Mahābhārata · Adhyāya 1.9
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.9.1
तेषु तत्रोपविष्टेषु ब्राह्मणेषु महात्मसु ।
रुरुश्चुक्रोश गहनं वनं गत्वाऽतिदुःखितः ॥ १.९.१ ॥
Entre aqueles brâmanes magnânimos sentados ali, Ruru, profundamente aflito, foi à floresta densa e clamou.
1.9.2
शोकेनाभिहतः सोऽथ विलपन्करुणं बहु ।
अब्रवीद्वचनं शोचन्प्रियां स्मृत्वा प्रमद्वराम् ॥ १.९.२ ॥
Atingido pela dor, lamentou-se com grande piedade e falou, recordando sua amada, a excelente Pramadvarā, em luto.
1.9.3
शेते सा भुवि तन्वङ्गी मम शोकविवर्धिनी ।
प्राणानपहरन्तीव पूर्णचन्द्रनिभानना ॥ १.९.३ ॥
Ela jaz no chão, de membros delgados, aumentando minha dor, com um rosto como a lua cheia, como se me tirasse o próprio alento.
1.9.4
यदि पीनायतश्रोणी पद्मपत्रनिभेक्षणा ।
मुमूर्षुरपि मे प्राणानादायाशु गमिष्यति ॥ १.९.४ ॥
Se ela, de quadris cheios e largos, de olhos como pétalas de lótus, mesmo morrendo, levar logo meus alentos e partir.
1.9.5
पितृमातृसखीनां च लुप्तपिण्डस्य तस्य मे ।
बान्धवानां च सर्वेषां किं नु दुःखमतःपरम् ॥ १.९.५ ॥
Para meu pai, minha mãe e amigos, para mim, cujas oferendas fúnebres cessaram, e para todos os parentes, que dor maior poderia haver do que esta?
1.9.6
यदि दत्तं तपस्तप्तं गुरवो वा मया यदि ।
सम्यगाराधितास्तेन संजीवतु मम प्रिया ॥ १.९.६ ॥
Se dei dádivas, pratiquei austeridades ou honrei devidamente meus mestres, que por esse mérito minha amada volte à vida.
1.9.7
यथा च जन्मप्रभृति यतात्माऽहं धृतव्रतः ।
प्रमद्वरा तथाद्यैषा समुत्तिष्ठतु भामिनी ॥ १.९.७ ॥
Assim como fui senhor de mim e firme em meus votos desde o nascimento, que hoje se levante esta radiante mulher, Pramadvarā.
1.9.8
एवं लालप्यतस्तस्य भार्यार्थे दुःखितस्य च ।
देवदूतस्तदाऽभ्येत्य वाक्यमाह रुरुं वने ॥ १.९.८ ॥
Enquanto ele assim lamentava na floresta pela esposa, aflito, um mensageiro divino aproximou-se de Ruru e falou estas palavras.
1.9.9
कृष्णे विष्णौ हृषीकेशे लोकेशेऽसुरविद्विषि ।
यदि मे निश्चला भक्तिर्मम जीवतु सा प्रिया ॥ १.९.९ ॥
Se minha devoção a Kṛṣṇa, Viṣṇu, Hṛṣīkeśa, senhor dos mundos, inimigo dos asuras, é inabalável, que minha amada viva.
1.9.10
विलप्यमाने तु रुरौ सर्वे देवाः कृपान्विताः ।
दूतं प्रस्थापयामासुः संदिश्यास्य हितं वचः ॥ १.९.१० ॥
Enquanto Ruru lamentava, todos os deuses, cheios de compaixão, enviaram um mensageiro, incumbido de palavras benéficas.
1.9.11
स दूतस्त्वरितोऽभ्येत्य देवानां प्रियकृच्छुचिः ।
उवाच देववचनं रुरुमाभाष्य दुःखितम् ॥ १.९.११ ॥
Aquele mensageiro, querido dos deuses e puro, chegou depressa, dirigiu-se ao afligido Ruru e pronunciou a palavra dos deuses.
1.9.12
देवैः सर्वैरहं ब्रह्मन्प्रेषितोऽस्मि तवान्तिकम् ।
त्वद्धितं त्वद्धितैरुक्तं शृणु वाक्यं द्विजोत्तम ॥ १.९.१२ ॥
Ó brâmane, todos os deuses me enviaram a ti. Ouve a palavra para o teu bem, dita por aqueles que te querem bem, ó melhor dos duas vezes nascidos.
1.9.13
अभिधत्से ह यद्वाचा रुरो दुःखान्न तन्मृषा ।
न तु मर्त्यस्य धर्मात्मन्नायुरस्ति गतायुषः ॥ १.९.१३ ॥
Ruru, o que dizes na dor não é falso; mas, ó justo, ao mortal cuja vida se foi não resta vida.
1.9.14
गतायुरेषा कृपणा गन्धर्वाप्सरसोः सुता ।
तस्माच्छोके मनस्तात मा कृथास्त्वं कथंचन ॥ १.९.१४ ॥
Esta infeliz filha de um gandharva e de uma apsaras esgotou a vida; por isso, querido, de modo algum deixes a mente entregar-se à dor.
1.9.15
उपायश्चात्र विहितः पूर्वं देवैर्महात्मभिः ।
तं यदीच्छसि कर्तुं त्वं प्राप्स्यसीह प्रमद्वराम् ॥ १.९.१५ ॥
Um remédio para isso foi outrora prescrito pelos deuses e pelos grandes de alma; se desejas realizá-lo, obterás aqui Pramadvarā.
1.9.16
क उपायः कृतो देवैर्बूहि तत्त्वेन खेचर ।
करिष्येऽहं तथा श्रुत्वा त्रातुमर्हति मां भवान् ॥ १.९.१६ ॥
Que remédio fizeram os deuses? Dize-o com verdade, ó andarilho dos céus; tendo ouvido, assim farei. És digno de me salvar.
1.9.17
आयुषोऽर्धं प्रयच्छ त्वं कन्यायै भृगुनन्दन ।
एवमुत्थास्यति रुरो तव भार्या प्रयद्वरा ॥ १.९.१७ ॥
Ó filho de Bhṛgu, dá metade da tua vida à donzela; assim, Ruru, a tua amada esposa se levantará.
1.9.18
आयुषोऽर्धं प्रयच्छामि कन्यायै खेचरोत्तम ।
शृङ्गाररूपाभरणा समुत्तिष्ठतु मे प्रिया ॥ १.९.१८ ॥
Ó melhor dos andarilhos dos céus, dou metade da minha vida à donzela; que a minha amada, adornada de joias e da beleza do adorno, se levante.
1.9.19
ततो गन्धर्वराजश्च देवदूतश्च सत्तमौ ।
धर्मराजमुपेत्येदं वचनं प्रत्यभाषताम् ॥ १.९.१९ ॥
Então o rei dos Gandharvas e o mensageiro divino, os dois melhores, aproximaram-se do rei do dharma e disseram estas palavras.
1.9.20
धर्मराजायुषोऽर्धेन रुरोर्भार्या प्रमद्वरा ।
समुत्तिष्ठतु कल्याणी मृतैवं यदि मन्यसे ॥ १.९.२० ॥
Rei do dharma, se assim pensas, que a auspiciosa Pramadvarā, esposa de Ruru, embora morta, se levante com metade da tua vida.
1.9.21
प्रमद्वरा रुरोर्भार्या देवदूत यदीच्छसि ।
उत्तिष्ठत्वायुषोऽर्धेन रुरोरेव समन्विता ॥ १.९.२१ ॥
Mensageiro divino, se o desejas, que Pramadvarā, esposa de Ruru, se levante unida à metade da própria vida de Ruru.
1.9.22
एवमुक्ते ततः कन्या सोदतिष्ठत्प्रमद्वरा ।
रुरोस्तस्यायुषोऽर्धेन सुप्तेव वरवर्णिनी ॥ १.९.२२ ॥
Dito isto, a donzela Pramadvarā levantou-se, de bela tez, com a metade da vida de Ruru, como quem desperta do sono.
1.9.23
एतद्दृष्टं भविष्ये हि रुरोरुत्तमतेजसः ।
आयुषोऽतिप्रवृद्धस्य भार्यार्थेऽर्धमलुप्यत ॥ १.९.२३ ॥
Isto foi visto no futuro: metade da vida, muito prolongada, de Ruru, de suprema luminosidade, foi entregue por causa de uma esposa.
1.9.24
तत इष्टेऽहनि तयोः पितरौ चक्रतुर्मुदा ।
विवाहं तौ च रेमाते परस्परहितैषिणौ ॥ १.९.२४ ॥
Então, num dia propício, os pais de ambos celebraram com alegria o casamento, e os dois, desejando o bem um do outro, regozijaram-se.
1.9.25
स लब्ध्वा दुर्लभां भार्यां पद्मकिञ्जल्कसुप्रभाम् ।
व्रतं चक्रे विनाशाय जिह्मगानां धृतव्रतः ॥ १.९.२५ ॥
Tendo obtido aquela esposa rara, radiante como o estame de um lótus, fez voto de destruir as serpentes de andar tortuoso; ele, firme em seu voto.
1.9.26
स दृष्ट्वा जिह्मगान्सर्वांस्तीव्रकोपसमन्वितः ।
अभिहन्ति यथासत्त्वं गृह्य प्रहरणं सदा ॥ १.९.२६ ॥
Ao ver todas as serpentes de andar tortuoso, tomado de fúria intensa, pega uma arma e sempre as golpeia segundo sua natureza.
1.9.27
स कदाचिद्वनं विप्रो रुरुरभ्यागमन्महत् ।
शयानं तत्र चापश्यड्डुण्डुभं वयसान्वितम् ॥ १.९.२७ ॥
Certa vez, o brâmane Ruru chegou àquela grande floresta, e ali viu uma serpente ḍuṇḍubha deitada, já de idade avançada.
1.9.28
तत उद्यम्य दम्डं स कालदण्डोपमं तदा ।
जिघांसुः कुपितो विप्रस्तमुवाचाथ डुण्डुभः ॥ १.९.२८ ॥
Então o brâmane, irado, erguendo seu bastão semelhante ao bastão da Morte, desejoso de matar, falou-lhe; a serpente ḍuṇḍubha.
1.9.29
नापराध्यामि ते किंचिदहमद्य तपोधन ।
संरम्भाच्च किमर्थं मामभिहंसि रुषान्वितः ॥ १.९.२९ ॥
Não te ofendi em nada hoje, ó riqueza de austeridade; por que, tomado de ira, queres me golpear com fúria?