ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.91
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.91.1
ततो मृगसहस्राणि हत्वा सबलवाहनः ।
तत्र मेघघनप्रख्यं सिद्धचारणसेवितम् ॥ १.९१.१ ॥
ನಂತರ ಸಾವಿರಾರು ಜಿಂಕೆಗಳನ್ನು ಕೊಂದು, ತನ್ನ ಸೇನೆ ಮತ್ತು ವಾಹನಗಳೊಂದಿಗೆ, ಅಲ್ಲಿ ಮೇಘದ ಘನತೆಯಂತಿರುವ, ಸಿದ್ಧ-ಚಾರಣರಿಂದ ಸೇವಿತವಾದ ಕಾಡನ್ನು ಕಂಡನು.
1.91.2
वनमालोकयामास नगराद्योजनद्वये ।
मृगाननुचरन्वन्याञ्श्रमेण परिपीडितः ॥ १.९१.२ ॥
ನಗರದಿಂದ ಎರಡು ಯೋಜನ ದೂರದಲ್ಲಿ ಆ ಕಾಡನ್ನು ಕಂಡನು. ಕಾಡು ಜಿಂಕೆಗಳನ್ನು ಬೆನ್ನಟ್ಟಿ ಶ್ರಮದಿಂದ ಅತಿಯಾಗಿ ಬಳಲಿದ್ದನು.
1.91.3
मृगाननुचरन्राजा वेगेनाश्वानचोदयत् ।
राजा मृगप्रसङ्गेन वनमन्यद्विवेश ह ॥ १.९१.३ ॥
ಜಿಂಕೆಗಳನ್ನು ಬೆನ್ನಟ್ಟುತ್ತಾ ರಾಜನು ವೇಗದಿಂದ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಓಡಿಸಿದನು. ಜಿಂಕೆಗಳ ಹಿಂದೆ ಬಿದ್ದ ರಾಜನು ಮತ್ತೊಂದು ಕಾಡನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
1.91.4
एक एवोत्तमबलः क्षुत्पिपासाश्रमान्वितः ।
स वनस्यान्तमासाद्य महच्छून्यं समासदत् ॥ १.९१.४ ॥
ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ, ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಅವನು, ಹಸಿವು ದಾಹ ಶ್ರಮಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವನಾಗಿ, ಕಾಡಿನ ಅಂಚನ್ನು ತಲುಪಿ ವಿಶಾಲವಾದ ಶೂನ್ಯ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಕಂಡನು.
1.91.5
तच्चाप्यतीत्य नृपतिरुत्तमाश्रमसंयुतम् ।
मनःप्रह्लादजननं दृष्टिकान्तमतीव च ॥ १.९१.५ ॥
ಆ ಶೂನ್ಯ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಕೂಡ ದಾಟಿ, ರಾಜನು ಉತ್ತಮ ಆಶ್ರಮದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಕಾಡನ್ನು ತಲುಪಿದನು; ಅದು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಬಹಳ ಸಂತೋಷಗೊಳಿಸಿ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಅತಿ ಸುಂದರವಾಗಿತ್ತು.
1.91.6
सीतमारुतसंयुक्तं जगामान्यन्महद्वनम् ।
पुष्पितैः पादपैः कीर्णमतीव सुखशाद्वलम् ॥ १.९१.६ ॥
ತಂಪಾದ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ರಾಜನು ಮತ್ತೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಕಾಡಿಗೆ ಹೋದನು; ಅದು ಅರಳಿದ ಮರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ ಅತಿ ಸುಖಕರ ಹುಲ್ಲುಹಾಸನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು.
1.91.7
विपुलं मधुरारावैर्नादितं विहगैस्तथा ।
पुंस्कोकिलनिनादैश्च झिल्लीकगणनादितम् ॥ १.९१.७ ॥
ಆ ವಿಶಾಲ ಅರಣ್ಯವು ಇಂಪಾದ ಧ್ವನಿಗಳ ಹಕ್ಕಿಗಳಿಂದ, ಗಂಡು ಕೋಗಿಲೆಗಳ ಕೂಗಿನಿಂದ ಮತ್ತು ಜೀರುಂಡೆಗಳ ಗುಂಪಿನ ನಾದದಿಂದ ಮೊಳಗುತ್ತಿತ್ತು.
1.91.8
प्रवृद्धविटपैर्वृक्षैः सुखच्छायैः समावृतम् ।
षट्पदाघूर्णिततलं लक्ष्म्या परमया युतम् ॥ १.९१.८ ॥
ಆ ಅರಣ್ಯವು ಚಿಗುರಿದ ರೆಂಬೆಗಳ ಮರಗಳಿಂದ, ಸುಖಕರ ನೆರಳಿನಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿತ್ತು; ಅದರ ನೆಲವು ದುಂಬಿಗಳಿಂದ ಕದಡಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು; ಅದು ಪರಮ ಶೋಭೆಯಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು.
1.91.9
नापुष्पः पादपः कश्चिन्नाफलो नापि कण्टकी ।
षट्पदैर्नाप्यपाकीर्णस्तस्मिन्वै काननेऽभवत् ॥ १.९१.९ ॥
ಆ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೂವಿಲ್ಲದ, ಹಣ್ಣಿಲ್ಲದ, ಮುಳ್ಳಿರುವ, ಅಥವಾ ದುಂಬಿಗಳಿಲ್ಲದ ಯಾವ ಮರವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.
1.91.10
विगहैर्नादितं पुष्पैरलङ्कृतमतीव च ।
सर्वर्तुकुसुमैर्वृक्षैः सुखच्छायैः समावृतम् ॥ १.९१.१० ॥
ಆ ಅರಣ್ಯವು ಹಕ್ಕಿಗಳು ಮತ್ತು ದುಂಬಿಗಳು ಹಾರಾಡುತ್ತ ಮೊಳಗುತ್ತಿತ್ತು; ಹೂವುಗಳಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿತ್ತು; ಎಲ್ಲಾ ಋತುಗಳ ಹೂವುಗಳ ಮರಗಳು ಸುಖಕರ ನೆರಳಿನಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿದ್ದವು.
1.91.11
मनोरमं सहेष्वासो विवेश वनमुत्तमम् ।
मारुता कलितास्तत्र द्रुमाः कुसुमशाखिनः ॥ १.९१.११ ॥
ಬಿಲ್ಲುಗಾರನೊಡನೆ ಅವನು ಆ ಮನೋಹರ, ಉತ್ತಮ ಅರಣ್ಯವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು; ಅಲ್ಲಿ ಗಾಳಿ ಬೀಸಿ ಹೂವಿನ ಕೊಂಬೆಗಳ ಮರಗಳು ಅಲುಗಾಡುತ್ತಿದ್ದವು.
1.91.12
पुष्पवृष्टिं विचित्रां तु व्यसजंस्ते पुनः पुनः ।
दिवस्पृशोऽथ संघुष्टाः पक्षिभिर्मधुरस्वनैः ॥ १.९१.१२ ॥
ಆ ಮರಗಳು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ವಿಚಿತ್ರ ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಸುರಿಸಿದವು; ಆಕಾಶವನ್ನೇ ಮುಟ್ಟುವಂತೆ ಇದ್ದ ಅವು ಇಂಪಾದ ಸ್ವರದ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಕಲರವದಿಂದ ಮೊಳಗಿದವು.
1.91.13
विरेजुः पादपास्तत्र विचित्रकुसुमाम्बराः ।
तेषां तत्र प्रवालेषु पुष्पभारावनामिषु ॥ १.९१.१३ ॥
ಅಲ್ಲಿನ ಮರಗಳು ವಿಚಿತ್ರ ಹೂವುಗಳ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವು; ಅವುಗಳ ಚಿಗುರುಗಳ ಮೇಲೆ ಹೂವಿನ ಭಾರದಿಂದ ಬಾಗಿದ ಕೊಂಬೆಗಳಿದ್ದವು.
1.91.14
रुवन्ति रावान्मधुरान्षट्पदा मधुलिप्सवः ।
तत्र प्रदेशांश्च बहून्कुसुमोत्करमण्डितान् ॥ १.९१.१४ ॥
ಜೇನನ್ನು ಬಯಸುವ ದುಂಬಿಗಳು ಮಧುರ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಝೇಂಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದವು; ಅಲ್ಲಿನ ಅನೇಕ ಪ್ರದೇಶಗಳು ಹೂರಾಶಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿದ್ದವು.
1.91.15
लतागृहपरिक्षिप्तान्मनसः प्रीतिवर्धनान् ।
संपश्यन्सुमहातेजा बभूव मुदितस्तदा ॥ १.९१.१५ ॥
ಲತಾಗೃಹಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಂತೋಷ ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಆ ಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಆ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಆಗ ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು.
1.91.16
परस्पराश्लिष्टशाखैः पादपैः कुसुमान्वितैः ।
अशोभत वनं तत्तु महेन्द्रध्वजसन्निभैः ॥ १.९१.१६ ॥
ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಹೆಣೆದುಕೊಂಡ ಕೊಂಬೆಗಳು ಮತ್ತು ಹೂವುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮರಗಳಿಂದ ಆ ವನ ಶೋಭಿಸಿತು; ಅವು ಇಂದ್ರಧ್ವಜಗಳಂತೆ ತೋರುತ್ತಿದ್ದವು.
1.91.17
सिद्धचारणसङ्घैश्च गन्धर्वाप्सरसां गणैः ।
सेवितं वनमत्यर्थं मत्तवानरकिन्नरैः ॥ १.९१.१७ ॥
ಸಿದ್ಧ-ಚಾರಣ ಗುಂಪುಗಳು, ಗಂಧರ್ವ-ಅಪ್ಸರೆಯರ ಗಣಗಳು, ಮದೋನ್ಮತ್ತ ವಾನರರು ಮತ್ತು ಕಿನ್ನರರಿಂದ ಆ ವನ ಅತ್ಯಂತ ಸೇವಿತವಾಗಿತ್ತು.
1.91.18
सुखः शीतः सुगन्धी च पुष्परेणुवहोऽनिलः ।
परिक्रामन्वने वृक्षानुपैतीव रिरंसया ॥ १.९१.१८ ॥
ಸುಖಕರ, ತಂಪು, ಸುಗಂಧಭರಿತ, ಹೂವಿನ ಪರಾಗವನ್ನು ಹೊತ್ತ ಗಾಳಿ ವನದಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಾಡುತ್ತಾ, ರಮಿಸುವ ಆಸೆಯಿಂದ ಮರಗಳ ಬಳಿ ಬಂದಂತಿತ್ತು.
1.91.19
एवंगुणसमायुक्तं ददर्श स वनं नृपः ।
नदीकच्छोद्भं कान्तमुच्छ्रितध्वजसन्निभम् ॥ १.९१.१९ ॥
ಇಂತಹ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆ ವನವನ್ನು ರಾಜನು ಕಂಡನು; ನದೀತೀರದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ, ಎತ್ತರದ ಧ್ವಜಗಳಂತೆ ತೋರುವ ಸುಂದರ ವನವದು.
1.91.20
प्रेक्षमाणो वनं तत्तु सुप्रहृष्टविहङ्गमम् ।
आश्रमप्रवरं रम्यं ददर्श च मनोरमम् ॥ १.९१.२० ॥
ಪಕ್ಷಿಗಳು ಬಹಳ ಸಂತೋಷದಿಂದಿದ್ದ ಆ ವನವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ಶ್ರೇಷ್ಠವೂ ರಮಣೀಯವೂ ಮನೋಹರವೂ ಆದ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ಅವನು ಕಂಡನು.
1.91.21
नानावृक्षसमाकीर्णं संप्रज्वलितपावकम् ।
तं तदाऽप्रतिमं श्रीमानाश्रमं प्रत्यपूजयत् ॥ १.९१.२१ ॥
ನಾನಾ ಬಗೆಯ ಮರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಅಗ್ನಿ ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಅಸದೃಶ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ಆ ಶ್ರೀಮಂತ ರಾಜನು ಗೌರವಿಸಿದನು.
1.91.22
यतिभिर्वालखिल्यैश्च वृतं मुनिगणान्वितम् ।
अग्न्यगारैश्च बहुभिः पुष्पसंस्तरसंस्तृतम् ॥ १.९१.२२ ॥
ಯತಿಗಳು ಮತ್ತು ವಾಲಖಿಲ್ಯರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿದ್ದ, ಮುನಿಗಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಅನೇಕ ಅಗ್ನಿಶಾಲೆಗಳುಳ್ಳ, ಹೂವಿನ ಹಾಸಿಗೆಗಳಿಂದ ಹಾಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆಶ್ರಮ.
1.91.23
महाकच्छैर्बृहद्भिश्च विभ्राजितमतीव च ।
मालिनीमभितो राजन्नदीं पुण्यां सुखोदकाम् ॥ १.९१.२३ ॥
ದೊಡ್ಡ ದಡಗಳಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಶೋಭಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ರಾಜನೇ, ಮಾಲಿನೀ ಎಂಬ ಪುಣ್ಯನದಿಯಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ, ಸುಖಕರ ನೀರುಳ್ಳ ಆಶ್ರಮ.
1.91.24
नैकपक्षिगणाकीर्णां तपोवनमनोरमाम् ।
तत्रव्यालमृगान्सैम्यान्पश्यन्प्रीतिमवाप सः ॥ १.९१.२४ ॥
ಅನೇಕ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ತಪೋವನದಿಂದ ಮನೋಹರವಾದ ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಕಾಡು ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಸೌಮ್ಯ ಮೃಗಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಅವನು ಸಂತೋಷವನ್ನು ಪಡೆದನು.
1.91.25
तं चाप्रतिरथः श्रीमानाश्रमं प्रत्यपद्यत ।
देवलोकप्रतीकाशं सर्वतः सुमनोहरम् ॥ १.९१.२५ ॥
ಆಗ ಸಾಟಿಯಿಲ್ಲದ ರಥಿಕನಾದ ಆ ಶ್ರೀಮಂತ ರಾಜನು ದೇವಲೋಕದಂತೆ ಇದ್ದ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಅತ್ಯಂತ ಮನೋಹರವಾದ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ತಲುಪಿದನು.
1.91.26
नदीं चाश्रमसंश्लिष्टां पुण्यतोयां ददर्श सः ।
सर्वप्राणभृतां तत्र जननीमिव धिष्ठिताम् ॥ १.९१.२६ ॥
ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಿದ್ದ, ಪುಣ್ಯಜಲದ ಆ ನದಿಯನ್ನು ಅವನು ನೋಡಿದನು; ಅಲ್ಲಿ ಅದು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ತಾಯಿಯಂತೆ ನೆಲೆಸಿತ್ತು.
1.91.27
सचक्रवाकपुलिनां पुष्पफेनप्रवाहिनीम् ।
सकिन्नरगणावासां वारनर्क्षनिषेविताम् ॥ १.९१.२७ ॥
ಚಕ್ರವಾಕ ಪಕ್ಷಿಗಳಿರುವ ತೀರಗಳುಳ್ಳ, ಹೂವು ನೊರೆಗಳನ್ನು ಹರಿಸುವ, ಕಿನ್ನರರ ಗುಂಪುಗಳ ವಾಸಸ್ಥಳವಾದ, ಆನೆ ಕರಡಿಗಳಿಂದ ಸೇವಿತವಾದ ಆ ನದಿ.
1.91.28
पुण्यस्वाध्यायसंघुष्टा पुलिनैरुपशोभिताम् ।
मत्तवारणशार्दूलभुजगेन्द्रनिषेविताम् ॥ १.९१.२८ ॥
ಪುಣ್ಯ ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯದ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ಮೊಳಗುತ್ತಿದ್ದ, ತೀರಗಳಿಂದ ಶೋಭಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ಮದಗಜ ಹುಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸರ್ಪಗಳಿಂದ ಸೇವಿತವಾದ ಆ ನದಿ.
1.91.29
तस्यास्तीरे भगवतः काश्यपस्य महात्मनः ।
आश्रमप्रवरं रम्यं महर्षिगणसेवितम् ॥ १.९१.२९ ॥
ಆ ನದಿಯ ದಡದಲ್ಲಿ ಭಗವಾನ್ ಮಹಾತ್ಮ ಕಶ್ಯಪರ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ, ರಮಣೀಯವಾದ ಆಶ್ರಮವಿತ್ತು; ಅದು ಮಹರ್ಷಿಗಣಗಳಿಂದ ಸೇವಿತವಾಗಿತ್ತು.
1.91.30
नदीमाश्रमसंबद्धां दृष्ट्वाश्रमपदं तथा ।
चकाराभिप्रवेशाय मतिं स नृपतिस्तदा ॥ १.९१.३० ॥
ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಆ ನದಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ಆಶ್ರಮ ಸ್ಥಳವನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ರಾಜನು ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದನು.
1.91.31
अलङ्कृतं द्वीपवत्या मालिन्या रम्यतीरया ।
नरनारायणस्थानं गङ्गयेवोपशोभितम् ॥ १.९१.३१ ॥
ದ್ವೀಪವತಿ ಮತ್ತು ಮಾಲಿನಿ ನದಿಯಿಂದ, ರಮ್ಯ ತೀರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ನರ-ನಾರಾಯಣರ ಆಶ್ರಮ ಗಂಗೆಯಿಂದಲೇ ಶೋಭಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಇತ್ತು.
1.91.32
मत्तबर्हिणसंघुष्टं प्रविवेश महद्वनम् ।
तत्स चैत्ररथप्रख्यं समुपेत्य नरर्षभः ॥ १.९१.३२ ॥
ಮದಿಸಿದ ನವಿಲುಗಳ ಕೂಗಿನಿಂದ ಮೊಳಗುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಮಹಾವನವನ್ನು, ಚೈತ್ರರಥ ವನದಂತಿದ್ದದ್ದನ್ನು, ಆ ನರಶ್ರೇಷ್ಠನು ಸಮೀಪಿಸಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
1.91.33
अतीव गुणसंपन्नमनिर्देश्यं च वर्चसा ।
महर्षिं काश्यपं द्रष्टुमथ कण्वं तपोधनम् ॥ १.९१.३३ ॥
ಅತ್ಯಂತ ಗುಣಸಂಪನ್ನರು, ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ವರ್ಣಿಸಲಾಗದವರಾದ ಮಹರ್ಷಿ ಕಾಶ್ಯಪರನ್ನೂ, ತಪೋಧನ ಕಣ್ವರನ್ನೂ ನೋಡಲು.
1.91.34
ध्वजिनीमश्वसंबाधां पदातिगजसङ्कुलाम् ।
अवस्थाप्य वनद्वारि सेनामिदमुवाच सः ॥ १.९१.३४ ॥
ಧ್ವಜಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಕುದುರೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಕಾಲಾಳು ಮತ್ತು ಆನೆಗಳಿಂದ ಕಿಕ್ಕಿರಿದ ಸೇನೆಯನ್ನು ವನದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಅವನು ಹೀಗೆಂದನು.
1.91.35
मुनिं विरजसं द्रष्टुं गमिष्यामि तपोधनम् ।
काश्यपं स्थीयतामत्र यावदागमनं मम ॥ १.९१.३५ ॥
ನಾನು ವಿರಜಸ ಮುನಿಯನ್ನು, ತಪೋಧನ ಕಾಶ್ಯಪರನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ; ನಾನು ಹಿಂದಿರುಗುವವರೆಗೂ ಇಲ್ಲಿಯೇ ಇರಲಿ.
1.91.36
तद्वनं नन्दनप्रख्यमासाद्य मनुजेश्वरः ।
क्षुत्पिपासे जहौ राजा मुदं चावाप पुष्कलाम् ॥ १.९१.३६ ॥
ನಂದನವನದಂತಿದ್ದ ಆ ವನವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಮನುಜೇಶ್ವರನಾದ ರಾಜನು ಹಸಿವು ಮತ್ತು ದಾಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಅಪಾರ ಆನಂದವನ್ನು ಪಡೆದನು.
1.91.37
सामात्यो राजलिङ्गानि सोपनीय नराधिपः ।
पुरोहितसहायश्च जगामाश्रममुत्तमम् ॥ १.९१.३७ ॥
ಮಂತ್ರಿಗಳೊಡನೆ, ರಾಜಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟು, ಪುರೋಹಿತನೊಡನೆ ರಾಜನು ಆ ಉತ್ತಮ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
1.91.38
दिदृक्षुस्तत्र तमृषिं तपोराशिमथाव्ययम् ।
ब्रह्मलोकप्रतीकाशमाश्रमं सोऽभिवीक्ष्य ह।
षट्पदोद्गीतसंघुष्टं नानाद्विजगणायुतम् ॥ १.९१.३८ ॥
ಅಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸಿನ ರಾಶಿಯಾದ ಆ ಅವ್ಯಯ ಋಷಿಯನ್ನು ನೋಡುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ, ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಂತಿದ್ದ ಆ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ಅವನು ನೋಡಿದನು; ಅದು ದುಂಬಿಗಳ ಹಾಡಿನಿಂದ ಮೊಳಗುತ್ತಾ, ಅನೇಕ ಪಕ್ಷಿಗಣಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು.
1.91.39
विस्मयोत्फुल्लनयनो राजा प्रीतो बभूवह ।
ऋचो बह्वृचमुख्यैश्च प्रेर्यमाणाः पदक्रमैः।
शुश्राव मनुजव्याघ्रो विततेष्विह कर्मसु ॥ १.९१.३९ ॥
ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಅರಳಿದ ಕಣ್ಣುಗಳ ರಾಜನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು. ಇಲ್ಲಿ ವಿಸ್ತಾರವಾದ ಯಜ್ಞಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಬಹ್ವೃಚ ಪ್ರಮುಖರಿಂದ ಪದಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಪಠಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಋಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಆ ನರವ್ಯಾಘ್ರನು ಕೇಳಿದನು.
1.91.40
यज्ञविद्याङ्गविद्भिश्च यजुर्विद्भिश्च शोभितम् ।
मधुरैः सामगीतैश्च ऋषिभिर्नियतव्रतैः ॥ १.९१.४० ॥
ಯಜ್ಞವಿದ್ಯೆಯ ಅಂಗಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವರು, ಯಜುರ್ವೇದ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಮತ್ತು ನಿಯಮವ್ರತರಾದ ಋಷಿಗಳ ಮಧುರ ಸಾಮಗಾನಗಳಿಂದ ಆ ಆಶ್ರಮ ಶೋಭಿಸಿತ್ತು.
1.91.41
भारुण्डसामगीताभिरथर्वशिरसोद्गतैः ।
यतात्मभिः सुनियतैः शुशुभे स तदाश्रमः ॥ १.९१.४१ ॥
ಭಾರುಂಡ ಸಾಮಗಾನಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಅಥರ್ವಶಿರಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದ ಶಬ್ದಗಳಿಂದ, ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹಿಗಳಾದ ಅತಿ ನಿಯಮಿತರಿಂದ ಆ ಆಶ್ರಮ ಆಗ ಹೊಳೆಯಿತು.
1.91.42
अथर्ववेदप्रवराः पूगयज्ञियसामगाः ।
संहितामीरयन्ति स्म पदक्रमयुतां तु ते ॥ १.९१.४२ ॥
ಅಥರ್ವವೇದದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ, ಪೂಗಯಜ್ಞೀಯ ಸಾಮ ಹಾಡುವ ಅವರು ಪದಕ್ರಮಯುಕ್ತ ಸಂಹಿತೆಯನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
1.91.43
शब्दसंस्कारसंयुक्तर्ब्रुवद्भिश्चापरैर्द्विजैः ।
नादितः स बभौ श्रीमान्ब्रह्मलोक इवापरः ॥ १.९१.४३ ॥
ಶಬ್ದಸಂಸ್ಕಾರದಿಂದ ಕೂಡಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಇತರ ದ್ವಿಜರ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ಮೊಳಗಿದ ಆ ಶ್ರೀಮಂತ ಸ್ಥಳವು ಮತ್ತೊಂದು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಂತೆ ಹೊಳೆಯಿತು.
1.91.44
यज्ञसंस्तरविद्भिश्च क्रमशिक्षाविशारदैः ।
न्यायतत्त्वात्मविज्ञानसंपन्नैर्वेदपारगैः ॥ १.९१.४४ ॥
ಯಜ್ಞಸಂಸ್ತರವನ್ನು ಬಲ್ಲವರು, ಕ್ರಮಶಿಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರು, ನ್ಯಾಯ-ತತ್ತ್ವ-ಆತ್ಮವಿಜ್ಞಾನದಿಂದ ಕೂಡಿದವರು, ವೇದಪಾರಗರಾದ ದ್ವಿಜರಿಂದ ಆ ಸ್ಥಳ ತುಂಬಿತ್ತು.
1.91.45
नानावाक्यसमाहारसमवायविशारदैः ।
विशेषकार्यविद्भिश्च मोक्षधर्मपरायणैः ॥ १.९१.४५ ॥
ಅನೇಕ ವಾಕ್ಯಗಳ ಸಂಗ್ರಹ-ಸಮನ್ವಯದಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರು, ವಿಶೇಷ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಬಲ್ಲವರು, ಮೋಕ್ಷಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದ ದ್ವಿಜರಿಂದ ಆ ಸ್ಥಳ ತುಂಬಿತ್ತು.
1.91.46
स्तापनाक्षेपसिद्धान्तपरमार्थज्ञतां गतैः ।
शब्दच्छन्दोनिरुक्तज्ञैः कालज्ञानविशारदैः ॥ १.९१.४६ ॥
ಸ್ಥಾಪನೆ, ಆಕ್ಷೇಪ, ಸಿದ್ಧಾಂತ, ಪರಮಾರ್ಥಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದವರು, ಶಬ್ದ-ಛಂದಸ್ಸು-ನಿರುಕ್ತಗಳನ್ನು ಬಲ್ಲವರು, ಕಾಲಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರಾದ ದ್ವಿಜರಿಂದ ಆ ಸ್ಥಳ ತುಂಬಿತ್ತು.
1.91.47
द्रव्यकर्मगुणज्ञैश्च कार्यकारणवेदिभिः ।
पक्षिवानररुतज्ञैश्च व्यासग्रन्थसमाश्रितैः ॥ १.९१.४७ ॥
ದ್ರವ್ಯ, ಕರ್ಮ, ಗುಣಗಳನ್ನು ಬಲ್ಲವರು, ಕಾರ್ಯ-ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಅರಿತವರು, ಪಕ್ಷಿ-ವಾನರರ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಬಲ್ಲವರು, ವ್ಯಾಸಗ್ರಂಥಗಳನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದ ದ್ವಿಜರಿಂದ ಆ ಸ್ಥಳ ತುಂಬಿತ್ತು.
1.91.48
नानाशास्त्रेषु मुख्यैश्च शुश्राव स्वनमीरितम् ।
लोकायतिकमुख्यैश्च समन्तादनुनादितम् ॥ १.९१.४८ ॥
ಅನೇಕ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಮುಖ್ಯರು ಹಾಗೂ ಲೋಕಾಯತಿಕರ ಪ್ರಮುಖರು ಉಚ್ಚರಿಸಿದ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಅವನು ಕೇಳಿದನು; ಅದು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸಿತು.
1.91.49
तत्रतत्र च विप्रेन्द्रान्नियतान्संशितव्रतान् ।
जपहोमपरान्विप्रान्ददर्श परवीरहा ॥ १.९१.४९ ॥
ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ನಿಯಮನಿಷ್ಠರೂ, ಕಠಿಣ ವ್ರತಧಾರಿಗಳೂ, ಜಪಹೋಮಗಳಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಶತ್ರುವೀರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನು ಕಂಡನು.
1.91.50
आसनानि विचित्राणि रुचिराणि महीपतिः ।
प्रयत्नोपहितानि स्म दृष्ट्वा विस्मयमागमत् ॥ १.९१.५० ॥
ರಾಜನು ಯತ್ನದಿಂದ ಜೋಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ವಿಚಿತ್ರ ಮತ್ತು ಸುಂದರ ಆಸನಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟನು.
1.91.51
देवतायतनानां च प्रेक्ष्य पूजां कृतां द्विजैः ।
ब्रह्मलोकस्थमात्मानं मेने स नृपसत्तमः ॥ १.९१.५१ ॥
ದೇವಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮಾಡಿದ ಪೂಜೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಜನು ತಾನು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಲ್ಲಿದ್ದೇನೆಂದು ಭಾವಿಸಿದನು.
1.91.52
स काश्यपतपोगुप्तमाश्रमप्रवरं शुभम् ।
नातृप्यत्प्रेक्षमाणो वै तपोवनगुणैर्युतम् ॥ १.९१.५२ ॥
ಕಶ್ಯಪರ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ರಕ್ಷಿತವಾದ, ತಪೋವನದ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಶುಭ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ನೋಡುತ್ತ ಅವನಿಗೆ ತೃಪ್ತಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ.
1.91.53
स काश्यपस्यायतनं महाव्रतै-
र्वृतं समान्तादृषिभिस्तपोधनैः।
विवेश सामात्यपुरोहितोऽरिहा ।
विविक्तमत्यर्थमनोहरं शुभम् ॥ १.९१.५३ ॥
ಅಮಾತ್ಯರು ಮತ್ತು ಪುರೋಹಿತನೊಂದಿಗೆ ಶತ್ರುಹಂತಕನಾದ ಆ ರಾಜನು, ಮಹಾವ್ರತಿಗಳೂ ತಪೋಧನರೂ ಆದ ಋಷಿಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸುತ್ತುವರಿದ, ಏಕಾಂತ, ಅತ್ಯಂತ ಮನೋಹರ ಮತ್ತು ಶುಭವಾದ ಕಶ್ಯಪರ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.