മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.93
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.93.1
एवमुक्तस्तया शक्रः संदिदेश सदागतिम् ।
प्रातिष्ठत तदा काले मेनका वायुना सह ॥ १.९३.१ ॥
അവൾ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഇന്ദ്രൻ സദാഗതിയോട് കല്പിച്ചു; അപ്പോൾ ഉചിതസമയത്ത് മേനക വായുവിനോടൊപ്പം പുറപ്പെട്ടു.
1.93.2
अथापश्यद्वरारोहा तपसा दग्धकिल्बिषम् ।
मिश्वामित्रं तप्यमानं मेनका भीरुराश्रमे ॥ १.९३.२ ॥
അപ്പോൾ ആ സുന്ദരിയായ മേനക, തപസ്സിനാൽ പാപം ദഹിച്ച വിശ്വാമിത്രൻ ആശ്രമത്തിൽ തപസ്സു ചെയ്യുന്നത് കണ്ടു.
1.93.3
अभिवाद्य ततः सा तं प्राक्रीडदृषिसन्निधौ ।
अपोवाह च वासोऽस्या मारुतः शशिसंनिभम् ॥ १.९३.३ ॥
പിന്നെ അവൾ അദ്ദേഹത്തെ വണങ്ങി, മുനിയുടെ സന്നിധിയിൽ കളിച്ചു; വായു ചന്ദ്രസമാനമായ അവളുടെ വസ്ത്രം പറത്തിക്കൊണ്ടുപോയി.
1.93.4
सागच्छत्त्वरिता भूमिं वासस्तदभिलिप्सती ।
कुत्सयन्तीव सव्रीडं मारुतं वरवर्णिनी ॥ १.९३.४ ॥
ആ സുന്ദരവർണ്ണയായവൾ ആ വസ്ത്രം പിടിക്കാൻ തിടുക്കത്തിൽ നിലത്തേക്ക് വന്നു; ലജ്ജയോടെ കാറ്റിനെ നിന്ദിക്കുന്നതുപോലെ.
1.93.5
पश्यतस्तस्य राजर्षेरप्यग्निसमतेजसः ।
विश्वामित्रस्ततस्तां तु विषमस्थामनिन्दिताम् ॥ १.९३.५ ॥
അഗ്നിതുല്യ തേജസ്സുള്ള ആ രാജർഷി നോക്കിനിൽക്കെ, വിശ്വാമിത്രൻ നിർദോഷയായ അവളെ അസുഖകരമായ നിലയിൽ നിൽക്കുന്നത് കണ്ടു.
1.93.6
गृद्धां वाससि संभ्रान्तां मेनकां मुनिसत्तमः ।
अनिर्देश्यवयोरूपामपश्यद्विवृतां तदा ॥ १.९३.६ ॥
അപ്പോൾ മുനിശ്രേഷ്ഠൻ വസ്ത്രത്തിൽ ആഗ്രഹമുള്ളവളായി പരിഭ്രമിച്ച മേനകയെ കണ്ടു; അവളുടെ പ്രായവും രൂപവും വർണ്ണിക്കാനാവാത്തതായിരുന്നു, അവൾ അപ്പോൾ വെളിപ്പെട്ട നിലയിലായിരുന്നു.
1.93.7
तस्या रूपगुणान्दृष्ट्वा स तु विप्रर्षभस्तदा ।
चकार भावं संसर्गे तया कामवशं गतः ॥ १.९३.७ ॥
അവളുടെ രൂപഗുണങ്ങൾ കണ്ട് ആ വിപ്രശ്രേഷ്ഠൻ അപ്പോൾ അവളോടു സംസർഗത്തിന് മനസ്സു വെച്ചു; കാമത്തിന്റെ വശത്തായി.
1.93.8
न्यमन्त्रयत चाप्येनां सा चाप्यैच्छदनिन्दिता ।
तौ तत्र सुचिरं कालमुभौ व्यवहरतां तदा ॥ १.९३.८ ॥
അവൻ അവളെ ക്ഷണിച്ചു; കുറ്റമറ്റവളായ അവളും സമ്മതിച്ചു. അവർ ഇരുവരും അവിടെ വളരെക്കാലം ഒരുമിച്ചു കഴിഞ്ഞു.
1.93.9
रममाणौ यथाकामं यतैकदिवसं तथा ।
एवं वर्षसहस्राणामतीतं नान्वचिन्तयत् ॥ १.९३.९ ॥
ആഗ്രഹംപോലെ രമിച്ചുകൊണ്ട്, ഒരു ദിവസംപോലെ; ഇങ്ങനെ ആയിരം വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞുപോയി, അവൻ അത് ഓർത്തില്ല.
1.93.10
कामक्रोधावजितवान्मुनिर्नित्यं समाहितः ।
चिरार्जितस्य तपसः क्षयं स कृतवान्मुनिः ॥ १.९३.१० ॥
കാമക്രോധങ്ങളെ ജയിക്കാത്ത ആ മുനി, എപ്പോഴും സമാഹിതനായിരുന്നെങ്കിലും; ദീർഘകാലമായി സമ്പാദിച്ച തപസ്സിനെ ആ മുനി നശിപ്പിച്ചു.
1.93.11
तपसः संक्षयादेव मुनिर्मोहं समाविशत् ।
मोहाभिभूतः क्रोधात्मा ग्रसन्मूलफलान्मुनिः ॥ १.९३.११ ॥
തപസ്സിന്റെ നാശത്താൽത്തന്നെ മുനി മോഹത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു; മോഹത്താൽ ഗ്രസിക്കപ്പെട്ട്, ക്രോധസ്വഭാവിയായ ആ മുനി വേരുകളും ഫലങ്ങളും ഭക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
1.93.12
पादैर्जलरवं कृत्वा अन्तर्द्वीपे कुटीं गतः ।
मेनका गन्तुकामा तु शुश्राव जलनिस्वनम् ॥ १.९३.१२ ॥
കാലുകൾകൊണ്ട് ജലശബ്ദമുണ്ടാക്കി അവൻ ദ്വീപിനുള്ളിലെ തന്റെ കുടിലിലേക്കു പോയി; പോകാനാഗ്രഹിച്ച മേനക ജലശബ്ദം കേട്ടു.
1.93.13
तपसा दीप्तवीर्योऽसावाकाशादेति याति च ।
अद्य संज्ञां विजानामि ययाऽद्य तपसः क्षयः ॥ १.९३.१३ ॥
തപസ്സിനാൽ ജ്വലിക്കുന്ന വീര്യമുള്ള അവൻ ആകാശത്തുനിന്ന് വരുന്നു, പോകുന്നു. ഇന്ന് ആ സൂചന ഞാൻ മനസ്സിലാക്കുന്നു; അതിനാൽ ഇന്ന് എന്റെ തപസ്സിന് ക്ഷയം സംഭവിക്കുന്നു.
1.93.14
गन्तुं न युक्तमित्युक्त्वा ऋतुस्नाताथ मेनका ।
कामरागाभिभूतस्य मुनेः पार्स्वं जगाम ह ॥ १.९३.१४ ॥
'പോകുന്നത് ഉചിതമല്ല' എന്ന് പറഞ്ഞ്, ഋതുസ്നാതയായ മേനക കാമരാഗത്താൽ കീഴടങ്ങിയ മുനിയുടെ അരികിലേക്ക് പോയി.
1.93.15
जनयामास स मुनिर्मेनकायां शकुन्तलाम् ।
प्रस्थे हिमवतो रम्ये मालिनीमभितो नदीम् ॥ १.९३.१५ ॥
ആ മുനി ഹിമാലയത്തിന്റെ മനോഹരമായ ചരിവിൽ, മാലിനീ നദിയുടെ ഇരുവശത്തുമായി, മേനകയിൽ ശകുന്തളയെ ജനിപ്പിച്ചു.
1.93.16
देवगर्भोपमां बालां सर्वाभरणभूषिताम् ।
शयानां शयने रम्ये मेनका वाक्यमब्रवीत् ॥ १.९३.१६ ॥
ദേവഗർഭത്തിനു സമാനയായ, സകല ആഭരണങ്ങളാലും അലംകൃതയായി മനോഹരമായ ശയ്യയിൽ കിടന്ന ആ ബാലികയോട് മേനക ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
1.93.17
महर्षेरुग्रतपसस्तेजस्त्वमसि भामिनि ।
तस्मात्स्वर्गं गमिष्यामि देवकार्यार्थमागता ॥ १.९३.१७ ॥
ഹേ ഭാമിനീ, ഉഗ്രതപസ്സുള്ള ആ മഹർഷിയുടെ തേജസ്സാണ് നീ. അതിനാൽ ദേവകാര്യത്തിനായി വന്ന ഞാൻ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോകും.
1.93.18
जातमुत्सृज्य तं गर्भं मेनका मालिनीमनु ।
कृतकार्या ततस्तूर्णमगच्छच्छक्रसंसदम् ॥ १.९३.१८ ॥
ജനിച്ച ആ ഗർഭത്തെ ഉപേക്ഷിച്ച് മേനക മാലിനിയുടെ വഴിയേ, തന്റെ കാര്യം പൂർത്തിയാക്കി വേഗം ഇന്ദ്രസഭയിലേക്ക് പോയി.
1.93.19
तं वने विजने गर्भं सिंहव्याघ्रसमाकुले ।
दृष्ट्वा शयानं शकुनाः समन्तात्पर्यवारयन्।
नेमां हिंस्युर्वने बालां क्रव्यादा मांसगृद्धिनः ॥ १.९३.१९ ॥
സിംഹങ്ങളും കടുവകളും നിറഞ്ഞ വിജനമായ വനത്തിൽ ആ കുഞ്ഞ് ഉറങ്ങുന്നത് കണ്ട് പക്ഷികൾ നാലുപാടും അവളെ വളഞ്ഞു; കാട്ടിലെ മാംസഭോജികൾ മാംസാർത്തിയാൽ ഈ ബാലികയെ ഉപദ്രവിക്കരുതെന്ന്.
1.93.20
पर्यरक्षन्त तां तत्र शकुन्ता मेनकात्मजाम् ।
उपस्प्रष्टुं गतश्चाहमपश्यं शयितामिमाम् ॥ १.९३.२० ॥
അവിടെ പക്ഷികൾ മേനകയുടെ പുത്രിയെ സംരക്ഷിച്ചു. ആചമനത്തിനായി പോയപ്പോൾ ഞാൻ ഈ കിടക്കുന്ന കുഞ്ഞിനെ കണ്ടു.
1.93.21
निर्जने विपिने रम्ये शकुन्तैः परिवारिताम् ।
मां दृष्ट्वैवाभ्यपद्यन्त पादयोः पतिता द्विजाः।
अब्रुञ्शकुनाः सर्वे कलं मधुरभाषिणः ॥ १.९३.२१ ॥
ആളൊഴിഞ്ഞ മനോഹരമായ കാട്ടിൽ പക്ഷികളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട അവളെ കണ്ടപ്പോൾ എന്നെ കണ്ടമാത്രയിൽ ദ്വിജപക്ഷികൾ എന്റെ കാൽക്കൽ വീണു. മധുരഭാഷികളായ എല്ലാ പക്ഷികളും മധുരമായി പറഞ്ഞു.
1.93.22
विश्वामित्रसुतां ब्रह्मन्न्यासभूतां भरस्व वै ।
कामक्रोधावजितवान्सखा ते कौशिकीं गतः ॥ १.९३.२२ ॥
ബ്രാഹ്മണാ, ഇവൾ വിശ്വാമിത്രന്റെ പുത്രിയാണ്; ന്യാസമായി ഏല്പിക്കപ്പെട്ടവൾ. ഇവളെ പോഷിപ്പിക്കുക. കാമക്രോധങ്ങളെ ജയിക്കാത്ത നിന്റെ സുഹൃത്ത് കൗശികിയുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി.
1.93.23
तस्मात्पोषय तत्पुत्रीं दयावानिति तेऽब्रुवन् ।
सर्वभूतरुतज्ञोऽहं दयावान्सर्वजन्तुषु ॥ १.९३.२३ ॥
അതിനാൽ ഈ പുത്രിയെ പോഷിപ്പിക്കുക; നീ ദയാലുവാണെന്ന് അവർ പറഞ്ഞു. സർവ ജീവികളുടെയും ഭാഷ അറിയുന്ന ഞാൻ എല്ലാ ജീവികളോടും ദയയുള്ളവനാണ്.
1.93.24
आनयित्वा ततश्चैनां दुहितृत्वे न्यवेशयम् ॥ १.९३.२४ ॥
പിന്നീട് അവളെ കൊണ്ടുവന്ന് പുത്രിയായി സ്വീകരിച്ചു.
1.93.25
शरीरकृत्प्राणदाता यस्य चान्नानि भुञ्जते ।
क्रमेणैते त्रयोऽप्युक्ताः पितरो धर्मशासने ॥ १.९३.२५ ॥
ശരീരം നൽകുന്നവനും പ്രാണൻ നൽകുന്നവനും ആരുടെ അന്നം ഭുജിക്കുന്നുവോ അവനും — ധർമശാസ്ത്രപ്രകാരം ഈ മൂവരും ക്രമത്തിൽ പിതാക്കന്മാരെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
1.93.26
निर्जने तु वने यस्माच्छकुन्तैः परिवारिता ।
शकुन्तलेति नामास्याः कृतं चापि ततो मया ॥ १.९३.२६ ॥
ആളൊഴിഞ്ഞ വനത്തിൽ പക്ഷികളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരുന്നതിനാൽ ഞാൻ അവൾക്ക് ശകുന്തള എന്ന് പേരിട്ടു.
1.93.27
एवं दुहितरं विद्धि मम विप्र शकुन्तलाम् ।
शकुन्तला च पितरं मन्यते मामनिन्दिता ॥ १.९३.२७ ॥
ഹേ ബ്രാഹ്മണാ, ഇങ്ങനെ ശകുന്തളയെ എന്റെ മകളായി അറിയുക; കളങ്കമില്ലാത്ത ശകുന്തള എന്നെ പിതാവായി കരുതുന്നു.
1.93.28
एतदाचष्ट पृष्टः सन्मम जन्म महर्षये ।
सुतां कण्वस्य मामेवं विद्धि त्वं मनुजाधिप ॥ १.९३.२८ ॥
മഹർഷി ചോദിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ എന്റെ ജന്മം ഇങ്ങനെ വിവരിച്ചു; ഹേ മനുജാധിപാ, എന്നെ കണ്വന്റെ പുത്രിയായി അറിയുക.
1.93.29
कण्वं हि पितरं मन्ये पितरं स्वमजानती ।
इति ते कथितं राजन्यथावृत्तं श्रुतं मया ॥ १.९३.२९ ॥
എന്റെ യഥാർത്ഥ പിതാവിനെ അറിയാത്തതിനാൽ ഞാൻ കണ്വനെ തന്നെ പിതാവായി കരുതുന്നു. ഹേ രാജാവേ, നടന്നതുപോലെ ഇത് ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു; ഞാനും ഇങ്ങനെയാണ് കേട്ടത്.