ १.६.१२ ॥
"ข้าแต่ท่านผู้ทรงพระคุณ อัคนีได้เปิดเผยข้าแก่รากษสนั้น แล้วรากษสนั้นก็ฉุดข้าไป ขณะที่ข้าร้องครวญดุจนกกุรรี"
1.6.13
साऽहं तव सुतस्यास्य तेजसा परिमोक्षिता ।
भस्मीभूतं च तद्रक्षो मामुत्सृज्य पपात वै ॥ १.६.१३ ॥
"ข้าได้รับการช่วยให้พ้นด้วยเดชานุภาพของบุตรของท่านคนนี้ ส่วนรากษสนั้นถูกเผาเป็นเถ้าถ่าน ปล่อยข้าไปแล้วล้มลง"
1.6.14
इति श्रुत्वा पुलोमाया भृगुः परममन्युमान् ।
शशापाग्निमतिक्रुद्धः सर्वभक्षो भविष्यसि ॥ १.६.१४ ॥
เมื่อภฤคุได้ฟังถ้อยคำของปุโลมาเช่นนั้น ก็เกิดความโกรธอย่างยิ่ง จึงสาปอัคนีด้วยความพิโรธรุนแรงว่า เจ้าจะกลายเป็นผู้กลืนกินทุกสิ่ง