مهابهاراتا · أدهيايا 1.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.7.1
शप्तस्तु भृगुणा वह्निः क्रुद्धो वाक्यमथाब्रवीत् ।
किमिदं साहसं ब्रह्मन्कृतवानसि मां प्रति ॥ १.७.१ ॥
قال أغني، الملعون من بهريغو، غاضبًا: «أيها البراهمي، أي فعل متهور هذا الذي فعلته بي؟»
1.7.2
धर्मे प्रयतमानस्य सत्यं च वदतः समम् ।
पृष्टो यदब्रवं सत्यं व्यभिचारोऽत्र को मम ॥ १.७.२ ॥
أنا الذي أجتهد في الدهرما وأتكلم بالحق على السواء، وعندما سُئلت قلت الحق — فأي ذنب لي في هذا؟
1.7.3
पृष्टो हिसाक्षीयः साक्ष्यं जानानोऽप्यन्यथा वदेत् ।
स पूर्वानात्मनः सप्त कुले हन्यात्तथाऽपरान् ॥ १.७.३ ॥
الشاهد الذي يُسأل فيتكلم بالكذب مع علمه بالحق، يهلك الأجيال السبعة التي قبله في أسرته، وكذلك من بعدها.
1.7.4
यश्च कार्यार्थतत्त्वज्ञो जानानोऽपि न भाषते ।
सोऽपि तेनैव पापेन लिप्यते नात्र संशयः ॥ १.७.४ ॥
ومن يعرف حقيقة الأمر ولا يتكلم، يتلطخ بذلك الذنب نفسه — ولا شك في ذلك.
1.7.5
शक्तोऽहमपि शप्तुं त्वां मान्यास्तु ब्राह्मणा मम ।
जानतोऽपि च ते ब्रह्मन्कथयिष्ये निबोध तत् ॥ १.७.५ ॥
وأنا قادر أيضًا على أن ألعنك، لكن البراهمة مُكرَّمون عندي. أيها البراهمي، وإن كنت تعلم ذلك، فسأقوله لك — فاستمع.
1.7.6
योगेन बहुधाऽऽत्मानं कृत्वा तिष्ठामि मूर्तिषु ।
अग्निहोत्रेषु सत्रेषु क्रियासु च मखेषु च ॥ १.७.६ ॥
بواسطة اليوغا أجعل نفسي متعددًا وأقيم في الصور — في قرابين الأغنيهوترا، وفي جلسات القرابين الطويلة، وفي الطقوس والذبائح.
1.7.7
वेदोक्तेन विधानेन मयि यद्धूयते हविः ।
देवताः पितरश्चैव तेन तृप्ता भवन्ति वै ॥ १.७.७ ॥
بالطقس المنصوص عليه في الفيدا، فإن ما يُقدَّم من قربان فيَّ به يرضى الآلهة والأسلاف حقًا.
1.7.8
आपो देवगणाः सर्वे आपः पितृगणास्तथा ।
दर्शश्च पौर्णमासश्च देवानां पितृभिः सह ॥ १.७.८ ॥
المياه هي جماعة الآلهة كلها، والمياه كذلك هي جماعة الأسلاف. وطقوس الهلال الجديد والبدر مرتبطة بالآلهة والأسلاف.
1.7.9
देवताः पितरस्तस्मात्पितरश्चापि देवताः ।
एकीभूताश्च दृश्यन्ते पृथक्त्वेन च पर्वसु ॥ १.७.९ ॥
لذلك فالآلهة هم الأسلاف، والأسلاف هم الآلهة أيضًا. ومع أنهم صاروا واحدًا، فإنهم يُرَوْن منفصلين في أيام الأعياد.
1.7.10
देवताः पितरश्चैव भुञ्जते मयि यद्भुतम् ।
देवतानां पितॄणां च मुखमेतदहं स्मृतम् ॥ १.७.१० ॥
الآلهة والأسلاف يتناولون ما يُقدَّم فيَّ. ويُقال إن فمَ الآلهة والأسلاف هو أنا.
1.7.11
अमावास्यां हि पितरः पौर्णमास्यां हि देवताः ।
मन्मुखेनैव हूयन्ते भुञ्जते च हुतं हविः ॥ १.७.११ ॥
في يوم الهلال الجديد يتلقى الأسلاف، وفي يوم البدر يتلقى الآلهة، القرابين من خلال فمي وحده، ويتناولون القربان المقدَّم.
1.7.12
सर्वभक्षः कथं त्वेषां भविष्यामि मुखं त्वहम् ।
चिन्तयित्वा ततो वह्निश्चके संहारमात्मनः ॥ १.७.१२ ॥
«كيف أصير آكل كل شيء وأنا فمهم؟» وبعد أن فكّر على هذا النحو، عزم أغني حينئذ على إهلاك نفسه.
1.7.13
द्विजानामग्निहोत्रेषु यज्ञसत्रक्रियासु च ।
निरोंकारवषट्काराः स्वधास्वाहाविवर्जिताः ॥ १.७.१३ ॥
في قرابين النار للمولودين مرتين، وفي طقوس القرابين وجلسات الذبح، انقطع النطق بـ«أوم» و«فَشَاط»، وانقطعت قرابين «سفاذا» و«سوَاها».
1.7.14
विनाऽग्निना प्रजाः सर्वास्तत आसन्सुदुःखिताः ।
अथर्षयः समुद्विग्ना देवान् गत्वाब्रुवन्वचः ॥ १.७.१४ ॥
وبلا نار أصيبت جميع الكائنات بحزن شديد، فذهب الرشيون المضطربون إلى الآلهة وقالوا هذه الكلمات.
1.7.15
अग्निनाशात्क्रियाभ्रांशाद्भ्रान्ता लोकास्त्रयोऽनघाः ।
विधध्वमत्र यत्कार्यं न स्यात्कालात्ययो यथा ॥ १.७.१५ ॥
أيها الطاهرون، قد اضطربت العوالم الثلاثة لفقد النار وانهيار الشعائر. فدبّروا هنا ما ينبغي فعله، كيلا يذهب الزمن سدى.
1.7.16
अथर्षयश्च देवाश्च ब्रह्माणमुपगम्य तु ।
अग्नेरावेदयञ्शापं क्रियासंहारमेव च ॥ १.७.१६ ॥
ثم ذهب الرشيون والآلهة إلى براهما، وأخبروه بلعنة أغني وبزوال الشعائر.
1.7.17
भृगुणा वै महाभाग शप्तोऽग्निः कारणान्तरे ।
कथं देवमुखो भूत्वा यज्ञभागाग्रभुक् तथा ॥ १.७.१७ ॥
أيها المبارك العظيم، لقد لعن بهريغو أغني لسبب آخر. فكيف صار من هو فم الآلهة وأول آكل لأنصبة القربان على هذه الحال؟
1.7.18
हुतभुक्सर्वलोकेषु सर्वभक्षत्वमेष्यति ।
श्रुत्वा तु तद्वचस्तेषामग्निमाहूय विश्वकृत् ॥ १.७.१८ ॥
سيصير أغني، آكل القرابين، آكلاً لكل شيء في جميع العوالم. ولما سمع الخالق للكون كلامهم، استدعى أغني.
1.7.19
उवाच वचनं श्लक्ष्णं भूतभावनमव्ययम् ।
लोकानामिह सर्वेषां त्वं कर्ता चान्त एव च ॥ १.७.१९ ॥
قال كلمات لطيفة: "يا مُغذّي الكائنات، يا غير الفاني، أنت صانع جميع العوالم هنا، وأنت أيضًا نهايتها."
1.7.20
त्वं धारयसि लोकांस्त्रीन्क्रियाणां च प्रवर्तकः ।
स तथा कुरु लोकेश नोच्छिद्येरन्यथा क्रियाः ॥ १.७.२० ॥
أنت تحمل العوالم الثلاثة وتُحرّك الشعائر. فافعل ذلك، يا سيد العوالم، لئلا تنقطع الشعائر.
1.7.21
कस्मादेवं विमूढस्त्वमीश्वरः सन् हुताशेन ।
त्वं पवित्रं सदा लोके सर्वभूतगतिश्च ह ॥ १.७.२१ ॥
لماذا أنت، وأنت الرب، مضطرب هكذا بسبب النار؟ أنت دائمًا المطهِّر في العالم، ومأوى جميع الكائنات.
1.7.22
न त्वं सर्वशरीरेण सर्वभक्षत्वमेष्यसि ।
अपाने ह्यर्चिषो यास्ते सर्वं भक्ष्यन्ति ताः शिखिन् ॥ १.७.२२ ॥
لن تصير آكلًا لكل شيء بجسدك كله؛ يا حامل اللهب، إن ألسنتك التي في العضو السفلي هي التي تأكل كل شيء.
1.7.23
क्रव्यादा च तनुर्या ते सा सर्वं भक्षयिष्यति ।
यथा सूर्यांशुभिः स्पृष्टं सर्वं शुचि विभाव्यते ॥ १.७.२३ ॥
وذلك الجسد آكل اللحم الذي لك سيلتهم كل شيء، كما يبدو كل ما تمسّه أشعة الشمس طاهرًا.
1.7.24
तथा त्वदर्चिर्निर्दग्धं सर्वं शुचि भविष्यति ।
त्वमग्ने परमं तेजः स्वप्रभावाद्विनिर्गतम् ॥ १.७.२४ ॥
وكذلك كل ما تحرقه ناركَ يصير طاهرًا. يا أغني، أنت النور الأعلى الصادر من قوتك الذاتية.
1.7.25
स्वतेजसैव तं शापं कुरु सत्यमृषेर्विभो ।
देवानां चात्मनो भागं गृहाण त्वं मुखे हुतम् ॥ १.७.२५ ॥
أيها القدير، بنورك الخاص حقِّق لعنة ذلك الحكيم. واقبل نصيبك ونصيب الآلهة المقدَّم في فمك قربانًا.
1.7.26
एवमस्त्विति तं वह्निः प्रत्युवाच पितामहम् ।
जगाम शासनं कर्तुं देवस्य परमेष्ठिनः ॥ १.७.२६ ॥
«فليكن ذلك»، أجاب النار الجدَّ، وذهب ينفِّذ أمر الإله الأعلى.
1.7.27
देवर्षयश्च मुदितास्ततो जग्मुर्यथागतम् ।
ऋषयश्च यथा पूर्वं क्रियाः सर्वाः प्रचक्रिरे ॥ १.७.२७ ॥
ومضى الحكماء الإلهيون مسرورين على الطريق الذي جاؤوا منه، وأقام الحكماء جميع الطقوس كما كانت من قبل.
1.7.28
दिवि देवा मुमुदिरे भूतसङ्घाश्च लौकिकाः ।
अग्निश्च परमां प्रीतिमवाप हतकल्मषः ॥ १.७.२८ ॥
وفرح الآلهة في السماء، وجماعات الكائنات في العالم؛ ونال أغني، متطهّرًا من دنسه، أعظم السرور.
1.7.29
एवं स भगवाञ्छापं लेभेऽग्निर्भृगुतः पुरा ।
एवमेष पुरा वृत्त हतिहासोऽग्निशापजः।
पुलोम्नश्च विनाशोऽयं च्यवनस्य च संभवः ॥ १.७.२९ ॥
هكذا نال الإله المبارك أغني لعنةً من بهريغو في القديم. وقد وقعت هذه الأسطورة المولودة من لعنة النار على هذا النحو في الزمن الماضي: هلاك بولوما وولادة تشيافانا.