ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.93
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.93.1
एवमुक्तस्तया शक्रः संदिदेश सदागतिम् ।
प्रातिष्ठत तदा काले मेनका वायुना सह ॥ १.९३.१ ॥
ಅವಳು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಇಂದ್ರನು ಸದಾಗತಿಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು; ಆಗ ಸೂಕ್ತ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮೇನಕೆ ವಾಯುವಿನೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟಳು.
1.93.2
अथापश्यद्वरारोहा तपसा दग्धकिल्बिषम् ।
मिश्वामित्रं तप्यमानं मेनका भीरुराश्रमे ॥ १.९३.२ ॥
ಆಗ ಆ ಸುಂದರ ಸೊಂಟದ ಭೀರು ಮೇನಕೆ, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಪಾಪಗಳು ಸುಟ್ಟುಹೋದ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡಳು.
1.93.3
अभिवाद्य ततः सा तं प्राक्रीडदृषिसन्निधौ ।
अपोवाह च वासोऽस्या मारुतः शशिसंनिभम् ॥ १.९३.३ ॥
ನಂತರ ಅವಳು ಅವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಋಷಿಯ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡಿದಳು; ಆಗ ಗಾಳಿ ಚಂದ್ರನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಅವಳ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಹಾರಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಯಿತು.
1.93.4
सागच्छत्त्वरिता भूमिं वासस्तदभिलिप्सती ।
कुत्सयन्तीव सव्रीडं मारुतं वरवर्णिनी ॥ १.९३.४ ॥
ಆ ಸುಂದರ ವರ್ಣದ ಅವಳು ಆ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಅವಸರದಿಂದ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಂದಳು; ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ಗಾಳಿಯನ್ನು ನಿಂದಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ.
1.93.5
पश्यतस्तस्य राजर्षेरप्यग्निसमतेजसः ।
विश्वामित्रस्ततस्तां तु विषमस्थामनिन्दिताम् ॥ १.९३.५ ॥
ಅಗ್ನಿಸಮಾನ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಆ ರಾಜರ್ಷಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ಆ ನಿರ್ದೋಷಿಣಿಯನ್ನು ವಿಷಮ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡನು.
1.93.6
गृद्धां वाससि संभ्रान्तां मेनकां मुनिसत्तमः ।
अनिर्देश्यवयोरूपामपश्यद्विवृतां तदा ॥ १.९३.६ ॥
ಆಗ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನು ವಸ್ತ್ರದ ಮೇಲೆ ಆಸೆಯುಳ್ಳ, ಗಾಬರಿಗೊಂಡ ಮೇನಕೆಯನ್ನು ಕಂಡನು; ಅವಳ ವಯಸ್ಸು ಮತ್ತು ರೂಪ ವರ್ಣನಾತೀತ, ಆಗ ಅವಳು ತೆರೆದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದಳು.
1.93.7
तस्या रूपगुणान्दृष्ट्वा स तु विप्रर्षभस्तदा ।
चकार भावं संसर्गे तया कामवशं गतः ॥ १.९३.७ ॥
ಅವಳ ರೂಪಗುಣಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಆ ವಿಪ್ರಶ್ರೇಷ್ಠನು ಆಗ ಅವಳೊಡನೆ ಸಂಸರ್ಗದ ಭಾವವನ್ನು ತಳೆದನು; ಕಾಮವಶನಾಗಿ.
1.93.8
न्यमन्त्रयत चाप्येनां सा चाप्यैच्छदनिन्दिता ।
तौ तत्र सुचिरं कालमुभौ व्यवहरतां तदा ॥ १.९३.८ ॥
ಅವನು ಅವಳನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿದನು; ನಿಂದೆಯಿಲ್ಲದ ಅವಳೂ ಒಪ್ಪಿದಳು. ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಅಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಕಾಲ ಜೊತೆಯಾಗಿ ವಾಸಿಸಿದರು.
1.93.9
रममाणौ यथाकामं यतैकदिवसं तथा ।
एवं वर्षसहस्राणामतीतं नान्वचिन्तयत् ॥ १.९३.९ ॥
ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ರಮಿಸುತ್ತ, ಒಂದೇ ದಿನದಂತೆ; ಹೀಗೆ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದವು, ಅವನು ಅದನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸಲಿಲ್ಲ.
1.93.10
कामक्रोधावजितवान्मुनिर्नित्यं समाहितः ।
चिरार्जितस्य तपसः क्षयं स कृतवान्मुनिः ॥ १.९३.१० ॥
ಕಾಮ ಕ್ರೋಧಗಳನ್ನು ಜಯಿಸದ ಆ ಮುನಿ, ಸದಾ ಸಮಾಹಿತನಾಗಿದ್ದರೂ; ದೀರ್ಘಕಾಲ ಸಂಪಾದಿಸಿದ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆ ಮುನಿ ನಾಶಗೊಳಿಸಿದನು.
1.93.11
तपसः संक्षयादेव मुनिर्मोहं समाविशत् ।
मोहाभिभूतः क्रोधात्मा ग्रसन्मूलफलान्मुनिः ॥ १.९३.११ ॥
ತಪಸ್ಸಿನ ಕ್ಷಯದಿಂದಲೇ ಮುನಿಯು ಮೋಹವನ್ನು ಹೊಂದಿದನು; ಮೋಹದಿಂದ ಆವೃತನಾದ, ಕ್ರೋಧಸ್ವಭಾವದ ಆ ಮುನಿ ಬೇರು ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದನು.
1.93.12
पादैर्जलरवं कृत्वा अन्तर्द्वीपे कुटीं गतः ।
मेनका गन्तुकामा तु शुश्राव जलनिस्वनम् ॥ १.९३.१२ ॥
ಕಾಲುಗಳಿಂದ ನೀರಿನ ಶಬ್ದ ಮಾಡುತ್ತ ಅವನು ದ್ವೀಪದ ಒಳಗಿನ ತನ್ನ ಕುಟೀರಕ್ಕೆ ಹೋದನು; ಹೋಗಲು ಬಯಸಿದ ಮೇನಕೆ ನೀರಿನ ಶಬ್ದವನ್ನು ಕೇಳಿದಳು.
1.93.13
तपसा दीप्तवीर्योऽसावाकाशादेति याति च ।
अद्य संज्ञां विजानामि ययाऽद्य तपसः क्षयः ॥ १.९३.१३ ॥
ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ವೀರ್ಯವುಳ್ಳ ಅವನು ಆಕಾಶದಿಂದ ಬರುತ್ತಾನೆ, ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಇಂದು ಆ ಸಂಜ್ಞೆಯನ್ನು ನಾನು ಅರಿಯುತ್ತೇನೆ; ಅದರಿಂದ ಇಂದು ನನ್ನ ತಪಸ್ಸು ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತಿದೆ.
1.93.14
गन्तुं न युक्तमित्युक्त्वा ऋतुस्नाताथ मेनका ।
कामरागाभिभूतस्य मुनेः पार्स्वं जगाम ह ॥ १.९३.१४ ॥
'ಹೋಗುವುದು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಋತುಸ್ನಾತೆಯಾದ ಮೇನಕೆ ಕಾಮರಾಗದಿಂದ ಆವೃತನಾದ ಮುನಿಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋದಳು.
1.93.15
जनयामास स मुनिर्मेनकायां शकुन्तलाम् ।
प्रस्थे हिमवतो रम्ये मालिनीमभितो नदीम् ॥ १.९३.१५ ॥
ಆ ಮುನಿಯು ಹಿಮಾಲಯದ ರಮಣೀಯ ಇಳಿಜಾರಿನಲ್ಲಿ, ಮಾಲಿನೀ ನದಿಯ ಎರಡೂ ಬದಿಯಲ್ಲಿ, ಮೇನಕೆಯಲ್ಲಿ ಶಕುಂತಲೆಯನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದನು.
1.93.16
देवगर्भोपमां बालां सर्वाभरणभूषिताम् ।
शयानां शयने रम्ये मेनका वाक्यमब्रवीत् ॥ १.९३.१६ ॥
ದೇವಗರ್ಭದಂತಿದ್ದ, ಎಲ್ಲ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತಳಾಗಿ ಸುಂದರ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿದ್ದ ಆ ಬಾಲಿಕೆಗೆ ಮೇನಕೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಳು.
1.93.17
महर्षेरुग्रतपसस्तेजस्त्वमसि भामिनि ।
तस्मात्स्वर्गं गमिष्यामि देवकार्यार्थमागता ॥ १.९३.१७ ॥
ಓ ಭಾಮಿನಿ, ನೀನು ಉಗ್ರತಪಸ್ಸಿನ ಆ ಮಹರ್ಷಿಯ ತೇಜಸ್ಸು. ಆದ್ದರಿಂದ ದೇವಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಬಂದ ನಾನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುವೆನು.
1.93.18
जातमुत्सृज्य तं गर्भं मेनका मालिनीमनु ।
कृतकार्या ततस्तूर्णमगच्छच्छक्रसंसदम् ॥ १.९३.१८ ॥
ಹುಟ್ಟಿದ ಆ ಗರ್ಭವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಮೇನಕೆ ಮಾಲಿನೀ ನದಿಯ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮುಗಿಸಿ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಇಂದ್ರಸಭೆಗೆ ಹೋದಳು.
1.93.19
तं वने विजने गर्भं सिंहव्याघ्रसमाकुले ।
दृष्ट्वा शयानं शकुनाः समन्तात्पर्यवारयन्।
नेमां हिंस्युर्वने बालां क्रव्यादा मांसगृद्धिनः ॥ १.९३.१९ ॥
ಸಿಂಹ ಮತ್ತು ಹುಲಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ನಿರ್ಜನ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಆ ಮಗು ಮಲಗಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಪಕ್ಷಿಗಳು ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದವು; ಕಾಡಿನ ಮಾಂಸಭಕ್ಷಕರು ಮಾಂಸದಾಸೆಯಿಂದ ಈ ಬಾಲೆಯನ್ನು ಹಿಂಸಿಸಬಾರದೆಂದು.
1.93.20
पर्यरक्षन्त तां तत्र शकुन्ता मेनकात्मजाम् ।
उपस्प्रष्टुं गतश्चाहमपश्यं शयितामिमाम् ॥ १.९३.२० ॥
ಅಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಮೇನಕೆಯ ಮಗಳನ್ನು ಕಾಯ್ದವು. ನಾನು ಆಚಮನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದಾಗ ಮಲಗಿದ್ದ ಈ ಬಾಲೆಯನ್ನು ಕಂಡೆನು.
1.93.21
निर्जने विपिने रम्ये शकुन्तैः परिवारिताम् ।
मां दृष्ट्वैवाभ्यपद्यन्त पादयोः पतिता द्विजाः।
अब्रुञ्शकुनाः सर्वे कलं मधुरभाषिणः ॥ १.९३.२१ ॥
ನಿರ್ಜನವಾದ ರಮಣೀಯ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷಿಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟ ಆಕೆಯನ್ನು ಕಂಡು, ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದೊಡನೆ ದ್ವಿಜ ಪಕ್ಷಿಗಳು ನನ್ನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಬಿದ್ದವು. ಮಧುರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವ ಎಲ್ಲ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಮೃದು ವಾಣಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದವು.
1.93.22
विश्वामित्रसुतां ब्रह्मन्न्यासभूतां भरस्व वै ।
कामक्रोधावजितवान्सखा ते कौशिकीं गतः ॥ १.९३.२२ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಇವಳು ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನ ಮಗಳು; ಧರೋಹರೆಯಾಗಿ ಬಿಡಲ್ಪಟ್ಟವಳು. ಇವಳನ್ನು ಪೋಷಿಸು. ಕಾಮ ಕ್ರೋಧಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲದ ನಿನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತ ಕೌಶಿಕಿಯ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದಾನೆ.
1.93.23
तस्मात्पोषय तत्पुत्रीं दयावानिति तेऽब्रुवन् ।
सर्वभूतरुतज्ञोऽहं दयावान्सर्वजन्तुषु ॥ १.९३.२३ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಮಗಳನ್ನು ಪೋಷಿಸು; ನೀನು ದಯಾವಂತನೆಂದು ಅವು ಹೇಳಿದವು. ಸಮಸ್ತ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಭಾಷೆ ತಿಳಿದವನಾದ ನಾನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ದಯೆ ಉಳ್ಳವನು.
1.93.24
आनयित्वा ततश्चैनां दुहितृत्वे न्यवेशयम् ॥ १.९३.२४ ॥
ನಂತರ ಅವಳನ್ನು ಕರೆತಂದು ಮಗಳಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದೆನು.
1.93.25
शरीरकृत्प्राणदाता यस्य चान्नानि भुञ्जते ।
क्रमेणैते त्रयोऽप्युक्ताः पितरो धर्मशासने ॥ १.९३.२५ ॥
ದೇಹವನ್ನು ಕೊಡುವವನು, ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಕೊಡುವವನು, ಯಾರ ಅನ್ನವನ್ನು ಉಣ್ಣುತ್ತಾರೋ — ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಈ ಮೂವರೂ ಕ್ರಮವಾಗಿ ತಂದೆಯರೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.
1.93.26
निर्जने तु वने यस्माच्छकुन्तैः परिवारिता ।
शकुन्तलेति नामास्याः कृतं चापि ततो मया ॥ १.९३.२६ ॥
ನಿರ್ಜನ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷಿಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಅವಳಿಗೆ ಶಕುಂತಲಾ ಎಂದು ಹೆಸರಿಟ್ಟೆ.
1.93.27
एवं दुहितरं विद्धि मम विप्र शकुन्तलाम् ।
शकुन्तला च पितरं मन्यते मामनिन्दिता ॥ १.९३.२७ ॥
ಓ ವಿಪ್ರನೇ, ಹೀಗೆ ಶಕುಂತಲೆಯನ್ನು ನನ್ನ ಮಗಳೆಂದು ತಿಳಿ; ನಿರ್ದೋಷಿಯಾದ ಶಕುಂತಲೆ ನನ್ನನ್ನು ತಂದೆಯೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾಳೆ.
1.93.28
एतदाचष्ट पृष्टः सन्मम जन्म महर्षये ।
सुतां कण्वस्य मामेवं विद्धि त्वं मनुजाधिप ॥ १.९३.२८ ॥
ಮಹರ್ಷಿಯ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ನಾನು ನನ್ನ ಜನ್ಮವನ್ನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದೆ; ಓ ಮನುಜಾಧಿಪನೇ, ನನ್ನನ್ನು ಕಣ್ವನ ಮಗಳೆಂದೇ ತಿಳಿ.
1.93.29
कण्वं हि पितरं मन्ये पितरं स्वमजानती ।
इति ते कथितं राजन्यथावृत्तं श्रुतं मया ॥ १.९३.२९ ॥
ನನ್ನ ನಿಜವಾದ ತಂದೆಯನ್ನು ತಿಳಿಯದ ನಾನು ಕಣ್ವನನ್ನೇ ತಂದೆಯೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ. ಓ ರಾಜನೇ, ನಡೆದಂತೆಯೇ ಇದನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ; ನಾನೂ ಹೀಗೆಯೇ ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ.