ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.78
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.78.1
जरां प्राप्य ययातिस्तु स्वपुरं प्राप्य चैव हि ।
पुत्रं ज्येष्ठं वरिष्ठं च यदुमित्यब्रवीद्वचः ॥ १.७८.१ ॥
ಮುಪ್ಪನ್ನು ಪಡೆದ ಯಯಾತಿಯು ತನ್ನ ನಗರವನ್ನು ತಲುಪಿ, ತನ್ನ ಹಿರಿಯ ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಗ ಯದುವಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
1.78.2
जरावली च मां तात पलितानि च पर्यगुः ।
काव्यस्योशनसः शापान्न च तृप्तोऽस्मि यौवने ॥ १.७८.२ ॥
ಮಗನೇ, ಮುಪ್ಪಿನ ಸುಕ್ಕುಗಳು ಮತ್ತು ಬಿಳಿ ಕೂದಲು ನನ್ನನ್ನು ಆವರಿಸಿವೆ. ಉಶನಸ್ (ಕಾವ್ಯ) ಶಾಪದಿಂದ ನಾನು ಯೌವನದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ತೃಪ್ತನಾಗಿಲ್ಲ.
1.78.3
त्वं यदो प्रतिपद्यस्व पाप्मानं जरया सह ।
यौवनेन त्वदीयेन चरेयं विषयानहम् ॥ १.७८.३ ॥
ಯದುವೇ, ನೀನು ಮುಪ್ಪಿನ ಸಂಕಟವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು. ನಿನ್ನ ಯೌವನದಿಂದ ನಾನು ಇಂದ್ರಿಯ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತೇನೆ.
1.78.4
पूर्णे वर्षसहस्रे तु पुनस्ते यौवनं त्वहम् ।
दत्त्वा स्वं प्रतिपत्स्यामि पाप्मानं जरया सह ॥ १.७८.४ ॥
ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಾಗ, ನಾನು ನನ್ನ ಯೌವನವನ್ನು ನಿನಗೆ ಮರಳಿ ಕೊಟ್ಟು, ಮುಪ್ಪಿನ ಸಂಕಟವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.
1.78.5
जरायां बहवो दोषाः पानभोजनकारिताः ।
तस्माज्जरां न ते राजन्ग्रहीष्य इति मे मतिः ॥ १.७८.५ ॥
ಮುಪ್ಪಿನಲ್ಲಿ ಊಟ-ಪಾನದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಅನೇಕ ದೋಷಗಳಿವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ಮುಪ್ಪನ್ನು ನಾನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದೇ ನನ್ನ ನಿಶ್ಚಯ.
1.78.6
सितश्मश्रुर्निरानन्दो जरया शिथिलीकृतः ।
वलीसङ्गतगात्रस्तु दुर्दर्शो दुर्बलः कृशः ॥ १.७८.६ ॥
ಬಿಳಿ ಗಡ್ಡದವನು, ಸಂತೋಷವಿಲ್ಲದವನು, ಮುಪ್ಪಿನಿಂದ ಶಿಥಿಲನಾದವನು, ಸುಕ್ಕುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ದೇಹದವನು, ನೋಡಲು ಕಷ್ಟಕರನು, ದುರ್ಬಲನು, ಕೃಶನು.
1.78.7
अशक्तः कार्यकरणे परिभूतः स यौवतैः ।
सहोपजीविभिश्चैव तां जरां नाभिकामये ॥ १.७८.७ ॥
ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಅಸಮರ್ಥನಾಗಿ, ಯುವಕರಿಂದಲೂ ತನ್ನೊಂದಿಗೆ ಬದುಕುವವರಿಂದಲೂ ಅವಮಾನಿತನಾಗುವ ಆ ಮುಪ್ಪನ್ನು ನಾನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ.
1.78.8
सन्ति ते बहवः पुत्रा मत्तः प्रियतरा नृप ।
जरां ग्रहीतुं धर्मज्ञ तस्मादन्यं वृणीष्व वै ॥ १.७८.८ ॥
ರಾಜನೇ, ನನಗಿಂತಲೂ ಪ್ರಿಯರಾದ ನಿನ್ನ ಅನೇಕ ಪುತ್ರರಿದ್ದಾರೆ. ಧರ್ಮಜ್ಞನೇ, ಮುಪ್ಪನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಬೇರೊಬ್ಬನನ್ನು ಆರಿಸಿಕೋ.
1.78.9
यत्त्वं मे हृदयाज्जातो वयः स्वं न प्रयच्छसि ।
तस्मादराज्यभाक्तात प्रजा तव भविष्यति ॥ १.७८.९ ॥
ನೀನು ನನ್ನ ಹೃದಯದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವನಾಗಿದ್ದರೂ ನಿನ್ನ ಯೌವನವನ್ನು ನನಗೆ ನೀಡುತ್ತಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ಮಗನೇ, ನೀನು ರಾಜ್ಯಭಾಗಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ನಿನ್ನ ಸಂತತಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ ಇರುತ್ತದೆ.
1.78.10
प्रत्याख्यातस्तु राजा स तुर्वसुं प्रत्युवाच ह ।
तुर्वसो प्रतिपद्यस्व पाप्मानं जरया सह।
यौवनेन चरेयं वै विषयांस्तव पुत्रक ॥ १.७८.१० ॥
ಹೀಗೆ ನಿರಾಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ರಾಜನು ತುರ್ವಸುವಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: ತುರ್ವಸುವೇ, ಮುಪ್ಪಿನೊಂದಿಗೆ ಆ ಪಾಪವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು; ಯೌವನದಿಂದ ನಾನು ನಿನ್ನ ಸುಖಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವೆ, ಮಗನೇ.
1.78.11
पूर्णे वर्षसहस्रे तु पुनर्दास्यामि यौवनम् ।
स्वं चैव प्रतिपत्स्यामि पाप्मानं जरया सह ॥ १.७८.११ ॥
ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ತುಂಬಿದ ಮೇಲೆ ನಿನ್ನ ಯೌವನವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕೊಡುವೆ; ನಾನೂ ಮುಪ್ಪಿನೊಂದಿಗೆ ಆ ಪಾಪವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವೆ.
1.78.12
न कामये जरां तात कामभोगप्रणाशिनीम् ।
बलरूपान्तकरणीं बुद्धिप्राणप्रणाशिनीम् ॥ १.७८.१२ ॥
ತಂದೆಯೇ, ಆಸೆ ಮತ್ತು ಭೋಗವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ, ಬಲ ಮತ್ತು ರೂಪವನ್ನು ಅಂತ್ಯಗೊಳಿಸುವ, ಬುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಆ ಮುಪ್ಪನ್ನು ನಾನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ.
1.78.13
यत्त्वं मे हृदयाज्जातो वयः स्वं न प्रयच्छसि ।
तस्मात्प्रजा समुच्छेदं तुर्वसो तव यास्यति ॥ १.७८.१३ ॥
ತುರ್ವಸು, ನೀನು ನನ್ನ ಹೃದಯದಿಂದ ಜನಿಸಿದವನು, ಆದರೂ ನಿನ್ನ ಯೌವನವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಿನ್ನ ಸಂತತಿಯು ನಾಶವಾಗುವುದು.
1.78.14
संकीर्णाचारधर्मेषु प्रतिलोमचरेषु च ।
पिशिताशिषु चान्त्येषु मूढ राजा भविष्यसि ॥ १.७८.१४ ॥
ಮೂಢನೇ, ಮಿಶ್ರ ಆಚಾರ-ಧರ್ಮದವರಿಗೆ, ಪ್ರತಿಲೋಮ ನಡೆಯವರಿಗೆ, ಮಾಂಸಾಹಾರಿಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಕೀಳರಿಗೆ ನೀನು ರಾಜನಾಗುವೆ.
1.78.15
गुरुदारप्रसक्तेषु तिर्यग्योनिगतेषु च ।
पशुधर्मेषु पापेषु म्लेच्छेषु त्वं भविष्यसि ॥ १.७८.१५ ॥
ಗುರುಪತ್ನಿಯರಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರಾದವರು, ತಿರ್ಯಕ್ ಯೋನಿಯಿಂದ ಬಂದವರು, ಪಶು ಧರ್ಮದವರು, ಪಾಪಿಗಳು, ಮ್ಲೇಚ್ಛರ ರಾಜನಾಗುವೆ.
1.78.16
एवं स तुर्वसुं शप्त्वा ययातिः सुतमात्मनः ।
शर्मिष्ठायाः सुतं द्रुह्युमिदं वचनमब्रवीत् ॥ १.७८.१६ ॥
ಹೀಗೆ ಯಯಾತಿ ತನ್ನ ಮಗ ತುರ್ವಸುವನ್ನು ಶಪಿಸಿ, ಶರ್ಮಿಷ್ಠೆಯ ಮಗ ದ್ರುಹ್ಯುವಿಗೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
1.78.17
द्रुह्यो त्वं प्रतिपद्यस्व वर्णरूपविनाशिनीम् ।
जरां वर्षसहस्रं मे यौवनं स्वं ददस्व च ॥ १.७८.१७ ॥
ದ್ರುಹ್ಯು, ವರ್ಣರೂಪವನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸುವ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯವನ್ನು ನೀನು ಸ್ವೀಕರಿಸು; ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನಿನ್ನ ಯೌವನವನ್ನು ನನಗೆ ಕೊಡು.
1.78.18
पूर्णे वर्षसहस्रे तु पुनर्दास्यामि यौवनम् ।
स्वं चादास्यामि भूयोऽहं पाप्मानं जरया सह ॥ १.७८.१८ ॥
ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಪೂರ್ಣಗೊಂಡ ಮೇಲೆ ನಿನ್ನ ಯೌವನವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕೊಡುವೆ; ಪಾಪವನ್ನೂ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯವನ್ನೂ ನಾನು ಮತ್ತೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವೆ.
1.78.19
न गजं न रथं नाश्वं जीर्णो भुङ्क्ते न च स्त्रियम् ।
वाग्भङ्गश्चास्य भवति तां जरां नाभिकामये ॥ १.७८.१९ ॥
ವೃದ್ಧನು ಆನೆಯನ್ನೂ ರಥವನ್ನೂ ಕುದುರೆಯನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಅವನ ಮಾತೂ ತಡೆಯುತ್ತದೆ. ಅಂತಹ ಮುಪ್ಪನ್ನು ನಾನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ.
1.78.20
यत्त्वं मे हृदयाज्जातो वयः स्वं न प्रयच्छसि ।
तस्माद्द्रुह्यो प्रियः कामो न ते संपत्स्यते क्वचित् ॥ १.७८.२० ॥
ನನ್ನ ಹೃದಯದಿಂದ ಜನಿಸಿದ ನೀನು ನಿನ್ನ ಯೌವನವನ್ನು ಕೊಡದ ಕಾರಣ, ದ್ರುಹ್ಯುವೇ, ನಿನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಕಾಮನೆ ಎಂದಿಗೂ ಈಡೇರುವುದಿಲ್ಲ.
1.78.21
यत्राश्वरथमुख्यानामश्वानां स्याद्गतं न च ।
हस्तिनां पीठकानां च गर्दभानां तथैव च ॥ १.७८.२१ ॥
ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕುದುರೆಗಳು ಮತ್ತು ರಥಗಳು, ಕುದುರೆಗಳು, ಆನೆಗಳು, ಪಲ್ಲಕ್ಕಿಗಳು, ಕತ್ತೆಗಳು ಸಂಚರಿಸುವ ದಾರಿಯೇ ಇಲ್ಲದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ,
1.78.22
बस्तानां च गवां चैव शिबिकायास्तथैव च ।
उडुपप्लवसंतारो यत्र नित्यं भविष्यति। ॥ १.७८.२२ ॥
ಆಡು ಮತ್ತು ಹಸುಗಳು, ಪಲ್ಲಕ್ಕಿ ಸಂಚರಿಸಲಾಗದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಸದಾ ದೋಣಿಯಿಂದ ನದಿ ದಾಟಬೇಕಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ,
1.78.23
अनो त्वं प्रतिपद्यस्व पाप्मानं जरया सह ।
एकं वर्षसहस्रं तु चरेयं यौवनेन ते ॥ १.७८.२३ ॥
ಅನುವೇ, ನೀನು ನನ್ನ ಮುಪ್ಪನ್ನು ಮತ್ತು ಪಾಪವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು; ನಾನು ನಿನ್ನ ಯೌವನದಿಂದ ಸಾವಿರ ವರ್ಷ ಬಾಳುತ್ತೇನೆ.
1.78.24
जीर्णः शिशुवदादत्ते कालेऽन्नमशुचिर्यथा ।
न जुहोति च कालेऽग्निं तां जरां नाभिकामये ॥ १.७८.२४ ॥
ವೃದ್ಧನು ಮಗುವಿನಂತೆ ತಪ್ಪು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ, ಅಶುಚಿಯಾಗಿರುತ್ತಾನೆ, ಸರಿಯಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಗೆ ಹೋಮ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ — ಅಂತಹ ಮುಪ್ಪನ್ನು ನಾನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ.
1.78.25
यत्त्वं मे हृदयाज्जातो वयः स्वं न प्रयच्छसि ।
जरादोषस्त्वया प्रोक्तस्तस्मात्त्वं प्रतिलप्स्यसे ॥ १.७८.२५ ॥
ನನ್ನ ಹೃದಯದಿಂದ ಜನಿಸಿದ ನೀನು ನಿನ್ನ ಯೌವನವನ್ನು ನನಗೆ ಕೊಡಲಿಲ್ಲ; ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದ ದೋಷವನ್ನು ನೀನೇ ಹೇಳಿದೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನೂ ಅದನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ.
1.78.26
प्रजाश्च यौवनप्राप्ता विनशिष्यन्त्यनो तव ।
अग्निप्रस्कन्दनपरस्त्वं चाप्येवं भविष्यसि ॥ १.७८.२६ ॥
ಯೌವನ ಪಡೆಯುವ ನಿನ್ನ ಸಂತತಿ ನಿನ್ನ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ನಾಶವಾಗುವುದು; ನೀನೂ ಹೀಗೆಯೇ ಅಗ್ನಿಗೆ ಆಹುತಿ ಹಾಕುವುದರಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗುವೆ.
1.78.27
प्रत्याख्यातश्चतुर्भिश्च शप्त्वा तान्यदुपूर्वकान् ।
पूरोः सकाशमगमन्मत्त्वा पूरुमलङ्घनम् ॥ १.७८.२७ ॥
ನಾಲ್ವರಿಂದ ತಿರಸ್ಕೃತನಾಗಿ, ಯದುವೇ ಮೊದಲಾದವರನ್ನು ಶಪಿಸಿ, ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸದವನು ಪೂರು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು.
1.78.28
पूरो त्वं मे प्रियः पुत्रस्त्वं वरीयान्भविष्यसि ।
जरा वली च मांतात पलितानि च पर्यगुः ॥ १.७८.२८ ॥
ಪೂರೂ, ನೀನು ನನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಮಗ; ನೀನು ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗುವೆ. ಮಗನೇ, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ, ಸುಕ್ಕುಗಳು ಮತ್ತು ಬಿಳಿ ಕೂದಲು ನನ್ನನ್ನು ಆವರಿಸಿವೆ.
1.78.29
काव्यस्योशनसः शापान्न च तृप्तोऽस्मि यौवने ।
पूरो त्वं प्रतिपद्यस्व पाप्मानं जरया सह।
कंचित्कालं चरेयं वै विषयान्वयसातव ॥ १.७८.२९ ॥
ಉಶನಸ್ ಕಾವ್ಯನ (ಶುಕ್ರನ) ಶಾಪದಿಂದ ನಾನು ಯೌವನದಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತನಾಗಿಲ್ಲ. ಪೂರೂ, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಬರುವ ಆ ಸಂಕಟವನ್ನು ನೀನು ಸ್ವೀಕರಿಸು; ನಾನು ಕೆಲಕಾಲ ಯೌವನದ ಸುಖಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬಹುದು.
1.78.30
पूर्णे वर्षसहस्रे तु पुनर्दास्यामि यौवनम् ।
स्वं चैव प्रतिपत्स्यामि पाप्मानं जरया सह ॥ १.७८.३० ॥
ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಪೂರ್ಣವಾದಾಗ, ನಿನ್ನ ಯೌವನವನ್ನು ನಿನಗೆ ಮತ್ತೆ ಕೊಡುವೆ; ನಾನೂ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಆ ಸಂಕಟವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಪಡೆಯುವೆ.
1.78.31
एवमुक्तः प्रत्युवाच पूरुः पितरमज्जसा ।
यदात्थ मां महाराज तत्करिष्यामि ते वचः ॥ १.७८.३१ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಪೂರು ತಂದೆಗೆ ತಕ್ಷಣ ಉತ್ತರಿಸಿದನು: ಮಹಾರಾಜ, ನೀವು ನನಗೆ ಹೇಳಿದ ಆ ಮಾತನ್ನು ನಾನು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸುತ್ತೇನೆ.
1.78.32
गुरोर्वै वचनं पुण्यं स्वर्ग्यमायुष्करं नृणाम् ।
गुरुप्रसादात्त्रैलोक्यमन्वशासच्छतक्रतुः ॥ १.७८.३२ ॥
ಗುರುವಿನ ಮಾತು ಪುಣ್ಯದಾಯಕ, ಸ್ವರ್ಗ ನೀಡುವಂತಹದು, ಮನುಷ್ಯರ ಆಯುಷ್ಯ ಹೆಚ್ಚಿಸುವಂತಹದು; ಗುರುವಿನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದಲೇ ಶತಕ್ರತು ಇಂದ್ರನು ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಆಳಿದನು.
1.78.33
गुरोरनुमतं प्राप्य सर्वान्कामानमाप्नुयात् ।
यावदिच्छसि तावच्च धारयिष्यामि ते जराम् ॥ १.७८.३३ ॥
ಗುರುವಿನ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದರೆ ಮನುಷ್ಯನು ಎಲ್ಲಾ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು; ನೀನು ಬಯಸಿದಷ್ಟು ಕಾಲ ನಿನ್ನ ಮುಪ್ಪನ್ನು ನಾನು ಧರಿಸುವೆನು.
1.78.34
प्रतिपत्स्यामि ते राजन्पाप्मानं जरया सह ।
गृहाण यौवनं मत्तश्चर कामान्यथेप्सितान् ॥ १.७८.३४ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಮುಪ್ಪಿನೊಂದಿಗೆ ನಿನ್ನ ಪಾಪವನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸುವೆನು; ನನ್ನಿಂದ ಯೌವನವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊ, ಬಯಸಿದ ಸುಖಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸು.
1.78.35
जरयाहं प्रतिच्छन्नो वयोरूपधरस्तव ।
यौवनं भवते दत्त्वा चरिष्यामि यथात्थमाम् ॥ १.७८.३५ ॥
ಮುಪ್ಪಿನಿಂದ ಮರೆಯಾದ ನಾನು ನಿನ್ನ ವಯಸ್ಸು ಮತ್ತು ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸುವೆನು; ನಿನಗೆ ಯೌವನವನ್ನು ನೀಡಿ, ನೀನು ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ ಸಂಚರಿಸುವೆನು.
1.78.36
पूरो प्रीतोऽस्मि ते वत्स प्रीतश्चेदं ददामि ते ।
सर्वकामसमृद्धा ते प्रजा राज्ये भविष्यति ॥ १.७८.३६ ॥
ಪೂರು, ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ನಾನು ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಮಗುವೇ; ಸಂತೋಷದಿಂದ ನಿನಗೆ ಇದನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ: ನಿನ್ನ ಸಂತತಿ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಕಾಮನೆಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿರುವುದು.
1.78.37
एवमुक्त्वा ययातिस्तु स्मृत्वा काव्यं महातपाः ।
संक्रामयामास जरां तदा पूरौ महात्मनि ॥ १.७८.३७ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ಯಯಾತಿಯು ಕಾವ್ಯನನ್ನು (ಶುಕ್ರನನ್ನು) ಸ್ಮರಿಸಿ, ಆಗ ಮಹಾತ್ಮ ಪೂರುವಿಗೆ ತನ್ನ ಜರೆಯನ್ನು ವರ್ಗಾಯಿಸಿದನು.