ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.96
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.96.1
तं कुमारमृषिर्दृष्ट्वा कर्म चास्यातिमानुषम् ।
समयो यौवराज्याय इत्यनुध्याय स द्विजः ॥ १.९६.१ ॥
ಆ ಕುಮಾರನನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನ ಮಾನವಾತೀತ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿ, ಯೌವರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಕಾಲ ಬಂದಿದೆ ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿ ಆ ದ್ವಿಜ
1.96.2
शकुन्तलां समाहूय कण्वो वचनमब्रवीत् ।
शृणु भद्रे मम सुते मम वाक्यं शुचिस्मिते ॥ १.९६.२ ॥
ಶಕುಂತಲೆಯನ್ನು ಕರೆದು ಕಣ್ವನು ಈ ಮಾತು ಹೇಳಿದನು: ಮಂಗಳೆಯೇ, ನನ್ನ ಮಗಳೇ, ಶುಚಿಯಾದ ನಗೆಯುಳ್ಳವಳೇ, ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳು.
1.96.3
पतिव्रतानां नारीणां विशिष्टमिति चोच्यते ।
पतिशुश्रूषणं पूर्वं मनोवाक्कायचेष्टितैः ॥ १.९६.३ ॥
ಪತಿವ್ರತ ಸ್ತ್ರೀಯರಲ್ಲಿ ಇದು ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ: ಮನಸ್ಸು, ಮಾತು, ದೇಹದ ಕ್ರಿಯೆಗಳಿಂದ ಮೊದಲು ಪತಿಯ ಸೇವೆ ಮಾಡುವುದು.
1.96.4
अनुज्ञाता मया पूर्वं पूजयैतद्व्रतं तव ।
एतेनैव च वृत्तेन पुण्याँल्लोकानवाप्य च ॥ १.९६.४ ॥
ನಾನು ಮೊದಲೇ ನಿನಗೆ ಅನುಮತಿ ನೀಡಿದ್ದೇನೆ; ನಿನ್ನ ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಗೌರವಿಸು. ಈ ನಡತೆಯಿಂದಲೇ ಪುಣ್ಯಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆದು.
1.96.5
तस्यान्ते मानुषे लोके विशिष्टां तप्स्यसे श्रियम् ।
तस्माद्भद्रेऽद्य यातव्यं समीपं पौरवस्य ह ॥ १.९६.५ ॥
ಅದರ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ಮಾನವ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನೀನು ವಿಶಿಷ್ಟ ಕಾಂತಿಯಿಂದ ಬೆಳಗುವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಮಂಗಳೆಯೇ, ಇಂದೇ ನೀನು ಪೌರವನ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು.
1.96.6
स्वयं नायाति मत्वा ते गतं कालं शुचिस्मिते ।
गत्वाऽऽराधय राजानं दुष्यन्तं हितकाम्यया ॥ १.९६.६ ॥
ಕಾಲ ಕಳೆದುಹೋಯಿತೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಅವನು ಸ್ವತಃ ಬರುತ್ತಿಲ್ಲ; ಶುಚಿಸ್ಮಿತೆಯೇ, ನೀನು ಹೋಗಿ ನಿನ್ನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ರಾಜ ದುಷ್ಯಂತನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸು.
1.96.7
दौष्यन्तिं यौवराज्यस्थं दृष्ट्वा प्रीतिमवाप्स्यसि ।
देवतानां गुरूणां च क्षत्रियाणां च भामिनि ॥ १.९६.७ ॥
ಓ ಭಾಮಿನಿ, ಯುವರಾಜ ಪದವಿಯಲ್ಲಿರುವ ದೌಷ್ಯಂತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ದೇವತೆಗಳು, ಗುರುಗಳು ಮತ್ತು ಕ್ಷತ್ರಿಯರ ಬಗ್ಗೆ ನೀನು ಸಂತೋಷವನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ.
1.96.8
भर्तॄणां च विशेषेम हितं संगमनं भवेत् ।
तस्मात्पुत्रि कुमारेण गन्तव्यं मत्प्रियेप्सया ॥ १.९६.८ ॥
ಗಂಡಂದಿರೊಡನೆ ಸಂಗಮ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹಿತಕರ. ಆದ್ದರಿಂದ ಮಗಳೇ, ನನ್ನ ಪ್ರಿಯವನ್ನು ಬಯಸಿ ನೀನು ರಾಜಕುಮಾರನೊಂದಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು.
1.96.9
प्रतिवाक्यं न दद्यास्त्वं शपिता मम पादयोः ॥ १.९६.९ ॥
ನೀನು ಪ್ರತಿವಾದ ಮಾಡಬಾರದು; ನನ್ನ ಪಾದಗಳ ಮೇಲೆ ಆಣೆ ಇಟ್ಟು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
1.96.10
एवमुक्त्वा सुतां तत्र पौत्रं कण्वोऽभ्यभाषत ।
परिष्वज्य च बाहुभ्यां मूर्ध्न्युपाघ्राय पौरवम् ॥ १.९६.१० ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಕಣ್ವನು ಅಲ್ಲಿ ಮಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಮೊಮ್ಮಗನಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು; ಎರಡು ತೋಳುಗಳಿಂದ ಅಪ್ಪಿ ಪೌರವನ ತಲೆಯನ್ನು ಮೂಸಿದನು.
1.96.11
सोमवंशोद्भवो राजा दुष्यन्त इति विश्रुतः ।
तस्याग्रमहिषी चैषा तव माता शुचिव्रता ॥ १.९६.११ ॥
ಸೋಮವಂಶದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ದುಷ್ಯಂತ ಎಂಬ ರಾಜನು ಪ್ರಸಿದ್ಧ. ಅವನ ಪಟ್ಟದ ರಾಣಿ, ನಿನ್ನ ತಾಯಿ, ಈ ಶುಚಿವ್ರತೆ.
1.96.12
गन्तुकामा भर्तृपार्श्वं त्वया सह सुमध्यमा ।
गत्वाऽभिवाद्य राजनं यौवराज्यमवाप्स्यसि ॥ १.९६.१२ ॥
ಗಂಡನ ಬಳಿ ಹೋಗಲು ಬಯಸುವ ಈ ಸುಮಧ್ಯಮೆ ನಿನ್ನೊಡನೆ ಹೋಗುವಳು. ರಾಜನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ನೀನು ಯುವರಾಜ ಪದವಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ.
1.96.13
स पिता तव राजेन्द्रस्तस्य त्वं वशगो भव ।
पितृपैतामहं राज्यमातिष्ठस्व स्वभावतः ॥ १.९६.१३ ॥
ಅವನು ನಿನ್ನ ತಂದೆ, ರಾಜರ ರಾಜ; ನೀನು ಅವನಿಗೆ ವಶವರ್ತಿಯಾಗಿರು. ತಂದೆ ಮತ್ತು ತಾತರಿಂದ ಬಂದ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸಹಜವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸು.
1.96.14
तस्मिन्काले स्वराज्यस्थो मामनुस्मर पौरव ॥ १.९६.१४ ॥
ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಸ್ವರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವಾಗ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸು, ಓ ಪೌರವ.
1.96.15
अभिवाद्य मुनेः पादौ पौरवो वाक्यमब्रवीत् ।
त्वं पिता मम विप्रर्षे त्वं माता त्वं गतिश्च मे ॥ १.९६.१५ ॥
ಮುನಿಯ ಪಾದಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಪೌರವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಓ ವಿಪ್ರ ಋಷಿ, ನೀನೇ ನನ್ನ ತಂದೆ, ನೀನೇ ನನ್ನ ತಾಯಿ, ನೀನೇ ನನ್ನ ಆಶ್ರಯ."
1.96.16
न चान्यं पितरं मन्ये त्वामृते तु महातपः ।
तव शुश्रूषणं पुण्यमिह लोके परत्र च ॥ १.९६.१६ ॥
ಓ ಮಹಾತಪಸ್ವಿ, ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ತಂದೆಯನ್ನು ನಾನು ಭಾವಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ಸೇವೆ ಇಹ-ಪರ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಪುಣ್ಯಪ್ರದ.
1.96.17
शकुन्तला भर्तृकामा स्वयं यातु यथेष्टतः ।
अहं सुश्रूषणपरः पादमूले वसामि वः ॥ १.९६.१७ ॥
ಗಂಡನನ್ನು ಬಯಸುವ ಶಕುಂತಲೆ ತಾನೇ ತನ್ನ ಇಷ್ಟದಂತೆ ಹೋಗಲಿ. ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಪಾದಮೂಲದಲ್ಲಿ ಸೇವೆಗೆ ತತ್ಪರನಾಗಿ ವಾಸಿಸುವೆನು.
1.96.18
क्रीडां व्यालमृगैः सार्धं करिष्ये न पुरा यथा ।
त्वच्छासनपरो नित्यं स्वाध्यायं च करोम्यहम् ॥ १.९६.१८ ॥
ಹಿಂದಿನಂತೆ ಕಾಡು ಪ್ರಾಣಿಗಳೊಡನೆ ಆಟವಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾವಾಗಲೂ ನಿನ್ನ ಆಜ್ಞೆಗೆ ಬದ್ಧನಾಗಿ ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯವನ್ನೂ ಮಾಡುವೆನು.
1.96.19
एवमुक्त्वा तु संश्लिष्य पादौ कण्वस्य तिष्ठतः ।
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा प्ररुरोद शकुन्तला ॥ १.९६.१९ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ನಿಂತಿದ್ದ ಕಣ್ವರ ಪಾದಗಳನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಅವರ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಶಕುಂತಲೆ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಅತ್ತಳು.
1.96.20
स्नेहात्पितुश्च पुत्रस्य हर्षशोकसमन्विता ।
निशाम्य रुदतीमार्तां दौष्यन्तिर्वाक्यमब्रवीत् ॥ १.९६.२० ॥
ತಂದೆ-ಮಗನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ಸಂತೋಷ ಮತ್ತು ದುಃಖ ಎರಡರಿಂದ ತುಂಬಿದ ದೌಷ್ಯಂತಿ, ದುಃಖದಿಂದ ಅಳುತ್ತಿದ್ದ ಶಕುಂತಲೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಈ ಮಾತು ಹೇಳಿದ.
1.96.21
श्रुत्वा भगवतो वाक्यं किं रोदिषि शकुन्तले ।
गन्तव्यं काल्य उत्थाय भर्तृप्रीतिस्ववास्ति चेत् ॥ १.९६.२१ ॥
ಭಗವಂತರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮೇಲೂ, ಶಕುಂತಲೆ, ಏಕೆ ಅಳುತ್ತಿರುವೆ? ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದು ಹೋಗಬೇಕು; ಗಂಡನ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿ ಇದ್ದರೆ ಕ್ಷೇಮವಾಗಿರು.
1.96.22
एकस्तु कुरुते पापं फलं भुङ्क्ते महाजनः ।
मया निवारितो नित्यं न करोषि वचो मम ॥ १.९६.२२ ॥
ಒಬ್ಬನೇ ಪಾಪ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ, ಆದರೆ ಫಲವನ್ನು ಮಹಾಜನರು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಸದಾ ತಡೆದೆ; ನೀನು ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ.
1.96.23
निःसृतान्कुञ्जरान्नित्यं बाहुभ्यां संप्रमथ्य वै ।
वनं च लोडयन्नित्यं सिंहव्याघ्रगणैर्वृतम् ॥ १.९६.२३ ॥
ಆನೆಗಳನ್ನು ಸದಾ ತೋಳುಗಳಿಂದ ಓಡಿಸಿ ಹೊಡೆದು, ಸಿಂಹ-ಹುಲಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಕಾಡನ್ನು ಸದಾ ಕಲಕುತ್ತ.
1.96.24
एवंविधानि चान्यानि कृत्वा वै पुरुनन्दन ।
रुषितो भगवांस्तात तस्मादावां विवासितौ ॥ १.९६.२४ ॥
ಪೂರುವಂಶಜನೇ, ಇಂಥವುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಕೆಲವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದರಿಂದ, ಮಗನೇ, ಪೂಜ್ಯರು ಕೋಪಗೊಂಡರು; ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಹೊರಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟೆವು.
1.96.25
नाहं गच्छामि दुष्यन्तं नास्मि पुत्र हितैषिणी ।
पादमूले वसिष्यामि महर्षेर्भावितात्मनः ॥ १.९६.२५ ॥
ನಾನು ದುಷ್ಯಂತನ ಬಳಿ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ; ಮಗನ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸುವವಳೂ ನಾನಲ್ಲ. ಶುದ್ಧಾತ್ಮನಾದ ಆ ಮಹರ್ಷಿಯ ಪಾದಮೂಲದಲ್ಲೇ ವಾಸಿಸುತ್ತೇನೆ.
1.96.26
एवमुक्त्वा तु रुदती पपात मुनिपादयोः ।
एवं विलपतीं कण्वश्चानुनीय च हेतुभिः।
पुनः प्रोवाच भगवानानृशंस्याद्धितं वचः ॥ १.९६.२६ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಅಳುತ್ತಾ ಅವಳು ಮುನಿಯ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಳು. ಹೀಗೆ ಪ್ರಲಾಪಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅವಳನ್ನು ಕಣ್ವನು ಕಾರಣಗಳಿಂದ ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿ, ಕರುಣೆಯಿಂದ ಮತ್ತೆ ಹಿತವಚನ ನುಡಿದನು.
1.96.27
शकुन्तले शृणुष्वेदं हितं पथ्यं च भामिनि ।
पतिव्रताभावगुणान्हित्वा साध्यं न किंचन ॥ १.९६.२७ ॥
ಶಕುಂತಲೆ, ಈ ಹಿತವಾದ, ಒಳ್ಳೆಯ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳು. ಪತಿವ್ರತೆಯ ಗುಣಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೇನೂ ಸಾಧ್ಯವಲ್ಲ.
1.96.28
प्रतिव्रतानां देवा वै तुष्टाः सर्वरप्रदाः ।
प्रसादं च करिष्यन्ति आपदो मोक्षयन्ति च ॥ १.९६.२८ ॥
ಪತಿವ್ರತೆಯರ ಮೇಲೆ ದೇವತೆಗಳು ಸಂತುಷ್ಟರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಅವರು ಸರ್ವವರಗಳನ್ನು ನೀಡುವವರು. ಅವರು ಕೃಪೆ ತೋರಿ ಆಪತ್ತುಗಳಿಂದ ಬಿಡಿಸುವರು.
1.96.29
पतिप्रसादात्पुण्यं च प्राप्नुवन्ति न चाशुभम् ।
तस्माद्गत्वा तु राजानमाराधय शुचिस्मिते ॥ १.९६.२९ ॥
ಪತಿಯ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ, ಅಶುಭವನ್ನಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಶುಚಿಯಾದ ನಗೆಯುಳ್ಳವಳೇ, ರಾಜನ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಅವನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸು.
1.96.30
शकुन्तलां तथोक्त्वा वै शाकुन्तलमथाब्रवीत् ।
दौहित्रो मम पौत्रस्त्वमिलिलस्य महात्मनः ॥ १.९६.३० ॥
ಶಕುಂತಲೆಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಅವನು ಶಾಕುಂತಲನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ನೀನು ನನ್ನ ಮಗಳ ಮಗನು; ಮಹಾತ್ಮ ಇಲನ ಮೊಮ್ಮಗನೂ ನೀನು."
1.96.31
शृणुष्व वचनं सत्यं प्रब्रवीमि तवानघ ।
मनसा भर्तृकामा वै वाग्भिरुक्त्वा पृथग्विधम् ॥ १.९६.३१ ॥
ನಿಷ್ಪಾಪನೇ, ನನ್ನ ಸತ್ಯವಚನವನ್ನು ಕೇಳು. ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವಳು ಪತಿಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾಳೆ; ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಹೇಳಿದ್ದಾಳೆ.
1.96.32
गन्तुं नेच्छति कल्याणी तस्मात्तात वहस्व वै ।
शक्तस्त्वं प्रतिगन्तुं च मुनिभिः सह पौरव ॥ १.९६.३२ ॥
ಕಲ್ಯಾಣಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಲು ಇಚ್ಛಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ಮಗನೇ, ಅವಳನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯು. ಪೌರವನೇ, ನೀನು ಮುನಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಲು ಸಮರ್ಥನು.
1.96.33
इत्युक्त्वा सर्वदमनं कण्वः शिष्यानथाब्रवीत् ।
शकुन्तलामिमां शीग्रं सपुत्रामाश्रमादितः ॥ १.९६.३३ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ವಶಪಡಿಸುವ ಕಣ್ವನು ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಈ ಶಕುಂತಲೆಯನ್ನು ಮಗನೊಂದಿಗೆ ಈ ಆಶ್ರಮದಿಂದ ಬೇಗನೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಿರಿ."
1.96.34
भर्तुः प्रापयताभ्याशं सर्वलक्षणपूजिताम् ।
नारीणां चिरवासो हि बान्धवेषु न रोचते ॥ १.९६.३४ ॥
ಸರ್ವ ಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಇವಳನ್ನು ಪತಿಯ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಿರಿ. ಸ್ತ್ರೀಯರು ಬಂಧುಗಳ ನಡುವೆ ದೀರ್ಘಕಾಲ ವಾಸಿಸುವುದು ಸರಿ ಅನಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
1.96.35
कीर्तिचारित्रधर्म्नस्तस्मान्नयत मा चिरम् ॥ १.९६.३५ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಕೀರ್ತಿ, ನಡತೆ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಕ್ಕಾಗಿ ಇವಳನ್ನು ತಡಮಾಡದೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಿರಿ.
1.96.36
धर्माभिपूजितं पुत्रं काश्यपेन निशाम्य तु ।
काश्यपात्प्राप्य चानुज्ञां मुमुदे च शकुन्तला ॥ १.९६.३६ ॥
ಧರ್ಮದಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮಗನ ಕುರಿತು ಕಶ್ಯಪನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ, ಕಶ್ಯಪನ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು ಶಕುಂತಲೆ ಸಂತೋಷಗೊಂಡಳು.
1.96.37
कण्वस्य वचनं श्रुत्वा प्रतिगच्छेति चासकृत् ।
तथेत्युक्त्वा तु कण्वं च मातरं पौरवोऽब्रवीत्।
किं चिरायसि मातस्त्वं गमिष्यामो नृपालयम् ॥ १.९६.३७ ॥
ಕಣ್ವರ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ, "ಹಿಂದಿರುಗು" ಎಂದು ಪದೇ ಪದೇ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟು, "ಸರಿ" ಎಂದು ಹೇಳಿ ಆ ಪೌರವನು ಕಣ್ವರಿಗೂ ತಾಯಿಗೂ ಹೇಳಿದನು: "ಅಮ್ಮಾ, ಏಕೆ ತಡಮಾಡುತ್ತಿರುವೆ? ನಾವು ರಾಜಭವನಕ್ಕೆ ಹೋಗೋಣ."
1.96.38
एवमुक्त्वा तु तां देवीं दुष्यन्तस्य महात्मनः ।
अभिवाद्य मुनेः पादौ गन्तुमैच्छत्स पौरवः ॥ १.९६.३८ ॥
ಹೀಗೆ ಆ ದೇವಿಗೆ ಹೇಳಿ, ಮಹಾತ್ಮ ದುಷ್ಯಂತನ ಆ ಪೌರವನು ಮುನಿಯ ಪಾದಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಹೊರಡಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದನು.
1.96.39
शकुन्तला च पितरमभिवाद्य कृताञ्जलिः ।
प्रदक्षिणीकृत्य तदा पितरं वाक्यमब्रवीत् ॥ १.९६.३९ ॥
ಶಕುಂತಲೆಯು ತಂದೆಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಕೈಮುಗಿದು, ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ, ಆಗ ತಂದೆಗೆ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದಳು.
1.96.40
अज्ञानान्मे पिता चेति दुरुक्तं वापि चानृतम् ।
अकार्यं वाप्यनिष्टं वा क्षन्तुमर्हति तद्भवान् ॥ १.९६.४० ॥
"ತಂದೆಯೇ, ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ನಾನು ಆಡಿದ ಕಠಿಣ ಮಾತು, ಸುಳ್ಳು, ಅನುಚಿತ ಅಥವಾ ಅಪ್ರಿಯವಾದ ಯಾವುದನ್ನಾದರೂ ನೀವು ಕ್ಷಮಿಸಲು ಅರ್ಹರು."
1.96.41
एवमुक्तो नतशिरा मुनिर्नोवाच किंचन ।
मनुष्यभावात्कण्वोऽपि मुनिरश्रूण्यवर्तयत् ॥ १.९६.४१ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಮುನಿ ತಲೆ ಬಾಗಿಸಿ ಏನೂ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ; ಮಾನವ ಭಾವದಿಂದ ಮುನಿ ಕಣ್ವರೂ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸಿದರು.
1.96.42
अब्भक्षान्वायुभक्षांश्च शीर्णपर्णाशनान्मुनीन् ।
फलमूलाशिनो दान्तान्कृशान्धमनिसंततान् ॥ १.९६.४२ ॥
ನೀರು ಕುಡಿಯುವವರು, ಗಾಳಿ ಕುಡಿಯುವವರು, ಒಣಗಿದ ಎಲೆಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುವ ಮುನಿಗಳನ್ನು; ಹಣ್ಣು-ಬೇರುಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುವ, ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹವುಳ್ಳ, ಕೃಶರಾದ, ನರಗಳು ಕಾಣುವ ದೇಹದ ಮುನಿಗಳು.
1.96.43
व्रतिनो जटिलान्मुण्डान्वल्कलाजिनसंवृतान् ।
समाहूय मुनिः कण्वः कारुण्यादिदमब्रवीत् ॥ १.९६.४३ ॥
ವ್ರತಧಾರಿಗಳು, ಜಟಾಧಾರಿಗಳು, ಬೋಳು ತಲೆಯವರು, ನಾರುಮಡಿ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣಾಜಿನ ಧರಿಸಿದವರನ್ನು ಕರೆದು ಮುನಿ ಕಣ್ವನು ಕರುಣೆಯಿಂದ ಇದನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
1.96.44
मया तु लालिता नित्यं मम पुत्री यशस्विनी ।
वने जाता विवृद्धा च न च जानाति किंचन ॥ १.९६.४४ ॥
ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ನನ್ನ ಯಶಸ್ವಿನಿಯಾದ ಮಗಳನ್ನು ಮುದ್ದಿನಿಂದ ಸಾಕಿದ್ದೇನೆ; ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆದವಳು, ಅವಳಿಗೆ ಏನೂ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ.
1.96.45
आश्रमात्तु पथा सर्वैर्नीयतां क्षत्रियालयम् ।
द्वितीययोजने विप्राः प्रतिष्ठानं प्रतिष्ठितम् ॥ १.९६.४५ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೇ, ಆಶ್ರಮದಿಂದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನೀವೆಲ್ಲರೂ ಅವಳನ್ನು ಕ್ಷತ್ರಿಯನ ಮನೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಿರಿ; ಎರಡನೆಯ ಯೋಜನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾನವಿದೆ.
1.96.46
प्रतिष्ठाने पुरे राजा शाकुन्तलपितामहः ।
अध्युवास चिरं कालमुर्वश्या सहितः पुरा ॥ १.९६.४६ ॥
ಪ್ರತಿಷ್ಠಾನ ನಗರದಲ್ಲಿ ಶಕುಂತಲೆಯ ಮಗನ ಅಜ್ಜನಾದ ರಾಜನು ಹಿಂದೆ ಉರ್ವಶಿಯೊಂದಿಗೆ ಬಹುಕಾಲ ವಾಸಿಸಿದ್ದನು.
1.96.47
अनूपजाङ्गलयुतं धनधान्यसमाकुलम् ।
प्रतिष्ठितं पुरवरं गङ्गायामुनसङ्गमे ॥ १.९६.४७ ॥
ಅನೂಪ ಮತ್ತು ಜಾಂಗಲ ಭೂಮಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಧನಧಾನ್ಯಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಗಂಗಾ ಯಮುನೆಯರ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ನಗರ.
1.96.48
तत्र सङ्गममासाद्य स्नात्वा हुतहुताशनाः ।
शाकमूलफलाहारा निवर्तध्वं तपोधनाः।
अन्यथा तु भवेद्विप्रा अध्वनो गमने श्रमः ॥ १.९६.४८ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಸಂಗಮವನ್ನು ತಲುಪಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ಅಗ್ನಿಗೆ ಹವಿಸ್ಸು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಸೊಪ್ಪು, ಬೇರು, ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಆಹಾರವಾಗಿಸಿಕೊಂಡು, ತಪೋಧನರೇ, ಹಿಂತಿರುಗಿ; ಇಲ್ಲವಾದರೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೇ, ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ರಮವಾಗುತ್ತದೆ.
1.96.49
तथेत्युक्त्वा च ते सर्वे प्रातिष्ठन्त महौजसः ।
शकुन्तलां पुरस्कृत्य दुष्यन्तस्य पुरं प्रति ॥ १.९६.४९ ॥
"ಸರಿ" ಎಂದು ಹೇಳಿ ಆ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಮುನಿಗಳೆಲ್ಲರೂ ಶಕುಂತಲೆಯನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ದುಷ್ಯಂತನ ನಗರದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟರು.
1.96.50
गृहीत्वा चामरप्रख्यं पुत्रं कमललोचनम् ।
आजग्मुश्च पुरं रम्यं दुष्यन्ताध्युषितं वनात् ॥ १.९६.५० ॥
ಚಾಮರದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ, ತಾವರೆಗಣ್ಣಿನ ಮಗನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಅವರು ಕಾಡಿನಿಂದ ದುಷ್ಯಂತನು ನೆಲೆಸಿದ ರಮಣೀಯ ನಗರಕ್ಕೆ ಬಂದರು.
1.96.51
शकुन्तलां समादाय मुनयो धर्मवत्सलाः ।
ते वनानि नदीः शैलान्गिरिप्रस्रवणानि च ॥ १.९६.५१ ॥
ಶಕುಂತಲೆಯನ್ನು ಜೊತೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಧರ್ಮಪ್ರಿಯ ಮುನಿಗಳು ಕಾಡುಗಳು, ನದಿಗಳು, ಬೆಟ್ಟಗಳು ಮತ್ತು ಗಿರಿನೀರ್ಝರಿಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ಸಾಗಿದರು.
1.96.52
कन्दराणि नितम्बांश्च राष्ट्राणि नगराणि च ।
आश्रमाणि च पुण्यानि गत्वा चैव गतश्रमाः ॥ १.९६.५२ ॥
ಗುಹೆಗಳು, ಬೆಟ್ಟದ ಇಳಿಜಾರುಗಳು, ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು, ನಗರಗಳು ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ ಆಶ್ರಮಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ಹೋದರೂ ಅವರು ಆಯಾಸವಿಲ್ಲದವರಾಗಿದ್ದರು.
1.96.53
शनैर्मध्याह्नवेलायां प्रतिष्ठानं समाययुः ।
तां पुरीं पुरुहूतेन ऐलस्यार्थे विनिर्मिताम् ॥ १.९६.५३ ॥
ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ವೇಳೆಗೆ ಅವರು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾನ ತಲುಪಿದರು; ಆ ನಗರವನ್ನು ಐಲನಿಗಾಗಿ (ಪುರೂರವನಿಗಾಗಿ) ಇಂದ್ರನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದನು.
1.96.54
परिघाट्टालकैर्मुख्यैरुपकल्पशतैरपि ।
शतघ्नीचक्रयन्त्रैश्च गुप्तामन्यैर्दुरासदाम् ॥ १.९६.५४ ॥
ಅಗುಳಿಗಳು, ಗೋಪುರಗಳು, ಪ್ರಮುಖ ಏರ್ಪಾಡುಗಳು, ನೂರಾರು ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು, ಶತಘ್ನಿ ಮತ್ತು ಚಕ್ರಯಂತ್ರಗಳು ಹಾಗೂ ಇತರ ಸಾಧನಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿತವಾದ ಆ ನಗರ ದುರ್ಗಮವಾಗಿತ್ತು.
1.96.55
हर्म्यप्रसादसंबाधां नानापण्यविभूषिताम् ।
मण्टपैः ससभै रम्यैः प्रपाभिश्च समावृताम् ॥ १.९६.५५ ॥
ಆ ನಗರವು ಭವನಗಳು ಮತ್ತು ಅರಮನೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು; ನಾನಾ ವಿಧದ ಸರಕುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿತ್ತು; ಸುಂದರ ಮಂಟಪಗಳು, ಸಭಾಭವನಗಳು ಮತ್ತು ಪಾನೀಯಶಾಲೆಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿತ್ತು.
1.96.56
राजमार्गेण महता सुविभक्तेन शोभिताम् ।
कैलासशिखराकारैर्गोपुरैः समलङ्कृताम् ॥ १.९६.५६ ॥
ಆ ನಗರವು ವಿಶಾಲವಾದ, ಸುವ್ಯವಸ್ಥಿತ ರಾಜಮಾರ್ಗದಿಂದ ಶೋಭಿತವಾಗಿತ್ತು; ಕೈಲಾಸ ಶಿಖರಗಳಂತಿದ್ದ ಗೋಪುರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿತ್ತು.
1.96.57
द्वारतोरणनिर्यूहैर्मङ्गलैरुपशोभिताम् ।
उद्यानाम्रवणोपेतां महतीं सालमेखलाम् ॥ १.९६.५७ ॥
ಆ ನಗರವು ದ್ವಾರ, ತೋರಣ, ಮಂಗಲ ಚಿಹ್ನೆಗಳಿಂದ ಶೋಭಿತವಾಗಿತ್ತು; ಉದ್ಯಾನ, ಮಾವಿನ ತೋಪು, ವನಗಳಿಂದ ಕೂಡಿ, ಸಾಲ ವೃಕ್ಷಗಳ ಮೇಖಲೆಯಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ಮಹಾ ನಗರವಾಗಿತ್ತು.
1.96.58
सर्वपुष्करिणीभिश्च उद्यानैश्च समावृताम् ।
वर्णाश्रमैः स्वधर्मस्थैर्नित्योत्सवसमाहितैः ॥ १.९६.५८ ॥
ಆ ನಗರವು ಎಲ್ಲ ವಿಧದ ತಾವರೆ ಕೊಳಗಳು ಮತ್ತು ಉದ್ಯಾನಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿತ್ತು; ತಮ್ಮ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ ವರ್ಣಾಶ್ರಮದ ಜನರಿಂದ, ನಿತ್ಯೋತ್ಸವಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದವರಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು.
1.96.59
धनधान्यसमृद्धैश्च संतुष्टै रत्नपूजितैः ।
कृतयज्ञैश्च विद्वद्भिरग्निहोत्रपरैः सदा ॥ १.९६.५९ ॥
ಆ ನಗರವು ಧನಧಾನ್ಯದಿಂದ ಸಮೃದ್ಧರಾದ, ಸಂತುಷ್ಟರಾದ, ರತ್ನಗಳಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿದ, ವಿದ್ವಾಂಸರಾದ, ಸದಾ ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದವರಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು.
1.96.60
वर्जिता कार्यकरणैर्दानशीलैर्दयापरैः ।
अधर्मभीरुभिः सर्वैः स्वर्गलोकजिगीषुभिः ॥ १.९६.६० ॥
ಆ ನಗರವು ಕೆಟ್ಟ ಕೆಲಸ ಮಾಡದವರು, ದಾನಶೀಲರು, ದಯೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತರು, ಅಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಹೆದರುವವರು, ಸ್ವರ್ಗಲೋಕವನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲು ಇಚ್ಛಿಸುವ ಎಲ್ಲರಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು.
1.96.61
एवंविधजनोपेतमिन्द्रलोकमिवापरम् ।
तस्मिन्नगरमध्ये तु राजवेश्म प्रतिष्ठितम् ॥ १.९६.६१ ॥
ಇಂತಹ ಜನರಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಮತ್ತೊಂದು ಇಂದ್ರಲೋಕದಂತಿದ್ದ ಆ ನಗರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ರಾಜಭವನವು ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿತ್ತು.
1.96.62
इन्द्रसद्मप्रतीकाशं संपूर्णं वित्तसंचयैः ।
तस्य मध्ये सभा दिव्या नानारत्नविभूषिता ॥ १.९६.६२ ॥
ಇಂದ್ರಭವನದಂತೆ, ಸಂಪತ್ತಿನ ರಾಶಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದ ಅದರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಾನಾ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ದಿವ್ಯ ಸಭೆಯಿತ್ತು.
1.96.63
तस्यां सभायां राजर्षिः सर्वालङ्कारभूषितः ।
ब्राह्मणैः क्षत्रियैश्चापि मन्त्रिभिश्चापि संवृतः ॥ १.९६.६३ ॥
ಆ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲಾ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾದ ರಾಜರ್ಷಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ಮತ್ತು ಮಂತ್ರಿಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದನು.
1.96.64
संस्तूयमानो राजेन्द्रः सूतमागधबन्दिभिः ।
कार्यार्थिषु तदाऽभ्येत्य कृत्वा कार्यं गतेषु सः ॥ १.९६.६४ ॥
ಸೂತರು, ಮಾಗಧರು, ಬಂದಿಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ರಾಜೇಂದ್ರನು, ಆಗ ಕಾರ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಬಂದು ಕಾರ್ಯ ಮುಗಿಸಿ ಹೋದ ನಂತರ...
1.96.65
सुखासीनोऽभवद्राजा तस्मिन्काले महर्षयः ।
शकुन्तानां स्वनं श्रुत्वा निमित्तज्ञास्त्वलक्षयन् ॥ १.९६.६५ ॥
ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ರಾಜನು ಸುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದನು; ಆಗ ಶಕುನ ಬಲ್ಲ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಪಕ್ಷಿಗಳ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕೇಳಿ ಅದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರು.
1.96.66
शकुन्तले निमित्तानि शोभनानि भवन्ति नः ।
कार्यसिद्धिं वदन्त्येते ध्रुवं राज्ञी भविष्यसि।
अस्मिंस्तु दिवसे पुत्रो युवराजो भविष्यति ॥ १.९६.६६ ॥
"ಶಕುಂತಲೇ, ಈ ಶಕುನಗಳು ನಮಗೆ ಶುಭಕರವಾಗಿವೆ. ಇವು ಕಾರ್ಯಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಖಚಿತವಾಗಿ ಸೂಚಿಸುತ್ತಿವೆ; ನೀನು ರಾಣಿಯಾಗುವೆ. ಈ ದಿನವೇ ಒಬ್ಬ ಪುತ್ರ ಯುವರಾಜನಾಗುವನು."
1.96.67
वर्धमानपुरद्वारं तूर्यघोषनिनादितम् ।
शकुन्तलां पुरस्कृत्य विविशुस्ते महर्षयः ॥ १.९६.६७ ॥
ವರ್ಧಮಾನಪುರದ ದ್ವಾರವು ತೂರ್ಯಧ್ವನಿಗಳಿಂದ ಮೊಳಗುತ್ತಿರಲು, ಶಕುಂತಲೆಯನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಆ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು.
1.96.68
प्रविशन्तं नृपसुतं प्रशशंसुश्च वीक्षकाः ।
वर्धमानपुरद्वारं प्रविशन्नेव पौरवः ॥ १.९६.६८ ॥
ವರ್ಧಮಾನಪುರದ ದ್ವಾರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ರಾಜಕುಮಾರನನ್ನು, ಪೌರವನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ವೀಕ್ಷಕರು ಹೊಗಳಿದರು.
1.96.69
इन्द्रलोकस्थमात्मानं मेने हर्षसमन्वितः ॥ १.९६.६९ ॥
ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿದವನಾಗಿ ಅವನು ತನ್ನನ್ನು ಇಂದ್ರಲೋಕದಲ್ಲಿರುವವನೆಂದು ಭಾವಿಸಿದನು.
1.96.70
ततो वै नागराः सर्वे समाहूय परस्परम् ।
द्रष्टुकामा नृपसुतं समपद्यन्त भारत ॥ १.९६.७० ॥
ಆಗ ಪೌರರೆಲ್ಲರೂ ಪರಸ್ಪರ ಕರೆದು, ಆ ರಾಜಕುಮಾರನನ್ನು ನೋಡುವ ಆಸೆಯಿಂದ, ಓ ಭಾರತ, ಒಟ್ಟುಗೂಡಿದರು.
1.96.71
देवतेव जनस्याग्रे भ्राजते श्रीरिवागता ।
जयन्तेनेव पौलोमी इन्द्रलोकादिहागता ॥ १.९६.७१ ॥
ಜನರ ಮುಂದೆ ದೇವತೆಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ; ಶ್ರೀದೇವಿಯೇ ಬಂದಂತೆ; ಜಯಂತನೊಡನೆ ಪೌಲೋಮಿ ಇಂದ್ರಲೋಕದಿಂದ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಂತೆ.
1.96.72
इति ब्रुवन्तस्ते सर्वे महर्षीनिदमब्रुवन् ।
अभिवादयन्तः सहिता महर्षीन्देववर्चसः ॥ १.९६.७२ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ, ದೇವತೇಜಸ್ಸಿನ ಮಹರ್ಷಿಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಇದನ್ನು ಹೇಳಿದರು.
1.96.73
अद्य नः सफलं जन्म कृतार्थाश्च ततो वयम् ।
एवं ये स्म प्रपश्यामो महर्षीन्सूर्यवर्चसः ॥ १.९६.७३ ॥
ಇಂದು ನಮ್ಮ ಜನ್ಮ ಸಫಲವಾಯಿತು, ನಾವು ಕೃತಾರ್ಥರಾದೆವು; ಸೂರ್ಯತೇಜಸ್ಸಿನ ಮಹರ್ಷಿಗಳನ್ನು ಹೀಗೆ ನಾವು ಕಂಡೆವು.
1.96.74
इत्युक्त्वा सहिताः केचिदन्वगच्छन्त पौरवम् ।
हैमवत्याः सुतमिव कुमारं पुष्करेक्षणम् ॥ १.९६.७४ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಕೆಲವರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಪೌರವನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದರು; ಹೈಮವತಿಯ ಮಗ ಕುಮಾರನಂತಿದ್ದ, ಕಮಲನೇತ್ರನಾದ ಆ ಯುವಕನನ್ನು.
1.96.75
ये केचिदब्रुवन्मूढाः शाकुन्तलदिदृक्षवः ।
कृष्णाजिनेन संछन्नाननिच्छन्तो ह्यवेक्षितुम् ॥ १.९६.७५ ॥
ಶಾಕುಂತಲ ಋಷಿಗಳನ್ನು ನೋಡ ಬಯಸಿದ ಕೆಲವು ಮೂಢರು ಹೇಳಿದರು; ಕೃಷ್ಣಾಜಿನದಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟವರನ್ನು ನೋಡಲು ಅವರು ಇಚ್ಛಿಸಲಿಲ್ಲ.
1.96.76
पिशाचा इव दृश्यन्ते नागराणां विरूपिणः ।
विना सन्ध्यां पिशाचास्ते प्रविशन्ति पुरोत्तमम् ॥ १.९६.७६ ॥
ನಾಗರಿಕರಿಗೆ ಅವರು ವಿರೂಪ ಪಿಶಾಚಿಗಳಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾರೆ; ಸಂಧ್ಯೆ ಇಲ್ಲದೆಯೇ ಆ ಪಿಶಾಚಿಗಳು ಉತ್ತಮ ನಗರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತವೆ.
1.96.77
क्षुत्पिपासार्दितान्दीनान्वल्कलाजिनवाससः ।
त्वगस्थिभूतान्निर्मांसान्धमनीसन्ततानपि ॥ १.९६.७७ ॥
ಹಸಿವು-ಬಾಯಾರಿಕೆಯಿಂದ ಬಾಧಿತರಾದ, ದೀನರಾದ, ಮರದ ತೊಗಟೆ ಮತ್ತು ಮೃಗಚರ್ಮ ಧರಿಸಿದ, ಚರ್ಮ ಮತ್ತು ಮೂಳೆ ಮಾತ್ರ ಉಳಿದ, ಮಾಂಸವಿಲ್ಲದ, ನರಗಳಿಂದ ಆವೃತರಾದವರು.
1.96.78
पिङ्गलाक्षान्पिङ्गजटान्दीर्घदन्तान्निरूदरान् ।
विशीर्षकानूर्ध्वहस्तान्दृष्ट्वा हास्यन्ति नागराः ॥ १.९६.७८ ॥
ಕಪಿಲ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಕಪಿಲ ಜಟೆಗಳು, ಉದ್ದ ಹಲ್ಲುಗಳು, ಹೊಟ್ಟೆಯಿಲ್ಲದವರು, ತಲೆಯಿಲ್ಲದಂತೆ ಕಾಣುವವರು, ಕೈ ಎತ್ತಿದವರು — ಇವರನ್ನು ನೋಡಿ ನಾಗರಿಕರು ನಗುವರು.
1.96.79
एवमुक्तवतां तेषां गिरं श्रुत्वा महर्षयः ।
अन्योन्यं ते समाहूय इदं वचनमब्रुवन् ॥ १.९६.७९ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಕರೆದು ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದರು.
1.96.80
उक्तं भगवता वाक्यं न कृतं सत्यवादिना ।
पुरप्रवेशनं नात्र कर्तव्यमिति शासनम् ॥ १.९६.८० ॥
ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದ ಈ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಸತ್ಯವಾದಿಯು ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ನಗರ ಪ್ರವೇಶ ಮಾಡಬಾರದು ಎಂಬುದೇ ಆಜ್ಞೆ.
1.96.81
किं कारणं प्रवेक्ष्यामो नगरं दुर्जनैर्वृतम् ।
त्यक्तसङ्गस्य च मुनेर्नगरे किं प्रयोजनम् ॥ १.९६.८१ ॥
ದುರ್ಜನರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ನಗರವನ್ನು ನಾವು ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಬೇಕು? ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ ಮುನಿಗೆ ನಗರದಲ್ಲಿ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ?
1.96.82
गमिष्यामो वनं तस्माद्गङ्गायामुनसङ्गमम् ।
एवमुक्त्वा मुनिगणाः प्रतिजग्मुर्यथागतम् ॥ १.९६.८२ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು ಗಂಗಾ-ಯಮುನೆಯ ಸಂಗಮಕ್ಕೆ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗೋಣ. ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಮುನಿಗಣಗಳು ಬಂದ ದಾರಿಯಲ್ಲೇ ಹಿಂದಿರುಗಿದರು.