மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.7.1
शप्तस्तु भृगुणा वह्निः क्रुद्धो वाक्यमथाब्रवीत् ।
किमिदं साहसं ब्रह्मन्कृतवानसि मां प्रति ॥ १.७.१ ॥
பிருகுவால் சபிக்கப்பட்ட அக்னி கோபமுற்று இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னான்: "பிராமணரே, எனக்கெதிராக நீர் இந்த துணிச்சலான செயலை ஏன் செய்தீர்?"
1.7.2
धर्मे प्रयतमानस्य सत्यं च वदतः समम् ।
पृष्टो यदब्रवं सत्यं व्यभिचारोऽत्र को मम ॥ १.७.२ ॥
தர்மத்தில் முயற்சி செய்பவனும், எப்போதும் சமமாக உண்மை பேசுபவனுமான நான், கேட்கப்பட்டபோது உண்மையையே சொன்னேன். இதில் என் தவறு என்ன?
1.7.3
पृष्टो हिसाक्षीयः साक्ष्यं जानानोऽप्यन्यथा वदेत् ।
स पूर्वानात्मनः सप्त कुले हन्यात्तथाऽपरान् ॥ १.७.३ ॥
கேட்கப்பட்ட சாட்சி உண்மையை அறிந்திருந்தும் மாறாகச் சொன்னால், அவன் தன் குலத்தில் முன்னோர் ஏழு தலைமுறையையும் பின்வரும் தலைமுறைகளையும் அழிக்கிறான்.
1.7.4
यश्च कार्यार्थतत्त्वज्ञो जानानोऽपि न भाषते ।
सोऽपि तेनैव पापेन लिप्यते नात्र संशयः ॥ १.७.४ ॥
காரியத்தின் உண்மையை அறிந்திருந்தும் பேசாதவன், அதே பாவத்தால் கறைபடுகிறான் — இதில் ஐயமில்லை.
1.7.5
शक्तोऽहमपि शप्तुं त्वां मान्यास्तु ब्राह्मणा मम ।
जानतोऽपि च ते ब्रह्मन्कथयिष्ये निबोध तत् ॥ १.७.५ ॥
நானும் உன்னைச் சபிக்க வல்லவன்; ஆனால் பிராமணர்கள் எனக்கு மதிப்பிற்குரியவர்கள். பிராமணரே, நீ அறிந்திருந்தும் அதைச் சொல்வேன் — கேள்.
1.7.6
योगेन बहुधाऽऽत्मानं कृत्वा तिष्ठामि मूर्तिषु ।
अग्निहोत्रेषु सत्रेषु क्रियासु च मखेषु च ॥ १.७.६ ॥
யோகத்தால் என்னை பல வடிவங்களாக்கி, அக்னிஹோத்திரங்களிலும், சத்திரங்களிலும், கிரியைகளிலும், யாகங்களிலும் நான் நிலைத்திருக்கிறேன்.
1.7.7
वेदोक्तेन विधानेन मयि यद्धूयते हविः ।
देवताः पितरश्चैव तेन तृप्ता भवन्ति वै ॥ १.७.७ ॥
வேதத்தில் கூறிய முறைப்படி என்னில் எந்த ஹவிஸ் அர்ப்பணிக்கப்படுகிறதோ, அதனால் தேவர்களும் பித்ருக்களும் நிச்சயமாகத் திருப்தியடைகிறார்கள்.
1.7.8
आपो देवगणाः सर्वे आपः पितृगणास्तथा ।
दर्शश्च पौर्णमासश्च देवानां पितृभिः सह ॥ १.७.८ ॥
நீரே அனைத்து தேவகணங்களும்; நீரே பித்ரு கணங்களும். தர்ச மற்றும் பௌர்ணமாச யாகங்களும் தேவர்களும் பித்ருக்களும் இணைந்தவையே.
1.7.9
देवताः पितरस्तस्मात्पितरश्चापि देवताः ।
एकीभूताश्च दृश्यन्ते पृथक्त्वेन च पर्वसु ॥ १.७.९ ॥
ஆகவே தேவர்கள் பித்ருக்களாகவும், பித்ருக்கள் தேவர்களாகவும் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் ஒன்றாக இருந்தாலும் பண்டிகை நாட்களில் தனித்தனியாகக் காணப்படுகிறார்கள்.
1.7.10
देवताः पितरश्चैव भुञ्जते मयि यद्भुतम् ।
देवतानां पितॄणां च मुखमेतदहं स्मृतम् ॥ १.७.१० ॥
தேவர்களும் பித்ருக்களும் என்னில் அர்ப்பணிக்கப்படுவதை உண்கிறார்கள். தேவர்களுக்கும் பித்ருக்களுக்கும் இந்த முகம் நானே என்று கூறப்படுகிறது.
1.7.11
अमावास्यां हि पितरः पौर्णमास्यां हि देवताः ।
मन्मुखेनैव हूयन्ते भुञ्जते च हुतं हविः ॥ १.७.११ ॥
அமாவாசையில் பித்ருக்களும், பௌர்ணமியில் தேவர்களும் என் முகத்தின் வழியாகவே ஆஹுதி பெறுகிறார்கள்; அர்ப்பணிக்கப்பட்ட ஹவிஸை உண்கிறார்கள்.
1.7.12
सर्वभक्षः कथं त्वेषां भविष्यामि मुखं त्वहम् ।
चिन्तयित्वा ततो वह्निश्चके संहारमात्मनः ॥ १.७.१२ ॥
'இவர்களுக்கு முகமாக இருந்து எல்லாவற்றையும் உண்பவனாக நான் எப்படி ஆவேன்?' என்று சிந்தித்த பின், அக்னி தன்னையே அழிக்கத் தீர்மானித்தான்.
1.7.13
द्विजानामग्निहोत्रेषु यज्ञसत्रक्रियासु च ।
निरोंकारवषट्काराः स्वधास्वाहाविवर्जिताः ॥ १.७.१३ ॥
அந்தணர்களின் அக்னிஹோத்திரங்களிலும் யாக-சத்ர கிரியைகளிலும் ஓங்காரமும் வஷட்காரமும், ஸ்வதாவும் ஸ்வாஹாவும் இல்லாமல் போயின.
1.7.14
विनाऽग्निना प्रजाः सर्वास्तत आसन्सुदुःखिताः ।
अथर्षयः समुद्विग्ना देवान् गत्वाब्रुवन्वचः ॥ १.७.१४ ॥
நெருப்பின்றி அப்போது எல்லா உயிர்களும் மிகவும் துயருற்றன. பின்னர் கலக்கமடைந்த ரிஷிகள் தேவர்களிடம் சென்று இவ்வாறு கூறினர்.
1.7.15
अग्निनाशात्क्रियाभ्रांशाद्भ्रान्ता लोकास्त्रयोऽनघाः ।
विधध्वमत्र यत्कार्यं न स्यात्कालात्ययो यथा ॥ १.७.१५ ॥
பாவமற்றவர்களே, நெருப்பு அழிந்ததாலும் கிரியைகள் குன்றியதாலும் மூன்று உலகங்களும் குழம்பியுள்ளன. இங்கே செய்ய வேண்டியதை ஏற்பாடு செய்யுங்கள்; காலம் வீணாகாதபடி.
1.7.16
अथर्षयश्च देवाश्च ब्रह्माणमुपगम्य तु ।
अग्नेरावेदयञ्शापं क्रियासंहारमेव च ॥ १.७.१६ ॥
பின்னர் ரிஷிகளும் தேவர்களும் பிரம்மாவை அணுகி, அக்னியின் சாபத்தையும் கிரியைகளின் அழிவையும் அறிவித்தனர்.
1.7.17
भृगुणा वै महाभाग शप्तोऽग्निः कारणान्तरे ।
कथं देवमुखो भूत्वा यज्ञभागाग्रभुक् तथा ॥ १.७.१७ ॥
மகாபாக்கியவானே! பிருகு வேறொரு காரணத்தால் அக்னியைச் சபித்தார். தேவர்களின் வாயாகவும் யாகப் பங்குகளின் முதல் உண்பவனாகவும் இருப்பவன் அவ்வாறு ஆனது எப்படி?
1.7.18
हुतभुक्सर्वलोकेषु सर्वभक्षत्वमेष्यति ।
श्रुत्वा तु तद्वचस्तेषामग्निमाहूय विश्वकृत् ॥ १.७.१८ ॥
அவிப்பொருளை உண்ணும் அக்னி எல்லா உலகங்களிலும் எல்லாவற்றையும் உண்பவனாவான். அவர்களின் அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டு, உலகங்களைப் படைத்தவர் அக்னியை வரவழைத்தார்.
1.7.19
उवाच वचनं श्लक्ष्णं भूतभावनमव्ययम् ।
लोकानामिह सर्वेषां त्वं कर्ता चान्त एव च ॥ १.७.१९ ॥
அவர் மென்மையான சொற்களைக் கூறினார்: உயிர்களைப் போஷிப்பவரே, அழிவற்றவரே, இங்குள்ள அனைத்து உலகங்களையும் படைப்பவரும் முடிவும் நீரே.
1.7.20
त्वं धारयसि लोकांस्त्रीन्क्रियाणां च प्रवर्तकः ।
स तथा कुरु लोकेश नोच्छिद्येरन्यथा क्रियाः ॥ १.७.२० ॥
நீரே மூன்று உலகங்களையும் தாங்குகிறீர்; கிரியைகளை இயக்குபவரும் நீரே. ஆகவே, உலகேசா, அவ்வாறே செய்யுங்கள்; இல்லையெனில் கிரியைகள் அறுபடும்.
1.7.21
कस्मादेवं विमूढस्त्वमीश्वरः सन् हुताशेन ।
त्वं पवित्रं सदा लोके सर्वभूतगतिश्च ह ॥ १.७.२१ ॥
ஈசுவரனான நீர் ஏன் இப்படி அக்கினியால் மயக்கமுற்றீர்? உலகில் எப்போதும் தூய்மைப்படுத்துபவரும், எல்லா உயிர்களின் புகலிடமுமானவர் நீர்தானே.
1.7.22
न त्वं सर्वशरीरेण सर्वभक्षत्वमेष्यसि ।
अपाने ह्यर्चिषो यास्ते सर्वं भक्ष्यन्ति ताः शिखिन् ॥ १.७.२२ ॥
நீர் முழு உடலாலும் எல்லாவற்றையும் பட்சிக்கும் நிலையை அடையமாட்டீர்; ஓ சிகியே, உம் சுடர்கள் அபானத்தில் உள்ளவை, அவையே எல்லாவற்றையும் உண்ணும்.
1.7.23
क्रव्यादा च तनुर्या ते सा सर्वं भक्षयिष्यति ।
यथा सूर्यांशुभिः स्पृष्टं सर्वं शुचि विभाव्यते ॥ १.७.२३ ॥
உமது எந்த மாமிசம் உண்ணும் உடல் உள்ளதோ, அதுவே எல்லாவற்றையும் உண்ணும். சூரியனின் கதிர்களால் தொடப்பட்டு எல்லாம் தூய்மையாகக் காணப்படுவதுபோல்.
1.7.24
तथा त्वदर्चिर्निर्दग्धं सर्वं शुचि भविष्यति ।
त्वमग्ने परमं तेजः स्वप्रभावाद्विनिर्गतम् ॥ १.७.२४ ॥
அதுபோல உமது சுடரால் எரிக்கப்பட்டு எல்லாம் தூய்மையாகும். ஓ அக்னியே, நீர் உமது சொந்த ஆற்றலால் வெளிப்பட்ட பரம தேஜஸ்.
1.7.25
स्वतेजसैव तं शापं कुरु सत्यमृषेर्विभो ।
देवानां चात्मनो भागं गृहाण त्वं मुखे हुतम् ॥ १.७.२५ ॥
ஓ வல்லமை மிக்கவனே, உன் சொந்த ஒளியாலேயே அந்த ரிஷியின் சாபத்தை உண்மையாக்கு. உன் வாயில் அளிக்கப்படும் ஹோமத்தில் தேவர்களுக்கும் உனக்கும் உரிய பங்கை ஏற்றுக்கொள்.
1.7.26
एवमस्त्विति तं वह्निः प्रत्युवाच पितामहम् ।
जगाम शासनं कर्तुं देवस्य परमेष्ठिनः ॥ १.७.२६ ॥
'அவ்வாறே ஆகட்டும்' என்று அக்கினி பிதாமகருக்குப் பதிலளித்தான்; உயர்ந்த தேவனின் கட்டளையை நிறைவேற்றச் சென்றான்.
1.7.27
देवर्षयश्च मुदितास्ततो जग्मुर्यथागतम् ।
ऋषयश्च यथा पूर्वं क्रियाः सर्वाः प्रचक्रिरे ॥ १.७.२७ ॥
தேவரிஷிகளும் மகிழ்ச்சியுடன் வந்தவழியே திரும்பினர்; ரிஷிகளும் முன்பு போலவே எல்லா கிரியைகளையும் செய்தனர்.
1.7.28
दिवि देवा मुमुदिरे भूतसङ्घाश्च लौकिकाः ।
अग्निश्च परमां प्रीतिमवाप हतकल्मषः ॥ १.७.२८ ॥
வானுலகில் தேவர்கள் மகிழ்ந்தனர், உலகின் உயிர்க்கூட்டங்களும் மகிழ்ந்தன; அக்கினியும் பாவம் நீங்கி மிகுந்த மகிழ்ச்சியை அடைந்தான்.
1.7.29
एवं स भगवाञ्छापं लेभेऽग्निर्भृगुतः पुरा ।
एवमेष पुरा वृत्त हतिहासोऽग्निशापजः।
पुलोम्नश्च विनाशोऽयं च्यवनस्य च संभवः ॥ १.७.२९ ॥
இவ்வாறு பகவான் அக்கினி முற்காலத்தில் பிருகுவிடமிருந்து சாபம் பெற்றான். அக்கினிச் சாபத்திலிருந்து பிறந்த இந்தக் கதை முன்பே இவ்வாறு நிகழ்ந்தது — புலோமனின் அழிவும் ச்யவனரின் பிறப்பும் இதுவே.