மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.78
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.78.1
जरां प्राप्य ययातिस्तु स्वपुरं प्राप्य चैव हि ।
पुत्रं ज्येष्ठं वरिष्ठं च यदुमित्यब्रवीद्वचः ॥ १.७८.१ ॥
முதுமையை அடைந்த யயாதி தன் நகரத்தை அடைந்ததும் தன் மூத்த, சிறந்த மகன் யதுவிடம் இவ்வாறு சொன்னான்.
1.78.2
जरावली च मां तात पलितानि च पर्यगुः ।
काव्यस्योशनसः शापान्न च तृप्तोऽस्मि यौवने ॥ १.७८.२ ॥
அன்பு மகனே, முதுமையின் சுருக்கங்களும் நரைமுடிகளும் என்னைப் பற்றிக்கொண்டன. உசனஸ் (காவ்யன்) சாபத்தால் நான் இளமையில் இன்னும் திருப்தி அடையவில்லை.
1.78.3
त्वं यदो प्रतिपद्यस्व पाप्मानं जरया सह ।
यौवनेन त्वदीयेन चरेयं विषयानहम् ॥ १.७८.३ ॥
யதுவே, நீ முதுமையின் துன்பத்தை ஏற்றுக்கொள். உன் இளமையால் நான் புலன் இன்பங்களை அனுபவிக்கட்டும்.
1.78.4
पूर्णे वर्षसहस्रे तु पुनस्ते यौवनं त्वहम् ।
दत्त्वा स्वं प्रतिपत्स्यामि पाप्मानं जरया सह ॥ १.७८.४ ॥
ஓராயிரம் ஆண்டுகள் நிறைவடைந்ததும், நான் உனக்கு என் இளமையைத் திரும்பத் தருவேன்; முதுமையின் துன்பத்தை மீண்டும் ஏற்றுக்கொள்வேன்.
1.78.5
जरायां बहवो दोषाः पानभोजनकारिताः ।
तस्माज्जरां न ते राजन्ग्रहीष्य इति मे मतिः ॥ १.७८.५ ॥
முதுமையில் உண்ணுதல், பருகுதல் ஆகியவற்றால் உண்டாகும் பல குறைகள் உள்ளன. ஆகையால், அரசே, உன் முதுமையை நான் ஏற்கமாட்டேன் என்பதே என் எண்ணம்.
1.78.6
सितश्मश्रुर्निरानन्दो जरया शिथिलीकृतः ।
वलीसङ्गतगात्रस्तु दुर्दर्शो दुर्बलः कृशः ॥ १.७८.६ ॥
வெள்ளைத் தாடி கொண்டவனும், மகிழ்ச்சியற்றவனும், முதுமையால் தளர்ந்தவனும், சுருக்கங்கள் நிறைந்த உடலுடையவனும் பார்க்கச் சகிக்க முடியாதவனும், பலவீனனும், மெலிந்தவனுமாவான்.
1.78.7
अशक्तः कार्यकरणे परिभूतः स यौवतैः ।
सहोपजीविभिश्चैव तां जरां नाभिकामये ॥ १.७८.७ ॥
செயல்களைச் செய்ய இயலாமல், இளைஞர்களாலும் தன்னுடன் வாழ்பவர்களாலும் இழிவுபடுத்தப்படும் அந்த முதுமையை நான் விரும்பவில்லை.
1.78.8
सन्ति ते बहवः पुत्रा मत्तः प्रियतरा नृप ।
जरां ग्रहीतुं धर्मज्ञ तस्मादन्यं वृणीष्व वै ॥ १.७८.८ ॥
அரசே, உன் புதல்வர்கள் பலர் உள்ளனர்; அவர்கள் என்னைவிட மிகவும் பிரியமானவர்கள். தர்மம் அறிந்தவனே, முதுமையை ஏற்க வேறொருவனைத் தேர்ந்தெடு.
1.78.9
यत्त्वं मे हृदयाज्जातो वयः स्वं न प्रयच्छसि ।
तस्मादराज्यभाक्तात प्रजा तव भविष्यति ॥ १.७८.९ ॥
நீ என் இதயத்திலிருந்து பிறந்திருந்தும் உன் இளமையை எனக்குத் தர மறுக்கிறாய். ஆகவே, மகனே, நீ அரசுரிமையைப் பெறமாட்டாய்; உன் சந்ததியும் அவ்வாறே இருக்கும்.
1.78.10
प्रत्याख्यातस्तु राजा स तुर्वसुं प्रत्युवाच ह ।
तुर्वसो प्रतिपद्यस्व पाप्मानं जरया सह।
यौवनेन चरेयं वै विषयांस्तव पुत्रक ॥ १.७८.१० ॥
இவ்வாறு மறுக்கப்பட்ட அரசன் துர்வசுவிடம் கூறினான்: துர்வசுவே, முதுமையோடு சேர்ந்த அந்தப் பாவத்தை ஏற்றுக்கொள்; இளமையால் நான் உன் இன்பங்களை அனுபவிப்பேன், மகனே.
1.78.11
पूर्णे वर्षसहस्रे तु पुनर्दास्यामि यौवनम् ।
स्वं चैव प्रतिपत्स्यामि पाप्मानं जरया सह ॥ १.७८.११ ॥
ஓராயிரம் ஆண்டுகள் நிறைவடைந்ததும் உனக்கு மீண்டும் இளமையைத் திருப்பித் தருவேன்; நானும் முதுமையோடு அந்தப் பாவத்தை ஏற்றுக்கொள்வேன்.
1.78.12
न कामये जरां तात कामभोगप्रणाशिनीम् ।
बलरूपान्तकरणीं बुद्धिप्राणप्रणाशिनीम् ॥ १.७८.१२ ॥
தந்தையே, இன்பத்தையும் அனுபவத்தையும் அழிக்கும், வலிமையையும் அழகையும் முடிக்கும், அறிவையும் உயிரையும் அழிக்கும் அந்த முதுமையை நான் விரும்பவில்லை.
1.78.13
यत्त्वं मे हृदयाज्जातो वयः स्वं न प्रयच्छसि ।
तस्मात्प्रजा समुच्छेदं तुर्वसो तव यास्यति ॥ १.७८.१३ ॥
துர்வசுவே, நீ என் இதயத்திலிருந்து பிறந்தாய், ஆனாலும் உன் இளமையை எனக்குத் தரவில்லை; ஆகையால் உன் சந்ததி அழிவை அடையும்.
1.78.14
संकीर्णाचारधर्मेषु प्रतिलोमचरेषु च ।
पिशिताशिषु चान्त्येषु मूढ राजा भविष्यसि ॥ १.७८.१४ ॥
மூடனே, கலப்பு ஒழுக்கமும் தர்மமும் கொண்டவர்கள், எதிர்ப்புற நடத்தை உடையவர்கள், மாமிசம் உண்பவர்கள், இழிந்தோர் ஆகியோருக்கு நீ அரசனாவாய்.
1.78.15
गुरुदारप्रसक्तेषु तिर्यग्योनिगतेषु च ।
पशुधर्मेषु पापेषु म्लेच्छेषु त्वं भविष्यसि ॥ १.७८.१५ ॥
குருவின் மனைவியரில் பற்றுள்ளவர்கள், விலங்கு கருவிலிருந்து பிறந்தவர்கள், விலங்கு நடத்தை கொண்டவர்கள், பாவிகள், மிலேச்சர்கள் ஆகியோருக்கு நீ அரசனாவாய்.
1.78.16
एवं स तुर्वसुं शप्त्वा ययातिः सुतमात्मनः ।
शर्मिष्ठायाः सुतं द्रुह्युमिदं वचनमब्रवीत् ॥ १.७८.१६ ॥
இவ்வாறு யயாதி தன் மகன் துர்வசுவைச் சபித்து, சர்மிஷ்டையின் மகன் த்ருஹ்யுவிடம் இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
1.78.17
द्रुह्यो त्वं प्रतिपद्यस्व वर्णरूपविनाशिनीम् ।
जरां वर्षसहस्रं मे यौवनं स्वं ददस्व च ॥ १.७८.१७ ॥
துருஹ்யுவே, நிறத்தையும் அழகையும் அழிக்கும் மூப்பை ஏற்றுக்கொள்; ஆயிரம் ஆண்டுகள் உன் இளமையை எனக்குத் கொடு.
1.78.18
पूर्णे वर्षसहस्रे तु पुनर्दास्यामि यौवनम् ।
स्वं चादास्यामि भूयोऽहं पाप्मानं जरया सह ॥ १.७८.१८ ॥
ஆயிரம் ஆண்டுகள் நிறைவடைந்ததும் உன் இளமையை மீண்டும் தருவேன்; பாவத்தையும் மூப்பையும் மீண்டும் நானே ஏற்றுக்கொள்வேன்.
1.78.19
न गजं न रथं नाश्वं जीर्णो भुङ्क्ते न च स्त्रियम् ।
वाग्भङ्गश्चास्य भवति तां जरां नाभिकामये ॥ १.७८.१९ ॥
முதியவன் யானையையும் தேரையும் குதிரையையும் அனுபவிப்பதில்லை, பெண்ணையும் அனுபவிப்பதில்லை; அவனுடைய பேச்சும் தடுமாறுகிறது. அத்தகைய முதுமையை நான் விரும்பவில்லை.
1.78.20
यत्त्वं मे हृदयाज्जातो वयः स्वं न प्रयच्छसि ।
तस्माद्द्रुह्यो प्रियः कामो न ते संपत्स्यते क्वचित् ॥ १.७८.२० ॥
என் இதயத்திலிருந்து பிறந்த நீ உன் இளமையை எனக்குத் தராததால், துருஹ்யுவே, உன் பிரியமான ஆசை ஒருபோதும் நிறைவேறாது.
1.78.21
यत्राश्वरथमुख्यानामश्वानां स्याद्गतं न च ।
हस्तिनां पीठकानां च गर्दभानां तथैव च ॥ १.७८.२१ ॥
சிறந்த குதிரைகளும் தேர்களும், குதிரைகளும், யானைகளும், பல்லக்குகளும், கழுதைகளும் செல்லும் வழியே இல்லாத இடத்தில்,
1.78.22
बस्तानां च गवां चैव शिबिकायास्तथैव च ।
उडुपप्लवसंतारो यत्र नित्यं भविष्यति। ॥ १.७८.२२ ॥
வெள்ளாடுகளும் பசுக்களும் பல்லக்கும் செல்ல முடியாத, எப்போதும் படகில் ஆறு கடக்க வேண்டிய இடத்தில்,
1.78.23
अनो त्वं प्रतिपद्यस्व पाप्मानं जरया सह ।
एकं वर्षसहस्रं तु चरेयं यौवनेन ते ॥ १.७८.२३ ॥
அனுவே, நீ என் முதுமையையும் பாவத்தையும் ஏற்றுக்கொள்; நான் உன் இளமையால் ஆயிரம் ஆண்டுகள் வாழ்வேன்.
1.78.24
जीर्णः शिशुवदादत्ते कालेऽन्नमशुचिर्यथा ।
न जुहोति च कालेऽग्निं तां जरां नाभिकामये ॥ १.७८.२४ ॥
முதியவன் குழந்தையைப் போல் தவறான நேரத்தில் உணவை உண்கிறான், தூய்மையற்றிருக்கிறான், உரிய நேரத்தில் அக்கினியில் ஆகுதி செய்வதில்லை — அத்தகைய முதுமையை நான் விரும்பவில்லை.
1.78.25
यत्त्वं मे हृदयाज्जातो वयः स्वं न प्रयच्छसि ।
जरादोषस्त्वया प्रोक्तस्तस्मात्त्वं प्रतिलप्स्यसे ॥ १.७८.२५ ॥
என் இதயத்திலிருந்து பிறந்த நீ உன் இளமையை எனக்குத் தரவில்லை; முதுமையின் குறையை நீயே சொன்னாய், ஆகவே நீயும் அதைப் பெறுவாய்.
1.78.26
प्रजाश्च यौवनप्राप्ता विनशिष्यन्त्यनो तव ।
अग्निप्रस्कन्दनपरस्त्वं चाप्येवं भविष्यसि ॥ १.७८.२६ ॥
இளமை அடையும் உன் சந்ததியினர் உன்னால் அழிந்துபோவர்; நீயும் இவ்வாறே நெருப்பில் ஆகுதி இடுவதில் ஈடுபட்டவனாவாய்.
1.78.27
प्रत्याख्यातश्चतुर्भिश्च शप्त्वा तान्यदुपूर्वकान् ।
पूरोः सकाशमगमन्मत्त्वा पूरुमलङ्घनम् ॥ १.७८.२७ ॥
நால்வராலும் மறுக்கப்பட்டு, யதுவை முதலாகக் கொண்டோரைச் சபித்து, கீழ்ப்படியாதவன் பூரு என்று எண்ணி அவன் அருகே சென்றான்.
1.78.28
पूरो त्वं मे प्रियः पुत्रस्त्वं वरीयान्भविष्यसि ।
जरा वली च मांतात पलितानि च पर्यगुः ॥ १.७८.२८ ॥
பூருவே, நீ எனக்குப் பிரியமான மகன்; நீ சிறந்தவனாவாய். அன்பு மகனே, முதுமையும் சுருக்கங்களும் நரைமுடிகளும் என்னைச் சூழ்ந்துவிட்டன.
1.78.29
काव्यस्योशनसः शापान्न च तृप्तोऽस्मि यौवने ।
पूरो त्वं प्रतिपद्यस्व पाप्मानं जरया सह।
कंचित्कालं चरेयं वै विषयान्वयसातव ॥ १.७८.२९ ॥
உசனஸ் காவ்யரின் (சுக்கிரர்) சாபத்தால் நான் இளமையில் திருப்தியடையவில்லை. பூருவே, முதுமையுடன் கூடிய அந்தத் துன்பத்தை நீ ஏற்றுக்கொள்; நான் சிறிது காலம் இளமையின் இன்பங்களை அனுபவிக்கலாம்.
1.78.30
पूर्णे वर्षसहस्रे तु पुनर्दास्यामि यौवनम् ।
स्वं चैव प्रतिपत्स्यामि पाप्मानं जरया सह ॥ १.७८.३० ॥
ஓராயிரம் ஆண்டுகள் நிறைவடைந்ததும், உனக்கு உன் இளமையை மீண்டும் தருவேன்; நானும் முதுமையுடன் அந்தத் துன்பத்தை மீண்டும் ஏற்றுக்கொள்வேன்.
1.78.31
एवमुक्तः प्रत्युवाच पूरुः पितरमज्जसा ।
यदात्थ मां महाराज तत्करिष्यामि ते वचः ॥ १.७८.३१ ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்டதும் பூரு தந்தையிடம் உடனே பதிலளித்தான்: மகாராஜனே, நீங்கள் என்னிடம் கூறிய அந்த வார்த்தையை நான் நிறைவேற்றுவேன்.
1.78.32
गुरोर्वै वचनं पुण्यं स्वर्ग्यमायुष्करं नृणाम् ।
गुरुप्रसादात्त्रैलोक्यमन्वशासच्छतक्रतुः ॥ १.७८.३२ ॥
குருவின் சொல் புண்ணியமானது, சொர்க்கம் அளிப்பது, மனிதர்களின் ஆயுளை நீட்டிப்பது; குருவின் அருளால்தான் நூறு வேள்வி செய்த இந்திரன் மூவுலகையும் ஆண்டான்.
1.78.33
गुरोरनुमतं प्राप्य सर्वान्कामानमाप्नुयात् ।
यावदिच्छसि तावच्च धारयिष्यामि ते जराम् ॥ १.७८.३३ ॥
குருவின் அனுமதியைப் பெற்றால் ஒருவன் எல்லா விருப்பங்களையும் அடையலாம்; நீ விரும்பும் வரை உன் முதுமையை நான் ஏற்றுக்கொள்வேன்.
1.78.34
प्रतिपत्स्यामि ते राजन्पाप्मानं जरया सह ।
गृहाण यौवनं मत्तश्चर कामान्यथेप्सितान् ॥ १.७८.३४ ॥
ஓ அரசே, நான் உன் முதுமையுடன் உன் பாவத்தையும் ஏற்றுக்கொள்வேன்; என்னிடமிருந்து இளமையை எடுத்துக்கொள், விரும்பிய இன்பங்களை அனுபவி.
1.78.35
जरयाहं प्रतिच्छन्नो वयोरूपधरस्तव ।
यौवनं भवते दत्त्वा चरिष्यामि यथात्थमाम् ॥ १.७८.३५ ॥
முதுமையால் மறைக்கப்பட்ட நான் உன் வயதையும் உருவத்தையும் ஏற்றுக்கொள்வேன்; உனக்கு இளமையைக் கொடுத்துவிட்டு, நீ சொன்னபடியே நான் சஞ்சரிப்பேன்.
1.78.36
पूरो प्रीतोऽस्मि ते वत्स प्रीतश्चेदं ददामि ते ।
सर्वकामसमृद्धा ते प्रजा राज्ये भविष्यति ॥ १.७८.३६ ॥
பூருவே, நான் உன்னில் மகிழ்ச்சியடைந்தேன், என் அன்பு மகனே; மகிழ்ந்து உனக்கு இதை அளிக்கிறேன்: உன் சந்ததியினர் ராஜ்ஜியத்தில் எல்லா விருப்பங்களிலும் செழிப்பார்கள்.
1.78.37
एवमुक्त्वा ययातिस्तु स्मृत्वा काव्यं महातपाः ।
संक्रामयामास जरां तदा पूरौ महात्मनि ॥ १.७८.३७ ॥
இவ்வாறு கூறி, மகாதபஸ்வியான யயாதி காவ்யரை (சுக்கிரரை) நினைத்து, அப்போது மகாத்மாவான பூருவிடம் தன் முதுமையை மாற்றினான்.