Mahābhārata · Adhyāya 1.80
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.80.1
एवं स नाहुषो राजा ययातिः पुत्रमीप्सितम् ।
राज्येऽभिषिच्य मुदितो वानप्रस्थोऽभवन्मुनिः ॥ १.८०.१ ॥
So wurde der König Yayāti, Sohn des Nahuṣa, nachdem er seinen ersehnten Sohn auf das Reich gesalbt hatte, erfreut ein Waldeinsiedler-Weiser.
1.80.2
उषित्वा च वने वासं ब्राह्मणैः संशितव्रतः ।
फलमूलाशनो दान्तस्ततः स्वर्गमितो गतः ॥ १.८०.२ ॥
Nachdem er im Wald bei den Brahmanen gewohnt hatte, streng in seinen Gelübden, von Früchten und Wurzeln lebend, selbstbeherrscht, ging er von hier aus in den Himmel.
1.80.3
स गतः स्वर्निवासं तं निवसन्मुदितः सुखी ।
कालेन नातिमहता पुनः शक्रेण पातितः ॥ १.८०.३ ॥
Er ging in jenen himmlischen Wohnsitz, wohnte dort erfreut und glücklich; doch nicht lange danach wurde er von Indra wieder herabgestürzt.
1.80.4
साधुभिः संगतिं लब्ध्वा पुनः स्वर्गमुपेयिवान् ।
स्वर्गतश्च पुनर्ब्रह्मन्निवसन्देववेश्मनि।
कालेन नातिमहता कथं शक्रेण पातितः ॥ १.८०.४ ॥
Nachdem er die Gesellschaft der Guten erlangt hatte, gelangte er wieder in den Himmel; und, o Brahmane, wie wurde er, im Wohnsitz der Götter weilend, nicht lange darauf von Indra herabgestürzt?
1.80.5
निपतन्प्रच्युतः स्वर्गादप्राप्तो मेदिनीतलम् ।
स्थित आसीदन्तरिक्षे स तदेति श्रुतं मया ॥ १.८०.५ ॥
Herabfallend, vom Himmel gestürzt, ohne die Oberfläche der Erde erreicht zu haben, verharrte er in der Luft — so habe ich gehört.
1.80.6
तत एव पुनश्चापि गतः स्वर्गमिति श्रुतम् ।
राज्ञा वसुमता सार्धमष्टकेन च वीर्यवान् ॥ १.८०.६ ॥
Dann, wie man hört, ging er wieder in den Himmel, zusammen mit König Vasumat und dem mächtigen Aṣṭaka.
1.80.7
प्रतर्दनेन शिविना समेत्य किल संसदि ।
कर्मणा केन स दिवं पुनः प्राप्तो महीपतिः ॥ १.८०.७ ॥
Nachdem er in der Versammlung mit Pratardana und Śibi zusammengetroffen war, durch welche Tat erlangte jener König wieder den Himmel?
1.80.8
सर्वमेतदशेषेण श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः ।
कथ्यमानं त्वया विप्र विप्रर्षिगणसंनिधौ ॥ १.८०.८ ॥
Ich wünsche, all dies vollständig und wahrhaftig zu hören, wie du es erzählst, o Brahmane, in Gegenwart der Schar der brahmanischen Weisen.
1.80.9
देवराजसमो ह्यासीद्ययातिः पृथिवीपतिः ।
वर्धनः कुरुवंशस्य विभावसुसमद्युतिः ॥ १.८०.९ ॥
Yayāti, der Herr der Erde, war dem König der Götter gleich, der Mehrer des Kuru-Geschlechts, von einem Glanz wie der Feuergott.
1.80.10
तस्य विस्तीर्णयशसः सत्यकीर्तेर्महात्मनः ।
चरितं श्रोतुमिच्छामि दिवि चेह च सर्वशः ॥ १.८०.१० ॥
Ich wünsche die Taten jenes großherzigen Mannes zu hören, von weitverbreitetem Ruhm und wahrem Ansehen, sowohl im Himmel als auch hier, in jeder Weise.
1.80.11
हन्त ते कथयिष्यामि ययातेरुत्तरां कथाम् ।
दिवि चेह च पुण्यार्थां सर्वपापप्रणाशिनीम् ॥ १.८०.११ ॥
Nun denn, ich will dir die spätere Geschichte Yayātis erzählen, die sowohl im Himmel als auch hier Verdienst bringt und alle Sünden vernichtet.
1.80.12
ययातिर्नाहुषो राजा पूरुं पुत्रं कनीयसम् ।
राज्येऽभिषिच्य मुदितः प्रावव्राज वनं तदा ॥ १.८०.१२ ॥
König Yayāti, Sohn des Nahuṣa, salbte seinen jüngsten Sohn Pūru zum Herrscher des Reiches und zog dann freudig in den Wald.
1.80.13
अन्त्युषे स विनिक्षिप्य पुत्रान्यदुपुरोगमान् ।
फलमूलाशनो राजा वने संन्यवसच्चिरम् ॥ १.८०.१३ ॥
Nachdem er die Söhne, an erster Stelle Yadu, übergeben hatte, lebte der König, von Früchten und Wurzeln sich nährend, lange Zeit im Wald.
1.80.14
शंसितात्मा जितक्रोधस्तर्पयन्पितृदेवताः ।
अग्नींश्च विधिवज्जुह्वन्वानप्रस्थविधानतः ॥ १.८०.१४ ॥
Mit geläutertem Geist und besiegtem Zorn, die Ahnen und Götter erfreuend, opferte er den Feuern vorschriftsmäßig Gaben nach der Regel des Waldbewohners.
1.80.15
अथितीन्पूजयामास वन्येन हविषा विभुः ।
शिलोञ्छवृत्तिमास्थाय शेषान्नकृतभोजनः ॥ १.८०.१५ ॥
Der mächtige König ehrte die Gäste mit Opfergaben aus dem Wald, nahm das Leben des Ährenlesers an und aß Speisen aus dem übrigen Korn.
1.80.16
पूर्णं वर्षसहस्रं च एवंवृत्तिरभून्नृपः ।
अब्भक्षः शरदस्त्रिंशदासीन्नियतवाङ्मनाः ॥ १.८०.१६ ॥
So lebend verbrachte der König volle tausend Jahre; dann trank er dreißig Herbste lang nur Wasser und hielt Rede und Geist im Zaum.
1.80.17
ततश्च वायुभक्षोऽभूत्संवत्सरमतन्द्रितः ।
तथा पञ्चाग्निमध्ये च तपस्तेपे स वत्सरम् ॥ १.८०.१७ ॥
Dann lebte er unermüdlich ein Jahr nur von Luft; ebenso übte er ein Jahr lang Askese inmitten der fünf Feuer.
1.80.18
एकपादः स्तितश्चासीत्षण्मासाननिलाशनः ।
पुण्यकीर्तिस्ततः स्वर्गे जगामावृत्य रोदसी ॥ १.८०.१८ ॥
Auf einem Fuß stehend lebte er sechs Monate nur von Luft; dann ging der an heiligem Ruhm Reiche zum Himmel und füllte Himmel und Erde.