Mahābhārata · Adhyāya 1.65
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.65.1
य एते कीर्तिता ब्रह्मन्ये चान्ये नानुकीर्तिताः ।
सम्यक्ताञ्श्रोतुमिच्छामिराज्ञश्चान्यान्सहस्रशः ॥ १.६५.१ ॥
O Brahmane, ich wünsche vollständig zu hören von jenen, die hier erzählt wurden, und jenen, die nicht erzählt wurden, und von den Tausenden anderen Königen.
1.65.2
यदर्थमिह संभूता देवकल्पा महारथाः ।
भुवि तन्मे महाभाग सम्यगाख्यातुमर्हसि ॥ १.६५.२ ॥
O Glückseliger, zu welchem Zweck wurden diese großen Wagenkämpfer, gottgleich, hier auf der Erde geboren? Du solltest es mir vollständig erzählen.
1.65.3
रहस्यं खल्विदं राजन्देवानामिति नः श्रुतम् ।
तत्तु ते कथयिष्यामि नमस्कृत्वा स्वयंभुवे ॥ १.६५.३ ॥
O König, wir haben gehört, dies sei wahrlich ein Geheimnis der Götter. Nachdem ich dem Selbstexistierenden meine Verehrung erwiesen habe, werde ich es dir erzählen.
1.65.4
त्रिःसप्तकृत्वः पृथिवीं कृत्वा निःक्षित्रयां पुरा ।
जामदग्न्यस्तपस्तेपे महेन्द्रे पर्वतोत्तमे ॥ १.६५.४ ॥
Einst, nachdem Jāmadagnya (Paraśurāma) die Erde einundzwanzigmal von Kṣatriyas befreit hatte, übte er Askese auf dem Mahendra, dem erhabensten der Berge.
1.65.5
तदा निःक्षत्रिये लोके भार्गवेण कृते सति ।
ब्राह्मणान्क्षत्रिया राजन्सुतार्थिन्योऽभिचक्रमुः ॥ १.६५.५ ॥
O König, als die Welt durch den Bhārgava von Kṣatriyas befreit war, gingen die Kṣatriya-Frauen, nach Söhnen verlangend, zu den Brāhmaṇas.
1.65.6
ताभिः सह समापेतुर्ब्राह्मणाः संशितव्रताः ।
ऋतावृतौ नरव्याघ्र न कामान्नानृतौ तथा ॥ १.६५.६ ॥
O Tiger unter den Menschen, die Brāhmaṇas mit strengen Gelübden kamen mit ihnen zusammen, zur rechten Zeit, nicht aus Begierde, und auch nicht außerhalb der Zeit.
1.65.7
तेभ्यश्च तेभिरे गर्भं क्षत्रियास्ताः सहस्रशः ।
ततः सुषुविरे राजन्क्षत्रियान्वीर्यवत्तरान् ॥ १.६५.७ ॥
Von ihnen und durch sie empfingen jene Kṣatriya-Frauen tausendfach. Dann, o König, gebaren sie Kṣatriya-Söhne von überaus großer Tapferkeit.
1.65.8
कुमारांश्च कुमारीश्च पुनः क्षत्राभिवृद्धये ।
एवं तद्ब्राह्मणैः क्षत्रं क्षत्रियासु तपस्विभिः ॥ १.६५.८ ॥
Und zur Mehrung des Kṣatra-Geschlechts zeugten sie wieder Söhne und Töchter. So vermehrten die asketischen Brahmanen das Kṣatra unter den Kṣatriya-Frauen.
1.65.9
जातं वृद्धं च धर्मेण सुदीर्गेणायुषान्वितम् ।
चत्वारोऽपि ततो वर्णा बभूवुर्ब्राह्मणोत्तराः ॥ १.६५.९ ॥
Durch das Dharma geboren, gewachsen und mit sehr langer Lebensdauer begabt, entstanden dann die vier Stände, an der Spitze die Brahmanen.
1.65.10
अभ्यगच्छन्नृतौ नारीं न कामान्नानृतौ तथा ।
तथैवान्यानि भूतानि तिर्यग्योनिगतान्यपि ॥ १.६५.१० ॥
Sie suchten die Frau nur in der fruchtbaren Zeit auf, nicht aus Begierde und nicht außerhalb der Zeit; ebenso taten es die übrigen Wesen, auch die im tierischen Schoß Geborenen.
1.65.11
ऋतौ दारांश्च गच्छन्ति तत्तथा भरतर्षभ ।
ततोऽवर्धन्त धर्मेण सहस्रशतजीविनः ॥ १.६५.११ ॥
O Stier der Bharatas, nur in der fruchtbaren Zeit suchten sie ihre Gattinnen auf. So wuchsen sie durch das Dharma und lebten hunderttausende von Jahren.
1.65.12
ताः प्रजाः पृथिवीपाल धर्मव्रतपरायणाः ।
आधिभिर्व्याधिभिश्चैव विमुक्ताः सर्वशो नराः ॥ १.६५.१२ ॥
O Beschützer der Erde, jene Untertanen waren den Gelübden des Dharma hingegeben; die Menschen waren von seelischen und körperlichen Leiden gänzlich befreit.
1.65.13
अथेमां सागरोपान्तां गां गजेन्द्रगताखिलाम् ।
अध्यतिष्ठत्पुनः क्षत्रं सशैलवनपत्तनाम् ॥ १.६५.१३ ॥
Dann nahm das Kriegerstand diese vom Ozean begrenzte Erde wieder in Besitz, mit all ihren großen Elefanten, samt Bergen, Wäldern und Städten.
1.65.14
प्रशासति पुनः क्षत्रे धर्मेणेमां वसुन्धराम् ।
ब्राह्मणाद्यास्ततो वर्णा लेभिरे मुदमुत्तमाम् ॥ १.६५.१४ ॥
Als das Kriegerstand diese Erde wieder dharmagemäß regierte, erlangten die Brahmanen und die übrigen Stände höchste Freude.
1.65.15
कामक्रोधोद्भवान्दोषान्निरस्य च नराधिपाः ।
धर्मेण दण्डं दण्डेषु प्रणयन्तोऽन्वपालयन् ॥ १.६५.१५ ॥
Nachdem die Herrscher die aus Begierde und Zorn entspringenden Fehler verbannt hatten, schützten sie ihre Untertanen, indem sie die Strafe dharmagemäß gegen die Schuldigen anwandten.
1.65.16
तथा धर्मपरे क्षत्रे सहस्राक्षः शतक्रतुः ।
स्वादु देशे च काले च ववर्षाप्याययन्प्रजाः ॥ १.६५.१६ ॥
Als das Kriegerstand so dem dharma ergeben war, ließ Indra, der Tausendäugige, der Hundertopferer, zur rechten Zeit und am rechten Ort süßen Regen fallen und nährte die Untertanen.
1.65.17
न बाल एव म्रियते तदा कश्चिज्जनाधिप ।
न च स्त्रियं प्रजानाति कश्चिदप्राप्तयौवनाम् ॥ १.६५.१७ ॥
O Herr der Menschen, damals starb kein Kind, und niemand kannte eine Frau, die vor dem Erwachsenenalter gestorben wäre.
1.65.18
एवमायुष्मतीभिस्तु प्रजाभिर्भरतर्षभ ।
इयं सागरपर्यन्ता ससापूर्यत मेदिनी ॥ १.६५.१८ ॥
So, o Stier der Bharatas, füllte sich diese vom Ozean begrenzte Erde mit langlebigen Untertanen.
1.65.19
ईजिरे च महायज्ञैः क्षत्रिया बहुदक्षिणैः ।
साङ्गोपनिषदान्वेदान्विप्राश्चाधीयते तदा ॥ १.६५.१९ ॥
Damals vollzogen die Krieger große Opfer mit reichen Gaben, und die Brahmanen studierten die Veden samt ihren Gliedern und Upaniṣads.
1.65.20
न च विक्रीणते ब्र्हम ब्राह्मणाश्च तदा नृप ।
न च शूद्रसमभ्याशे वेदानुच्चारयन्त्युत ॥ १.६५.२० ॥
Damals verkauften die Brahmanen den Veda nicht und rezitierten die Veden auch nicht in Gegenwart eines Śūdra.
1.65.21
कारयन्तः कृषिं गोभिस्तथा वैश्याः क्षिताविह ।
युञ्जते धुरि नो गाश्च कृशाङ्गांश्चाप्यजीवयन् ॥ १.६५.२१ ॥
Hier auf der Erde ließen die Vaiśya den Ackerbau mit Rindern verrichten; sie spannten unsere Kühe ins Joch und hielten auch die mager gewordenen am Leben.
1.65.22
फेनपांश्च तथा वत्सान्न दुहन्ति स्म मानवाः ।
न कूटमानैर्वणिजः पण्यं विक्रीणते तदा ॥ १.६५.२२ ॥
Damals ließ man die Kälber den Schaum trinken und molk die Kühe nicht; die Kaufleute verkauften ihre Waren nicht mit falschen Maßen.
1.65.23
कर्माणि च नरव्याघ्र धर्मोपेतानि मानवाः ।
धर्ममेवानुपश्यन्तश्चक्रुर्धर्मपरायणाः ॥ १.६५.२३ ॥
O Tiger unter den Menschen, die Menschen vollbrachten Taten voller Dharma, nur auf das Dharma blickend, dem Dharma ergeben.
1.65.24
स्वकर्मनिरताश्चासन्सर्वे वर्णा नराधिप ।
एवं तदा नरव्याघ्र धर्मो न ह्रसते क्वचित् ॥ १.६५.२४ ॥
O Herr der Menschen, alle Stände waren damals ihren eigenen Pflichten hingegeben. O Tiger unter den Menschen, so nahm das Dharma niemals ab.
1.65.25
काले गावः प्रसूयन्ते नार्यश्च भरतर्षभ ।
भवन्त्यृतुषु वृक्षाणां पुष्पाणि च फलानि च ॥ १.६५.२५ ॥
Zur rechten Zeit kalbten die Kühe und auch die Frauen gebaren, o Stier der Bharatas; in den Jahreszeiten trugen die Bäume Blüten und Früchte.
1.65.26
एवं कृतयुगे सम्यग्वर्तमाने तदा नृप ।
आपूर्यत मही कृत्स्ना प्राणिभिर्बहुभिर्भृशम् ॥ १.६५.२६ ॥
So, o König, als das Kṛta-Zeitalter rechtmäßig verlief, wurde die ganze Erde reichlich mit vielen Lebewesen erfüllt.
1.65.27
एवं समुदिते लोके मानुषे भरतर्षभ ।
असुरा जज्ञिरे क्षेत्रे राज्ञां तु मनुजेश्वर ॥ १.६५.२७ ॥
Als die Menschenwelt so aufgeblüht war, o Stier der Bharatas, o Herr der Menschen, wurden Asuras im Schoß der Könige geboren.
1.65.28
आदित्यैर्हि तदा दैत्या बहुशो निर्जिता युधि ।
ऐश्वर्याद्धंशिताः स्वर्गात्संबभूवुः क्षिताविह ॥ १.६५.२८ ॥
Denn die Ādityas hatten die Daityas in der Schlacht mehrfach besiegt; aus ihrer Herrschaft gestürzt, entstanden sie hier auf der Erde, vom Himmel gefallen.
1.65.29
इह देवत्वमिच्छन्तो मानुषेषु तपस्विनः ।
जज्ञिरे भुवि भूतेषु तेषु तेष्वसुरा विभो ॥ १.६५.२९ ॥
Hier nach Göttlichkeit verlangend, wurden die asketischen Asuras unter den Menschen und unter den verschiedenen Wesen der Erde geboren, o Mächtiger, in jeweils diesen und jenen Gestalten.
1.65.30
गोष्वश्वेषु च राजेन्द्र खरोष्ट्रमहिषेषु च ।
क्रव्यात्सु चैव भूतेषु गजेषु च मृगेषु च ॥ १.६५.३० ॥
O Bester der Könige, unter Kühen und Pferden, unter Eseln, Kamelen und Büffeln, unter den fleischfressenden Geschöpfen, unter Elefanten und auch unter Hirschen.
1.65.31
जातैरिह महीपाल जायमानैश्च तैर्मही ।
न शशाकात्मनात्मानमियं धारयितुं धरा ॥ १.६५.३१ ॥
O Beschützer der Erde, von den hier Geborenen und den noch Geborenwerdenden beschwert, vermochte diese Erde sich nicht mehr selbst zu tragen.
1.65.32
अथ जाता महीपालाः केचिद्बहुमदान्विताः ।
दितेः पुत्रा दनोश्चैव तदा लोकादिह च्युताः ॥ १.६५.३२ ॥
Da wurden einige Söhne der Diti und der Danu, voll großen Stolzes, aus dieser Welt gestürzt und als Könige geboren.
1.65.33
वीर्यवन्तोऽवलिप्तास्ते नानारूपधरा महीम् ।
इमां सागरपर्यन्तां परीयुररिमर्दनाः ॥ १.६५.३३ ॥
Mächtig und hochmütig, in vielerlei Gestalt, durchstreiften jene Bezwinger der Feinde diese vom Ozean begrenzte Erde.
1.65.34
ब्राह्मणान्क्षत्रियान्वैश्याञ्शूद्रांश्चैवाप्यपीडयन् ।
अन्यानि चैव सत्वानि पीडयामासुरोजसा ॥ १.६५.३४ ॥
Sie unterdrückten auch Brāhmaṇen, Kṣatriyas, Vaiśyas und Śūdras und quälten die übrigen Wesen mit ihrer Macht.
1.65.35
त्रासयन्तोऽभिनिघ्नन्तः सर्वभूतगणांश्च ते ।
विचेरुः सर्वशो राजन्महीं शतसहस्रशः ॥ १.६५.३५ ॥
O König, alle Scharen der Wesen erschreckend und niederschlagend, durchstreiften sie die Erde überall, zu Hunderttausenden.
1.65.36
आश्रमस्थान्महर्षींश्च धर्षयन्तस्ततस्ततः ।
अब्रह्मण्या वीर्यमदा मत्ता मदबलेन च ॥ १.६५.३६ ॥
Die großen Weisen in den Einsiedeleien hierhin und dorthin bedrängend, feindselig gegen die Brāhmaṇen, vom Stolz der Kraft berauscht, von der Macht ihres Rausches trunken...
1.65.37
एवं वीर्यबलोत्सिक्तैर्भूरियं तैर्महासुरैः ।
पीड्यमाना मही राजन्ब्रह्माणमुपचक्रमे ॥ १.६५.३७ ॥
So begab sich, o König, die von jenen großen Asuras, die vom Stolz auf ihre Kraft und Macht aufgeblasen waren, bedrängte Erde zu Brahmā.
1.65.38
न ह्यमी भूतसत्वौघाः पन्नगाः सनगां महीम् ।
तदा धारयितुं शेकुराक्रान्तां दानवैर्बलात् ॥ १.६५.३८ ॥
Da vermochten diese Scharen der Wesen und die Schlangen die Erde samt ihren Bergen nicht zu tragen, die von den Dānavas mit Gewalt bedrängt war.
1.65.39
ततो मही महीपाल भारार्ता भयपीडिता ।
जगाम शरणं देवं सर्वभूतपितामहम् ॥ १.६५.३९ ॥
Da suchte, o Beschützer der Erde, die Erde, von ihrer Last gequält und von Furcht bedrängt, Zuflucht bei dem Gott, dem Großvater aller Wesen.
1.65.40
सा संवृतं महाभागैर्देवद्विजमहर्षिभिः ।
ददर्श देवं ब्रह्माणं लोककर्तारमव्ययम् ॥ १.६५.४० ॥
Sie erblickte den Gott Brahmā, den Schöpfer der Welten, den Unvergänglichen, umgeben von den hochgesegneten Göttern, den Zweimalgeborenen und den großen Sehern.
1.65.41
गन्धर्वैरप्सरोभिश्च बन्दिकर्मसु निष्ठितैः ।
वन्द्यमानं मुदोपतैर्ववन्दे चैनमेत्य सा ॥ १.६५.४१ ॥
Während Gandharvas und Apsaras, dem Amt der Barden hingegeben, freudig herankamen und ihn priesen, trat sie hinzu und verneigte sich vor ihm.
1.65.42
अथ विज्ञापयामास भूमिस्तं शरणार्थिनी ।
सन्निधौ लोकपालानां सर्वेषामेव भारत ॥ १.६५.४२ ॥
Da trug die Erde, die Zuflucht suchte, ihm ihre Bitte vor, in Gegenwart aller Weltenhüter, o Bhārata.
1.65.43
तत्प्रधानात्मनस्तस्य भूमेः कृत्यं स्वयंभुवः ।
पूर्वमेवाभवद्राजन्विदितं परमेष्ठिनः ॥ १.६५.४३ ॥
O König, diese Aufgabe der Erde war dem selbstexistierenden höchsten Herrn, dessen Wesen das Hauptsächliche ist, schon zuvor bekannt.
1.65.44
स्रष्टा हि जगतः कस्मान्न संबुध्येत भारत ।
ससुरासुरलोकानामशेषेण मनोगतम् ॥ १.६५.४४ ॥
O Bhārata, warum sollte der Schöpfer der Welt es nicht wissen? Er kennt vollständig die Gedanken in den Welten der Götter und Asuras.
1.65.45
तामुवाच महाराज भूमिं भूमिपतिः प्रभुः ।
प्रभवः सर्वभूतानामीशः शंभुः प्रजापतिः ॥ १.६५.४५ ॥
O großer König, der mächtige Herr, Herr der Erde, Ursprung aller Wesen, der Herr Śambhu, Herr der Geschöpfe, sprach zu dieser Erde.
1.65.46
यदर्थमभिसंप्राप्ता मत्सकाशं वसुन्धरे ।
तदर्थं सन्नियोक्ष्यामि सर्वानेव दिवौकसः ॥ १.६५.४६ ॥
O Vasundharā, zu eben dem Zweck, weswegen du zu mir gekommen bist, werde ich alle Bewohner des Himmels aussenden.
1.65.47
उत्तिष्ठ गच्छ वसुधे स्वस्थानमिति साऽगमत् ।
इत्युक्त्वा स महीं देवो ब्रह्मा राजन्विसृज्य च।
आदिदेश तदा सर्वान्विबुधान्भूतकृत्स्वयम् ॥ १.६५.४७ ॥
»Erhebe dich, gehe, o Vasudhā, an deinen eigenen Ort.« Nachdem er dies gesagt hatte, ging sie fort. O König, der Gott Brahmā entließ die Erde, und dann befahl er selbst, als Schöpfer der Wesen, allen Göttern.
1.65.48
अस्या भूमेर्निरसितुं भारं भागैः पृथक्पृथक् ।
अस्यामेव प्रसूयध्वं तिरोधायेति चाब्रवीत् ॥ १.६५.४८ ॥
»Um die Last dieser Erde zu entfernen, werdet geboren, jeder in gesonderten Anteilen, in ihr allein«, sprach er.
1.65.49
तथैव च समानीय गन्धर्वाप्सरसां गणान् ।
उवाच भगवान्सर्वानिदं वचनमर्थवत् ॥ १.६५.४९ ॥
Ebenso versammelte der Erhabene die Scharen der Gandharvas und Apsarasen und sprach zu ihnen allen dieses sinnvolle Wort.
1.65.50
स्वैः स्वैरंशैः प्रसूयध्वं यथेष्टं मानेषेषु च ।
अथ शक्रादयः सर्वे श्रुत्वा सुरगुरोर्वचः।
तथ्यमर्थ्यं च पथ्यं च तस्य ते जगृहुस्तदा ॥ १.६५.५० ॥
Jeder soll mit seinem eigenen Anteil unter den Menschen geboren werden, wie es ihm beliebt. Da nahmen Indra und alle Götter die Worte des Lehrers der Götter, als wahr, nützlich und heilsam, an.
1.65.51
अथ ते सर्वशोंशैः स्वैर्गन्तुं भूमिं कृतक्षणाः ।
नारायणममित्रघ्नं वैकुण्ठमुपचक्रमुः ॥ १.६५.५१ ॥
Da beschlossen sie alle, mit ihren eigenen Anteilen zur Erde zu gehen, und nahten sich Nārāyaṇa, dem Vernichter der Feinde, in Vaikuṇṭha.
1.65.52
यः स चक्रगदापाणिः पीतवासाः शितिप्रभः ।
पद्मनाभः सुरारिघ्नः पृथुचार्वञ्चितेक्षणः ॥ १.६५.५२ ॥
Er, der Diskus und Keule in der Hand hält, gelb gekleidet, von dunkelblauem Glanz, nabelblütig, Vernichter der Feinde der Götter, mit weiten, schönen, lang gebogenen Augen.
1.65.53
प्रजापतिपतिर्देवः सुरनाथो महाबलः ।
श्रीवत्साङ्को हृषीकेशः सर्वदैवतपूजितः ॥ १.६५.५३ ॥
Der Gott, Herr der Herren der Geschöpfe, Herr der Götter, von großer Kraft, mit dem Śrīvatsa gezeichnet, Hṛṣīkeśa, der Herr der Sinne, von allen Göttern verehrt.
1.65.54
तं भुवः शोधनायेन्द्र उवाच पुरुषोत्तमम् ।
अंशेनावतरेत्येवं तथेत्याह च तं हरिः ॥ १.६५.५४ ॥
Um die Erde zu reinigen, sprach Indra zu jenem Besten der Wesen: »Steige herab mit einem Anteil.« Und Hari sprach zu ihm: »So sei es.«