Vedyatra वेदयात्रा
ค้นหา

มหาภารตะ · อัธยายะ 1.65

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

อ่านพร้อมความหมาย

1.65.1

य एते कीर्तिता ब्रह्मन्ये चान्ये नानुकीर्तिताः ।
सम्यक्ताञ्श्रोतुमिच्छामिराज्ञश्चान्यान्सहस्रशः ॥ १.६५.१ ॥

ข้าแต่พราหมณ์ ข้าพเจ้าปรารถนาจะฟังให้ครบถ้วนเกี่ยวกับผู้ที่ได้ถูกกล่าวถึงในที่นี้ และผู้ที่ยังมิได้ถูกกล่าวถึง รวมทั้งกษัตริย์อีกนับพันองค์

1.65.2

यदर्थमिह संभूता देवकल्पा महारथाः ।
भुवि तन्मे महाभाग सम्यगाख्यातुमर्हसि ॥ १.६५.२ ॥

ข้าแต่ผู้มีโชคอันยิ่งใหญ่ ผู้เป็นมหารถีนักรบผู้เหมือนเทพเหล่านี้เกิดมาบนแผ่นดินนี้เพื่อจุดมุ่งหมายใด ท่านควรบอกเรื่องนี้แก่ข้าพเจ้าให้ครบถ้วน

1.65.3

रहस्यं खल्विदं राजन्देवानामिति नः श्रुतम् ।
तत्तु ते कथयिष्यामि नमस्कृत्वा स्वयंभुवे ॥ १.६५.३ ॥

ข้าแต่พระราชา พวกเราได้ยินมาว่านี่เป็นความลับของเทพทั้งหลายแน่แท้ ข้าพเจ้าจะเล่าเรื่องนั้นแก่พระองค์ หลังจากได้น้อมนมัสการแด่พระสยัมภู

1.65.4

त्रिःसप्तकृत्वः पृथिवीं कृत्वा निःक्षित्रयां पुरा ।
जामदग्न्यस्तपस्तेपे महेन्द्रे पर्वतोत्तमे ॥ १.६५.४ ॥

ในกาลก่อน ท่านชามทัคนยะ (ปรศุราม) ได้ทำให้แผ่นดินปราศจากกษัตริย์ถึงยี่สิบเอ็ดครั้ง แล้วบำเพ็ญตบะอยู่บนเขามเหนทร ซึ่งเป็นยอดเขาที่ประเสริฐที่สุด

1.65.5

तदा निःक्षत्रिये लोके भार्गवेण कृते सति ।
ब्राह्मणान्क्षत्रिया राजन्सुतार्थिन्योऽभिचक्रमुः ॥ १.६५.५ ॥

ข้าแต่พระราชา เมื่อท่านภารควะได้ทำให้โลกปราศจากกษัตริย์แล้ว บรรดาสตรีกษัตริย์ผู้ปรารถนาบุตร จึงเข้าไปหาพราหมณ์ทั้งหลาย

1.65.6

ताभिः सह समापेतुर्ब्राह्मणाः संशितव्रताः ।
ऋतावृतौ नरव्याघ्र न कामान्नानृतौ तथा ॥ १.६५.६ ॥

ข้าแต่บุรุษผู้เป็นดั่งพยัคฆ์ พราหมณ์ผู้เคร่งครัดในวัตรปฏิบัติได้ร่วมประเวณีกับสตรีเหล่านั้น ในฤดูที่เหมาะสม มิได้ทำด้วยกามารมณ์ และก็มิได้ทำนอกฤดูกาลเช่นกัน

1.65.7

तेभ्यश्च तेभिरे गर्भं क्षत्रियास्ताः सहस्रशः ।
ततः सुषुविरे राजन्क्षत्रियान्वीर्यवत्तरान् ॥ १.६५.७ ॥

สตรีกษัตริย์เหล่านั้นตั้งครรภ์ด้วยพราหมณ์เหล่านั้นนับพันคน ข้าแต่พระราชา แล้วพวกนางจึงให้กำเนิดกษัตริย์ผู้มีพลังยิ่งใหญ่

1.65.8

कुमारांश्च कुमारीश्च पुनः क्षत्राभिवृद्धये ।
एवं तद्ब्राह्मणैः क्षत्रं क्षत्रियासु तपस्विभिः ॥ १.६५.८ ॥

และเพื่อความเจริญของชนชั้นกษัตริย์ พวกนางจึงให้กำเนิดทั้งบุตรชายและบุตรสาวอีก ดังนั้นพราหมณ์ผู้บำเพ็ญตบะจึงทำให้ชนชั้นกษัตริย์เพิ่มพูนขึ้นในหมู่สตรีกษัตริย์

1.65.9

जातं वृद्धं च धर्मेण सुदीर्गेणायुषान्वितम् ।
चत्वारोऽपि ततो वर्णा बभूवुर्ब्राह्मणोत्तराः ॥ १.६५.९ ॥

เมื่อเกิดมาและเติบโตขึ้นด้วยธรรม พร้อมด้วยอายุยืนยาวอย่างยิ่ง วรรณทั้งสี่ก็บังเกิดขึ้นโดยมีพราหมณ์เป็นผู้นำ

1.65.10

अभ्यगच्छन्नृतौ नारीं न कामान्नानृतौ तथा ।
तथैवान्यानि भूतानि तिर्यग्योनिगतान्यपि ॥ १.६५.१० ॥

พวกเขาเข้าหาสตรีเฉพาะในฤดูที่ปฏิสนธิได้ ไม่ใช่เพราะกามารมณ์ และไม่ใช่นอกฤดูกาล สัตว์อื่นทั้งหลาย แม้ที่เกิดในครรภ์สัตว์เดรัจฉาน ก็ประพฤติเช่นเดียวกัน

1.65.11

ऋतौ दारांश्च गच्छन्ति तत्तथा भरतर्षभ ।
ततोऽवर्धन्त धर्मेण सहस्रशतजीविनः ॥ १.६५.११ ॥

ข้าแต่ผู้เป็นดั่งวัวแห่งภรตะ พวกเขาร่วมหลับนอนกับภรรยาเฉพาะในฤดูที่เหมาะสมเท่านั้น ด้วยเหตุนี้พวกเขาจึงเจริญขึ้นด้วยธรรม มีอายุยืนนับร้อยนับพันปี

1.65.12

ताः प्रजाः पृथिवीपाल धर्मव्रतपरायणाः ।
आधिभिर्व्याधिभिश्चैव विमुक्ताः सर्वशो नराः ॥ १.६५.१२ ॥

ข้าแต่ผู้พิทักษ์แผ่นดิน ประชาชนเหล่านั้นยึดมั่นในวัตรแห่งธรรม มนุษย์ทั้งหมดพ้นจากความทุกข์ทั้งทางใจและทางกาย

1.65.13

अथेमां सागरोपान्तां गां गजेन्द्रगताखिलाम् ।
अध्यतिष्ठत्पुनः क्षत्रं सशैलवनपत्तनाम् ॥ १.६५.१३ ॥

ต่อมา ชนชั้นกษัตริย์ได้ยึดครองแผ่นดินนี้อีกครั้ง ซึ่งขอบเขตสิ้นสุดที่มหาสมุทร พร้อมด้วยช้างใหญ่ทั้งปวง ภูเขา ป่าไม้ และเมืองต่างๆ

1.65.14

प्रशासति पुनः क्षत्रे धर्मेणेमां वसुन्धराम् ।
ब्राह्मणाद्यास्ततो वर्णा लेभिरे मुदमुत्तमाम् ॥ १.६५.१४ ॥

เมื่อชนชั้นกษัตริย์ปกครองแผ่นดินนี้อีกครั้งด้วยธรรม พวกพราหมณ์และวรรณอื่นๆ จึงได้รับความยินดียิ่ง

1.65.15

कामक्रोधोद्भवान्दोषान्निरस्य च नराधिपाः ।
धर्मेण दण्डं दण्डेषु प्रणयन्तोऽन्वपालयन् ॥ १.६५.१५ ॥

เหล่าผู้เป็นใหญ่แห่งมนุษย์ ได้ขจัดโทษอันเกิดจากกามและโกรธ แล้วลงโทษผู้สมควรถูกลงโทษตามธรรม จึงได้คุ้มครองประชาชน

1.65.16

तथा धर्मपरे क्षत्रे सहस्राक्षः शतक्रतुः ।
स्वादु देशे च काले च ववर्षाप्याययन्प्रजाः ॥ १.६५.१६ ॥

เมื่อชนชั้นกษัตริย์ยึดมั่นในธรรม พระอินทร์ผู้มีพระเนตรพันดวง ผู้ประกอบยัญพิธีร้อยครั้ง ได้ประทานฝนอันชุ่มชื่นในสถานที่และเวลาอันเหมาะสม หล่อเลี้ยงประชาชน

1.65.17

न बाल एव म्रियते तदा कश्चिज्जनाधिप ।
न च स्त्रियं प्रजानाति कश्चिदप्राप्तयौवनाम् ॥ १.६५.१७ ॥

ข้าแต่ผู้เป็นใหญ่แห่งมนุษย์ ในสมัยนั้นไม่มีเด็กคนใดตาย และไม่มีใครรู้จักสตรีที่ยังไม่ถึงวัยสาวตายเลย

1.65.18

एवमायुष्मतीभिस्तु प्रजाभिर्भरतर्षभ ।
इयं सागरपर्यन्ता ससापूर्यत मेदिनी ॥ १.६५.१८ ॥

ข้าแต่ผู้เป็นดั่งวัวแห่งภรตะ แผ่นดินนี้ซึ่งขอบเขตสิ้นสุดที่มหาสมุทร จึงเต็มไปด้วยประชาชนผู้มีอายุยืนยาวดังนี้

1.65.19

ईजिरे च महायज्ञैः क्षत्रिया बहुदक्षिणैः ।
साङ्गोपनिषदान्वेदान्विप्राश्चाधीयते तदा ॥ १.६५.१९ ॥

ในสมัยนั้น ชนชั้นกษัตริย์ได้บูชายัญอันยิ่งใหญ่พร้อมค่าทักษิณามากมาย ส่วนพราหมณ์ก็ศึกษาพระเวทพร้อมด้วยเวทางคและอุปนิษัท

1.65.20

न च विक्रीणते ब्र्हम ब्राह्मणाश्च तदा नृप ।
न च शूद्रसमभ्याशे वेदानुच्चारयन्त्युत ॥ १.६५.२० ॥

ข้าแต่พระราชา ในสมัยนั้นพราหมณ์มิได้ขายพระเวท และก็มิได้สวดพระเวทต่อหน้าศูทร

1.65.21

कारयन्तः कृषिं गोभिस्तथा वैश्याः क्षिताविह ।
युञ्जते धुरि नो गाश्च कृशाङ्गांश्चाप्यजीवयन् ॥ १.६५.२१ ॥

ในโลกนี้ พวกไวศยะให้ไถนาด้วยฝูงโค และถึงกับเอาโคของเราไปเทียมแอกไถ ทั้งเลี้ยงโคที่ผอมโซให้รอดชีวิต

1.65.22

फेनपांश्च तथा वत्सान्न दुहन्ति स्म मानवाः ।
न कूटमानैर्वणिजः पण्यं विक्रीणते तदा ॥ १.६५.२२ ॥

ในยุคนั้น ผู้คนปล่อยให้ลูกโคดื่มฟองนมและไม่รีดนมจากแม่โค พ่อค้าไม่ขายสินค้าด้วยการตวงวัดที่ฉ้อโกง

1.65.23

कर्माणि च नरव्याघ्र धर्मोपेतानि मानवाः ।
धर्ममेवानुपश्यन्तश्चक्रुर्धर्मपरायणाः ॥ १.६५.२३ ॥

ข้าแต่ผู้ประเสริฐในหมู่มนุษย์ ผู้คนประกอบกรรมที่เปี่ยมด้วยธรรม มองแต่ธรรมเท่านั้น ยึดมั่นในธรรมเป็นที่พึ่ง

1.65.24

स्वकर्मनिरताश्चासन्सर्वे वर्णा नराधिप ।
एवं तदा नरव्याघ्र धर्मो न ह्रसते क्वचित् ॥ १.६५.२४ ॥

ข้าแต่จอมมนุษย์ วรรณะทั้งปวงต่างยินดีในหน้าที่ของตน ข้าแต่ผู้ประเสริฐในหมู่มนุษย์ ธรรมในยุคนั้นจึงไม่เสื่อมถอยเลยแม้สักครั้ง

1.65.25

काले गावः प्रसूयन्ते नार्यश्च भरतर्षभ ।
भवन्त्यृतुषु वृक्षाणां पुष्पाणि च फलानि च ॥ १.६५.२५ ॥

ข้าแต่วัวแห่งภรตะ ฝูงโคให้กำเนิดลูกตามฤดูกาล สตรีก็เช่นกัน ต้นไม้ออกดอกและผลตามฤดูของมัน

1.65.26

एवं कृतयुगे सम्यग्वर्तमाने तदा नृप ।
आपूर्यत मही कृत्स्ना प्राणिभिर्बहुभिर्भृशम् ॥ १.६५.२६ ॥

ข้าแต่พระราชา เมื่อยุคกฤตดำเนินไปโดยชอบเช่นนี้ แผ่นดินทั้งสิ้นก็เต็มไปด้วยสัตว์มีชีวิตจำนวนมาก

1.65.27

एवं समुदिते लोके मानुषे भरतर्षभ ।
असुरा जज्ञिरे क्षेत्रे राज्ञां तु मनुजेश्वर ॥ १.६५.२७ ॥

ข้าแต่วัวแห่งภรตะ ข้าแต่จอมมนุษย์ เมื่อโลกของมนุษย์รุ่งเรืองเช่นนี้ อสูรก็เกิดในครรภ์ของกษัตริย์ทั้งหลาย

1.65.28

आदित्यैर्हि तदा दैत्या बहुशो निर्जिता युधि ।
ऐश्वर्याद्धंशिताः स्वर्गात्संबभूवुः क्षिताविह ॥ १.६५.२८ ॥

เพราะในยุคนั้น ทวยเทพอาทิตย์ได้ปราบไดตยะในการรบหลายครั้ง ไดตยะถูกถอดจากอำนาจและตกจากสวรรค์ จึงมาเกิดบนแผ่นดินนี้

1.65.29

इह देवत्वमिच्छन्तो मानुषेषु तपस्विनः ।
जज्ञिरे भुवि भूतेषु तेषु तेष्वसुरा विभो ॥ १.६५.२९ ॥

อสูรผู้บำเพ็ญตบะ ปรารถนาความเป็นเทพ จึงเกิดในหมู่มนุษย์และในสัตว์ต่าง ๆ บนแผ่นดิน ข้าแต่ผู้ทรงอำนาจ เกิดในรูปนั้น ๆ

1.65.30

गोष्वश्वेषु च राजेन्द्र खरोष्ट्रमहिषेषु च ।
क्रव्यात्सु चैव भूतेषु गजेषु च मृगेषु च ॥ १.६५.३० ॥

ข้าแต่ราชาผู้ประเสริฐ เกิดในหมู่โค ม้า ลา อูฐ และควาย ในหมู่สัตว์กินเนื้อ ในหมู่ช้าง และในหมู่กวางด้วย

1.65.31

जातैरिह महीपाल जायमानैश्च तैर्मही ।
न शशाकात्मनात्मानमियं धारयितुं धरा ॥ १.६५.३१ ॥

ข้าแต่ผู้พิทักษ์แผ่นดิน แผ่นดินนี้ต้องแบกรับผู้ที่เกิดแล้วและกำลังเกิดในที่นี้ จนไม่อาจค้ำจุนตนเองได้อีกต่อไป

1.65.32

अथ जाता महीपालाः केचिद्बहुमदान्विताः ।
दितेः पुत्रा दनोश्चैव तदा लोकादिह च्युताः ॥ १.६५.३२ ॥

ต่อมามีผู้ที่เป็นบุตรของทิติและทนุ เต็มไปด้วยความทะนงอย่างยิ่ง ตกจากโลกนี้และเกิดเป็นกษัตริย์ผู้ปกครอง

1.65.33

वीर्यवन्तोऽवलिप्तास्ते नानारूपधरा महीम् ।
इमां सागरपर्यन्तां परीयुररिमर्दनाः ॥ १.६५.३३ ॥

พวกนั้นทรงพลัง หยิ่งผยอง แปลงกายเป็นรูปต่าง ๆ และเป็นผู้ปราบศัตรู ได้เที่ยวไปรอบแผ่นดินนี้ซึ่งมีมหาสมุทรเป็นขอบเขต

1.65.34

ब्राह्मणान्क्षत्रियान्वैश्याञ्शूद्रांश्चैवाप्यपीडयन् ।
अन्यानि चैव सत्वानि पीडयामासुरोजसा ॥ १.६५.३४ ॥

พวกนั้นข่มเหงพราหมณ์ กษัตริย์ ไวศยะ และศูทรด้วย และยังทำให้สัตว์อื่น ๆ ทุกข์ทรมานด้วยกำลังของตน

1.65.35

त्रासयन्तोऽभिनिघ्नन्तः सर्वभूतगणांश्च ते ।
विचेरुः सर्वशो राजन्महीं शतसहस्रशः ॥ १.६५.३५ ॥

ข้าแต่พระราชา พวกนั้นทำให้หมู่สัตว์ทั้งปวงหวาดกลัวและประหารไปทั่ว เที่ยวไปทั่วแผ่นดินเป็นแสน ๆ ตน

1.65.36

आश्रमस्थान्महर्षींश्च धर्षयन्तस्ततस्ततः ।
अब्रह्मण्या वीर्यमदा मत्ता मदबलेन च ॥ १.६५.३६ ॥

พวกนั้นรังควานบรรดามหาฤๅษีผู้อยู่ในอาศรมไปทั่วทุกหนแห่ง ไม่เคารพพราหมณ์ เมาด้วยความหยิ่งในกำลัง และคลั่งด้วยพลังแห่งความทะนงของตน

1.65.37

एवं वीर्यबलोत्सिक्तैर्भूरियं तैर्महासुरैः ।
पीड्यमाना मही राजन्ब्रह्माणमुपचक्रमे ॥ १.६५.३७ ॥

ข้าแต่พระราชา แผ่นดินถูกบรรดามหาอสูรผู้พองโตด้วยความทะนงในกำลังและพละเหล่านั้นกดขี่ จึงเข้าไปหาพระพรหม

1.65.38

न ह्यमी भूतसत्वौघाः पन्नगाः सनगां महीम् ।
तदा धारयितुं शेकुराक्रान्तां दानवैर्बलात् ॥ १.६५.३८ ॥

ในเวลานั้น บรรดาหมู่สัตว์และนาคเหล่านี้ไม่อาจค้ำจุนแผ่นดินพร้อมด้วยภูเขาได้ เพราะถูกพวกทานพกดขี่ด้วยกำลัง

1.65.39

ततो मही महीपाल भारार्ता भयपीडिता ।
जगाम शरणं देवं सर्वभूतपितामहम् ॥ १.६५.३९ ॥

ข้าแต่ผู้พิทักษ์แผ่นดิน แผ่นดินจึงทุกข์ระทมด้วยภาระที่หนัก และถูกความกลัวบีบคั้น จึงไปพึ่งพิงเทพผู้เป็นปู่ของสรรพสัตว์

1.65.40

सा संवृतं महाभागैर्देवद्विजमहर्षिभिः ।
ददर्श देवं ब्रह्माणं लोककर्तारमव्ययम् ॥ १.६५.४० ॥

นางได้เห็นพระพรหม ผู้เป็นเทพผู้สร้างโลกทั้งหลาย ผู้ไม่รู้เสื่อม ท่ามกลางบรรดาเทพ พราหมณ์สองเกิด และมหาฤๅษีผู้ทรงบุญบารมียิ่ง ล้อมรอบอยู่

1.65.41

गन्धर्वैरप्सरोभिश्च बन्दिकर्मसु निष्ठितैः ।
वन्द्यमानं मुदोपतैर्ववन्दे चैनमेत्य सा ॥ १.६५.४१ ॥

ขณะที่คนธรรพ์และอัปสรผู้ทำหน้าที่เป็นนักสรรเสริญ ต่างมาด้วยความยินดีและสรรเสริญพระองค์ นางก็เข้าไปใกล้และก้มกราบพระองค์

1.65.42

अथ विज्ञापयामास भूमिस्तं शरणार्थिनी ।
सन्निधौ लोकपालानां सर्वेषामेव भारत ॥ १.६५.४२ ॥

ลำดับนั้น แผ่นดินผู้แสวงหาที่พึ่ง ได้กราบทูลเรื่องของตนแก่พระองค์ต่อหน้าโลกบาลทั้งปวง ข้าแต่ภารตะ

1.65.43

तत्प्रधानात्मनस्तस्य भूमेः कृत्यं स्वयंभुवः ।
पूर्वमेवाभवद्राजन्विदितं परमेष्ठिनः ॥ १.६५.४३ ॥

ข้าแต่พระราชา กิจของแผ่นดินนั้นพระปรเมษฐิน พระสวยัมภูผู้มีพระองค์เป็นประธาน ทรงทราบล่วงหน้าแล้วตั้งแต่ก่อน

1.65.44

स्रष्टा हि जगतः कस्मान्न संबुध्येत भारत ।
ससुरासुरलोकानामशेषेण मनोगतम् ॥ १.६५.४४ ॥

ข้าแต่ภารตะ เหตุใดผู้สร้างโลกจะไม่ทรงรู้เล่า พระองค์ทรงรู้ความคิดในใจของโลกแห่งเทพและอสุรอย่างครบถ้วน

1.65.45

तामुवाच महाराज भूमिं भूमिपतिः प्रभुः ।
प्रभवः सर्वभूतानामीशः शंभुः प्रजापतिः ॥ १.६५.४५ ॥

ข้าแต่มหาราช ท้าวภูมิบดีผู้เป็นใหญ่ คือพระศัมภุ ผู้เป็นพระเจ้า ผู้เป็นต้นกำเนิดของสรรพสัตว์ ผู้เป็นประชาบดี ได้ตรัสกับแผ่นดินนั้น

1.65.46

यदर्थमभिसंप्राप्ता मत्सकाशं वसुन्धरे ।
तदर्थं सन्नियोक्ष्यामि सर्वानेव दिवौकसः ॥ १.६५.४६ ॥

ข้าแต่วสุนธรา เพื่อจุดประสงค์ที่เจ้ามาเฝ้าเรา เราจะส่งเทพเจ้าผู้อาศัยในสวรรค์ทั้งหมดไปเพื่อจุดประสงค์นั้น

1.65.47

उत्तिष्ठ गच्छ वसुधे स्वस्थानमिति साऽगमत् ।
इत्युक्त्वा स महीं देवो ब्रह्मा राजन्विसृज्य च।
आदिदेश तदा सर्वान्विबुधान्भूतकृत्स्वयम् ॥ १.६५.४७ ॥

จงลุกขึ้นแล้วไปยังที่ของตนเถิด ข้าแต่วสุธา นางจึงจากไป ครั้นตรัสดังนี้แล้ว พระพรหมผู้เป็นเทพ ข้าแต่พระราชา ทรงให้แผ่นดินนั้นกลับไป แล้วจึงทรงสั่งเทพทั้งปวงด้วยพระองค์เองในฐานะผู้สร้างสรรพสัตว์

1.65.48

अस्या भूमेर्निरसितुं भारं भागैः पृथक्पृथक् ।
अस्यामेव प्रसूयध्वं तिरोधायेति चाब्रवीत् ॥ १.६५.४८ ॥

เพื่อปลดเปลื้องภาระของแผ่นดินนี้ พวกเจ้าจงเกิดมาแยกกันเป็นส่วนๆ ในแผ่นดินนี้นั่นเองเถิด ดังนี้ พระองค์ตรัส

1.65.49

तथैव च समानीय गन्धर्वाप्सरसां गणान् ।
उवाच भगवान्सर्वानिदं वचनमर्थवत् ॥ १.६५.४९ ॥

พระผู้เป็นเจ้าได้รวบรวมหมู่คนธรรพ์และอัปสรไว้ด้วยกันเช่นนั้น แล้วตรัสถ้อยคำอันมีความหมายนี้แก่ทั้งหมด

1.65.50

स्वैः स्वैरंशैः प्रसूयध्वं यथेष्टं मानेषेषु च ।
अथ शक्रादयः सर्वे श्रुत्वा सुरगुरोर्वचः।
तथ्यमर्थ्यं च पथ्यं च तस्य ते जगृहुस्तदा ॥ १.६५.५० ॥

พวกเจ้าทุกคนจงเกิดในหมู่มนุษย์ด้วยส่วนของตนเอง ตามที่ปรารถนา ลำดับนั้น อินทร์และเทพทั้งปวง ครั้นได้ฟังถ้อยคำของครูแห่งเทพแล้ว ก็รับถ้อยคำนั้นไว้ในทันทีว่าเป็นความจริง เป็นประโยชน์ และเป็นสิ่งที่ควรทำ

1.65.51

अथ ते सर्वशोंशैः स्वैर्गन्तुं भूमिं कृतक्षणाः ।
नारायणममित्रघ्नं वैकुण्ठमुपचक्रमुः ॥ १.६५.५१ ॥

ลำดับนั้น เทพเหล่านั้นทั้งหมด ซึ่งตั้งใจจะลงไปยังแผ่นดินด้วยส่วนของตนเอง ได้เข้าไปหาพระนารายณ์ ผู้ทำลายศัตรู ณ ไวกุณฐ์

1.65.52

यः स चक्रगदापाणिः पीतवासाः शितिप्रभः ।
पद्मनाभः सुरारिघ्नः पृथुचार्वञ्चितेक्षणः ॥ १.६५.५२ ॥

พระองค์ผู้ทรงจักรและคทาในพระหัตถ์ ทรงผ้าเหลือง มีพระรัศมีสีดำ มีพระนาภีเป็นดอกบัว ทรงทำลายศัตรูของเทพ มีพระเนตรกว้าง งดงาม และยาวโค้ง

1.65.53

प्रजापतिपतिर्देवः सुरनाथो महाबलः ।
श्रीवत्साङ्को हृषीकेशः सर्वदैवतपूजितः ॥ १.६५.५३ ॥

พระเจ้าผู้เป็นใหญ่เหนือประชาบดีทั้งหลาย เป็นนายแห่งเทพ มีพลังมหาศาล มีเครื่องหมายศรีวัตสะ คือพระหฤษีเกศ เจ้าแห่งอินทรีย์ ผู้ได้รับการบูชาจากเทพทั้งปวง

1.65.54

तं भुवः शोधनायेन्द्र उवाच पुरुषोत्तमम् ।
अंशेनावतरेत्येवं तथेत्याह च तं हरिः ॥ १.६५.५४ ॥

เพื่อชำระแผ่นดิน พระอินทร์ได้ตรัสกับบุรุษอุดมนั้นว่า จงอวตารลงมาด้วยส่วนหนึ่งเถิด พระหริจึงตรัสกับพระองค์ว่า ดีแล้ว