Mahābhārata · Adhyāya 1.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.7.1
शप्तस्तु भृगुणा वह्निः क्रुद्धो वाक्यमथाब्रवीत् ।
किमिदं साहसं ब्रह्मन्कृतवानसि मां प्रति ॥ १.७.१ ॥
Von Bhṛgu verflucht, sprach Agni zornig diese Worte: "O Brahmane, welch verwegene Tat hast du an mir begangen?"
1.7.2
धर्मे प्रयतमानस्य सत्यं च वदतः समम् ।
पृष्टो यदब्रवं सत्यं व्यभिचारोऽत्र को मम ॥ १.७.२ ॥
Ich, der ich mich im Dharma bemühe und die Wahrheit gleichmäßig spreche: Als ich befragt wurde, sprach ich die Wahrheit — welche Schuld trifft mich hier?
1.7.3
पृष्टो हिसाक्षीयः साक्ष्यं जानानोऽप्यन्यथा वदेत् ।
स पूर्वानात्मनः सप्त कुले हन्यात्तथाऽपरान् ॥ १.७.३ ॥
Ein Zeuge, der auf Befragen falsch spricht, obwohl er die Wahrheit kennt, zerstört die sieben Generationen vor ihm in seiner Familie und ebenso die nachfolgenden.
1.7.4
यश्च कार्यार्थतत्त्वज्ञो जानानोऽपि न भाषते ।
सोऽपि तेनैव पापेन लिप्यते नात्र संशयः ॥ १.७.४ ॥
Und wer die wahre Natur der Sache kennt und dennoch nicht spricht, wird durch eben dieselbe Sünde befleckt — daran ist kein Zweifel.
1.7.5
शक्तोऽहमपि शप्तुं त्वां मान्यास्तु ब्राह्मणा मम ।
जानतोऽपि च ते ब्रह्मन्कथयिष्ये निबोध तत् ॥ १.७.५ ॥
Auch ich könnte dich verfluchen, doch Brahmanen sind mir ehrwürdig. O Brahmane, obwohl du es weißt, will ich dir das sagen — höre es.
1.7.6
योगेन बहुधाऽऽत्मानं कृत्वा तिष्ठामि मूर्तिषु ।
अग्निहोत्रेषु सत्रेषु क्रियासु च मखेषु च ॥ १.७.६ ॥
Durch Yoga mache ich mich vielfältig und verweile in den Gestalten — in den Agnihotra-Opfern, in den langen Opfersitzungen, in den Riten und in den Opfern.
1.7.7
वेदोक्तेन विधानेन मयि यद्धूयते हविः ।
देवताः पितरश्चैव तेन तृप्ता भवन्ति वै ॥ १.७.७ ॥
Durch das in den Veden vorgeschriebene Verfahren werden die Götter und Ahnen tatsächlich zufriedengestellt, wenn in mich die Opfergabe dargebracht wird.
1.7.8
आपो देवगणाः सर्वे आपः पितृगणास्तथा ।
दर्शश्च पौर्णमासश्च देवानां पितृभिः सह ॥ १.७.८ ॥
Die Wasser sind das ganze Heer der Götter, und die Wasser sind ebenso das Heer der Ahnen. Die Opfer am Neumond und Vollmond sind mit Göttern und Ahnen verbunden.
1.7.9
देवताः पितरस्तस्मात्पितरश्चापि देवताः ।
एकीभूताश्च दृश्यन्ते पृथक्त्वेन च पर्वसु ॥ १.७.९ ॥
Daher sind die Götter die Ahnen, und die Ahnen sind auch die Götter. Obwohl sie eins geworden sind, erscheinen sie an den Festtagen getrennt.
1.7.10
देवताः पितरश्चैव भुञ्जते मयि यद्भुतम् ।
देवतानां पितॄणां च मुखमेतदहं स्मृतम् ॥ १.७.१० ॥
Die Götter und Ahnen genießen, was in mir dargebracht wird. Dieser Mund der Götter und Ahnen, so heißt es, bin ich.
1.7.11
अमावास्यां हि पितरः पौर्णमास्यां हि देवताः ।
मन्मुखेनैव हूयन्ते भुञ्जते च हुतं हविः ॥ १.७.११ ॥
Am Neumondtag empfangen die Ahnen, am Vollmondtag die Götter die Spenden allein durch meinen Mund und genießen die dargebrachte Opfergabe.
1.7.12
सर्वभक्षः कथं त्वेषां भविष्यामि मुखं त्वहम् ।
चिन्तयित्वा ततो वह्निश्चके संहारमात्मनः ॥ १.७.१२ ॥
»Wie soll ich, ihr Mund seiend, zum Allesverzehrer werden?« Nachdem er so nachgedacht hatte, beschloss Agni daraufhin seine eigene Vernichtung.
1.7.13
द्विजानामग्निहोत्रेषु यज्ञसत्रक्रियासु च ।
निरोंकारवषट्काराः स्वधास्वाहाविवर्जिताः ॥ १.७.१३ ॥
Bei den Feueropfern der Zweimalgeborenen und den Riten der Opfer und Opfersitzungen fehlten das Oṃ, das Vaṣaṭ, sowie die Gaben Svadhā und Svāhā.
1.7.14
विनाऽग्निना प्रजाः सर्वास्तत आसन्सुदुःखिताः ।
अथर्षयः समुद्विग्ना देवान् गत्वाब्रुवन्वचः ॥ १.७.१४ ॥
Ohne das Feuer waren da alle Geschöpfe tief betrübt; und die erregten Seher gingen zu den Göttern und sprachen diese Worte.
1.7.15
अग्निनाशात्क्रियाभ्रांशाद्भ्रान्ता लोकास्त्रयोऽनघाः ।
विधध्वमत्र यत्कार्यं न स्यात्कालात्ययो यथा ॥ १.७.१५ ॥
O ihr Makellosen, die drei Welten sind verwirrt durch den Verlust des Feuers und das Versagen der Riten. Beschließt hier, was zu tun ist, damit die Zeit nicht vergeblich verstreicht.
1.7.16
अथर्षयश्च देवाश्च ब्रह्माणमुपगम्य तु ।
अग्नेरावेदयञ्शापं क्रियासंहारमेव च ॥ १.७.१६ ॥
Da traten die Seher und Götter vor Brahmā und berichteten vom Fluch über Agni und von der Vernichtung der Riten.
1.7.17
भृगुणा वै महाभाग शप्तोऽग्निः कारणान्तरे ।
कथं देवमुखो भूत्वा यज्ञभागाग्रभुक् तथा ॥ १.७.१७ ॥
O Hochgesegneter, Bhṛgu verfluchte Agni aus einem anderen Grund. Wie kam es, dass er, der der Mund der Götter ist und als Erster die Opferanteile verzehrt, so wurde?
1.7.18
हुतभुक्सर्वलोकेषु सर्वभक्षत्वमेष्यति ।
श्रुत्वा तु तद्वचस्तेषामग्निमाहूय विश्वकृत् ॥ १.७.१८ ॥
Agni, der Verzehrer der Opfergaben, wird in allen Welten zum Verschlinger von allem werden. Als der Schöpfer des Weltalls ihre Worte gehört hatte, rief er Agni herbei.
1.7.19
उवाच वचनं श्लक्ष्णं भूतभावनमव्ययम् ।
लोकानामिह सर्वेषां त्वं कर्ता चान्त एव च ॥ १.७.१९ ॥
Er sprach sanfte Worte: »Nährer der Wesen, Unvergänglicher, du bist der Schöpfer aller Welten hier, und auch ihr Ende.«
1.7.20
त्वं धारयसि लोकांस्त्रीन्क्रियाणां च प्रवर्तकः ।
स तथा कुरु लोकेश नोच्छिद्येरन्यथा क्रियाः ॥ १.७.२० ॥
Du trägst die drei Welten und bringst die Riten in Gang. So tue es, Herr der Welten, damit die Riten nicht abbrechen.
1.7.21
कस्मादेवं विमूढस्त्वमीश्वरः सन् हुताशेन ।
त्वं पवित्रं सदा लोके सर्वभूतगतिश्च ह ॥ १.७.२१ ॥
Warum bist du, der Herr, so verwirrt durch das Feuer? Du bist immer der Reiniger in der Welt und die Zuflucht aller Wesen.
1.7.22
न त्वं सर्वशरीरेण सर्वभक्षत्वमेष्यसि ।
अपाने ह्यर्चिषो यास्ते सर्वं भक्ष्यन्ति ताः शिखिन् ॥ १.७.२२ ॥
Nicht mit deinem ganzen Körper wirst du alles verzehrend sein; o Flammenträger, es sind deine Flammen im unteren Organ, die alles verzehren werden.
1.7.23
क्रव्यादा च तनुर्या ते सा सर्वं भक्षयिष्यति ।
यथा सूर्यांशुभिः स्पृष्टं सर्वं शुचि विभाव्यते ॥ १.७.२३ ॥
Und dein fleischfressender Körper wird alles verzehren, so wie alles, was von den Strahlen der Sonne berührt wird, rein erscheint.
1.7.24
तथा त्वदर्चिर्निर्दग्धं सर्वं शुचि भविष्यति ।
त्वमग्ने परमं तेजः स्वप्रभावाद्विनिर्गतम् ॥ १.७.२४ ॥
Ebenso wird alles, was von deiner Flamme verbrannt wird, rein werden. O Agni, du bist der höchste Glanz, der aus deiner eigenen Kraft hervorgegangen ist.
1.7.25
स्वतेजसैव तं शापं कुरु सत्यमृषेर्विभो ।
देवानां चात्मनो भागं गृहाण त्वं मुखे हुतम् ॥ १.७.२५ ॥
O Mächtiger, mache mit deinem eigenen Glanz den Fluch des Weisen wahr. Und nimm deinen Anteil und den der Götter an, dargebracht in deinen Mund als Opfergabe.
1.7.26
एवमस्त्विति तं वह्निः प्रत्युवाच पितामहम् ।
जगाम शासनं कर्तुं देवस्य परमेष्ठिनः ॥ १.७.२६ ॥
»So sei es«, antwortete das Feuer dem Großvater und ging, den Befehl des höchsten Gottes auszuführen.
1.7.27
देवर्षयश्च मुदितास्ततो जग्मुर्यथागतम् ।
ऋषयश्च यथा पूर्वं क्रियाः सर्वाः प्रचक्रिरे ॥ १.७.२७ ॥
Die göttlichen Seher zogen erfreut wieder den Weg zurück, den sie gekommen waren, und die Weisen vollzogen alle Riten wie zuvor.
1.7.28
दिवि देवा मुमुदिरे भूतसङ्घाश्च लौकिकाः ।
अग्निश्च परमां प्रीतिमवाप हतकल्मषः ॥ १.७.२८ ॥
Im Himmel freuten sich die Götter und die Scharen der Wesen der Welt; und Agni, von seinem Makel befreit, erlangte höchste Freude.
1.7.29
एवं स भगवाञ्छापं लेभेऽग्निर्भृगुतः पुरा ।
एवमेष पुरा वृत्त हतिहासोऽग्निशापजः।
पुलोम्नश्च विनाशोऽयं च्यवनस्य च संभवः ॥ १.७.२९ ॥
So empfing der erhabene Agni einst den Fluch von Bhṛgu. Diese aus dem Feuerfluch entstandene Legende ereignete sich einst genau so: die Vernichtung der Pulomā und die Geburt Cyavanas.