مهابهاراتا · أدهيايا 1.9
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.9.1
तेषु तत्रोपविष्टेषु ब्राह्मणेषु महात्मसु ।
रुरुश्चुक्रोश गहनं वनं गत्वाऽतिदुःखितः ॥ १.९.१ ॥
وبين البراهمة العظماء الجالسين هناك، ذهب رورو الحزين جدًا إلى الغابة الكثيفة وصرخ.
1.9.2
शोकेनाभिहतः सोऽथ विलपन्करुणं बहु ।
अब्रवीद्वचनं शोचन्प्रियां स्मृत्वा प्रमद्वराम् ॥ १.९.२ ॥
وقد أصابه الحزن، فراح يندب بشدة ويتفجع، وتذكر حبيبته المتميزة برامدفرا، وقال كلامًا وهو حزين.
1.9.3
शेते सा भुवि तन्वङ्गी मम शोकविवर्धिनी ।
प्राणानपहरन्तीव पूर्णचन्द्रनिभानना ॥ १.९.३ ॥
إنها ممددة على الأرض، رقيقة الأعضاء، تزيد حزني، وجهها كالقمر البدر، كأنها تسلب أنفاسي.
1.9.4
यदि पीनायतश्रोणी पद्मपत्रनिभेक्षणा ।
मुमूर्षुरपि मे प्राणानादायाशु गमिष्यति ॥ १.९.४ ॥
إن كانت ممتلئة الأرداف وواسعتها، ذات عينين كبتلات اللوتس، فإنها وهي على حافة الموت ستأخذ أنفاسي وترحل سريعًا.
1.9.5
पितृमातृसखीनां च लुप्तपिण्डस्य तस्य मे ।
बान्धवानां च सर्वेषां किं नु दुःखमतःपरम् ॥ १.९.५ ॥
لأبي وأمي وأصدقائي، ولي أنا الذي انقطعت قرابينه، ولجميع أقاربي، فأي حزن أعظم من هذا؟
1.9.6
यदि दत्तं तपस्तप्तं गुरवो वा मया यदि ।
सम्यगाराधितास्तेन संजीवतु मम प्रिया ॥ १.९.६ ॥
إن كنت قد وهبت، أو تقشفت، أو أرضيت معلميّ حق الرضا، فليُحيَ بذلك حبيبتي.
1.9.7
यथा च जन्मप्रभृति यतात्माऽहं धृतव्रतः ।
प्रमद्वरा तथाद्यैषा समुत्तिष्ठतु भामिनी ॥ १.९.७ ॥
كما كنتُ ضابطًا لنفسي وثابتًا على عهودي منذ ولادتي، فلتنهض اليوم هذه المرأة المشرقة برامادفارا.
1.9.8
एवं लालप्यतस्तस्य भार्यार्थे दुःखितस्य च ।
देवदूतस्तदाऽभ्येत्य वाक्यमाह रुरुं वने ॥ १.९.८ ॥
وبينما كان يندب في الغابة من أجل زوجته حزينًا، دنا منه رسول إلهي فقال لرورو هذه الكلمات.
1.9.9
कृष्णे विष्णौ हृषीकेशे लोकेशेऽसुरविद्विषि ।
यदि मे निश्चला भक्तिर्मम जीवतु सा प्रिया ॥ १.९.९ ॥
إن كانت عبادتي الثابتة لكريشنا وفيشنو وهريشيكيشا، سيد العوالم، عدو الأسورا لا تتزعزع، فلتحيا حبيبتي.
1.9.10
विलप्यमाने तु रुरौ सर्वे देवाः कृपान्विताः ।
दूतं प्रस्थापयामासुः संदिश्यास्य हितं वचः ॥ १.९.१० ॥
وبينما كان رورو يندب، أرسلت جميع الآلهة، المملوءة رحمةً، رسولًا وأوصته بكلمات نافعة له.
1.9.11
स दूतस्त्वरितोऽभ्येत्य देवानां प्रियकृच्छुचिः ।
उवाच देववचनं रुरुमाभाष्य दुःखितम् ॥ १.९.११ ॥
جاء ذلك الرسول، المحبوب لدى الآلهة والطاهر، مسرعًا، وخاطب رورو الحزين، ونطق بكلام الآلهة.
1.9.12
देवैः सर्वैरहं ब्रह्मन्प्रेषितोऽस्मि तवान्तिकम् ।
त्वद्धितं त्वद्धितैरुक्तं शृणु वाक्यं द्विजोत्तम ॥ १.९.१२ ॥
أيها البراهمي، لقد أرسلتني إليك جميع الآلهة. فاسمع الكلمة النافعة لك التي قالها من يريدون خيرك، يا خيرَ المولودين مرتين.
1.9.13
अभिधत्से ह यद्वाचा रुरो दुःखान्न तन्मृषा ।
न तु मर्त्यस्य धर्मात्मन्नायुरस्ति गतायुषः ॥ १.९.१३ ॥
يا رورو، ما تقوله من الحزن ليس بكذب، لكن يا ذا الدهرمة، ليس للفاني الذي انقضى عمره عمر باقٍ.
1.9.14
गतायुरेषा कृपणा गन्धर्वाप्सरसोः सुता ।
तस्माच्छोके मनस्तात मा कृथास्त्वं कथंचन ॥ १.९.१४ ॥
هذه الابنة البائسة لغاندهاروة وأبسرسة قد انقضى عمرها، فلذلك يا عزيزي، لا تجعل قلبك في الحزن بأي حال.
1.9.15
उपायश्चात्र विहितः पूर्वं देवैर्महात्मभिः ।
तं यदीच्छसि कर्तुं त्वं प्राप्स्यसीह प्रमद्वराम् ॥ १.९.१५ ॥
وقد قرر الآلهة والعظماء من قبل علاجًا لذلك؛ فإن أردت تنفيذه نلت هنا برامادفارا.
1.9.16
क उपायः कृतो देवैर्बूहि तत्त्वेन खेचर ।
करिष्येऽहं तथा श्रुत्वा त्रातुमर्हति मां भवान् ॥ १.९.१६ ॥
ما الوسيلة التي صنعها الآلهة؟ أخبرني بالحق يا ساكن السماء، فإذا سمعتها فعلت كذلك. وأنت أهل لأن تنقذني.
1.9.17
आयुषोऽर्धं प्रयच्छ त्वं कन्यायै भृगुनन्दन ।
एवमुत्थास्यति रुरो तव भार्या प्रयद्वरा ॥ १.९.१७ ॥
يا ابن بهريغو، أعطِ الفتاة نصف عمرك؛ وهكذا يا رورو تنهض زوجتك المحبوبة.
1.9.18
आयुषोऽर्धं प्रयच्छामि कन्यायै खेचरोत्तम ।
शृङ्गाररूपाभरणा समुत्तिष्ठतु मे प्रिया ॥ १.९.१८ ॥
يا أفضل السائرين في السماء، أعطي الفتاة نصف عمري؛ فلتنهض حبيبتي متزينة بالحلي وجمال الزينة.
1.9.19
ततो गन्धर्वराजश्च देवदूतश्च सत्तमौ ।
धर्मराजमुपेत्येदं वचनं प्रत्यभाषताम् ॥ १.९.१९ ॥
فاقترب ملك الغاندهارفا ورسول الآلهة، وهما الأفضلان، من ملك الدهرما، ونطقا بهذا القول.
1.9.20
धर्मराजायुषोऽर्धेन रुरोर्भार्या प्रमद्वरा ।
समुत्तिष्ठतु कल्याणी मृतैवं यदि मन्यसे ॥ १.९.२० ॥
أيها ملك الدهرما، إن رأيت ذلك، فلتنهض البهية برامادفارا، زوجة روورو، وإن كانت ميتة، بنصف عمرك.
1.9.21
प्रमद्वरा रुरोर्भार्या देवदूत यदीच्छसि ।
उत्तिष्ठत्वायुषोऽर्धेन रुरोरेव समन्विता ॥ १.९.२१ ॥
أيها الرسول الإلهي، إن شئت ذلك، فلتنهض برامادفارا، زوجة روورو، متصلةً بنصف عمر روورو نفسه.
1.9.22
एवमुक्ते ततः कन्या सोदतिष्ठत्प्रमद्वरा ।
रुरोस्तस्यायुषोऽर्धेन सुप्तेव वरवर्णिनी ॥ १.९.२२ ॥
فلما قيل ذلك، نهضت الفتاة برامادفارا، جميلة اللون، بنصف عمر روورو، كمن استيقظ من النوم.
1.9.23
एतद्दृष्टं भविष्ये हि रुरोरुत्तमतेजसः ।
आयुषोऽतिप्रवृद्धस्य भार्यार्थेऽर्धमलुप्यत ॥ १.९.२३ ॥
وقد رُئي هذا في المستقبل: نصف عمر روورو الممتد الفائق البهاء قد وُهب من أجل زوجة.
1.9.24
तत इष्टेऽहनि तयोः पितरौ चक्रतुर्मुदा ।
विवाहं तौ च रेमाते परस्परहितैषिणौ ॥ १.९.२४ ॥
ثم في يوم مبارك أقام والداهما الزفاف بفرح، وفرح الاثنان، كل منهما يتمنى للآخر الخير.
1.9.25
स लब्ध्वा दुर्लभां भार्यां पद्मकिञ्जल्कसुप्रभाम् ।
व्रतं चक्रे विनाशाय जिह्मगानां धृतव्रतः ॥ १.९.२५ ॥
فلما نال تلك الزوجة النادرة، المشرقة كخيط زهرة اللوتس، نذر نذرًا لإبادة الثعابين ذات المشي المتعرج، وكان ثابت العهد.
1.9.26
स दृष्ट्वा जिह्मगान्सर्वांस्तीव्रकोपसमन्वितः ।
अभिहन्ति यथासत्त्वं गृह्य प्रहरणं सदा ॥ १.९.२६ ॥
فإذا رأى جميع الثعابين ذات المشي المتعرج امتلأ بغضب شديد، فأخذ السلاح وكان يضربها دائمًا بحسب طبعه.
1.9.27
स कदाचिद्वनं विप्रो रुरुरभ्यागमन्महत् ।
शयानं तत्र चापश्यड्डुण्डुभं वयसान्वितम् ॥ १.९.२७ ॥
وذات مرة وصل البراهمي رورو إلى تلك الغابة الكبيرة، فرأى هناك ثعبانًا من نوع دُنْدُبْها راقدًا، بلغ من العمر مبلغًا.
1.9.28
तत उद्यम्य दम्डं स कालदण्डोपमं तदा ।
जिघांसुः कुपितो विप्रस्तमुवाचाथ डुण्डुभः ॥ १.९.२८ ॥
فرفع البراهمي، وهو غاضب، عصاه كعصا الموت، راغبًا في قتله، فقال له ثعبان دُنْدُبْها.
1.9.29
नापराध्यामि ते किंचिदहमद्य तपोधन ।
संरम्भाच्च किमर्थं मामभिहंसि रुषान्वितः ॥ १.९.२९ ॥
لم أسئ إليك شيئًا اليوم أيها الغني بالتقشف؛ فلماذا تضربني وأنت مملوء بالغضب؟