Mahābhārata · Adhyāya 1.96
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.96.1
तं कुमारमृषिर्दृष्ट्वा कर्म चास्यातिमानुषम् ।
समयो यौवराज्याय इत्यनुध्याय स द्विजः ॥ १.९६.१ ॥
Ao ver aquele menino e seus feitos sobre-humanos, o sábio pensou que chegara a hora de torná-lo herdeiro; e assim refletindo, aquele duas vezes nascido
1.96.2
शकुन्तलां समाहूय कण्वो वचनमब्रवीत् ।
शृणु भद्रे मम सुते मम वाक्यं शुचिस्मिते ॥ १.९६.२ ॥
Chamando Śakuntalā, Kaṇva disse estas palavras: Ouve, ó gentil, minha filha, de sorriso puro, as minhas palavras.
1.96.3
पतिव्रतानां नारीणां विशिष्टमिति चोच्यते ।
पतिशुश्रूषणं पूर्वं मनोवाक्कायचेष्टितैः ॥ १.९६.३ ॥
Entre as mulheres devotas aos maridos, diz-se que isto é o mais excelente: servir primeiro o esposo com ações da mente, da fala e do corpo.
1.96.4
अनुज्ञाता मया पूर्वं पूजयैतद्व्रतं तव ।
एतेनैव च वृत्तेन पुण्याँल्लोकानवाप्य च ॥ १.९६.४ ॥
Já te dei licença; honra este teu voto. Por esta mesma conduta, tendo alcançado os mundos meritórios,
1.96.5
तस्यान्ते मानुषे लोके विशिष्टां तप्स्यसे श्रियम् ।
तस्माद्भद्रेऽद्य यातव्यं समीपं पौरवस्य ह ॥ १.९६.५ ॥
Ao seu término, no mundo humano, brilharás com um esplendor excepcional. Portanto, ó gentil, hoje deves ir à presença do Paurava.
1.96.6
स्वयं नायाति मत्वा ते गतं कालं शुचिस्मिते ।
गत्वाऽऽराधय राजानं दुष्यन्तं हितकाम्यया ॥ १.९६.६ ॥
Pensando que o tempo já passou, ele não vem por si mesmo. Vai, ó de sorriso puro, e agrada ao rei Duṣyanta, desejando o teu bem.
1.96.7
दौष्यन्तिं यौवराज्यस्थं दृष्ट्वा प्रीतिमवाप्स्यसि ।
देवतानां गुरूणां च क्षत्रियाणां च भामिनि ॥ १.९६.७ ॥
Ó mulher radiante, ao ver o filho de Duṣyanta investido no cargo de príncipe herdeiro, obterás alegria pelos deuses, pelos anciãos e pelos kṣatriyas.
1.96.8
भर्तॄणां च विशेषेम हितं संगमनं भवेत् ।
तस्मात्पुत्रि कुमारेण गन्तव्यं मत्प्रियेप्सया ॥ १.९६.८ ॥
A união com os maridos é especialmente benéfica. Portanto, filha, desejando o meu agrado, deves ir com o príncipe.
1.96.9
प्रतिवाक्यं न दद्यास्त्वं शपिता मम पादयोः ॥ १.९६.९ ॥
Não dês resposta em troca; obrigo-te por juramento aos meus pés.
1.96.10
एवमुक्त्वा सुतां तत्र पौत्रं कण्वोऽभ्यभाषत ।
परिष्वज्य च बाहुभ्यां मूर्ध्न्युपाघ्राय पौरवम् ॥ १.९६.१० ॥
Tendo dito isto, Kaṇva falou ali à filha e ao neto; abraçando-o com ambos os braços e beijando a cabeça do Paurava.
1.96.11
सोमवंशोद्भवो राजा दुष्यन्त इति विश्रुतः ।
तस्याग्रमहिषी चैषा तव माता शुचिव्रता ॥ १.९६.११ ॥
Um rei chamado Duṣyanta, nascido da linhagem lunar, é célebre; a sua rainha principal, tua mãe, é esta mulher de votos puros.
1.96.12
गन्तुकामा भर्तृपार्श्वं त्वया सह सुमध्यमा ।
गत्वाऽभिवाद्य राजनं यौवराज्यमवाप्स्यसि ॥ १.९६.१२ ॥
Esta mulher de cintura esbelta, desejosa de ir ao lado do marido, irá contigo; tendo ido e saudado respeitosamente o rei, obterás o principado herdeiro.
1.96.13
स पिता तव राजेन्द्रस्तस्य त्वं वशगो भव ।
पितृपैतामहं राज्यमातिष्ठस्व स्वभावतः ॥ १.९६.१३ ॥
Ele é teu pai, senhor dos reis; sê submisso a ele. Assume naturalmente o reino de teu pai e avô.
1.96.14
तस्मिन्काले स्वराज्यस्थो मामनुस्मर पौरव ॥ १.९६.१४ ॥
Naquele tempo, estabelecido no teu próprio reino, lembra-te de mim, ó descendente de Pūru.
1.96.15
अभिवाद्य मुनेः पादौ पौरवो वाक्यमब्रवीत् ।
त्वं पिता मम विप्रर्षे त्वं माता त्वं गतिश्च मे ॥ १.९६.१५ ॥
Inclinando-se aos pés do sábio, o príncipe paurava disse estas palavras: "Ó sábio brâmane, tu és meu pai, tu és minha mãe, tu és meu refúgio."
1.96.16
न चान्यं पितरं मन्ये त्वामृते तु महातपः ।
तव शुश्रूषणं पुण्यमिह लोके परत्र च ॥ १.९६.१६ ॥
Ó grande asceta, não considero outro como pai senão tu. Servir-te é meritório neste mundo e no outro.
1.96.17
शकुन्तला भर्तृकामा स्वयं यातु यथेष्टतः ।
अहं सुश्रूषणपरः पादमूले वसामि वः ॥ १.९६.१७ ॥
Que Śakuntalā, desejosa de seu marido, vá por sua própria vontade, como desejar. Eu, dedicado ao teu serviço, habitarei aos teus pés.
1.96.18
क्रीडां व्यालमृगैः सार्धं करिष्ये न पुरा यथा ।
त्वच्छासनपरो नित्यं स्वाध्यायं च करोम्यहम् ॥ १.९६.१८ ॥
Não brincarei mais com as feras selvagens como antes. Sempre obediente à tua ordem, também recitarei o Veda.
1.96.19
एवमुक्त्वा तु संश्लिष्य पादौ कण्वस्य तिष्ठतः ।
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा प्ररुरोद शकुन्तला ॥ १.९६.१९ ॥
Dito isto, abraçou os pés de Kaṇva, que estava de pé; ao ouvir as suas palavras, Śakuntalā chorou em voz alta.
1.96.20
स्नेहात्पितुश्च पुत्रस्य हर्षशोकसमन्विता ।
निशाम्य रुदतीमार्तां दौष्यन्तिर्वाक्यमब्रवीत् ॥ १.९६.२० ॥
Cheio de alegria e tristeza pelo afeto ao pai e ao filho, Dauṣyanti, vendo Śakuntalā chorando angustiada, disse estas palavras.
1.96.21
श्रुत्वा भगवतो वाक्यं किं रोदिषि शकुन्तले ।
गन्तव्यं काल्य उत्थाय भर्तृप्रीतिस्ववास्ति चेत् ॥ १.९६.२१ ॥
Depois de ouvir as palavras do venerável, por que choras, Śakuntalā? Deves levantar-te e partir ao amanhecer; se amas o teu marido, que estejas bem.
1.96.22
एकस्तु कुरुते पापं फलं भुङ्क्ते महाजनः ।
मया निवारितो नित्यं न करोषि वचो मम ॥ १.९६.२२ ॥
Um só comete o erro, mas o fruto é colhido pelo grande povo. Sempre te impedi, e no entanto não ouves as minhas palavras.
1.96.23
निःसृतान्कुञ्जरान्नित्यं बाहुभ्यां संप्रमथ्य वै ।
वनं च लोडयन्नित्यं सिंहव्याघ्रगणैर्वृतम् ॥ १.९६.२३ ॥
Afugentando sempre os elefantes e esmagando-os com os braços, e revolvendo sempre a floresta cercada por bandos de leões e tigres.
1.96.24
एवंविधानि चान्यानि कृत्वा वै पुरुनन्दन ।
रुषितो भगवांस्तात तस्मादावां विवासितौ ॥ १.९६.२४ ॥
Ó descendente de Puru, por teres feito tais coisas e outras, o venerável irritou-se, meu querido; por isso nós os dois fomos banidos.
1.96.25
नाहं गच्छामि दुष्यन्तं नास्मि पुत्र हितैषिणी ।
पादमूले वसिष्यामि महर्षेर्भावितात्मनः ॥ १.९६.२५ ॥
Não irei até Duṣyanta, nem sou eu quem busca o bem do filho. Viverei aos pés do grande sábio de alma purificada.
1.96.26
एवमुक्त्वा तु रुदती पपात मुनिपादयोः ।
एवं विलपतीं कण्वश्चानुनीय च हेतुभिः।
पुनः प्रोवाच भगवानानृशंस्याद्धितं वचः ॥ १.९६.२६ ॥
Tendo dito isso, chorando, ela caiu aos pés do sábio. Enquanto ela assim lamentava, Kaṇva a consolou com razões e, por compaixão, voltou a proferir palavras benéficas.
1.96.27
शकुन्तले शृणुष्वेदं हितं पथ्यं च भामिनि ।
पतिव्रताभावगुणान्हित्वा साध्यं न किंचन ॥ १.९६.२७ ॥
Ouve, Śakuntalā, esta palavra benéfica e salutar, ó senhora: abandonadas as qualidades da esposa devota, nada é alcançável.
1.96.28
प्रतिव्रतानां देवा वै तुष्टाः सर्वरप्रदाः ।
प्रसादं च करिष्यन्ति आपदो मोक्षयन्ति च ॥ १.९६.२८ ॥
Os deuses, concedentes de toda dádiva, se agradam das esposas devotas; mostrarão favor e as livrarão das calamidades.
1.96.29
पतिप्रसादात्पुण्यं च प्राप्नुवन्ति न चाशुभम् ।
तस्माद्गत्वा तु राजानमाराधय शुचिस्मिते ॥ १.९६.२९ ॥
Pelo favor do marido obtêm mérito, e não mal. Portanto, ó tu de sorriso puro, vai ao rei e apazigua-o.
1.96.30
शकुन्तलां तथोक्त्वा वै शाकुन्तलमथाब्रवीत् ।
दौहित्रो मम पौत्रस्त्वमिलिलस्य महात्मनः ॥ १.९६.३० ॥
Tendo assim falado a Śakuntalā, dirigiu-se então ao filho de Śakuntalā: "És filho da minha filha e neto do magnânimo Ila."
1.96.31
शृणुष्व वचनं सत्यं प्रब्रवीमि तवानघ ।
मनसा भर्तृकामा वै वाग्भिरुक्त्वा पृथग्विधम् ॥ १.९६.३१ ॥
Ouve as minhas palavras verdadeiras, ó imaculado: em seu coração ela deseja um marido, e de muitas maneiras já o disse com palavras.
1.96.32
गन्तुं नेच्छति कल्याणी तस्मात्तात वहस्व वै ।
शक्तस्त्वं प्रतिगन्तुं च मुनिभिः सह पौरव ॥ १.९६.३२ ॥
A auspiciosa não quer ir; portanto, querido filho, leva-a contigo. Descendente de Pūru, tu és capaz de regressar junto com os sábios.
1.96.33
इत्युक्त्वा सर्वदमनं कण्वः शिष्यानथाब्रवीत् ।
शकुन्तलामिमां शीग्रं सपुत्रामाश्रमादितः ॥ १.९६.३३ ॥
Dito isto, Kaṇva, o domador de todos, falou aos seus discípulos: "Levai depressa esta Śakuntalā, com o seu filho, para longe deste eremitério."
1.96.34
भर्तुः प्रापयताभ्याशं सर्वलक्षणपूजिताम् ।
नारीणां चिरवासो हि बान्धवेषु न रोचते ॥ १.९६.३४ ॥
Levai-a, honrada por todas as boas qualidades, para junto de seu marido; pois a longa permanência de uma mulher entre os parentes não agrada de modo algum.
1.96.35
कीर्तिचारित्रधर्म्नस्तस्मान्नयत मा चिरम् ॥ १.९६.३५ ॥
Portanto, pela fama, pela conduta e pelo dever, levai-a sem demora.
1.96.36
धर्माभिपूजितं पुत्रं काश्यपेन निशाम्य तु ।
काश्यपात्प्राप्य चानुज्ञां मुमुदे च शकुन्तला ॥ १.९६.३६ ॥
Tendo ouvido de Kāśyapa as palavras sobre seu filho honrado pelo dharma, e tendo recebido a permissão de Kāśyapa, Śakuntalā alegrou-se.
1.96.37
कण्वस्य वचनं श्रुत्वा प्रतिगच्छेति चासकृत् ।
तथेत्युक्त्वा तु कण्वं च मातरं पौरवोऽब्रवीत्।
किं चिरायसि मातस्त्वं गमिष्यामो नृपालयम् ॥ १.९६.३७ ॥
Ao ouvir as palavras de Kaṇva, e tendo sido repetidamente dito "Volta", o Paurava disse "Assim seja" e falou a Kaṇva e à mãe: "Mãe, por que demoras? Vamos ao palácio do rei."
1.96.38
एवमुक्त्वा तु तां देवीं दुष्यन्तस्य महात्मनः ।
अभिवाद्य मुनेः पादौ गन्तुमैच्छत्स पौरवः ॥ १.९६.३८ ॥
Tendo falado assim àquela deusa, o Paurava, filho do magnânimo Duṣyanta, prostrou-se aos pés do sábio e desejou partir.
1.96.39
शकुन्तला च पितरमभिवाद्य कृताञ्जलिः ।
प्रदक्षिणीकृत्य तदा पितरं वाक्यमब्रवीत् ॥ १.९६.३९ ॥
Śakuntalā, saudando o pai com as palmas unidas, circundou-o com respeito e então lhe disse estas palavras.
1.96.40
अज्ञानान्मे पिता चेति दुरुक्तं वापि चानृतम् ।
अकार्यं वाप्यनिष्टं वा क्षन्तुमर्हति तद्भवान् ॥ १.९६.४० ॥
"Pai, quaisquer palavras duras, falsas, impróprias ou indesejadas que eu tenha dito por ignorância, o senhor é digno de perdoá-las."
1.96.41
एवमुक्तो नतशिरा मुनिर्नोवाच किंचन ।
मनुष्यभावात्कण्वोऽपि मुनिरश्रूण्यवर्तयत् ॥ १.९६.४१ ॥
Assim interpelado, o sábio, de cabeça baixa, nada disse; e Kaṇva também, por sentimento humano, deixou correr suas lágrimas.
1.96.42
अब्भक्षान्वायुभक्षांश्च शीर्णपर्णाशनान्मुनीन् ।
फलमूलाशिनो दान्तान्कृशान्धमनिसंततान् ॥ १.९६.४२ ॥
os sábios que bebem água, que bebem ar, que comem folhas caídas; que comem frutos e raízes, dominados, emagrecidos, com as veias visíveis no corpo.
1.96.43
व्रतिनो जटिलान्मुण्डान्वल्कलाजिनसंवृतान् ।
समाहूय मुनिः कण्वः कारुण्यादिदमब्रवीत् ॥ १.९६.४३ ॥
Tendo chamado os ascetas que guardam seus votos, de cabelos emaranhados, cabeças raspadas, vestidos de casca e pele, o sábio Kaṇva disse isto por compaixão.
1.96.44
मया तु लालिता नित्यं मम पुत्री यशस्विनी ।
वने जाता विवृद्धा च न च जानाति किंचन ॥ १.९६.४४ ॥
Sempre criei com carinho minha gloriosa filha; nascida e criada na floresta, ela não sabe absolutamente nada.
1.96.45
आश्रमात्तु पथा सर्वैर्नीयतां क्षत्रियालयम् ।
द्वितीययोजने विप्राः प्रतिष्ठानं प्रतिष्ठितम् ॥ १.९६.४५ ॥
Ó brâmanes, pelo caminho do eremitério, levai-a todos à morada de um kṣatriya; à segunda yojana está a cidade estabelecida de Pratiṣṭhāna.
1.96.46
प्रतिष्ठाने पुरे राजा शाकुन्तलपितामहः ।
अध्युवास चिरं कालमुर्वश्या सहितः पुरा ॥ १.९६.४६ ॥
Na cidade de Pratiṣṭhāna, o rei, avô do filho de Śakuntalā, habitou outrora por longo tempo com Urvaśī.
1.96.47
अनूपजाङ्गलयुतं धनधान्यसमाकुलम् ।
प्रतिष्ठितं पुरवरं गङ्गायामुनसङ्गमे ॥ १.९६.४७ ॥
Uma excelente cidade, dotada de terras pantanosas e secas, cheia de riqueza e grãos, estabelecida na confluência do Ganges e do Yamunā.
1.96.48
तत्र सङ्गममासाद्य स्नात्वा हुतहुताशनाः ।
शाकमूलफलाहारा निवर्तध्वं तपोधनाः।
अन्यथा तु भवेद्विप्रा अध्वनो गमने श्रमः ॥ १.९६.४८ ॥
Tendo chegado ao confluente, banhados e tendo feito oblações ao fogo, vivendo de verduras, raízes e frutos, voltai, ó tesouros de ascese; de outro modo, ó brâmanes, haveria fadiga no caminho.
1.96.49
तथेत्युक्त्वा च ते सर्वे प्रातिष्ठन्त महौजसः ।
शकुन्तलां पुरस्कृत्य दुष्यन्तस्य पुरं प्रति ॥ १.९६.४९ ॥
Dizendo "Assim seja", todos aqueles sábios de grande poder partiram, com Śakuntalā à frente, em direção à cidade de Duṣyanta.
1.96.50
गृहीत्वा चामरप्रख्यं पुत्रं कमललोचनम् ।
आजग्मुश्च पुरं रम्यं दुष्यन्ताध्युषितं वनात् ॥ १.९६.५० ॥
Levando o filho de olhos de lótus, da cor de um espanta-moscas, chegaram da floresta à bela cidade habitada por Duṣyanta.
1.96.51
शकुन्तलां समादाय मुनयो धर्मवत्सलाः ।
ते वनानि नदीः शैलान्गिरिप्रस्रवणानि च ॥ १.९६.५१ ॥
Levando Śakuntalā consigo, os sábios amantes do dharma atravessaram florestas, rios, montanhas e nascentes de montanha.
1.96.52
कन्दराणि नितम्बांश्च राष्ट्राणि नगराणि च ।
आश्रमाणि च पुण्यानि गत्वा चैव गतश्रमाः ॥ १.९६.५२ ॥
Após passar grutas, encostas de montanhas, reinos, cidades e eremitérios sagrados, permaneceram livres do cansaço.
1.96.53
शनैर्मध्याह्नवेलायां प्रतिष्ठानं समाययुः ।
तां पुरीं पुरुहूतेन ऐलस्यार्थे विनिर्मिताम् ॥ १.९६.५३ ॥
Lentamente, ao meio-dia, chegaram a Pratiṣṭhāna, a cidade que Indra construíra para Aila (Purūravas).
1.96.54
परिघाट्टालकैर्मुख्यैरुपकल्पशतैरपि ।
शतघ्नीचक्रयन्त्रैश्च गुप्तामन्यैर्दुरासदाम् ॥ १.९६.५४ ॥
Guardada por barras, torres de vigia, principais defesas, centenas de dispositivos, máquinas shataghnī e de roda e outros meios, aquela cidade era de difícil acesso.
1.96.55
हर्म्यप्रसादसंबाधां नानापण्यविभूषिताम् ।
मण्टपैः ससभै रम्यैः प्रपाभिश्च समावृताम् ॥ १.९६.५५ ॥
A cidade estava repleta de mansões e salões de palácio, adornada com mercadorias de toda espécie, e cercada por belos pavilhões, salas de assembleia e casas de água.
1.96.56
राजमार्गेण महता सुविभक्तेन शोभिताम् ।
कैलासशिखराकारैर्गोपुरैः समलङ्कृताम् ॥ १.९६.५६ ॥
A cidade era adornada por uma grande e bem dividida estrada real, e embelezada com portões semelhantes aos picos do Kailāsa.
1.96.57
द्वारतोरणनिर्यूहैर्मङ्गलैरुपशोभिताम् ।
उद्यानाम्रवणोपेतां महतीं सालमेखलाम् ॥ १.९६.५७ ॥
A grande cidade era embelezada com portões, arcos, saliências e sinais auspiciosos, possuía jardins, bosques de mangueiras e florestas, e era cingida por um cinturão de árvores sāla.
1.96.58
सर्वपुष्करिणीभिश्च उद्यानैश्च समावृताम् ।
वर्णाश्रमैः स्वधर्मस्थैर्नित्योत्सवसमाहितैः ॥ १.९६.५८ ॥
A cidade estava cercada de lagos de lótus de todos os tipos e de jardins, e cheia de pessoas das ordens sociais e etapas da vida, firmes em seus deveres e sempre dedicadas às festas.
1.96.59
धनधान्यसमृद्धैश्च संतुष्टै रत्नपूजितैः ।
कृतयज्ञैश्च विद्वद्भिरग्निहोत्रपरैः सदा ॥ १.९६.५९ ॥
A cidade estava cheia de gente rica em riquezas e grãos, contente, honrada com joias, que realizava sacrifícios, era erudita e sempre dedicada ao Agnihotra.
1.96.60
वर्जिता कार्यकरणैर्दानशीलैर्दयापरैः ।
अधर्मभीरुभिः सर्वैः स्वर्गलोकजिगीषुभिः ॥ १.९६.६० ॥
A cidade estava livre dos que praticam atos errados, e cheia de pessoas generosas, dedicadas à compaixão, temerosas da injustiça e todas desejosas de conquistar o mundo celeste.
1.96.61
एवंविधजनोपेतमिन्द्रलोकमिवापरम् ।
तस्मिन्नगरमध्ये तु राजवेश्म प्रतिष्ठितम् ॥ १.९६.६१ ॥
Repleta de tais gentes, como outro mundo de Indra, no meio daquela cidade erguia-se o palácio real.
1.96.62
इन्द्रसद्मप्रतीकाशं संपूर्णं वित्तसंचयैः ।
तस्य मध्ये सभा दिव्या नानारत्नविभूषिता ॥ १.९६.६२ ॥
Semelhante à morada de Indra, repleto de riquezas acumuladas; em seu centro havia uma sala de assembleia divina adornada com muitas espécies de joias.
1.96.63
तस्यां सभायां राजर्षिः सर्वालङ्कारभूषितः ।
ब्राह्मणैः क्षत्रियैश्चापि मन्त्रिभिश्चापि संवृतः ॥ १.९६.६३ ॥
Naquela assembleia estava o rei-sábio, adornado com todos os ornamentos, cercado por brâmanes, kṣatriyas e ministros.
1.96.64
संस्तूयमानो राजेन्द्रः सूतमागधबन्दिभिः ।
कार्यार्थिषु तदाऽभ्येत्य कृत्वा कार्यं गतेषु सः ॥ १.९६.६४ ॥
Louvado por sūtas, māgadhas e bandis, o senhor dos reis, quando os que tinham negócios se aproximaram e, feito o negócio, se retiraram...
1.96.65
सुखासीनोऽभवद्राजा तस्मिन्काले महर्षयः ।
शकुन्तानां स्वनं श्रुत्वा निमित्तज्ञास्त्वलक्षयन् ॥ १.९६.६५ ॥
Naquele tempo o rei estava sentado com conforto; então os grandes sábios, conhecedores dos presságios, ao ouvir o som das aves, o observaram.
1.96.66
शकुन्तले निमित्तानि शोभनानि भवन्ति नः ।
कार्यसिद्धिं वदन्त्येते ध्रुवं राज्ञी भविष्यसि।
अस्मिंस्तु दिवसे पुत्रो युवराजो भविष्यति ॥ १.९६.६६ ॥
"Śakuntalā, estes presságios nos são favoráveis. Anunciam certamente o sucesso do empreendimento; tu serás rainha. E neste mesmo dia um filho se tornará príncipe herdeiro."
1.96.67
वर्धमानपुरद्वारं तूर्यघोषनिनादितम् ।
शकुन्तलां पुरस्कृत्य विविशुस्ते महर्षयः ॥ १.९६.६७ ॥
Ao portão da cidade Vardhamāna, ecoando com o estrondo das trombetas, os grandes sábios entraram, com Śakuntalā à frente.
1.96.68
प्रविशन्तं नृपसुतं प्रशशंसुश्च वीक्षकाः ।
वर्धमानपुरद्वारं प्रविशन्नेव पौरवः ॥ १.९६.६८ ॥
Enquanto o filho do rei, o Paurava, entrava pelo portão da cidade Vardhamāna, os espectadores o louvaram já ao entrar.
1.96.69
इन्द्रलोकस्थमात्मानं मेने हर्षसमन्वितः ॥ १.९६.६९ ॥
Cheio de alegria, julgou-se habitando o mundo de Indra.
1.96.70
ततो वै नागराः सर्वे समाहूय परस्परम् ।
द्रष्टुकामा नृपसुतं समपद्यन्त भारत ॥ १.९६.७० ॥
Então todos os cidadãos, chamando-se uns aos outros e desejosos de ver o filho do rei, ó Bhārata, reuniram-se.
1.96.71
देवतेव जनस्याग्रे भ्राजते श्रीरिवागता ।
जयन्तेनेव पौलोमी इन्द्रलोकादिहागता ॥ १.९६.७१ ॥
Ela brilha diante do povo como uma deusa, como se a própria Śrī tivesse vindo; como Paulomī veio aqui do mundo de Indra com Jayanta.
1.96.72
इति ब्रुवन्तस्ते सर्वे महर्षीनिदमब्रुवन् ।
अभिवादयन्तः सहिता महर्षीन्देववर्चसः ॥ १.९६.७२ ॥
Falando assim, todos juntos, saudando respeitosamente os grandes sábios resplandecentes como deuses, disseram isto.
1.96.73
अद्य नः सफलं जन्म कृतार्थाश्च ततो वयम् ।
एवं ये स्म प्रपश्यामो महर्षीन्सूर्यवर्चसः ॥ १.९६.७३ ॥
Hoje o nosso nascimento deu fruto e estamos realizados, pois assim contemplamos os grandes sábios, resplandecentes como o sol.
1.96.74
इत्युक्त्वा सहिताः केचिदन्वगच्छन्त पौरवम् ।
हैमवत्याः सुतमिव कुमारं पुष्करेक्षणम् ॥ १.९६.७४ ॥
Dizendo isso, alguns deles, juntos, seguiram o Paurava, como o filho de Haimavatī, aquele jovem de olhos de lótus.
1.96.75
ये केचिदब्रुवन्मूढाः शाकुन्तलदिदृक्षवः ।
कृष्णाजिनेन संछन्नाननिच्छन्तो ह्यवेक्षितुम् ॥ १.९६.७५ ॥
Alguns insensatos, desejosos de ver os sábios Śākuntala, falaram; mas, cobertos com peles de antílope negro, não queriam ser vistos.
1.96.76
पिशाचा इव दृश्यन्ते नागराणां विरूपिणः ।
विना सन्ध्यां पिशाचास्ते प्रविशन्ति पुरोत्तमम् ॥ १.९६.७६ ॥
Aos cidadãos parecem demônios disformes; sem o crepúsculo, esses demônios entram na excelente cidade.
1.96.77
क्षुत्पिपासार्दितान्दीनान्वल्कलाजिनवाससः ।
त्वगस्थिभूतान्निर्मांसान्धमनीसन्ततानपि ॥ १.९६.७७ ॥
Afligidos pela fome e pela sede, miseráveis, vestidos de casca e pele de antílope, reduzidos a pele e osso, sem carne, cobertos de veias.
1.96.78
पिङ्गलाक्षान्पिङ्गजटान्दीर्घदन्तान्निरूदरान् ।
विशीर्षकानूर्ध्वहस्तान्दृष्ट्वा हास्यन्ति नागराः ॥ १.९६.७८ ॥
Ao vê-los, de olhos fulvos, de cabelos fulvos, dentes longos, sem ventre, aparentemente sem cabeça, com as mãos erguidas, os cidadãos rirão.
1.96.79
एवमुक्तवतां तेषां गिरं श्रुत्वा महर्षयः ।
अन्योन्यं ते समाहूय इदं वचनमब्रुवन् ॥ १.९६.७९ ॥
Ao ouvir as palavras dos que falaram assim, os grandes sábios chamaram uns aos outros e disseram estas palavras.
1.96.80
उक्तं भगवता वाक्यं न कृतं सत्यवादिना ।
पुरप्रवेशनं नात्र कर्तव्यमिति शासनम् ॥ १.९६.८० ॥
A palavra dita pelo Bem-aventurado não foi cumprida pelo veraz. Aqui não se deve entrar na cidade: este é o mandamento.
1.96.81
किं कारणं प्रवेक्ष्यामो नगरं दुर्जनैर्वृतम् ।
त्यक्तसङ्गस्य च मुनेर्नगरे किं प्रयोजनम् ॥ १.९६.८१ ॥
Por que razão entraríamos numa cidade cercada de malfeitores? E que propósito tem na cidade um sábio que abandonou o apego?
1.96.82
गमिष्यामो वनं तस्माद्गङ्गायामुनसङ्गमम् ।
एवमुक्त्वा मुनिगणाः प्रतिजग्मुर्यथागतम् ॥ १.९६.८२ ॥
Portanto, iremos para a floresta, à confluência do Gaṅgā e do Yamunā. Dito isso, os grupos de sábios voltaram pelo caminho por onde tinham vindo.