மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.9
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.9.1
तेषु तत्रोपविष्टेषु ब्राह्मणेषु महात्मसु ।
रुरुश्चुक्रोश गहनं वनं गत्वाऽतिदुःखितः ॥ १.९.१ ॥
அங்கு அமர்ந்திருந்த அந்த மகாத்மா பிராமணர்களின் நடுவே, மிகவும் துயருற்ற ருரு அடர்ந்த காட்டிற்குச் சென்று அழுது கதறினான்.
1.9.2
शोकेनाभिहतः सोऽथ विलपन्करुणं बहु ।
अब्रवीद्वचनं शोचन्प्रियां स्मृत्वा प्रमद्वराम् ॥ १.९.२ ॥
துயரால் தாக்கப்பட்ட அவன், மிகவும் பரிதாபமாகப் புலம்பியவாறு, தன் அன்புக்குரிய சிறந்த பிரமத்வராவை நினைத்துத் துயருற்றுப் பேசினான்.
1.9.3
शेते सा भुवि तन्वङ्गी मम शोकविवर्धिनी ।
प्राणानपहरन्तीव पूर्णचन्द्रनिभानना ॥ १.९.३ ॥
பூமியில் கிடக்கிறாள் அவள், மெல்லிய அங்கங்களை உடையவள், என் துயரைப் பெருக்குபவள், முழுநிலவு போன்ற முகம் கொண்டவள், என் உயிர்களைப் பறிப்பவள் போல.
1.9.4
यदि पीनायतश्रोणी पद्मपत्रनिभेक्षणा ।
मुमूर्षुरपि मे प्राणानादायाशु गमिष्यति ॥ १.९.४ ॥
அகன்ற இடுப்புடையவளும், தாமரை இதழ் போன்ற கண்களை உடையவளுமான அவள், சாகும் நிலையில் இருந்தாலும் என் உயிரையும் எடுத்துக்கொண்டு விரைவில் சென்றுவிடுவாள்.
1.9.5
पितृमातृसखीनां च लुप्तपिण्डस्य तस्य मे ।
बान्धवानां च सर्वेषां किं नु दुःखमतःपरम् ॥ १.९.५ ॥
தந்தை, தாய், நண்பர்கள் ஆகியோருக்கும், பிண்டமளிப்பு அற்றுப்போன என்னுக்கும், எல்லா உறவினர்களுக்கும் இதைவிட மேலான துயரம் என்ன இருக்கிறது?
1.9.6
यदि दत्तं तपस्तप्तं गुरवो वा मया यदि ।
सम्यगाराधितास्तेन संजीवतु मम प्रिया ॥ १.९.६ ॥
நான் தானம் அளித்திருந்தாலோ, தவம் செய்திருந்தாலோ, அல்லது குருமார்களை முறையாக வழிபட்டிருந்தாலோ, அதன் பலனால் என் அன்புக்குரியவள் உயிர் பெறட்டும்.
1.9.7
यथा च जन्मप्रभृति यतात्माऽहं धृतव्रतः ।
प्रमद्वरा तथाद्यैषा समुत्तिष्ठतु भामिनी ॥ १.९.७ ॥
நான் பிறந்ததிலிருந்தே தன்னடக்கத்துடனும் உறுதியான விரதங்களுடனும் இருந்திருந்தால், அதுபோல இன்று இந்த அழகி பிரமத்வரா எழுந்திருக்கட்டும்.
1.9.8
एवं लालप्यतस्तस्य भार्यार्थे दुःखितस्य च ।
देवदूतस्तदाऽभ्येत्य वाक्यमाह रुरुं वने ॥ १.९.८ ॥
இவ்வாறு காட்டில் தன் மனைவிக்காக அழுது துன்புற்ற ருருவிடம் அப்போது ஒரு தேவதூதன் வந்து இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
1.9.9
कृष्णे विष्णौ हृषीकेशे लोकेशेऽसुरविद्विषि ।
यदि मे निश्चला भक्तिर्मम जीवतु सा प्रिया ॥ १.९.९ ॥
கிருஷ்ணன், விஷ்ணு, ஹ்ருஷீகேசன், உலகங்களின் தலைவன், அசுரர்களின் பகைவன் ஆகியோரிடம் என் பக்தி அசையாததாக இருந்தால், என் அன்பு மனைவி உயிர்பெறட்டும்.
1.9.10
विलप्यमाने तु रुरौ सर्वे देवाः कृपान्विताः ।
दूतं प्रस्थापयामासुः संदिश्यास्य हितं वचः ॥ १.९.१० ॥
ருரு அழுது கொண்டிருந்தபோது, கருணை நிறைந்த தேவர்கள் அனைவரும் அவனுக்கு நன்மை தரும் செய்தியைச் சொல்லி ஒரு தூதனை அனுப்பினர்.
1.9.11
स दूतस्त्वरितोऽभ्येत्य देवानां प्रियकृच्छुचिः ।
उवाच देववचनं रुरुमाभाष्य दुःखितम् ॥ १.९.११ ॥
அந்தத் தூதன், தேவர்களுக்கு விருப்பமானதைச் செய்பவனும் தூய்மையானவனும், விரைவாக வந்து துக்கத்திலிருந்த ருருவை அழைத்து தேவர்களின் வார்த்தையைச் சொன்னான்.
1.9.12
देवैः सर्वैरहं ब्रह्मन्प्रेषितोऽस्मि तवान्तिकम् ।
त्वद्धितं त्वद्धितैरुक्तं शृणु वाक्यं द्विजोत्तम ॥ १.९.१२ ॥
பிராமணரே, எல்லா தேவர்களும் என்னை உம்மிடம் அனுப்பியுள்ளனர். உமக்கு நலம் விரும்புவோர் சொன்ன உமது நன்மையான வார்த்தையைக் கேளும், திவிஜோத்தமரே.
1.9.13
अभिधत्से ह यद्वाचा रुरो दुःखान्न तन्मृषा ।
न तु मर्त्यस्य धर्मात्मन्नायुरस्ति गतायुषः ॥ १.९.१३ ॥
ருரு, துக்கத்தால் நீ சொல்வது பொய் அல்ல. ஆனால் தர்மாத்மாவே, ஆயுள் கழிந்தவனுக்கு மீண்டும் ஆயுள் இல்லை.
1.9.14
गतायुरेषा कृपणा गन्धर्वाप्सरसोः सुता ।
तस्माच्छोके मनस्तात मा कृथास्त्वं कथंचन ॥ १.९.१४ ॥
கந்தர்வனுக்கும் அப்சரஸுக்கும் பிறந்த இந்தப் பாவப்பெண் ஆயுள் கழிந்தவள். ஆகையால் அன்பனே, எந்த விதத்திலும் மனதைத் துக்கத்தில் ஆழ்த்தாதே.
1.9.15
उपायश्चात्र विहितः पूर्वं देवैर्महात्मभिः ।
तं यदीच्छसि कर्तुं त्वं प्राप्स्यसीह प्रमद्वराम् ॥ १.९.१५ ॥
இதற்கு முன்பே தேவர்களும் மகாத்மாக்களும் ஒரு வழியை விதித்துள்ளனர். அதை நீ செய்ய விரும்பினால், இங்கே பிரமத்வராவை அடைவாய்.
1.9.16
क उपायः कृतो देवैर्बूहि तत्त्वेन खेचर ।
करिष्येऽहं तथा श्रुत्वा त्रातुमर्हति मां भवान् ॥ १.९.१६ ॥
தேவர்கள் செய்த உபாயம் எது? ஆகாயசாரியே, அதை உண்மையாகச் சொல். கேட்டு நான் அப்படியே செய்வேன். என்னைக் காக்கத் தகுந்தவர் நீங்கள்.
1.9.17
आयुषोऽर्धं प्रयच्छ त्वं कन्यायै भृगुनन्दन ।
एवमुत्थास्यति रुरो तव भार्या प्रयद्वरा ॥ १.९.१७ ॥
பிருகுவின் மகனே, நீ கன்னிக்கு உன் ஆயுளில் பாதியைக் கொடு. ருருவே, இவ்வாறு உன் மனைவி எழுந்திருப்பாள்.
1.9.18
आयुषोऽर्धं प्रयच्छामि कन्यायै खेचरोत्तम ।
शृङ्गाररूपाभरणा समुत्तिष्ठतु मे प्रिया ॥ १.९.१८ ॥
ஆகாயசாரிகளில் சிறந்தவனே, நான் கன்னிக்கு என் ஆயுளில் பாதியைத் தருகிறேன். அலங்காரமும் ஆபரணமும் கொண்ட என் அன்பனவள் எழட்டும்.
1.9.19
ततो गन्धर्वराजश्च देवदूतश्च सत्तमौ ।
धर्मराजमुपेत्येदं वचनं प्रत्यभाषताम् ॥ १.९.१९ ॥
பின்னர் கந்தர்வர் அரசனும் தேவதூதனும், இருவரும் சிறந்தவர்களும், தர்மராஜனை அணுகி இந்த வார்த்தையைச் சொன்னார்கள்.
1.9.20
धर्मराजायुषोऽर्धेन रुरोर्भार्या प्रमद्वरा ।
समुत्तिष्ठतु कल्याणी मृतैवं यदि मन्यसे ॥ १.९.२० ॥
தர்மராஜனே, நீ சரி என்று நினைத்தால், ருருவின் மனைவி மங்களமான பிரமத்வரை இறந்தவளாக இருந்தாலும் உன் ஆயுளில் பாதியால் எழட்டும்.
1.9.21
प्रमद्वरा रुरोर्भार्या देवदूत यदीच्छसि ।
उत्तिष्ठत्वायुषोऽर्धेन रुरोरेव समन्विता ॥ १.९.२१ ॥
தேவதூதனே, நீ விரும்பினால், ருருவின் மனைவி பிரமத்வரை, ருருவின் ஆயுளின் பாதியுடன் சேர்ந்து எழட்டும்.
1.9.22
एवमुक्ते ततः कन्या सोदतिष्ठत्प्रमद्वरा ।
रुरोस्तस्यायुषोऽर्धेन सुप्तेव वरवर्णिनी ॥ १.९.२२ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும், அந்தக் கன்னி பிரமத்வரை எழுந்தாள்; ருருவின் அந்த ஆயுளின் பாதியால், தூக்கத்திலிருந்து எழுந்தவள் போல், அழகிய நிறமுடையவள்.
1.9.23
एतद्दृष्टं भविष्ये हि रुरोरुत्तमतेजसः ।
आयुषोऽतिप्रवृद्धस्य भार्यार्थेऽर्धमलुप्यत ॥ १.९.२३ ॥
இது எதிர்காலத்தில் காணப்பட்டது—உயர்ந்த தேஜஸ் கொண்ட ருருவின் மிகவும் பெருகிய ஆயுளின் பாதி, மனைவிக்காக ஒதுக்கப்பட்டது.
1.9.24
तत इष्टेऽहनि तयोः पितरौ चक्रतुर्मुदा ।
विवाहं तौ च रेमाते परस्परहितैषिणौ ॥ १.९.२४ ॥
பின்னர் நல்ல நாளில் அவர்களின் பெற்றோர் மகிழ்ச்சியுடன் திருமணம் செய்து வைத்தனர்; அவ்விருவரும் ஒருவருக்கொருவர் நலம் விரும்பியவராய் மகிழ்ந்தனர்.
1.9.25
स लब्ध्वा दुर्लभां भार्यां पद्मकिञ्जल्कसुप्रभाम् ।
व्रतं चक्रे विनाशाय जिह्मगानां धृतव्रतः ॥ १.९.२५ ॥
அரிதான, தாமரைத் தாதுவைப் போல் ஒளிரும் மனைவியைப் பெற்ற அவர், வளைந்து செல்லும் பாம்புகளை அழிப்பதற்கு விரதம் கொண்டார்; உறுதியான விரதம் உடையவர் அவர்.
1.9.26
स दृष्ट्वा जिह्मगान्सर्वांस्तीव्रकोपसमन्वितः ।
अभिहन्ति यथासत्त्वं गृह्य प्रहरणं सदा ॥ १.९.२६ ॥
வளைந்து செல்லும் அனைத்துப் பாம்புகளையும் கண்டு கடும் கோபம் கொண்டு, ஆயுதம் எடுத்து எப்போதும் தன் இயல்புப்படி அவற்றைத் தாக்குவார்.
1.9.27
स कदाचिद्वनं विप्रो रुरुरभ्यागमन्महत् ।
शयानं तत्र चापश्यड्डुण्डुभं वयसान्वितम् ॥ १.९.२७ ॥
ஒரு முறை அந்த அந்தணர் ருரு அந்தப் பெரிய காட்டுக்கு வந்தார்; அங்கே வயதான ஒரு டுண்டுபப் பாம்பு படுத்திருப்பதை அவர் கண்டார்.
1.9.28
तत उद्यम्य दम्डं स कालदण्डोपमं तदा ।
जिघांसुः कुपितो विप्रस्तमुवाचाथ डुण्डुभः ॥ १.९.२८ ॥
அப்போது அந்தணர் கோபத்துடன் கால தண்டத்தைப் போன்ற தன் தண்டத்தை உயர்த்தி, கொல்ல விரும்பியவராக; அப்போது டுண்டுபப் பாம்பு அவரிடம் சொன்னது.
1.9.29
नापराध्यामि ते किंचिदहमद्य तपोधन ।
संरम्भाच्च किमर्थं मामभिहंसि रुषान्वितः ॥ १.९.२९ ॥
தவச் செல்வரே, இன்று நான் உமக்கு எந்தக் குற்றமும் செய்யவில்லை; கோபத்துடன் நிறைந்து எதற்காக என்னைத் தாக்க விரும்புகிறீர்?