Vedyatra वेदयात्रा
ಹುಡುಕಿ

ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.7

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ಪದಾರ್ಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಓದಿ

1.7.1

शप्तस्तु भृगुणा वह्निः क्रुद्धो वाक्यमथाब्रवीत् ।
किमिदं साहसं ब्रह्मन्कृतवानसि मां प्रति ॥ १.७.१ ॥

ಭೃಗುವಿನಿಂದ ಶಪಿತನಾದ ಅಗ್ನಿ ಕೋಪಗೊಂಡು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು — ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನನ್ನ ವಿರುದ್ಧ ನೀನು ಈ ಸಾಹಸವನ್ನು ಏಕೆ ಮಾಡಿದೆ?

1.7.2

धर्मे प्रयतमानस्य सत्यं च वदतः समम् ।
पृष्टो यदब्रवं सत्यं व्यभिचारोऽत्र को मम ॥ १.७.२ ॥

ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವ, ಸಮಭಾವದಿಂದ ಸತ್ಯವನ್ನು ನುಡಿಯುವ ನಾನು, ಕೇಳಿದಾಗ ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಹೇಳಿದೆನು — ಇದರಲ್ಲಿ ನನ್ನ ತಪ್ಪೇನು?

1.7.3

पृष्टो हिसाक्षीयः साक्ष्यं जानानोऽप्यन्यथा वदेत् ।
स पूर्वानात्मनः सप्त कुले हन्यात्तथाऽपरान् ॥ १.७.३ ॥

ಕೇಳಿದಾಗ ಸಾಕ್ಷಿಯು ಸತ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ ತಪ್ಪಾಗಿ ಹೇಳಿದರೆ, ಅವನು ತನ್ನ ಕುಲದ ಹಿಂದಿನ ಏಳು ತಲೆಮಾರುಗಳನ್ನೂ ನಂತರದವರನ್ನೂ ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

1.7.4

यश्च कार्यार्थतत्त्वज्ञो जानानोऽपि न भाषते ।
सोऽपि तेनैव पापेन लिप्यते नात्र संशयः ॥ १.७.४ ॥

ಕಾರ್ಯದ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿದೂ ಮಾತನಾಡದವನು ಅದೇ ಪಾಪದಿಂದ ಲಿಪ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ — ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

1.7.5

शक्तोऽहमपि शप्तुं त्वां मान्यास्तु ब्राह्मणा मम ।
जानतोऽपि च ते ब्रह्मन्कथयिष्ये निबोध तत् ॥ १.७.५ ॥

ನಾನೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಶಪಿಸಲು ಶಕ್ತನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ಆದರೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ನನಗೆ ಮಾನ್ಯರು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನಿನಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ ಆ ವಿಷಯವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ — ಕೇಳು.

1.7.6

योगेन बहुधाऽऽत्मानं कृत्वा तिष्ठामि मूर्तिषु ।
अग्निहोत्रेषु सत्रेषु क्रियासु च मखेषु च ॥ १.७.६ ॥

ಯೋಗದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಬಹು ರೂಪಗಳಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರಗಳಲ್ಲಿ, ಸತ್ರಗಳಲ್ಲಿ, ಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ನೆಲೆಸಿರುತ್ತೇನೆ.

1.7.7

वेदोक्तेन विधानेन मयि यद्धूयते हविः ।
देवताः पितरश्चैव तेन तृप्ता भवन्ति वै ॥ १.७.७ ॥

ವೇದೋಕ್ತ ವಿಧಾನದಿಂದ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಯಾವ ಹವಿಸ್ಸನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೋ, ಅದರಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ತೃಪ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

1.7.8

आपो देवगणाः सर्वे आपः पितृगणास्तथा ।
दर्शश्च पौर्णमासश्च देवानां पितृभिः सह ॥ १.७.८ ॥

ನೀರೇ ಸರ್ವ ದೇವಗಣಗಳು; ನೀರೇ ಪಿತೃಗಣಗಳೂ ಹೌದು. ದರ್ಶ ಮತ್ತು ಪೌರ್ಣಮಾಸ ಯಾಗಗಳು ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿವೆ.

1.7.9

देवताः पितरस्तस्मात्पितरश्चापि देवताः ।
एकीभूताश्च दृश्यन्ते पृथक्त्वेन च पर्वसु ॥ १.७.९ ॥

ಆದ್ದರಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ಪಿತೃಗಳು, ಪಿತೃಗಳೂ ದೇವತೆಗಳು. ಅವರು ಒಂದಾಗಿದ್ದರೂ ಹಬ್ಬದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಬೇರೆಯಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾರೆ.

1.7.10

देवताः पितरश्चैव भुञ्जते मयि यद्भुतम् ।
देवतानां पितॄणां च मुखमेतदहं स्मृतम् ॥ १.७.१० ॥

ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿತವಾದುದನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೆ. ದೇವತೆಗಳ ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳ ಈ ಮುಖವು ನಾನೇ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

1.7.11

अमावास्यां हि पितरः पौर्णमास्यां हि देवताः ।
मन्मुखेनैव हूयन्ते भुञ्जते च हुतं हविः ॥ १.७.११ ॥

ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯಂದು ಪಿತೃಗಳು, ಪೂರ್ಣಿಮೆಯಂದು ದೇವತೆಗಳು ನನ್ನ ಮುಖದ ಮೂಲಕವೇ ಆಹುತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಅರ್ಪಿತ ಹವಿಸ್ಸನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೆ.

1.7.12

सर्वभक्षः कथं त्वेषां भविष्यामि मुखं त्वहम् ।
चिन्तयित्वा ततो वह्निश्चके संहारमात्मनः ॥ १.७.१२ ॥

'ಇವರಿಗೆ ಮುಖವಾಗಿ ಸರ್ವಭಕ್ಷಕನಾಗಿ ನಾನು ಹೇಗೆ ಆಗಲಿ?' ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿ ಅಗ್ನಿ ತನ್ನನ್ನೇ ನಾಶಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು.

1.7.13

द्विजानामग्निहोत्रेषु यज्ञसत्रक्रियासु च ।
निरोंकारवषट्काराः स्वधास्वाहाविवर्जिताः ॥ १.७.१३ ॥

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಯಜ್ಞ-ಸತ್ರ ಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಓಂಕಾರ, ವಷಟ್ಕಾರ, ಸ್ವಧಾ, ಸ್ವಾಹಾ ಇಲ್ಲದಾದವು.

1.7.14

विनाऽग्निना प्रजाः सर्वास्तत आसन्सुदुःखिताः ।
अथर्षयः समुद्विग्ना देवान् गत्वाब्रुवन्वचः ॥ १.७.१४ ॥

ಅಗ್ನಿಯಿಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಜೆಗಳು ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತರಾದರು. ಆಗ ಉದ್ವಿಗ್ನರಾದ ಋಷಿಗಳು ದೇವತೆಗಳ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಈ ಮಾತು ಹೇಳಿದರು.

1.7.15

अग्निनाशात्क्रियाभ्रांशाद्भ्रान्ता लोकास्त्रयोऽनघाः ।
विधध्वमत्र यत्कार्यं न स्यात्कालात्ययो यथा ॥ १.७.१५ ॥

ನಿರ್ಮಲರೇ, ಅಗ್ನಿ ನಾಶ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಯೆಗಳ ಭ್ರಂಶದಿಂದ ಮೂರು ಲೋಕಗಳು ಗೊಂದಲಕ್ಕೀಡಾಗಿವೆ. ಇಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕಾದುದನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿ, ಕಾಲ ವ್ಯರ್ಥವಾಗದಂತೆ.

1.7.16

अथर्षयश्च देवाश्च ब्रह्माणमुपगम्य तु ।
अग्नेरावेदयञ्शापं क्रियासंहारमेव च ॥ १.७.१६ ॥

ಆಗ ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳು ಬ್ರಹ್ಮನ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಅಗ್ನಿಗೆ ಬಂದ ಶಾಪವನ್ನೂ ಕ್ರಿಯಾ ನಾಶವನ್ನೂ ತಿಳಿಸಿದರು.

1.7.17

भृगुणा वै महाभाग शप्तोऽग्निः कारणान्तरे ।
कथं देवमुखो भूत्वा यज्ञभागाग्रभुक् तथा ॥ १.७.१७ ॥

ಮಹಾಭಾಗನೇ! ಭೃಗುವು ಬೇರೆ ಕಾರಣದಿಂದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಶಪಿಸಿದನು. ದೇವತೆಗಳ ಮುಖವಾಗಿ, ಯಜ್ಞಭಾಗದ ಮೊದಲ ಭೋಕ್ತನಾದವನು ಹೇಗೆ ಹೀಗಾದನು?

1.7.18

हुतभुक्सर्वलोकेषु सर्वभक्षत्वमेष्यति ।
श्रुत्वा तु तद्वचस्तेषामग्निमाहूय विश्वकृत् ॥ १.७.१८ ॥

ಹವಿಭೋಕ್ತ ಅಗ್ನಿಯು ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸರ್ವಭಕ್ಷಕನಾಗುವನು. ಅವರ ಆ ಮಾತು ಕೇಳಿ, ವಿಶ್ವಕರ್ತನು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಕರೆಸಿದನು.

1.7.19

उवाच वचनं श्लक्ष्णं भूतभावनमव्ययम् ।
लोकानामिह सर्वेषां त्वं कर्ता चान्त एव च ॥ १.७.१९ ॥

ಅವನು ಮೃದುವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿದನು: ಭೂತಗಳನ್ನು ಪೋಷಿಸುವವನೇ, ಅವ್ಯಯನೇ, ಇಲ್ಲಿನ ಸಕಲ ಲೋಕಗಳ ಕರ್ತನೂ ಅಂತ್ಯವೂ ನೀನೇ.

1.7.20

त्वं धारयसि लोकांस्त्रीन्क्रियाणां च प्रवर्तकः ।
स तथा कुरु लोकेश नोच्छिद्येरन्यथा क्रियाः ॥ १.७.२० ॥

ನೀನೇ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಿರುವೆ; ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಪ್ರವರ್ತಿಸುವವನೂ ನೀನೇ. ಆದ್ದರಿಂದ ಲೋಕೇಶನೇ, ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡು; ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.

1.7.21

कस्मादेवं विमूढस्त्वमीश्वरः सन् हुताशेन ।
त्वं पवित्रं सदा लोके सर्वभूतगतिश्च ह ॥ १.७.२१ ॥

ಈಶ್ವರನಾಗಿರುವ ನೀನು ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಹೀಗೇಕೆ ಮೋಹಿತನಾದೆ? ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುವವನೂ ಸರ್ವಭೂತಗಳ ಗತಿಯೂ ನೀನೇ.

1.7.22

न त्वं सर्वशरीरेण सर्वभक्षत्वमेष्यसि ।
अपाने ह्यर्चिषो यास्ते सर्वं भक्ष्यन्ति ताः शिखिन् ॥ १.७.२२ ॥

ನೀನು ಸಂಪೂರ್ಣ ದೇಹದಿಂದ ಸರ್ವಭಕ್ಷಕತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ಓ ಶಿಖಿಯೇ, ಅಪಾನದಲ್ಲಿರುವ ನಿನ್ನ ಜ್ವಾಲೆಗಳೇ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಭಕ್ಷಿಸುತ್ತವೆ.

1.7.23

क्रव्यादा च तनुर्या ते सा सर्वं भक्षयिष्यति ।
यथा सूर्यांशुभिः स्पृष्टं सर्वं शुचि विभाव्यते ॥ १.७.२३ ॥

ನಿನ್ನ ಮಾಂಸಭಕ್ಷಕ ದೇಹವು ಎಲ್ಲವನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ. ಸೂರ್ಯಕಿರಣಗಳಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿತವಾದಾಗ ಎಲ್ಲವೂ ಶುದ್ಧವಾಗಿ ಕಾಣುವಂತೆ.

1.7.24

तथा त्वदर्चिर्निर्दग्धं सर्वं शुचि भविष्यति ।
त्वमग्ने परमं तेजः स्वप्रभावाद्विनिर्गतम् ॥ १.७.२४ ॥

ಹಾಗೆಯೇ ನಿನ್ನ ಜ್ವಾಲೆಯಿಂದ ಸುಟ್ಟು ಎಲ್ಲವೂ ಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ. ಓ ಅಗ್ನಿಯೇ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಸ್ವಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದ ಪರಮ ತೇಜಸ್ಸು.

1.7.25

स्वतेजसैव तं शापं कुरु सत्यमृषेर्विभो ।
देवानां चात्मनो भागं गृहाण त्वं मुखे हुतम् ॥ १.७.२५ ॥

ಓ ವಿಭೂ, ನಿನ್ನ ಸ್ವಂತ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಆ ಋಷಿಯ ಶಾಪವನ್ನು ಸತ್ಯವಾಗಿಸು. ದೇವತೆಗಳ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಭಾಗವನ್ನು ನಿನ್ನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಿದ ಹವಿಸ್ಸಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸು.

1.7.26

एवमस्त्विति तं वह्निः प्रत्युवाच पितामहम् ।
जगाम शासनं कर्तुं देवस्य परमेष्ठिनः ॥ १.७.२६ ॥

'ಹಾಗೇ ಆಗಲಿ' ಎಂದು ಅಗ್ನಿ ಪಿತಾಮಹನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿ, ಪರಮೇಷ್ಠಿ ದೇವನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲು ಹೊರಟನು.

1.7.27

देवर्षयश्च मुदितास्ततो जग्मुर्यथागतम् ।
ऋषयश्च यथा पूर्वं क्रियाः सर्वाः प्रचक्रिरे ॥ १.७.२७ ॥

ದೇವರ್ಷಿಗಳು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಬಂದ ದಾರಿಯಲ್ಲೇ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು; ಋಷಿಗಳು ಮೊದಲಿನಂತೆಯೇ ಎಲ್ಲಾ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರು.

1.7.28

दिवि देवा मुमुदिरे भूतसङ्घाश्च लौकिकाः ।
अग्निश्च परमां प्रीतिमवाप हतकल्मषः ॥ १.७.२८ ॥

ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು, ಲೋಕದ ಪ್ರಾಣಿಸಮೂಹಗಳೂ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟವು; ಅಗ್ನಿಯೂ ಪಾಪ ತೊಲಗಿ ಪರಮ ಆನಂದವನ್ನು ಪಡೆದನು.

1.7.29

एवं स भगवाञ्छापं लेभेऽग्निर्भृगुतः पुरा ।
एवमेष पुरा वृत्त हतिहासोऽग्निशापजः।
पुलोम्नश्च विनाशोऽयं च्यवनस्य च संभवः ॥ १.७.२९ ॥

ಹೀಗೆ ಭಗವಾನ್ ಅಗ್ನಿಯು ಹಿಂದೆ ಭೃಗುವಿನಿಂದ ಶಾಪವನ್ನು ಪಡೆದನು. ಅಗ್ನಿಶಾಪದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಈ ಇತಿಹಾಸವು ಹಿಂದೆ ಹೀಗೆಯೇ ನಡೆಯಿತು — ಪುಲೋಮನ ನಾಶ ಮತ್ತು ಚ್ಯವನನ ಜನನ ಇದೇ.