Mahābhārata · Adhyāya 1.91
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.91.1
ततो मृगसहस्राणि हत्वा सबलवाहनः ।
तत्र मेघघनप्रख्यं सिद्धचारणसेवितम् ॥ १.९१.१ ॥
Então, tendo abatido milhares de veados, junto com seu exército e montarias, avistou ali uma floresta semelhante a uma nuvem densa, frequentada por siddhas e cāraṇas.
1.91.2
वनमालोकयामास नगराद्योजनद्वये ।
मृगाननुचरन्वन्याञ्श्रमेण परिपीडितः ॥ १.९१.२ ॥
A dois yojanas da cidade, contemplou a floresta, muito afligido pelo cansaço de perseguir os veados selvagens.
1.91.3
मृगाननुचरन्राजा वेगेनाश्वानचोदयत् ।
राजा मृगप्रसङ्गेन वनमन्यद्विवेश ह ॥ १.९१.३ ॥
Perseguindo os veados, o rei fez os cavalos correrem velozmente, e o rei, arrastado pela caça aos veados, entrou em outra floresta.
1.91.4
एक एवोत्तमबलः क्षुत्पिपासाश्रमान्वितः ।
स वनस्यान्तमासाद्य महच्छून्यं समासदत् ॥ १.९१.४ ॥
Sozinho, de força suprema, mas tomado pela fome, sede e cansaço, alcançou a orla da floresta e deparou-se com uma vasta região vazia.
1.91.5
तच्चाप्यतीत्य नृपतिरुत्तमाश्रमसंयुतम् ।
मनःप्रह्लादजननं दृष्टिकान्तमतीव च ॥ १.९१.५ ॥
Ultrapassando também aquela região vazia, o rei chegou a outra floresta que possuía um excelente eremitério, que alegrava a mente e era extremamente agradável à vista.
1.91.6
सीतमारुतसंयुक्तं जगामान्यन्महद्वनम् ।
पुष्पितैः पादपैः कीर्णमतीव सुखशाद्वलम् ॥ १.९१.६ ॥
Acompanhado de uma brisa fresca, o rei seguiu para outra grande floresta, repleta de árvores floridas e com um chão de relva extremamente agradável.
1.91.7
विपुलं मधुरारावैर्नादितं विहगैस्तथा ।
पुंस्कोकिलनिनादैश्च झिल्लीकगणनादितम् ॥ १.९१.७ ॥
Aquela vasta floresta ressoava com aves de voz doce, com os cantos dos cucos machos e com o zumbido dos enxames de grilos.
1.91.8
प्रवृद्धविटपैर्वृक्षैः सुखच्छायैः समावृतम् ।
षट्पदाघूर्णिततलं लक्ष्म्या परमया युतम् ॥ १.९१.८ ॥
Aquela floresta estava coberta de árvores de ramos densos e sombra agradável; seu chão era agitado por abelhas, e ela era dotada de suprema esplendor.
1.91.9
नापुष्पः पादपः कश्चिन्नाफलो नापि कण्टकी ।
षट्पदैर्नाप्यपाकीर्णस्तस्मिन्वै काननेऽभवत् ॥ १.९१.९ ॥
Naquela floresta não havia árvore sem flores, nem sem frutos, nem espinhosa, nem desprovida de abelhas.
1.91.10
विगहैर्नादितं पुष्पैरलङ्कृतमतीव च ।
सर्वर्तुकुसुमैर्वृक्षैः सुखच्छायैः समावृतम् ॥ १.९१.१० ॥
Aquela floresta, ressoando com aves e abelhas em revoada, estava extremamente adornada com flores e coberta por árvores com as flores de todas as estações, de sombra agradável.
1.91.11
मनोरमं सहेष्वासो विवेश वनमुत्तमम् ।
मारुता कलितास्तत्र द्रुमाः कुसुमशाखिनः ॥ १.९१.११ ॥
Junto com o arqueiro, entrou naquela floresta deliciosa e excelente, onde sopravam os ventos e as árvores tinham ramos carregados de flores.
1.91.12
पुष्पवृष्टिं विचित्रां तु व्यसजंस्ते पुनः पुनः ।
दिवस्पृशोऽथ संघुष्टाः पक्षिभिर्मधुरस्वनैः ॥ १.९१.१२ ॥
Repetidas vezes derramaram uma chuva maravilhosa de flores; tocando o céu, ressoavam com as doces vozes das aves.
1.91.13
विरेजुः पादपास्तत्र विचित्रकुसुमाम्बराः ।
तेषां तत्र प्रवालेषु पुष्पभारावनामिषु ॥ १.९१.१३ ॥
Ali as árvores resplandeciam, vestidas com trajes de flores variegadas; sobre seus brotos tenros, os ramos curvavam-se sob o peso das flores.
1.91.14
रुवन्ति रावान्मधुरान्षट्पदा मधुलिप्सवः ।
तत्र प्रदेशांश्च बहून्कुसुमोत्करमण्डितान् ॥ १.९१.१४ ॥
As abelhas, ávidas de mel, zumbiam sons doces; e havia ali muitas regiões adornadas com montes de flores.
1.91.15
लतागृहपरिक्षिप्तान्मनसः प्रीतिवर्धनान् ।
संपश्यन्सुमहातेजा बभूव मुदितस्तदा ॥ १.९१.१५ ॥
Ao contemplar aqueles lugares cercados por caramanchões de trepadeiras, que aumentavam a alegria da mente, o de grande esplendor então se alegrou.
1.91.16
परस्पराश्लिष्टशाखैः पादपैः कुसुमान्वितैः ।
अशोभत वनं तत्तु महेन्द्रध्वजसन्निभैः ॥ १.९१.१६ ॥
Aquela floresta resplandecia com árvores de ramos entrelaçados e carregados de flores, semelhantes aos estandartes de Indra.
1.91.17
सिद्धचारणसङ्घैश्च गन्धर्वाप्सरसां गणैः ।
सेवितं वनमत्यर्थं मत्तवानरकिन्नरैः ॥ १.९१.१७ ॥
Aquela floresta era extremamente frequentada por bandos de siddhas e cāraṇas, por grupos de gandharvas e apsarases, e por macacos embriagados e kinnaras.
1.91.18
सुखः शीतः सुगन्धी च पुष्परेणुवहोऽनिलः ।
परिक्रामन्वने वृक्षानुपैतीव रिरंसया ॥ १.९१.१८ ॥
Uma brisa agradável, fresca e perfumada, levando o pólen das flores, vagueava pela floresta e chegava às árvores como que com desejo de deleitar-se nelas.
1.91.19
एवंगुणसमायुक्तं ददर्श स वनं नृपः ।
नदीकच्छोद्भं कान्तमुच्छ्रितध्वजसन्निभम् ॥ १.९१.१९ ॥
O rei viu aquela floresta, dotada de tais qualidades, encantadora, nascida na margem do rio, semelhante a bandeiras erguidas.
1.91.20
प्रेक्षमाणो वनं तत्तु सुप्रहृष्टविहङ्गमम् ।
आश्रमप्रवरं रम्यं ददर्श च मनोरमम् ॥ १.९१.२० ॥
Contemplando aquela floresta, onde as aves estavam muito alegres, viu um excelente eremitério, agradável e encantador.
1.91.21
नानावृक्षसमाकीर्णं संप्रज्वलितपावकम् ।
तं तदाऽप्रतिमं श्रीमानाश्रमं प्रत्यपूजयत् ॥ १.९१.२१ ॥
Aquele eremitério incomparável, cheio de árvores de muitas espécies e com fogos ardendo intensamente, o glorioso rei honrou em retribuição.
1.91.22
यतिभिर्वालखिल्यैश्च वृतं मुनिगणान्वितम् ।
अग्न्यगारैश्च बहुभिः पुष्पसंस्तरसंस्तृतम् ॥ १.९१.२२ ॥
Cercado por ascetas e pelos Vālakhilyas, acompanhado de multidões de sábios, com muitas casas do fogo e coberto de leitos de flores.
1.91.23
महाकच्छैर्बृहद्भिश्च विभ्राजितमतीव च ।
मालिनीमभितो राजन्नदीं पुण्यां सुखोदकाम् ॥ १.९१.२३ ॥
Muito resplandecente com suas grandes margens e, ó rei, cercado por todos os lados pelo rio sagrado Mālinī, de águas agradáveis.
1.91.24
नैकपक्षिगणाकीर्णां तपोवनमनोरमाम् ।
तत्रव्यालमृगान्सैम्यान्पश्यन्प्रीतिमवाप सः ॥ १.९१.२४ ॥
Ali, naquela floresta de eremitas encantadora, cheia de bandos de muitas aves, vendo as feras e os veados mansos, obteve alegria.
1.91.25
तं चाप्रतिरथः श्रीमानाश्रमं प्रत्यपद्यत ।
देवलोकप्रतीकाशं सर्वतः सुमनोहरम् ॥ १.९१.२५ ॥
E o incomparável e glorioso condutor de carros chegou àquele eremitério, semelhante ao mundo dos deuses e encantador por todos os lados.
1.91.26
नदीं चाश्रमसंश्लिष्टां पुण्यतोयां ददर्श सः ।
सर्वप्राणभृतां तत्र जननीमिव धिष्ठिताम् ॥ १.९१.२६ ॥
E viu o rio unido ao eremitério, de águas sagradas, que ali se erguia como mãe de todos os seres vivos.
1.91.27
सचक्रवाकपुलिनां पुष्पफेनप्रवाहिनीम् ।
सकिन्नरगणावासां वारनर्क्षनिषेविताम् ॥ १.९१.२७ ॥
Aquele rio, com margens onde habitam os chakravākas, que carrega flores e espuma, morada de bandos de kinnaras, frequentado por elefantes e ursos.
1.91.28
पुण्यस्वाध्यायसंघुष्टा पुलिनैरुपशोभिताम् ।
मत्तवारणशार्दूलभुजगेन्द्रनिषेविताम् ॥ १.९१.२८ ॥
Aquele rio, ressoando com a recitação sagrada, adornado com suas margens, frequentado por elefantes enfurecidos, tigres e grandes serpentes.
1.91.29
तस्यास्तीरे भगवतः काश्यपस्य महात्मनः ।
आश्रमप्रवरं रम्यं महर्षिगणसेवितम् ॥ १.९१.२९ ॥
Em sua margem estava o excelente e belo eremitério do bem-aventurado e magnânimo Kāśyapa, frequentado por multidões de grandes sábios.
1.91.30
नदीमाश्रमसंबद्धां दृष्ट्वाश्रमपदं तथा ।
चकाराभिप्रवेशाय मतिं स नृपतिस्तदा ॥ १.९१.३० ॥
Tendo visto o rio ligado ao eremitério e também o local do eremitério, o rei então resolveu entrar nele.
1.91.31
अलङ्कृतं द्वीपवत्या मालिन्या रम्यतीरया ।
नरनारायणस्थानं गङ्गयेवोपशोभितम् ॥ १.९१.३१ ॥
Adornado pela Mālinī, de ilhas e margens formosas, o lugar de Nara e Nārāyaṇa resplandecia como se fosse embelezado pelo Gaṅgā.
1.91.32
मत्तबर्हिणसंघुष्टं प्रविवेश महद्वनम् ।
तत्स चैत्ररथप्रख्यं समुपेत्य नरर्षभः ॥ १.९१.३२ ॥
Aquele touro entre os homens aproximou-se e entrou na grande floresta, ecoante com os gritos de pavões embriagados, semelhante ao bosque de Caitraratha.
1.91.33
अतीव गुणसंपन्नमनिर्देश्यं च वर्चसा ।
महर्षिं काश्यपं द्रष्टुमथ कण्वं तपोधनम् ॥ १.९१.३३ ॥
Para ver o grande sábio Kāśyapa, dotado de virtudes excelsas e indescritível em esplendor, e Kaṇva, rico em ascese.
1.91.34
ध्वजिनीमश्वसंबाधां पदातिगजसङ्कुलाम् ।
अवस्थाप्य वनद्वारि सेनामिदमुवाच सः ॥ १.९१.३४ ॥
Tendo postado o exército, com seus estandartes, cheio de cavalos e apinhado de infantes e elefantes, à entrada da floresta, ele disse estas palavras.
1.91.35
मुनिं विरजसं द्रष्टुं गमिष्यामि तपोधनम् ।
काश्यपं स्थीयतामत्र यावदागमनं मम ॥ १.९१.३५ ॥
Irei ver o sábio Virajas e o rico em ascese Kāśyapa. Que o exército permaneça aqui até o meu retorno.
1.91.36
तद्वनं नन्दनप्रख्यमासाद्य मनुजेश्वरः ।
क्षुत्पिपासे जहौ राजा मुदं चावाप पुष्कलाम् ॥ १.९१.३६ ॥
Tendo chegado àquela floresta, semelhante a Nandana, o senhor dos homens deixou fome e sede, e obteve abundante alegria.
1.91.37
सामात्यो राजलिङ्गानि सोपनीय नराधिपः ।
पुरोहितसहायश्च जगामाश्रममुत्तमम् ॥ १.९१.३७ ॥
Com seus ministros, tendo deposto os sinais reais, o senhor dos homens foi àquele excelente eremitério, acompanhado de seu sacerdote.
1.91.38
दिदृक्षुस्तत्र तमृषिं तपोराशिमथाव्ययम् ।
ब्रह्मलोकप्रतीकाशमाश्रमं सोऽभिवीक्ष्य ह।
षट्पदोद्गीतसंघुष्टं नानाद्विजगणायुतम् ॥ १.९१.३८ ॥
Desejoso de ver ali aquele sábio, montanha de ascetismo e imperecível, contemplou aquele eremitério semelhante ao mundo de Brahmā, ressoando com os cantos das abelhas e cheio de muitos bandos de aves.
1.91.39
विस्मयोत्फुल्लनयनो राजा प्रीतो बभूवह ।
ऋचो बह्वृचमुख्यैश्च प्रेर्यमाणाः पदक्रमैः।
शुश्राव मनुजव्याघ्रो विततेष्विह कर्मसु ॥ १.९१.३९ ॥
Com os olhos abertos de espanto, o rei ficou satisfeito. Aqui, aquele tigre entre os homens ouviu os versos do Ṛgveda recitados palavra por palavra e em sequência pelos principais bahvṛcas, nos extensos ritos.
1.91.40
यज्ञविद्याङ्गविद्भिश्च यजुर्विद्भिश्च शोभितम् ।
मधुरैः सामगीतैश्च ऋषिभिर्नियतव्रतैः ॥ १.९१.४० ॥
Aquele eremitério era adornado por aqueles que conhecem as ciências auxiliares do sacrifício, pelos conhecedores do Yajur-Veda e pelos sábios de votos disciplinados, com doces cantos do Sāma.
1.91.41
भारुण्डसामगीताभिरथर्वशिरसोद्गतैः ।
यतात्मभिः सुनियतैः शुशुभे स तदाश्रमः ॥ १.९१.४१ ॥
Aquele eremitério resplandecia então com os cantos Bhāruṇḍa do Sāma e os sons surgidos do Atharva-Śiras, entoados pelos de mente dominada e muito disciplinados.
1.91.42
अथर्ववेदप्रवराः पूगयज्ञियसामगाः ।
संहितामीरयन्ति स्म पदक्रमयुतां तु ते ॥ १.९१.४२ ॥
Os mais eminentes do Atharva-Veda e os cantores do Sāma do sacrifício Pūga recitavam a Saṃhitā com sua ordem palavra por palavra e sequencial.
1.91.43
शब्दसंस्कारसंयुक्तर्ब्रुवद्भिश्चापरैर्द्विजैः ।
नादितः स बभौ श्रीमान्ब्रह्मलोक इवापरः ॥ १.९१.४३ ॥
Ressoando com as vozes de outros brâmanes que falavam com linguagem refinada, aquele glorioso lugar brilhou como outro mundo de Brahmā.
1.91.44
यज्ञसंस्तरविद्भिश्च क्रमशिक्षाविशारदैः ।
न्यायतत्त्वात्मविज्ञानसंपन्नैर्वेदपारगैः ॥ १.९१.४४ ॥
Aquele lugar estava cheio de brâmanes que conheciam a disposição do altar sacrificial, eram hábeis na instrução da ordem de recitação, possuíam conhecimento da lógica, da verdade e do eu, e tinham dominado os Vedas.
1.91.45
नानावाक्यसमाहारसमवायविशारदैः ।
विशेषकार्यविद्भिश्च मोक्षधर्मपरायणैः ॥ १.९१.४५ ॥
Aquele lugar estava cheio de brâmanes hábeis em reunir e combinar muitas sentenças, que conheciam tarefas particulares e se dedicavam ao dharma da libertação.
1.91.46
स्तापनाक्षेपसिद्धान्तपरमार्थज्ञतां गतैः ।
शब्दच्छन्दोनिरुक्तज्ञैः कालज्ञानविशारदैः ॥ १.९१.४६ ॥
Aquele lugar estava cheio de brâmanes que haviam alcançado o conhecimento da doutrina estabelecida, da refutação e da verdade suprema, que conheciam som, métrica e etimologia, e eram hábeis na ciência do tempo.
1.91.47
द्रव्यकर्मगुणज्ञैश्च कार्यकारणवेदिभिः ।
पक्षिवानररुतज्ञैश्च व्यासग्रन्थसमाश्रितैः ॥ १.९१.४७ ॥
Aquele lugar estava cheio de brâmanes que conheciam substância, ação e qualidade, compreendiam causa e efeito, entendiam o canto de aves e macacos, e se apoiavam nos textos de Vyāsa.
1.91.48
नानाशास्त्रेषु मुख्यैश्च शुश्राव स्वनमीरितम् ।
लोकायतिकमुख्यैश्च समन्तादनुनादितम् ॥ १.९१.४८ ॥
Ele ouviu a voz erguida pelos principais mestres de muitos tratados e pelos mais destacados lokāyatikas, ecoando por todos os lados.
1.91.49
तत्रतत्र च विप्रेन्द्रान्नियतान्संशितव्रतान् ।
जपहोमपरान्विप्रान्ददर्श परवीरहा ॥ १.९१.४९ ॥
Aqui e ali viu os melhores brâmanes, contidos e firmes em seus votos, dedicados ao japa e às oferendas, ele, o matador dos heróis inimigos.
1.91.50
आसनानि विचित्राणि रुचिराणि महीपतिः ।
प्रयत्नोपहितानि स्म दृष्ट्वा विस्मयमागमत् ॥ १.९१.५० ॥
Ao ver os assentos maravilhosos e belos, cuidadosamente preparados, o rei se encheu de espanto.
1.91.51
देवतायतनानां च प्रेक्ष्य पूजां कृतां द्विजैः ।
ब्रह्मलोकस्थमात्मानं मेने स नृपसत्तमः ॥ १.९१.५१ ॥
Ao ver o culto realizado pelos brâmanes nos templos dos deuses, aquele melhor dos reis julgou-se no mundo de Brahmā.
1.91.52
स काश्यपतपोगुप्तमाश्रमप्रवरं शुभम् ।
नातृप्यत्प्रेक्षमाणो वै तपोवनगुणैर्युतम् ॥ १.९१.५२ ॥
Contemplando aquele excelente e auspicioso eremitério, protegido pela ascese de Kaśyapa e dotado das virtudes de um bosque de penitência, não se saciava.
1.91.53
स काश्यपस्यायतनं महाव्रतै-
र्वृतं समान्तादृषिभिस्तपोधनैः।
विवेश सामात्यपुरोहितोऽरिहा ।
विविक्तमत्यर्थमनोहरं शुभम् ॥ १.९१.५३ ॥
Acompanhado de seus ministros e do sacerdote, aquele matador de inimigos entrou na morada de Kaśyapa, cercada por todos os lados por grandes sábios de votos, cuja riqueza é a ascese, lugar retirado, extremamente encantador e auspicioso.