مهابهاراتا · أدهيايا 1.78
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.78.1
जरां प्राप्य ययातिस्तु स्वपुरं प्राप्य चैव हि ।
पुत्रं ज्येष्ठं वरिष्ठं च यदुमित्यब्रवीद्वचः ॥ १.७८.१ ॥
لما نال ياياتي الشيخوخة ووصل إلى مدينته، قال هذه الكلمات لابنه الأكبر والأفضل ياdrū (يدو).
1.78.2
जरावली च मां तात पलितानि च पर्यगुः ।
काव्यस्योशनसः शापान्न च तृप्तोऽस्मि यौवने ॥ १.७८.२ ॥
يا بُنيّ، لقد أمسكت بي تجاعيد الشيخوخة والشعر الأبيض، ولأجل لعنة كاڤيا أوشاناس لم أشبع بعد من الشباب.
1.78.3
त्वं यदो प्रतिपद्यस्व पाप्मानं जरया सह ।
यौवनेन त्वदीयेन चरेयं विषयानहम् ॥ १.७८.३ ॥
يا يدو، اقبل بلاء الشيخوخة، وبشبابك أتمتع أنا بملذات الحواس.
1.78.4
पूर्णे वर्षसहस्रे तु पुनस्ते यौवनं त्वहम् ।
दत्त्वा स्वं प्रतिपत्स्यामि पाप्मानं जरया सह ॥ १.७८.४ ॥
حين تكتمل ألف سنة، سأرد إليك شبابي وأعود إلى بلاء الشيخوخة.
1.78.5
जरायां बहवो दोषाः पानभोजनकारिताः ।
तस्माज्जरां न ते राजन्ग्रहीष्य इति मे मतिः ॥ १.७८.५ ॥
في الشيخوخة عيوب كثيرة تنشأ من الأكل والشرب، ولذلك أيها الملك لا أنوي أخذ شيخوختك، فذلك عزمي.
1.78.6
सितश्मश्रुर्निरानन्दो जरया शिथिलीकृतः ।
वलीसङ्गतगात्रस्तु दुर्दर्शो दुर्बलः कृशः ॥ १.७८.६ ॥
ذو لحية بيضاء، لا فرح له، واهن بالشيخوخة، أطرافه مغطاة بالتجاعيد، يصعب النظر إليه، ضعيف هزيل.
1.78.7
अशक्तः कार्यकरणे परिभूतः स यौवतैः ।
सहोपजीविभिश्चैव तां जरां नाभिकामये ॥ १.७८.७ ॥
العاجز عن أداء واجباته، المُهان من الشبان ومن الذين يعيشون معه، لا أتمنى تلك الشيخوخة.
1.78.8
सन्ति ते बहवः पुत्रा मत्तः प्रियतरा नृप ।
जरां ग्रहीतुं धर्मज्ञ तस्मादन्यं वृणीष्व वै ॥ १.७८.८ ॥
أيها الملك، لديك أبناء كثيرون أحب إليك منِّي. يا عارف الدهرما، فاختر غيري لينال الشيخوخة.
1.78.9
यत्त्वं मे हृदयाज्जातो वयः स्वं न प्रयच्छसि ।
तस्मादराज्यभाक्तात प्रजा तव भविष्यति ॥ १.७८.९ ॥
لأنك، وقد وُلدتَ من قلبي، لا تعطيني شبابك، فلذلك يا بنيّ لن تنال نصيباً من الملك، وكذلك يكون نسلك.
1.78.10
प्रत्याख्यातस्तु राजा स तुर्वसुं प्रत्युवाच ह ।
तुर्वसो प्रतिपद्यस्व पाप्मानं जरया सह।
यौवनेन चरेयं वै विषयांस्तव पुत्रक ॥ १.७८.१० ॥
فلما رُفض، قال الملك لتورفاسو: يا تورفاسو، فاقبل تلك الآفة مع الشيخوخة؛ وبالشباب أستمتع بملذاتك يا بني.
1.78.11
पूर्णे वर्षसहस्रे तु पुनर्दास्यामि यौवनम् ।
स्वं चैव प्रतिपत्स्यामि पाप्मानं जरया सह ॥ १.७८.११ ॥
عند اكتمال ألف سنة سأعيد إليك شبابك، وسأتقبّل أنا تلك الآفة مع الشيخوخة.
1.78.12
न कामये जरां तात कामभोगप्रणाशिनीम् ।
बलरूपान्तकरणीं बुद्धिप्राणप्रणाशिनीम् ॥ १.७८.१२ ॥
يا أبي، لا أتمنى تلك الشيخوخة التي تُفني الرغبة والتمتع، وتنهي القوة والجمال، وتُهلك العقل والحياة.
1.78.13
यत्त्वं मे हृदयाज्जातो वयः स्वं न प्रयच्छसि ।
तस्मात्प्रजा समुच्छेदं तुर्वसो तव यास्यति ॥ १.७८.१३ ॥
يا تورفاسو، لأنك وُلدت من قلبي ولا تعطيني شبابك، فسيأتي خراب نسلك.
1.78.14
संकीर्णाचारधर्मेषु प्रतिलोमचरेषु च ।
पिशिताशिषु चान्त्येषु मूढ राजा भविष्यसि ॥ १.७८.१४ ॥
أيها الأحمق، ستصبح ملكاً على من تختلط أعمالهم وواجباتهم، وعلى المخالفين للنظام، وآكلي اللحوم، وعلى الأدنين.
1.78.15
गुरुदारप्रसक्तेषु तिर्यग्योनिगतेषु च ।
पशुधर्मेषु पापेषु म्लेच्छेषु त्वं भविष्यसि ॥ १.७८.१५ ॥
ستصبح ملكاً على المتعلقين بزوجات معلميهم، والمولودين من أرحام الحيوانات، وعلى أصحاب السلوك الحيواني، والآثمين، والبرابرة.
1.78.16
एवं स तुर्वसुं शप्त्वा ययातिः सुतमात्मनः ।
शर्मिष्ठायाः सुतं द्रुह्युमिदं वचनमब्रवीत् ॥ १.७८.१६ ॥
هكذا لعن ياياتي ابنه تورفاسو، ثم قال هذه الكلمات لدروهيو ابن شارميشتا.
1.78.17
द्रुह्यो त्वं प्रतिपद्यस्व वर्णरूपविनाशिनीम् ।
जरां वर्षसहस्रं मे यौवनं स्वं ददस्व च ॥ १.७८.१७ ॥
يا دروهيو، اقبل هذا الشيخوخة التي تفني اللون والجمال، وأعطني شبابك ألف سنة.
1.78.18
पूर्णे वर्षसहस्रे तु पुनर्दास्यामि यौवनम् ।
स्वं चादास्यामि भूयोऽहं पाप्मानं जरया सह ॥ १.७८.१८ ॥
حين تكتمل الألف سنة سأعيد إليك شبابك، وسأتحمل أنا الذنب والشيخوخة مرة أخرى.
1.78.19
न गजं न रथं नाश्वं जीर्णो भुङ्क्ते न च स्त्रियम् ।
वाग्भङ्गश्चास्य भवति तां जरां नाभिकामये ॥ १.७८.१९ ॥
الشيخ لا يتمتع بالفيل ولا بالعربة ولا بالفرس ولا بالمرأة، بل ينكسر كلامه. فتلك الشيخوخة لا أريدها.
1.78.20
यत्त्वं मे हृदयाज्जातो वयः स्वं न प्रयच्छसि ।
तस्माद्द्रुह्यो प्रियः कामो न ते संपत्स्यते क्वचित् ॥ १.७८.२० ॥
لأنك، وقد وُلدتَ من قلبي، لا تعطيني شبابك، فلذلك يا دروهيو لن تتحقق رغبتك العزيزة أبدًا.
1.78.21
यत्राश्वरथमुख्यानामश्वानां स्याद्गतं न च ।
हस्तिनां पीठकानां च गर्दभानां तथैव च ॥ १.७८.२१ ॥
حيث لا يكون مسلك للخيل والعربات الفاخرة، ولا للخيل والفيلة والمحفات والحمير،
1.78.22
बस्तानां च गवां चैव शिबिकायास्तथैव च ।
उडुपप्लवसंतारो यत्र नित्यं भविष्यति। ॥ १.७८.२२ ॥
حيث لا يكون مسلك للماعز والأبقار والمحفات، وحيث يجب دائمًا عبور الأنهار بالقوارب أو الطوافات،
1.78.23
अनो त्वं प्रतिपद्यस्व पाप्मानं जरया सह ।
एकं वर्षसहस्रं तु चरेयं यौवनेन ते ॥ १.७८.२३ ॥
يا أنو، خذ شيخوختي مع بلائها؛ وسأعيش ألف عام بشبابك.
1.78.24
जीर्णः शिशुवदादत्ते कालेऽन्नमशुचिर्यथा ।
न जुहोति च कालेऽग्निं तां जरां नाभिकामये ॥ १.७८.२४ ॥
الشيخ يأكل كالطفل في غير وقته، ويبقى غير طاهر، ولا يقدم القرابين للنار في وقتها؛ فتلك الشيخوخة لا أريدها.
1.78.25
यत्त्वं मे हृदयाज्जातो वयः स्वं न प्रयच्छसि ।
जरादोषस्त्वया प्रोक्तस्तस्मात्त्वं प्रतिलप्स्यसे ॥ १.७८.२५ ॥
وُلدتَ من قلبي، ومع ذلك لم تعطني شبابك؛ وقد ذكرتَ أنت عيب الشيخوخة، فلذلك ستنالها أنت أيضاً.
1.78.26
प्रजाश्च यौवनप्राप्ता विनशिष्यन्त्यनो तव ।
अग्निप्रस्कन्दनपरस्त्वं चाप्येवं भविष्यसि ॥ १.७८.२६ ॥
ستهلك ذريتك التي تبلغ الشباب بسببك، وستصير أنت أيضاً منكبّاً على صبّ القرابين في النار.
1.78.27
प्रत्याख्यातश्चतुर्भिश्च शप्त्वा तान्यदुपूर्वकान् ।
पूरोः सकाशमगमन्मत्त्वा पूरुमलङ्घनम् ॥ १.७८.२७ ॥
فلما رفضه الأربعة ولعن يدو وسواه، ذهب إلى بُورو، ظانّاً أنه الذي لا يخالف أمره.
1.78.28
पूरो त्वं मे प्रियः पुत्रस्त्वं वरीयान्भविष्यसि ।
जरा वली च मांतात पलितानि च पर्यगुः ॥ १.७८.२८ ॥
يا بُورو، أنت ابني الحبيب، وستكون الأفضل. يا بنيّ، قد اعتراني الهرم والتجاعيد والشيب.
1.78.29
काव्यस्योशनसः शापान्न च तृप्तोऽस्मि यौवने ।
पूरो त्वं प्रतिपद्यस्व पाप्मानं जरया सह।
कंचित्कालं चरेयं वै विषयान्वयसातव ॥ १.७८.२९ ॥
لأن لعنة كافيا أوشناس (شوكرا) قد حالت دون أن أشبع من الشباب. يا بُورو، تحمّل ذلك البلاء مع الشيخوخة، لأتمتع بملذات الشباب زمناً.
1.78.30
पूर्णे वर्षसहस्रे तु पुनर्दास्यामि यौवनम् ।
स्वं चैव प्रतिपत्स्यामि पाप्मानं जरया सह ॥ १.७८.३० ॥
وحين تكتمل ألف سنة، أعيد إليك شبابك، وأنا أيضاً سأستعيد ذلك البلاء مع الشيخوخة.
1.78.31
एवमुक्तः प्रत्युवाच पूरुः पितरमज्जसा ।
यदात्थ मां महाराज तत्करिष्यामि ते वचः ॥ १.७८.३१ ॥
فلما خوطب هكذا أجاب بوروُ أباه على الفور: أيها الملك العظيم، سأفعل ما قلتَه لي.
1.78.32
गुरोर्वै वचनं पुण्यं स्वर्ग्यमायुष्करं नृणाम् ।
गुरुप्रसादात्त्रैलोक्यमन्वशासच्छतक्रतुः ॥ १.७८.३२ ॥
كلام المعلم فاضل، يُفضي إلى السماء ويطيل أعمار الناس؛ وبفضل نعمة المعلم حكم إندرا، ذو المائة قربان، العوالم الثلاثة.
1.78.33
गुरोरनुमतं प्राप्य सर्वान्कामानमाप्नुयात् ।
यावदिच्छसि तावच्च धारयिष्यामि ते जराम् ॥ १.७८.३३ ॥
من نال إذن المعلم بلغ كل رغبة؛ وما دمتَ تشاء، سأحمل عنك شيخوختك.
1.78.34
प्रतिपत्स्यामि ते राजन्पाप्मानं जरया सह ।
गृहाण यौवनं मत्तश्चर कामान्यथेप्सितान् ॥ १.७८.३४ ॥
أيها الملك، سأتحمّل معَ شيخوختك ذنبَك أيضاً؛ خذ شبابي، وتمتّع بالرغبات التي تشتهيها.
1.78.35
जरयाहं प्रतिच्छन्नो वयोरूपधरस्तव ।
यौवनं भवते दत्त्वा चरिष्यामि यथात्थमाम् ॥ १.७८.३५ ॥
سأتّشح بالشيخوخة وأتّخذ عمرك وهيئتك؛ وبعد أن أهبك شبابي، سأتجوّل كما قلت.
1.78.36
पूरो प्रीतोऽस्मि ते वत्स प्रीतश्चेदं ददामि ते ।
सर्वकामसमृद्धा ते प्रजा राज्ये भविष्यति ॥ १.७८.३६ ॥
يا بورو، أنا راضٍ عنك يا بني الحبيب؛ وإذ أنا راضٍ، أعطيك هذا: ستزدهر ذريتك في المملكة بكل رغبة.
1.78.37
एवमुक्त्वा ययातिस्तु स्मृत्वा काव्यं महातपाः ।
संक्रामयामास जरां तदा पूरौ महात्मनि ॥ १.७८.३७ ॥
قال ذلك، فاستحضر الزاهد العظيم ياياتي كافيا (شوكرا)، ثم نقل شيخوخته إلى بوورو النبيل.