Vedyatra वेदयात्रा
ค้นหา

มหาภารตะ · อัธยายะ 1.82

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

อ่านพร้อมความหมาย

1.82.1

सर्वाणि कर्माणि समाप्य राजन् ।
गृहं परित्यज्य वनं गतोऽसि।
तत्त्वां पृच्छामि नहुषस्य पुत्र ।
केनासि तुल्यस्तपसा ययाते ॥ १.८२.१ ॥

ข้าแต่พระราชา เมื่อได้ทำพิธีกรรมทั้งปวงของพระองค์เสร็จแล้ว พระองค์ก็ละทิ้งเรือนไปยังป่า ดังนั้น ข้าแต่โอรสของนหุษ ข้าพเจ้าจึงขอถามพระองค์ คือ ข้าแต่ยยาติ ในการบำเพ็ญตบะ พระองค์เสมอด้วยผู้ใด

1.82.2

नाहं देवमनुष्येषु गन्धर्वेषु महर्षिषु ।
आत्मनस्तपसा तुल्यं कंचित्पश्यामि वासव ॥ १.८२.२ ॥

ข้าแต่วาสวะ ในหมู่เทพ มนุษย์ คนธรรพ์ และมหาฤๅษี ข้าพเจ้าไม่เห็นผู้ใดเสมอด้วยการบำเพ็ญตบะของข้าพเจ้าเลย

1.82.3

यदाऽवमंस्थाः सदृशः श्रेयसश्च अल्पीयसश्चाविदितप्रभावः ।
तस्माल्लोकास्त्वन्तवन्तस्तवे मे
क्षीणे पुण्ये पतिताऽस्यद्य राजन् ॥ १.८२.३ ॥

เมื่อพระองค์ดูหมิ่นผู้ที่เสมอกับพระองค์ ผู้ที่ประเสริฐกว่า และผู้ที่ด้อยกว่า โดยไม่รู้อำนาจของเขา เหตุนี้โลกของพระองค์และของข้าพเจ้าจึงมีที่สิ้นสุด ข้าแต่พระราชา เมื่อบุญของพระองค์หมดสิ้นแล้ว วันนี้พระองค์ก็ได้ตกลงมาแล้ว

1.82.4

सुरर्षिगन्धर्वनरावमाना-
त्क्षयं गता मे यदि शक्रलोकाः।
इच्छाम्यहं सुरलोकाद्विहीनः ।
सतां मध्ये पतितुं देवराज ॥ १.८२.४ ॥

ข้าแต่เจ้าแห่งเทวดา หากโลกแห่งศักระของข้าพเจ้าสูญสิ้นไปเพราะการดูหมิ่นเทวดา ฤๅษี คนธรรพ์ และมนุษย์ ข้าพเจ้าปรารถนาจะตกลงไปอยู่ท่ามกลางคนดี โดยถูกพรากจากโลกของเทวดา

1.82.5

सतां सकाशे पतिताऽसि राजं-
श्च्युतः प्रतिष्ठां यत्र लब्धासि भूयः।
एतद्विदित्वा च पुनर्ययाते ।
त्वं माऽवमंस्थाः सदृशः श्रेयसश्च ॥ १.८२.५ ॥

ข้าแต่พระราชา พระองค์ได้ตกลงมาต่อหน้าคนดี และจากที่นั่น แม้ตกลงมาแล้ว พระองค์จะได้ที่มั่นคงกลับคืนมาอีก ข้าแต่ยยาติ เมื่อรู้ความนี้แล้ว อย่าดูหมิ่นผู้ที่เสมอกับพระองค์หรือประเสริฐกว่าอีกเลย

1.82.6

ततः प्रहायामरराजजुष्टा-
न्पुण्याँल्लोकान्पतमानं ययातिम्।
संप्रेक्ष्य राजर्षिवरोऽष्टकस्त-
मुवाच सद्धर्मविधानगोप्ता ॥ १.८२.६ ॥

ลำดับนั้น อัษฏกะผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่ราชฤๅษี ผู้ปกปักรักษาธรรมอันแท้จริง เมื่อเห็นยยาติตกลงมาจากโลกแห่งบุญอันเป็นที่รักของราชาแห่งเทวดา จึงกล่าวกับท่านว่า

1.82.7

कस्त्वं युवा वासवतुल्यरूपः ।
स्वतेजसा दीप्यमानो यथाऽग्निः।
पतस्युदीर्णाम्बुधरान्धकारा-
त्खात्खेचराणां प्रवरो यथाऽर्कः ॥ १.८२.७ ॥

ท่านเป็นผู้ใด หนุ่มและมีรูปงามเสมอด้วยพระอินทร์ เจิดจ้าด้วยเดชของตนดุจไฟ ตกลงมาจากท้องฟ้า ออกมาจากความมืดของเมฆฝนที่ตั้งขึ้นมา ประเสริฐที่สุดในหมู่ผู้เหาะเหินบนท้องฟ้า ดุจพระอาทิตย์เลยทีเดียว

1.82.8

दृष्ट्वा च त्वां सूर्यपथात्पतन्तं ।
वैश्वानरार्कद्युतिमप्रमेयम्।
किं नु स्विदेतत्पततीति सर्वे ।
वितर्कयन्तः परिमोहिताः स्मः ॥ १.८२.८ ॥

เมื่อเห็นท่านตกลงมาจากวิถีของพระอาทิตย์ เจิดจ้าดุจไฟและพระอาทิตย์ ประมาณมิได้ พวกเราทั้งหมดต่างงุนงง คิดว่า สิ่งนี้คืออะไรที่กำลังตกลงมา

1.82.9

दृष्ट्वा च त्वां धिष्ठितं देवमार्गे ।
शक्रार्कविष्णुप्रतिमप्रभावम्।
अभ्युद्गतास्त्वां वयमद्य सर्वे ।
तत्त्वं प्रपाते तव जिज्ञासमानाः ॥ १.८२.९ ॥

เมื่อเห็นท่านยืนอยู่บนวิถีของเหล่าเทวดา มีอานุภาพเสมอด้วยพระอินทร์ พระอาทิตย์ และพระวิษณุ วันนี้พวกเราทั้งหมดต่างเข้ามาหาท่าน ปรารถนาจะรู้เหตุที่ท่านตกลงมานี้

1.82.10

न चापि त्वां धृष्णुमः प्रष्टुमग्रे ।
न च त्वमस्मान्पृच्छसि ये वयं स्मः।
तत्त्वां पृच्छामि स्पृहणीयरूप ।
कस्य त्वं वा किंनिमित्तं त्वमागाः ॥ १.८२.१० ॥

พวกเราไม่กล้าถามท่านก่อน และท่านก็ไม่ถามพวกเราว่าพวกเราเป็นใคร ดังนั้น ข้าแต่ผู้มีรูปอันน่าปรารถนา ข้าพเจ้าจึงถามท่านว่า ท่านเป็นของผู้ใด หรือมาด้วยเหตุผลใด

1.82.11

भयं तु ते व्येतु विषादमोहौ ।
त्यजाशु चैवेन्द्रसमप्रभाव।
त्वां वर्तमानं हि सतां सकाशे ।
नालं प्रसोढुं बलहाऽपि शक्रः ॥ १.८२.११ ॥

ขอให้ความกลัวของท่านจงหายไป และความโศกและความหลงก็เช่นกัน ข้าแต่ผู้มีอานุภาพเสมอพระอินทร์ จงละทิ้งมันโดยเร็ว แม้พระอินทร์ ผู้สังหารพละ ก็จะไม่อาจทนต่อท่านได้ ขณะที่ท่านยืนอยู่ต่อหน้าคนดี

1.82.12

सन्तः प्रतिष्ठा हि सुखच्युतानां ।
सतां सदैवामरराजकल्प।
ते सङ्गताः स्थावरजङ्गमेशाः ।
प्रतिष्ठितस्त्वं सदृशेषु सत्सु ॥ १.८२.१२ ॥

คนดีเป็นที่พึ่งของผู้ที่ตกจากความสุขเสมอไป ข้าแต่ผู้เสมอด้วยราชาแห่งอมตเทพ คนดีเป็นที่ปลอดภัยเสมอ เจ้าแห่งสิ่งที่เคลื่อนที่และไม่เคลื่อนที่ได้มาประชุมกันที่นี่ ท่านได้ตั้งมั่นอยู่ท่ามกลางผู้เสมอกัน ท่ามกลางคนดี

1.82.13

प्रभुरग्निः प्रतपने भूमिरावपने प्रभुः ।
प्रभुः सूर्यः प्रकाशित्वे सतां चाभ्यागतः प्रभुः ॥ १.८२.१३ ॥

ไฟเป็นใหญ่ในการเผาไหม้ แผ่นดินเป็นใหญ่ในการหว่าน พระอาทิตย์เป็นใหญ่ในการส่องแสง และแขกที่มาถึงคนดีก็เป็นใหญ่เช่นกัน