மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.65
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.65.1
य एते कीर्तिता ब्रह्मन्ये चान्ये नानुकीर्तिताः ।
सम्यक्ताञ्श्रोतुमिच्छामिराज्ञश्चान्यान्सहस्रशः ॥ १.६५.१ ॥
பிராமணரே, இங்கே கூறப்பட்டவர்களையும், கூறப்படாத மற்றவர்களையும், அரசர்களான ஆயிரக்கணக்கான பிறரையும் முழுமையாகக் கேட்க விரும்புகிறேன்.
1.65.2
यदर्थमिह संभूता देवकल्पा महारथाः ।
भुवि तन्मे महाभाग सम्यगाख्यातुमर्हसि ॥ १.६५.२ ॥
மகாபாகனே, எந்த நோக்கத்திற்காக தேவர்களுக்கு ஒப்பான இந்த மகாரதர்கள் பூமியில் இங்கே பிறந்தனர் என்பதை எனக்கு முழுமையாகச் சொல்ல வேண்டும்.
1.65.3
रहस्यं खल्विदं राजन्देवानामिति नः श्रुतम् ।
तत्तु ते कथयिष्यामि नमस्कृत्वा स्वयंभुवे ॥ १.६५.३ ॥
அரசே, இது தேவர்களின் இரகசியம் என்று நாம் கேட்டிருக்கிறோம். சுயம்புவை வணங்கி அதை உனக்கு நான் சொல்வேன்.
1.65.4
त्रिःसप्तकृत्वः पृथिवीं कृत्वा निःक्षित्रयां पुरा ।
जामदग्न्यस्तपस्तेपे महेन्द्रे पर्वतोत्तमे ॥ १.६५.४ ॥
முன்பு ஜாமதக்னியர் (பரசுராமர்) இருபத்தொருமுறை பூமியை க்ஷத்திரியர் இல்லாததாக ஆக்கிய பின், மலைகளில் சிறந்த மகேந்திர மலையில் தவம் செய்தார்.
1.65.5
तदा निःक्षत्रिये लोके भार्गवेण कृते सति ।
ब्राह्मणान्क्षत्रिया राजन्सुतार्थिन्योऽभिचक्रमुः ॥ १.६५.५ ॥
அரசே, பார்கவரால் உலகம் க்ஷத்திரியர் இல்லாததாக ஆக்கப்பட்டபோது, மகன்களை விரும்பிய க்ஷத்திரிய பெண்கள் பிராமணர்களை அணுகினர்.
1.65.6
ताभिः सह समापेतुर्ब्राह्मणाः संशितव्रताः ।
ऋतावृतौ नरव्याघ्र न कामान्नानृतौ तथा ॥ १.६५.६ ॥
நரவியாக்கிரனே, கடுமையான விரதம் கொண்ட பிராமணர்கள் அவர்களுடன் கூடினர்; அது ருதுகாலத்தில் நடந்தது, காமத்தால் அல்ல, அதுபோல் அருதுகாலத்திலும் அல்ல.
1.65.7
तेभ्यश्च तेभिरे गर्भं क्षत्रियास्ताः सहस्रशः ।
ततः सुषुविरे राजन्क्षत्रियान्वीर्यवत्तरान् ॥ १.६५.७ ॥
அந்த பிராமணர்களால் க்ஷத்திரியப் பெண்கள் ஆயிரக்கணக்கில் கருவுற்றனர். ஓ அரசே, பின்னர் அவர்கள் மிகுந்த வலிமையுள்ள க்ஷத்திரிய மகன்களைப் பெற்றெடுத்தனர்.
1.65.8
कुमारांश्च कुमारीश्च पुनः क्षत्राभिवृद्धये ।
एवं तद्ब्राह्मणैः क्षत्रं क्षत्रियासु तपस्विभिः ॥ १.६५.८ ॥
க்ஷத்திர வளர்ச்சிக்காக அவர்கள் மீண்டும் மகன்களையும் மகள்களையும் பெற்றனர். இவ்வாறு தவசிகளான பிராமணர்கள் க்ஷத்திரியப் பெண்களிடம் க்ஷத்திர இனத்தை வளர்த்தனர்.
1.65.9
जातं वृद्धं च धर्मेण सुदीर्गेणायुषान्वितम् ।
चत्वारोऽपि ततो वर्णा बभूवुर्ब्राह्मणोत्तराः ॥ १.६५.९ ॥
தர்மத்தால் பிறந்து வளர்ந்து மிக நீண்ட ஆயுளுடன் கூடியவர்களாயினர். அப்பொழுது பிராமணர்களை முதன்மையாகக் கொண்ட நான்கு வர்ணங்களும் தோன்றின.
1.65.10
अभ्यगच्छन्नृतौ नारीं न कामान्नानृतौ तथा ।
तथैवान्यानि भूतानि तिर्यग्योनिगतान्यपि ॥ १.६५.१० ॥
ருதுவில் மட்டுமே பெண்ணை அணுகினர்; காமத்தால் அல்ல, அல்லாத காலத்திலும் அல்ல. அதுபோலவே, விலங்கு யோனியில் பிறந்த பிற உயிரினங்களும் செய்தன.
1.65.11
ऋतौ दारांश्च गच्छन्ति तत्तथा भरतर्षभ ।
ततोऽवर्धन्त धर्मेण सहस्रशतजीविनः ॥ १.६५.११ ॥
ஓ பரதர்களின் காளையே, ருதுவில் மட்டுமே அவர்கள் மனைவியரை அணுகினர்; இவ்வாறு தர்மத்தால் அவர்கள் வளர்ந்து நூறாயிரம் ஆண்டுகள் வாழ்ந்தனர்.
1.65.12
ताः प्रजाः पृथिवीपाल धर्मव्रतपरायणाः ।
आधिभिर्व्याधिभिश्चैव विमुक्ताः सर्वशो नराः ॥ १.६५.१२ ॥
ஓ பூமியின் காவலனே, அந்த மக்கள் தர்மத்தையும் விரதங்களையும் பற்றி நின்றனர்; மனிதர்கள் மன நோய்களிலும் உடல் நோய்களிலும் இருந்து முழுமையாக விடுபட்டிருந்தனர்.
1.65.13
अथेमां सागरोपान्तां गां गजेन्द्रगताखिलाम् ।
अध्यतिष्ठत्पुनः क्षत्रं सशैलवनपत्तनाम् ॥ १.६५.१३ ॥
பின்பு கடல் எல்லையாகக் கொண்ட இப்பூமியை, சிறந்த யானைகளுடன் முழுவதையும், மலைகள், காடுகள், நகரங்களுடன் க்ஷத்திரியர்கள் மீண்டும் ஆட்சி செய்தனர்.
1.65.14
प्रशासति पुनः क्षत्रे धर्मेणेमां वसुन्धराम् ।
ब्राह्मणाद्यास्ततो वर्णा लेभिरे मुदमुत्तमाम् ॥ १.६५.१४ ॥
க்ஷத்திரியர்கள் தர்மத்தால் மீண்டும் இந்தப் பூமியை ஆளத் தொடங்கியபோது, பிராமணர் முதலிய வர்ணங்கள் உயர்ந்த மகிழ்ச்சியை அடைந்தன.
1.65.15
कामक्रोधोद्भवान्दोषान्निरस्य च नराधिपाः ।
धर्मेण दण्डं दण्डेषु प्रणयन्तोऽन्वपालयन् ॥ १.६५.१५ ॥
காமம், கோபத்திலிருந்து எழும் குற்றங்களை நீக்கி, அரசர்கள் தர்மத்தால் தண்டனையை தண்டிக்கத் தகுந்தவர்களிடம் செலுத்தி ஆட்சி புரிந்தனர்.
1.65.16
तथा धर्मपरे क्षत्रे सहस्राक्षः शतक्रतुः ।
स्वादु देशे च काले च ववर्षाप्याययन्प्रजाः ॥ १.६५.१६ ॥
அவ்வாறு க்ஷத்திரியர்கள் தர்மத்தில் நிலைத்தபோது, ஆயிரங்கண்ணனும் நூறு யாகம் செய்தவனுமான இந்திரன் தக்க இடத்திலும் காலத்திலும் இனிய மழை பொழிந்து குடிமக்களை வளர்த்தான்.
1.65.17
न बाल एव म्रियते तदा कश्चिज्जनाधिप ।
न च स्त्रियं प्रजानाति कश्चिदप्राप्तयौवनाम् ॥ १.६५.१७ ॥
ஓ மன்னா! அக்காலத்தில் எந்தக் குழந்தையும் இறந்ததில்லை; இளமை அடையாத எந்தப் பெண்ணும் இறப்பதாக யாரும் அறியவில்லை.
1.65.18
एवमायुष्मतीभिस्तु प्रजाभिर्भरतर्षभ ।
इयं सागरपर्यन्ता ससापूर्यत मेदिनी ॥ १.६५.१८ ॥
ஓ பரதர்களில் காளையே! இவ்வாறு நீண்ட ஆயுளுடைய குடிமக்களால் கடல் எல்லையான இப்பூமி நிரம்பியது.
1.65.19
ईजिरे च महायज्ञैः क्षत्रिया बहुदक्षिणैः ।
साङ्गोपनिषदान्वेदान्विप्राश्चाधीयते तदा ॥ १.६५.१९ ॥
அக்காலத்தில் க்ஷத்திரியர்கள் மிகுந்த தட்சிணைகளுடன் மகா யாகங்களைச் செய்தனர்; பிராமணர்கள் அங்கங்கள் மற்றும் உபநிடதங்களுடன் வேதங்களைக் கற்றனர்.
1.65.20
न च विक्रीणते ब्र्हम ब्राह्मणाश्च तदा नृप ।
न च शूद्रसमभ्याशे वेदानुच्चारयन्त्युत ॥ १.६५.२० ॥
அக்காலத்தில் பிராமணர்கள் வேதத்தை விற்கவில்லை; சூத்திரர் அருகில் இருக்கும்போது வேதங்களை ஓதவுமில்லை.
1.65.21
कारयन्तः कृषिं गोभिस्तथा वैश्याः क्षिताविह ।
युञ्जते धुरि नो गाश्च कृशाङ्गांश्चाप्यजीवयन् ॥ १.६५.२१ ॥
இங்கே பூமியில் வைசியர்கள் பசுக்களைக் கொண்டு உழவு செய்வித்தனர்; நமது பசுக்களை நுகத்தில் பூட்டி, மெலிந்த பசுக்களையும் உயிர்ப்புடன் வைத்திருந்தனர்.
1.65.22
फेनपांश्च तथा वत्सान्न दुहन्ति स्म मानवाः ।
न कूटमानैर्वणिजः पण्यं विक्रीणते तदा ॥ १.६५.२२ ॥
அக்காலத்தில் மக்கள் கன்றுகள் நுரைப்பாலைப் பருகும்படி விட்டனர்; அவற்றின் பாலைக் கறக்கவில்லை. வணிகர்கள் பொய்யான அளவைகளால் பொருட்களை விற்கவில்லை.
1.65.23
कर्माणि च नरव्याघ्र धर्मोपेतानि मानवाः ।
धर्ममेवानुपश्यन्तश्चक्रुर्धर्मपरायणाः ॥ १.६५.२३ ॥
ஓ நரவியாக்ர, மக்கள் தர்மத்துடன் கூடிய செயல்களைச் செய்தனர்; தர்மத்தையே நோக்கி, தர்மத்தில் நிலைத்து செயல்பட்டனர்.
1.65.24
स्वकर्मनिरताश्चासन्सर्वे वर्णा नराधिप ।
एवं तदा नरव्याघ्र धर्मो न ह्रसते क्वचित् ॥ १.६५.२४ ॥
ஓ நராதிபா, அக்காலத்தில் எல்லா வர்ணத்தினரும் தம் தம் கடமைகளில் ஈடுபட்டிருந்தனர். ஓ நரவியாக்ர, இவ்வாறு தர்மம் ஒருபோதும் குறையவில்லை.
1.65.25
काले गावः प्रसूयन्ते नार्यश्च भरतर्षभ ।
भवन्त्यृतुषु वृक्षाणां पुष्पाणि च फलानि च ॥ १.६५.२५ ॥
பரத குலத் தலைவனே, பசுக்கள் உரிய காலத்தில் ஈனின; பெண்களும் அவ்வாறே; ருதுக்களில் மரங்களில் பூக்களும் கனிகளும் தோன்றின.
1.65.26
एवं कृतयुगे सम्यग्वर्तमाने तदा नृप ।
आपूर्यत मही कृत्स्ना प्राणिभिर्बहुभिर्भृशम् ॥ १.६५.२६ ॥
அரசே, அப்போது கிருத யுகம் இவ்வாறு நன்றாக நடந்துகொண்டிருந்தபோது, முழு பூமியும் பல உயிர்களால் மிகவும் நிறைந்தது.
1.65.27
एवं समुदिते लोके मानुषे भरतर्षभ ।
असुरा जज्ञिरे क्षेत्रे राज्ञां तु मनुजेश्वर ॥ १.६५.२७ ॥
பரத குலத் தலைவனே, மனுஷ்ய உலகம் இவ்வாறு செழித்திருந்தபோது, மனுஜேஶ்வரனே, அரசர்களின் கருப்பை என்னும் களத்தில் அசுரர்கள் பிறந்தனர்.
1.65.28
आदित्यैर्हि तदा दैत्या बहुशो निर्जिता युधि ।
ऐश्वर्याद्धंशिताः स्वर्गात्संबभूवुः क्षिताविह ॥ १.६५.२८ ॥
அப்போது ஆதித்யர்கள் போரில் தைத்தியர்களைப் பலமுறை வென்றனர்; தம் ஐஸ்வரியத்திலிருந்து வீழ்த்தப்பட்ட அவர்கள் சுவர்கத்திலிருந்து இங்கே பூமியில் தோன்றினர்.
1.65.29
इह देवत्वमिच्छन्तो मानुषेषु तपस्विनः ।
जज्ञिरे भुवि भूतेषु तेषु तेष्वसुरा विभो ॥ १.६५.२९ ॥
வீரனே, இங்கே தேவத்துவத்தை விரும்பிய தவசிகளாகிய அசுரர்கள் மனிதர்களிடையேயும், பூமியின் பலவகை உயிரினங்களிலும், அவ்வவற்றின் உருவங்களில் பிறந்தனர்.
1.65.30
गोष्वश्वेषु च राजेन्द्र खरोष्ट्रमहिषेषु च ।
क्रव्यात्सु चैव भूतेषु गजेषु च मृगेषु च ॥ १.६५.३० ॥
அரசர்களில் சிறந்தவனே, பசுக்களிலும் குதிரைகளிலும், கழுதைகள், ஒட்டகங்கள், எருமைகளிலும், மாமிசம் உண்ணும் உயிரினங்களிலும், யானைகளிலும், மான்களிலும் அவர்கள் பிறந்தனர்.
1.65.31
जातैरिह महीपाल जायमानैश्च तैर्मही ।
न शशाकात्मनात्मानमियं धारयितुं धरा ॥ १.६५.३१ ॥
மன்னா, இங்கே பிறந்தவர்களாலும் பிறந்துகொண்டிருப்பவர்களாலும், இந்தப் பூமியால் தன்னையே தாங்கிக்கொள்ள முடியவில்லை.
1.65.32
अथ जाता महीपालाः केचिद्बहुमदान्विताः ।
दितेः पुत्रा दनोश्चैव तदा लोकादिह च्युताः ॥ १.६५.३२ ॥
அப்போது திதியின் மகன்களும் தனுவின் மகன்களுமான சிலர், மிகுந்த செருக்குடன், இவ்வுலகிலிருந்து வீழ்ந்து மன்னர்களாகப் பிறந்தனர்.
1.65.33
वीर्यवन्तोऽवलिप्तास्ते नानारूपधरा महीम् ।
इमां सागरपर्यन्तां परीयुररिमर्दनाः ॥ १.६५.३३ ॥
வலிமையும் செருக்கும் கொண்ட அவர்கள், பல்வேறு வடிவங்களை எடுத்து, பகைவரை நசுக்குபவர்களாய், கடல்வரை சூழ்ந்த இந்தப் பூமியைச் சுற்றித் திரிந்தனர்.
1.65.34
ब्राह्मणान्क्षत्रियान्वैश्याञ्शूद्रांश्चैवाप्यपीडयन् ।
अन्यानि चैव सत्वानि पीडयामासुरोजसा ॥ १.६५.३४ ॥
அவர்கள் பிராமணர்களையும் க்ஷத்திரியர்களையும் வைசியர்களையும் சூத்திரர்களையும் ஒடுக்கினர்; மற்ற உயிரினங்களையும் தங்கள் பலத்தால் துன்புறுத்தினர்.
1.65.35
त्रासयन्तोऽभिनिघ्नन्तः सर्वभूतगणांश्च ते ।
विचेरुः सर्वशो राजन्महीं शतसहस्रशः ॥ १.६५.३५ ॥
அரசே, அவர்கள் எல்லா உயிர்த்திரளையும் அச்சுறுத்தி அடித்துக்கொண்டு, லட்சக்கணக்கில் எங்கும் பூமியில் திரிந்தனர்.
1.65.36
आश्रमस्थान्महर्षींश्च धर्षयन्तस्ततस्ततः ।
अब्रह्मण्या वीर्यमदा मत्ता मदबलेन च ॥ १.६५.३६ ॥
ஆசிரமங்களில் வாழ்ந்த மகாமுனிவர்களையும் இங்கும் அங்குமாகத் தாக்கி, பிராமண-விரோதிகளாய், வலிமைச் செருக்கில் பித்தேறி, செருக்கின் பலத்தால் மதம்கொண்டவர்களாய்...
1.65.37
एवं वीर्यबलोत्सिक्तैर्भूरियं तैर्महासुरैः ।
पीड्यमाना मही राजन्ब्रह्माणमुपचक्रमे ॥ १.६५.३७ ॥
இவ்வாறு வலிமையாலும் வீரியத்தாலும் செருக்குற்ற அந்த மகாசுரர்களால் துன்புறுத்தப்பட்ட பூமி, ஓ அரசே, பிரம்மாவை அணுகினாள்.
1.65.38
न ह्यमी भूतसत्वौघाः पन्नगाः सनगां महीम् ।
तदा धारयितुं शेकुराक्रान्तां दानवैर्बलात् ॥ १.६५.३८ ॥
அப்போது இந்த உயிரினக் கூட்டங்களும் நாகங்களும் தானவர்களால் வலுக்கட்டாயமாக அழுத்தப்பட்ட மலைகளுடன் கூடிய பூமியைத் தாங்க இயலவில்லை.
1.65.39
ततो मही महीपाल भारार्ता भयपीडिता ।
जगाम शरणं देवं सर्वभूतपितामहम् ॥ १.६५.३९ ॥
அப்போது, ஓ மன்னனே, பாரத்தால் வருந்தியும் அச்சத்தால் துன்புற்றும் பூமி, எல்லா உயிர்களுக்கும் பிதாமகரான தேவனிடம் அடைக்கலம் புகுந்தாள்.
1.65.40
सा संवृतं महाभागैर्देवद्विजमहर्षिभिः ।
ददर्श देवं ब्रह्माणं लोककर्तारमव्ययम् ॥ १.६५.४० ॥
அவள் மகாபாக்கியவான்களான தேவர்கள், துவிஜர்கள், மகரிஷிகளால் சூழப்பட்ட, உலகங்களைப் படைத்த அழிவற்ற தேவனாகிய பிரம்மாவைக் கண்டாள்.
1.65.41
गन्धर्वैरप्सरोभिश्च बन्दिकर्मसु निष्ठितैः ।
वन्द्यमानं मुदोपतैर्ववन्दे चैनमेत्य सा ॥ १.६५.४१ ॥
கந்தர்வர்களும் அப்சரஸுகளும் பாடகர்களின் பணியில் ஈடுபட்டு மகிழ்ச்சியுடன் வந்து வணங்கிப் போற்றிக் கொண்டிருக்க, அவள் அணுகி அவரை வணங்கினாள்.
1.65.42
अथ विज्ञापयामास भूमिस्तं शरणार्थिनी ।
सन्निधौ लोकपालानां सर्वेषामेव भारत ॥ १.६५.४२ ॥
பின்னர் அடைக்கலம் வேண்டிய பூமி, எல்லா லோகபாலர்களின் முன்னிலையில் அவரிடம் தன் விண்ணப்பத்தைத் தெரிவித்தாள், ஓ பாரதா.
1.65.43
तत्प्रधानात्मनस्तस्य भूमेः कृत्यं स्वयंभुवः ।
पूर्वमेवाभवद्राजन्विदितं परमेष्ठिनः ॥ १.६५.४३ ॥
ஓ அரசே, முதன்மையான ஆன்மா கொண்ட சுயம்பூ பரமேஷ்டிக்கு பூமியின் அந்தக் கடமை முன்பே தெரிந்திருந்தது.
1.65.44
स्रष्टा हि जगतः कस्मान्न संबुध्येत भारत ।
ससुरासुरलोकानामशेषेण मनोगतम् ॥ १.६५.४४ ॥
ஓ பாரதா, உலகைப் படைத்தவன் ஏன் அறியமாட்டான்? தேவர் மற்றும் அசுர உலகங்களின் மனத்தில் உள்ளதை அவன் முழுமையாக அறிவான்.
1.65.45
तामुवाच महाराज भूमिं भूमिपतिः प्रभुः ।
प्रभवः सर्वभूतानामीशः शंभुः प्रजापतिः ॥ १.६५.४५ ॥
ஓ மகாராஜா, பூமிக்கு அதிபதியும், எல்லா உயிர்களுக்கும் தோற்றுவாயும், ஈசனும், சம்புவும், பிரஜாபதியுமான வல்லமை மிக்க இறைவன் அந்த பூமியிடம் கூறினான்.
1.65.46
यदर्थमभिसंप्राप्ता मत्सकाशं वसुन्धरे ।
तदर्थं सन्नियोक्ष्यामि सर्वानेव दिवौकसः ॥ १.६५.४६ ॥
ஓ வசுந்தரே, எந்த நோக்கத்திற்காக நீ என்னிடம் வந்தாயோ, அதற்காகவே நான் வானுலகில் வசிக்கும் அனைத்து தேவர்களையும் நியமிப்பேன்.
1.65.47
उत्तिष्ठ गच्छ वसुधे स्वस्थानमिति साऽगमत् ।
इत्युक्त्वा स महीं देवो ब्रह्मा राजन्विसृज्य च।
आदिदेश तदा सर्वान्विबुधान्भूतकृत्स्वयम् ॥ १.६५.४७ ॥
"எழுந்திரு, ஓ வசுதா, உன் இடத்திற்குச் செல்" என்று சொல்ல, அவள் சென்றாள். ஓ அரசே, பூமியை அனுப்பிவிட்டு, உயிர்களைப் படைத்த தேவன் பிரம்மா அப்போது தானே எல்லா தேவர்களுக்கும் கட்டளையிட்டான்.
1.65.48
अस्या भूमेर्निरसितुं भारं भागैः पृथक्पृथक् ।
अस्यामेव प्रसूयध्वं तिरोधायेति चाब्रवीत् ॥ १.६५.४८ ॥
"இந்தப் பூமியின் சுமையை நீக்குவதற்காக, நீங்கள் அனைவரும் தனித்தனி பகுதிகளாக இவளிடத்திலேயே பிறவி எடுங்கள்" என்று அவன் கூறினான்.
1.65.49
तथैव च समानीय गन्धर्वाप्सरसां गणान् ।
उवाच भगवान्सर्वानिदं वचनमर्थवत् ॥ १.६५.४९ ॥
இவ்வாறே பகவான் கந்தர்வர்களையும் அப்சரஸ்களின் குழுக்களையும் ஒன்றுகூட்டி அனைவரிடமும் இந்தப் பொருள்நிறைந்த சொல்லைக் கூறினார்.
1.65.50
स्वैः स्वैरंशैः प्रसूयध्वं यथेष्टं मानेषेषु च ।
अथ शक्रादयः सर्वे श्रुत्वा सुरगुरोर्वचः।
तथ्यमर्थ्यं च पथ्यं च तस्य ते जगृहुस्तदा ॥ १.६५.५० ॥
உங்கள் உங்கள் அம்சங்களால் மனிதர்களிடையே விரும்பியபடி பிறப்பீர்களாக. அப்போது இந்திரன் முதலிய அனைத்து தேவர்களும் தேவகுருவின் சொல்லைக் கேட்டு, அது உண்மையும் பயனுள்ளதும் நன்மை தருவதுமானது என்று ஏற்றுக்கொண்டனர்.
1.65.51
अथ ते सर्वशोंशैः स्वैर्गन्तुं भूमिं कृतक्षणाः ।
नारायणममित्रघ्नं वैकुण्ठमुपचक्रमुः ॥ १.६५.५१ ॥
பின்னர் அவர்கள் அனைவரும் தத்தமது அம்சங்களுடன் பூமிக்குச் செல்ல நேரம் குறித்து, பகைவரைக் கொல்லும் நாராயணனை வைகுண்டத்தில் அணுகினர்.
1.65.52
यः स चक्रगदापाणिः पीतवासाः शितिप्रभः ।
पद्मनाभः सुरारिघ्नः पृथुचार्वञ्चितेक्षणः ॥ १.६५.५२ ॥
சக்கரமும் கதையும் கையில் ஏந்தி, மஞ்சள் ஆடை அணிந்து, நீல ஒளியுடையவராய், தாமரை உந்தியுடையவராய், தேவர்களின் பகைவரை அழிப்பவராய், அகன்ற அழகிய நீண்ட கண்களையுடையவர் அவர்.
1.65.53
प्रजापतिपतिर्देवः सुरनाथो महाबलः ।
श्रीवत्साङ्को हृषीकेशः सर्वदैवतपूजितः ॥ १.६५.५३ ॥
படைப்பாளர்களுக்கும் தலைவரான தேவர், தேவர்களின் தலைவர், மகாபலசாலி, ஸ்ரீவத்ச மறுவுடையவர், புலன்களின் தலைவரான ஹ்ருஷீகேசர், அனைத்து தேவர்களாலும் வணங்கப்பட்டவர்.
1.65.54
तं भुवः शोधनायेन्द्र उवाच पुरुषोत्तमम् ।
अंशेनावतरेत्येवं तथेत्याह च तं हरिः ॥ १.६५.५४ ॥
பூமியைத் தூய்மைப்படுத்துவதற்காக இந்திரன் அந்தப் புருஷோத்தமரிடம், "அம்சத்தால் இறங்குக" என்று கூறினார். அதற்கு ஹரி, "அவ்வாறே ஆகட்டும்" என்றார்.