മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.7.1
शप्तस्तु भृगुणा वह्निः क्रुद्धो वाक्यमथाब्रवीत् ।
किमिदं साहसं ब्रह्मन्कृतवानसि मां प्रति ॥ १.७.१ ॥
ഭൃഗുവിനാൽ ശപിക്കപ്പെട്ട അഗ്നി കോപിച്ച് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു — ബ്രാഹ്മണാ, എന്നോട് നീ ഈ സാഹസം എന്തിന് ചെയ്തു?
1.7.2
धर्मे प्रयतमानस्य सत्यं च वदतः समम् ।
पृष्टो यदब्रवं सत्यं व्यभिचारोऽत्र को मम ॥ १.७.२ ॥
ധർമ്മത്തിൽ യത്നിക്കുന്നവനും സത്യം സമമായി പറയുന്നവനുമായ ഞാൻ ചോദിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ സത്യം പറഞ്ഞു — ഇതിൽ എന്റെ തെറ്റെന്ത്?
1.7.3
पृष्टो हिसाक्षीयः साक्ष्यं जानानोऽप्यन्यथा वदेत् ।
स पूर्वानात्मनः सप्त कुले हन्यात्तथाऽपरान् ॥ १.७.३ ॥
ചോദിക്കപ്പെട്ട സാക്ഷി സത്യം അറിഞ്ഞിട്ടും വിപരീതം പറഞ്ഞാൽ, അവൻ തന്റെ കുലത്തിലെ മുൻ ഏഴു തലമുറകളെയും പിന്നീടുള്ളവരെയും നശിപ്പിക്കുന്നു.
1.7.4
यश्च कार्यार्थतत्त्वज्ञो जानानोऽपि न भाषते ।
सोऽपि तेनैव पापेन लिप्यते नात्र संशयः ॥ १.७.४ ॥
കാര്യത്തിന്റെ തത്ത്വം അറിഞ്ഞിട്ടും സംസാരിക്കാത്തവനും അതേ പാപത്താൽ ദുഷിക്കപ്പെടുന്നു — ഇതിൽ സംശയമില്ല.
1.7.5
शक्तोऽहमपि शप्तुं त्वां मान्यास्तु ब्राह्मणा मम ।
जानतोऽपि च ते ब्रह्मन्कथयिष्ये निबोध तत् ॥ १.७.५ ॥
നിന്നെ ശപിക്കാനും ഞാൻ ശക്തനാണ്; പക്ഷേ ബ്രാഹ്മണർ എനിക്ക് മാന്യരാണ്. ബ്രാഹ്മണാ, നിനക്കറിയാമെങ്കിലും ഞാൻ അത് പറയാം — കേൾക്കൂ.
1.7.6
योगेन बहुधाऽऽत्मानं कृत्वा तिष्ठामि मूर्तिषु ।
अग्निहोत्रेषु सत्रेषु क्रियासु च मखेषु च ॥ १.७.६ ॥
യോഗത്താൽ ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ പല രൂപങ്ങളാക്കി, അഗ്നിഹോത്രങ്ങളിലും സത്രങ്ങളിലും ക്രിയകളിലും യജ്ഞങ്ങളിലും ഞാൻ നിലകൊള്ളുന്നു.
1.7.7
वेदोक्तेन विधानेन मयि यद्धूयते हविः ।
देवताः पितरश्चैव तेन तृप्ता भवन्ति वै ॥ १.७.७ ॥
വേദോക്ത വിധിപ്രകാരം എന്നിൽ ഏത് ഹവിസ്സ് അർപ്പിക്കപ്പെടുന്നുവോ, അതിനാൽ ദേവന്മാരും പിതൃക്കളും തീർച്ചയായും തൃപ്തരാകുന്നു.
1.7.8
आपो देवगणाः सर्वे आपः पितृगणास्तथा ।
दर्शश्च पौर्णमासश्च देवानां पितृभिः सह ॥ १.७.८ ॥
ജലമാണ് സർവ ദേവഗണങ്ങളും; ജലമാണ് പിതൃഗണങ്ങളും. ദർശവും പൗർണമാസവും ദേവന്മാരോടും പിതൃക്കളോടും ചേർന്നവയാണ്.
1.7.9
देवताः पितरस्तस्मात्पितरश्चापि देवताः ।
एकीभूताश्च दृश्यन्ते पृथक्त्वेन च पर्वसु ॥ १.७.९ ॥
അതിനാൽ ദേവന്മാർ പിതൃക്കളും പിതൃക്കൾ ദേവന്മാരുമാണ്. അവർ ഏകീഭൂതരായിരിക്കുമ്പോഴും പർവങ്ങളിൽ വേർതിരിഞ്ഞു കാണപ്പെടുന്നു.
1.7.10
देवताः पितरश्चैव भुञ्जते मयि यद्भुतम् ।
देवतानां पितॄणां च मुखमेतदहं स्मृतम् ॥ १.७.१० ॥
ദേവന്മാരും പിതൃക്കളും എന്നിൽ അർപ്പിക്കപ്പെടുന്നത് ഭുജിക്കുന്നു. ദേവന്മാരുടെയും പിതൃക്കളുടെയും മുഖം ഞാനാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
1.7.11
अमावास्यां हि पितरः पौर्णमास्यां हि देवताः ।
मन्मुखेनैव हूयन्ते भुञ्जते च हुतं हविः ॥ १.७.११ ॥
അമാവാസിയിൽ പിതൃക്കളും പൗർണമിയിൽ ദേവന്മാരും എന്റെ മുഖത്തിലൂടെ തന്നെ ആഹുതി സ്വീകരിക്കുന്നു; അർപ്പിച്ച ഹവിസ്സ് ഭുജിക്കുന്നു.
1.7.12
सर्वभक्षः कथं त्वेषां भविष्यामि मुखं त्वहम् ।
चिन्तयित्वा ततो वह्निश्चके संहारमात्मनः ॥ १.७.१२ ॥
'ഇവർക്ക് മുഖമായി സർവഭക്ഷകനായി ഞാൻ എങ്ങനെയാകും?' എന്ന് ചിന്തിച്ച ശേഷം അഗ്നി തന്നെത്തന്നെ നശിപ്പിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.
1.7.13
द्विजानामग्निहोत्रेषु यज्ञसत्रक्रियासु च ।
निरोंकारवषट्काराः स्वधास्वाहाविवर्जिताः ॥ १.७.१३ ॥
ബ്രാഹ്മണരുടെ അഗ്നിഹോത്രങ്ങളിലും യജ്ഞസത്ര ക്രിയകളിലും ഓങ്കാരവും വഷട്കാരവും സ്വധയും സ്വാഹയും ഇല്ലാതായി.
1.7.14
विनाऽग्निना प्रजाः सर्वास्तत आसन्सुदुःखिताः ।
अथर्षयः समुद्विग्ना देवान् गत्वाब्रुवन्वचः ॥ १.७.१४ ॥
അഗ്നിയില്ലാതെ എല്ലാ പ്രജകളും അത്യന്തം ദുഃഖിതരായി. അപ്പോൾ ഉദ്വിഗ്നരായ ഋഷിമാർ ദേവന്മാരെ സമീപിച്ച് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
1.7.15
अग्निनाशात्क्रियाभ्रांशाद्भ्रान्ता लोकास्त्रयोऽनघाः ।
विधध्वमत्र यत्कार्यं न स्यात्कालात्ययो यथा ॥ १.७.१५ ॥
നിർമ്മലരായ ദേവന്മാരേ, അഗ്നിനാശവും ക്രിയാഭ്രംശവും കാരണം മൂന്നു ലോകങ്ങളും വിഭ്രാന്തരായിരിക്കുന്നു. ഇവിടെ ചെയ്യേണ്ടത് ചെയ്യുക; കാലം നഷ്ടമാകാതിരിക്കാൻ.
1.7.16
अथर्षयश्च देवाश्च ब्रह्माणमुपगम्य तु ।
अग्नेरावेदयञ्शापं क्रियासंहारमेव च ॥ १.७.१६ ॥
അപ്പോൾ ഋഷിമാരും ദേവന്മാരും ബ്രഹ്മാവിനെ സമീപിച്ച് അഗ്നിക്കേറ്റ ശാപവും ക്രിയകളുടെ നാശവും അറിയിച്ചു.
1.7.17
भृगुणा वै महाभाग शप्तोऽग्निः कारणान्तरे ।
कथं देवमुखो भूत्वा यज्ञभागाग्रभुक् तथा ॥ १.७.१७ ॥
മഹാഭാഗാ! ഭൃഗു മറ്റൊരു കാരണത്താൽ അഗ്നിയെ ശപിച്ചു. ദേവന്മാരുടെ മുഖവും യജ്ഞഭാഗങ്ങളുടെ ആദ്യഭോക്താവുമായവൻ എങ്ങനെ അങ്ങനെയായി?
1.7.18
हुतभुक्सर्वलोकेषु सर्वभक्षत्वमेष्यति ।
श्रुत्वा तु तद्वचस्तेषामग्निमाहूय विश्वकृत् ॥ १.७.१८ ॥
ഹവിസ്സ് ഭക്ഷിക്കുന്ന അഗ്നി എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും സർവ്വഭക്ഷകനാകും. അവരുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് വിശ്വകർത്താവ് അഗ്നിയെ വിളിച്ചുവരുത്തി.
1.7.19
उवाच वचनं श्लक्ष्णं भूतभावनमव्ययम् ।
लोकानामिह सर्वेषां त्वं कर्ता चान्त एव च ॥ १.७.१९ ॥
അവൻ മൃദുവായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു: ഭൂതങ്ങളെ പോഷിപ്പിക്കുന്നവനേ, അവ്യയനേ, ഇവിടെ സകല ലോകങ്ങളുടെയും സ്രഷ്ടാവും അന്ത്യവും നീ തന്നെ.
1.7.20
त्वं धारयसि लोकांस्त्रीन्क्रियाणां च प्रवर्तकः ।
स तथा कुरु लोकेश नोच्छिद्येरन्यथा क्रियाः ॥ १.७.२० ॥
മൂന്നു ലോകങ്ങളെയും നീ ധരിക്കുന്നു; ക്രിയകളെ പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്നവനും നീ. അതിനാൽ ലോകേശ, അങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്യുക; അല്ലെങ്കിൽ ക്രിയകൾ മുറിഞ്ഞുപോകും.
1.7.21
कस्मादेवं विमूढस्त्वमीश्वरः सन् हुताशेन ।
त्वं पवित्रं सदा लोके सर्वभूतगतिश्च ह ॥ १.७.२१ ॥
ഈശ്വരനായ നീ അഗ്നിയാൽ ഇങ്ങനെ മോഹിതനായത് എന്തുകൊണ്ട്? ലോകത്തിൽ എപ്പോഴും പവിത്രമാക്കുന്നവനും സർവഭൂതങ്ങളുടെ ഗതിയും നീയാണ്.
1.7.22
न त्वं सर्वशरीरेण सर्वभक्षत्वमेष्यसि ।
अपाने ह्यर्चिषो यास्ते सर्वं भक्ष्यन्ति ताः शिखिन् ॥ १.७.२२ ॥
നീ മുഴുവൻ ശരീരത്താൽ സർവഭക്ഷണത്വം പ്രാപിക്കുകയില്ല; ഹേ ശിഖിൻ, അപാനത്തിലുള്ള നിന്റെ ജ്വാലകളാണ് എല്ലാം ഭക്ഷിക്കുന്നത്.
1.7.23
क्रव्यादा च तनुर्या ते सा सर्वं भक्षयिष्यति ।
यथा सूर्यांशुभिः स्पृष्टं सर्वं शुचि विभाव्यते ॥ १.७.२३ ॥
നിന്റെ മാംസഭക്ഷകമായ ശരീരം എല്ലാം ഭക്ഷിക്കും. സൂര്യരശ്മികളാൽ സ്പർശിക്കപ്പെട്ടാൽ എല്ലാം ശുദ്ധമായി കാണപ്പെടുന്നതുപോലെ.
1.7.24
तथा त्वदर्चिर्निर्दग्धं सर्वं शुचि भविष्यति ।
त्वमग्ने परमं तेजः स्वप्रभावाद्विनिर्गतम् ॥ १.७.२४ ॥
അതുപോലെ നിന്റെ ജ്വാലയാൽ ദഹിപ്പിക്കപ്പെട്ട് എല്ലാം ശുദ്ധമാകും. ഹേ അഗ്നേ, നീ നിന്റെ സ്വന്തം പ്രഭാവത്താൽ പുറപ്പെട്ട പരമ തേജസ്സാണ്.
1.7.25
स्वतेजसैव तं शापं कुरु सत्यमृषेर्विभो ।
देवानां चात्मनो भागं गृहाण त्वं मुखे हुतम् ॥ १.७.२५ ॥
ഓ വിഭോ, നിന്റെ സ്വന്തം തേജസ്സിനാൽ തന്നെ ആ ഋഷിയുടെ ശാപം സത്യമാക്കുക. ദേവന്മാരുടെയും നിന്റെയും ഭാഗം നിന്റെ മുഖത്ത് അർപ്പിച്ച ഹവിസ്സായി സ്വീകരിക്കുക.
1.7.26
एवमस्त्विति तं वह्निः प्रत्युवाच पितामहम् ।
जगाम शासनं कर्तुं देवस्य परमेष्ठिनः ॥ १.७.२६ ॥
'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്ന് അഗ്നി പിതാമഹനോട് മറുപടി പറഞ്ഞ് പരമേഷ്ഠിദേവന്റെ കല്പന നടപ്പാക്കാൻ പോയി.
1.7.27
देवर्षयश्च मुदितास्ततो जग्मुर्यथागतम् ।
ऋषयश्च यथा पूर्वं क्रियाः सर्वाः प्रचक्रिरे ॥ १.७.२७ ॥
ദേവർഷികൾ സന്തോഷത്തോടെ വന്ന വഴിയേ മടങ്ങി; ഋഷിമാർ മുമ്പത്തെപ്പോലെ എല്ലാ ക്രിയകളും ചെയ്തു.
1.7.28
दिवि देवा मुमुदिरे भूतसङ्घाश्च लौकिकाः ।
अग्निश्च परमां प्रीतिमवाप हतकल्मषः ॥ १.७.२८ ॥
സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ദേവന്മാർ സന്തോഷിച്ചു, ലോകത്തിലെ ജീവിസമൂഹങ്ങളും സന്തോഷിച്ചു; അഗ്നിയും പാപമുക്തനായി പരമമായ സന്തോഷം നേടി.
1.7.29
एवं स भगवाञ्छापं लेभेऽग्निर्भृगुतः पुरा ।
एवमेष पुरा वृत्त हतिहासोऽग्निशापजः।
पुलोम्नश्च विनाशोऽयं च्यवनस्य च संभवः ॥ १.७.२९ ॥
ഇങ്ങനെ ഭഗവാനായ അഗ്നി പണ്ട് ഭൃഗുവിൽ നിന്ന് ശാപം നേടി. അഗ്നിശാപത്തിൽ നിന്നുണ്ടായ ഈ ഇതിഹാസം പണ്ട് ഇങ്ങനെയാണ് സംഭവിച്ചത് — പുലോമന്റെ നാശവും ച്യവനന്റെ ജനനവും ഇതുതന്നെ.