ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 10.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.3.1
कृपस्य वचनं श्रुत्वा धर्मार्थसहितं शुभम् ।
अश्वत्थामा महाराज दुःखशोकसमन्वितः ॥ १०.३.१ ॥
ಕೃಪನ ಧರ್ಮಾರ್ಥಸಹಿತವಾದ ಶುಭವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಮಹಾರಾಜನೇ, ದುಃಖ ಶೋಕಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ...
10.3.2
दह्यमानस्तु शोकेन प्रदीप्तेनाग्निना यथा ।
क्रूरं मनस्ततः कृत्वा तावभौ प्रत्यभाषत ॥ १०.३.२ ॥
ಶೋಕದಿಂದ ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದವನು, ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುವ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ, ಆಗ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕ್ರೂರವಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ಆ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
10.3.3
पुरुषेपुरुषे बुद्धिर्याया भवति शोभना ।
तुष्यन्ति च पृथक्सर्वे प्रज्ञया ते स्वयास्वया ॥ १०.३.३ ॥
ಪ್ರತಿ ಮನುಷ್ಯನಲ್ಲಿರುವ ಉತ್ತಮ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ, ಎಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಪ್ರಜ್ಞೆಯಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ತೃಪ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.
10.3.4
सर्वो हि मन्यते लोक आत्मानं बुद्धिमत्तरम् ।
सर्वस्यात्मा बहुमतः सर्वोत्मानं प्रशंसति ॥ १०.३.४ ॥
ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನೂ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ತನ್ನನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಬುದ್ಧಿವಂತನೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೆ; ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನಿಗೂ ತನ್ನ ಆತ್ಮವೇ ಅತಿ ಪ್ರಿಯ, ಅವನು ತನ್ನನ್ನೇ ಹೊಗಳುತ್ತಾನೆ.
10.3.5
सर्वस्य हि स्वका प्रज्ञा साधुवादे प्रतिष्ठिता ।
परबुद्धिं च निन्दन्ति स्वां प्रशंसन्ति चासकृत् ॥ १०.३.५ ॥
ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಸ್ವಂತ ಪ್ರಜ್ಞೆಯೇ ಸದ್ವಾದದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದೆ; ಅವರು ಇತರರ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ನಿಂದಿಸುತ್ತಾರೆ, ತಮ್ಮನ್ನೇ ಪದೇ ಪದೇ ಹೊಗಳುತ್ತಾರೆ.
10.3.6
कारणान्तरयोगेन येषां संवदते मतिः ।
तेऽन्योन्येन च तुष्यन्ति बहुमन्यन्ति चासकृत् ॥ १०.३.६ ॥
ಬೇರೆ ಕಾರಣಗಳ ಸಂಯೋಗದಿಂದ ಯಾರ ಮತಿ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆಯೋ, ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ತೃಪ್ತರಾಗಿ ಪದೇ ಪದೇ ಪರಸ್ಪರರನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತಾರೆ.
10.3.7
तस्यैव तु मनुष्यस्य सासा बुद्धिस्तदातदा ।
कालयोगे विपर्यासं प्राप्यान्योन्यं विपद्यते ॥ १०.३.७ ॥
ಆ ಮನುಷ್ಯನ ಬುದ್ಧಿಯೇ ಆಗಾಗ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ; ಕಾಲಯೋಗದಿಂದ ವಿಪರ್ಯಾಸವನ್ನು ಹೊಂದಿ ಅದು ಪರಸ್ಪರ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.
10.3.8
अनित्यत्वात्तु चित्तानां मनुष्याणां विशेषतः ।
चित्तवैक्लब्यमासाद्य सासा बुद्धिः प्रजायते ॥ १०.३.८ ॥
ಮನುಷ್ಯರ ಮನಸ್ಸುಗಳು ಅನಿತ್ಯವಾದ್ದರಿಂದ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮನಸ್ಸಿನ ಕಳವಳವನ್ನು ಹೊಂದಿದಾಗ ನಾನಾ ಬಗೆಯ ಬುದ್ಧಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ.
10.3.9
यथा हि वैद्यः कुशलो ज्ञात्वा व्याधिं यथाविधि ।
भैषज्यं कुरुते योगात्प्रशमार्थमिति प्रभो ॥ १०.३.९ ॥
ಕುಶಲ ವೈದ್ಯನು ರೋಗವನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ತಿಳಿದು, ಶಮನಕ್ಕಾಗಿ ಯೋಗದಿಂದ ಔಷಧವನ್ನು ತಯಾರಿಸುತ್ತಾನೆ, ಓ ಪ್ರಭು.
10.3.10
एवं कार्यस्य योगात्प्रशमार्थमिति प्रभो ।
प्रज्ञया च स्वया युक्त्या तां च गृह्णन्ति वै बुधाः ॥ १०.३.१० ॥
ಹೀಗೆಯೇ ಕಾರ್ಯದ ಯೋಗದಿಂದ, ಓ ಪ್ರಭು, ಶಮನಕ್ಕಾಗಿ, ತಮ್ಮ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಮತ್ತು ಯುಕ್ತಿಯಿಂದ ಬುದ್ಧಿವಂತರು ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ.
10.3.11
अन्यया यौवने बाल्ये बुद्ध्या भवति मोहितः ।
मध्येऽन्यया जरायां तु सोन्यां रोचयते मतिम् ॥ १०.३.११ ॥
ಯೌವನ ಮತ್ತು ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಮೋಹಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಮಧ್ಯವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಂದರಿಂದ, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ಮತ್ತೊಂದು ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತಾನೆ.
10.3.12
व्यसन वा महाघोरं समृद्धिं चापि तादृशीम् ।
अवाप्य पुरुषो भोज कुरुते बुद्धिवैकृतम् ॥ १०.३.१२ ॥
ಓ ಭೋಜ, ಮನುಷ್ಯನು ಅತ್ಯಂತ ಭಯಂಕರ ವಿಪತ್ತನ್ನೋ ಅಂತಹ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನೋ ಪಡೆದು ಬುದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ವಿಕಾರವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.
10.3.13
एकस्मिन्नेव पुरुषे सासा बुद्धिस्तदातदा ।
भवत्यनित्या प्रज्ञा हि सा तस्यैव न रोचते ॥ १०.३.१३ ॥
ಒಬ್ಬನೇ ಮನುಷ್ಯನಲ್ಲಿ ಆ ಬುದ್ಧಿ ಆಗಾಗ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ಅನಿತ್ಯ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಅವನಿಗೇ ಇಷ್ಟವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
10.3.14
निश्चित्य तु यथाप्रज्ञं यां मतिं साधु पश्यति ।
तया प्रकुरुते भावं सा तस्योद्योगकारिका ॥ १०.३.१४ ॥
ತನ್ನ ಪ್ರಜ್ಞೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ ಯಾವ ಮತಿಯನ್ನು ಒಳ್ಳೆಯದೆಂದು ನೋಡುತ್ತಾನೋ, ಅದರಿಂದಲೇ ಅವನು ತನ್ನ ಭಾವವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಾನೆ; ಅದೇ ಅವನ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ಕಾರಣ.
10.3.15
सर्वो हि पुरुषो भोज साध्वेतदिति निश्चितः ।
कर्तुमारभते प्रीतिं मरणादिषु कर्मसु ॥ १०.३.१५ ॥
ಭೋಜನೇ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನೂ 'ಇದೇ ಒಳ್ಳೆಯದು' ಎಂದು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ, ಮರಣದಂತಹ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲೂ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾನೆ.
10.3.16
सर्वे हि युक्तां विज्ञाय प्रज्ञां वापि स्वकां नराः ।
चेष्टन्ते विविधां चेष्टां हितमित्येव जानते ॥ १०.३.१६ ॥
ಎಲ್ಲ ಮನುಷ್ಯರೂ ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಸೂಕ್ತ ಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ತಿಳಿದು ವಿವಿಧ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ಇದೇ ಹಿತ ಎಂದು ಅವರು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ.
10.3.17
उपजाता व्यसनजा येयमद्य मतिर्मम ।
युवयोस्तां प्रवक्ष्यामि सर्वेषां शोकनाशिनीम् ॥ १०.३.१७ ॥
ಸಂಕಟದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಈ ಮತಿ ಇಂದು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಮೂಡಿದೆ; ಅದನ್ನು ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಅದು ಎಲ್ಲರ ಶೋಕವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ.
10.3.18
प्रजापतिः प्रजाः सृष्ट्वा कर्म तासु विधाय च ।
वर्णेवर्णे समाधत्त ह्येकैकं गुणवत्तरम् ॥ १०.३.१८ ॥
ಪ್ರಜಾಪತಿಯು ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಅವರಲ್ಲಿ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನಿಯಮಿಸಿ, ಪ್ರತಿ ವರ್ಣದಲ್ಲೂ ಒಂದೊಂದನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಗುಣವಂತವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿದನು.
10.3.19
ब्राह्मणे वेदमग्र्यं तु क्षत्रिये तेज उत्तमम् ।
दाक्ष्यं वैश्ये च शूद्रे च सर्ववर्णानुकूलताम् ॥ १०.३.१९ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಲ್ಲಿ ವೇದವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ; ಕ್ಷತ್ರಿಯನಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ತೇಜಸ್ಸು; ವೈಶ್ಯ ಮತ್ತು ಶೂದ್ರರಲ್ಲಿ ಕೌಶಲ್ಯ; ಎಲ್ಲ ವರ್ಣಗಳಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುವ ಗುಣ.
10.3.20
अदान्तो ब्राह्मणोऽसाधुर्निस्तेजाः क्षत्रियो मृतः ।
अदक्षो निन्द्यते वैश्यः शूद्रश्च प्रतिकूलवान् ॥ १०.३.२० ॥
ಇಂದ್ರಿಯ ನಿಗ್ರಹವಿಲ್ಲದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ದುಷ್ಟನು; ತೇಜಸ್ಸಿಲ್ಲದ ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಸತ್ತಂತೆ; ಕೌಶಲ್ಯವಿಲ್ಲದ ವೈಶ್ಯ ನಿಂದಿತನು; ಪ್ರತಿಕೂಲನಾದ ಶೂದ್ರನೂ ಹಾಗೆಯೇ.
10.3.21
सोऽस्मि जातः कुले श्रेष्ठे ब्राह्मणैरभिपूजिते ।
मन्दभाग्यतयाऽस्म्येतं क्षत्रधर्ममनुष्ठितः ॥ १०.३.२१ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದಲೂ ಅತ್ಯಂತ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುವ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕುಲದಲ್ಲಿ ನಾನು ಜನಿಸಿದೆನು; ದುರದೃಷ್ಟದಿಂದ ಈ ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಧರ್ಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದ್ದೇನೆ.
10.3.22
क्षत्रधर्मं विदित्वाऽहं यदि ब्राह्मण्यमाश्रितः ।
प्रकरिष्ये महत्कर्म न मे तत्साधुसम्मतम् ॥ १०.३.२२ ॥
ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ದೊಡ್ಡ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡಿದರೆ ಅದು ಸತ್ಪುರುಷರಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಲ್ಲ.
10.3.23
धारयित्वा धनुर्दिव्यं दिव्यान्यस्त्राणि चाहवे ।
पितरं निहतं दृष्ट्वा किन्नु वक्ष्यामि संसदि ॥ १०.३.२३ ॥
ದಿವ್ಯ ಧನುಸ್ಸು ಮತ್ತು ದಿವ್ಯ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದರೂ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತಂದೆ ಹತನಾದುದನ್ನು ನೋಡಿ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಏನು ಹೇಳಲಿ?
10.3.24
सोऽहमद्य यथाकामं क्षत्रधर्ममवाप्य च ।
गन्ताऽस्मि पदवीं राज्ञः पितुश्चापि महात्मनः ॥ १०.३.२४ ॥
ಅದೇ ನಾನು ಇಂದು ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಡೆದು, ರಾಜನೂ ಮಹಾತ್ಮನೂ ಆದ ತಂದೆಯ ದಾರಿಯಲ್ಲೇ ನಡೆಯುತ್ತೇನೆ.
10.3.25
अद्य स्वप्स्यन्ति पाञ्चाला विश्वस्ता जितकाशिनः ।
विमुक्तयुग्यकवचा हर्षेण च समन्विताः।
वयं जिता मताश्चैषां श्रान्ता व्यायामकर्शिताः ॥ १०.३.२५ ॥
ಇಂದು ಪಾಂಚಾಲರು ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ, ಗೆದ್ದಿದ್ದೇವೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ನೊಗ ಮತ್ತು ಕವಚಗಳನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿ, ಹರ್ಷದಿಂದ ಮಲಗುವರು; ನಾವು ಸೋತವರೆಂದೂ, ಶ್ರಮ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಯಾಮದಿಂದ ದಣಿದವರೆಂದೂ ಅವರು ಎಣಿಸುತ್ತಾರೆ.
10.3.26
तेषां निशि प्रसुप्तानां सुस्थानां शिबिरे स्वके ।
अवस्कन्दं करिष्यामि शिबिरस्याद्य दुष्करम् ॥ १०.३.२६ ॥
ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮದೇ ಶಿಬಿರದಲ್ಲಿ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಾ ನಿಶ್ಚಿಂತರಾಗಿರುವ ಅವರ ಮೇಲೆ ಇಂದು ನಾನು ಹಠಾತ್ ದಾಳಿ ಮಾಡುವೆನು; ಈ ಶಿಬಿರದ ಮೇಲಿನ ದಾಳಿ ಕಠಿಣವಾದುದು.
10.3.27
तानवस्कन्द्य शिबिरे प्रेतभूतानचेतसः ।
सूदयिष्यामि विक्रम्य मघवानिव दानवान् ॥ १०.३.२७ ॥
ಶಿಬಿರದಲ್ಲಿ ಅವರ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿ, ಪ್ರೇತಗಳಂತೆ ಪ್ರಜ್ಞೆಯಿಲ್ಲದವರಾದ ಅವರನ್ನು ಇಂದ್ರನು ದಾನವರನ್ನು ವಧಿಸಿದಂತೆ ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ನಾನು ವಧಿಸುವೆನು.
10.3.28
अद्य तान्सहितान्सर्वान्धृष्टद्युम्नपुरोगमान् ।
सूदयिष्यामि विक्रम्य कक्षं दीप्त इवानलः ॥ १०.३.२८ ॥
ಇಂದು ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟು ಒಟ್ಟಾಗಿರುವ ಅವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ನಾನು ವಧಿಸುವೆನು; ಉರಿಯುವ ಬೆಂಕಿ ಒಣಹುಲ್ಲನ್ನು ಸುಡುವಂತೆ.
10.3.29
निहत्य चैव पाञ्चालाञ्शान्तिं लब्धाऽस्मि सत्तम ॥ १०.३.२९ ॥
ಓ ಸತ್ತಮನೇ, ಪಾಂಚಾಲರನ್ನು ವಧಿಸಿದ ಬಳಿಕವೇ ನಾನು ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವೆನು.
10.3.30
पाञ्चालेषु चरिष्यामि सूदयन्नद्य संयुगे ।
पिनाकपाणिः सङ्क्रुद्धः स्वयं रुद्रः पशुष्विव ॥ १०.३.३० ॥
ಇಂದು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪಾಂಚಾಲರ ನಡುವೆ ವಧಿಸುತ್ತಾ ಸಂಚರಿಸುವೆನು; ಪಿನಾಕವನ್ನು ಹಿಡಿದ ಕ್ರುದ್ಧ ರುದ್ರನು ಪಶುಗಳ ನಡುವೆ ತಾನೇ ಸಂಚರಿಸುವಂತೆ.
10.3.31
अद्याहं सर्वपाञ्चालान्निकृत्या च निकृष्य च ।
अर्दयिष्यामि संहृष्टो रणे पाण्डुसुतांस्तथा।
सूदयिष्यामि सङ्क्रुद्धः पशूनिव पिनाकधृत् ॥ १०.३.३१ ॥
ಇಂದು ನಾನು ಪಾಂಚಾಲರೆಲ್ಲರನ್ನು ಕಡಿದು ಎಳೆದು, ಸಂತೋಷದಿಂದ ರಣದಲ್ಲಿ ಪಾಂಡುಪುತ್ರರನ್ನೂ ಪೀಡಿಸುವೆನು. ಕೋಪದಿಂದ ಪಿನಾಕಧಾರಿಯಂತೆ ಪಶುಗಳಂತೆ ಅವರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವೆನು.
10.3.32
अद्याहं सर्वपाञ्चालैः कृत्वा भूमिं शरीरिणीम् ।
प्रहृत्यैकेन शस्त्रेण भविष्याम्यनृणः पितुः ॥ १०.३.३२ ॥
ಇಂದು ನಾನು ಪಾಂಚಾಲರಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ದೇಹಧಾರಿಣಿಯಾಗಿ ಮಾಡಿ, ಒಂದೇ ಆಯುಧದಿಂದ ಪ್ರಹರಿಸಿ, ತಂದೆಯ ಋಣದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುವೆನು.
10.3.33
दुर्योधनस्य कर्णस्य भीष्मसैन्धवयोरपि ।
गमिष्यामि निशावेलां पदवीमद्य दुर्गमाम् ॥ १०.३.३३ ॥
ದುರ್ಯೋಧನ, ಕರ್ಣ, ಭೀಷ್ಮ ಮತ್ತು ಸೈಂಧವರ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಇಂದು ನಾನು ರಾತ್ರಿಯ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಆ ದುರ್ಗಮ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಹೋಗುವೆನು.
10.3.34
अद्य पाञ्चालराजस्य धृष्टद्युम्नस्य वै निशि ।
विरात्रे प्रमथिष्यामि पशोरिव शिरो बलात् ॥ १०.३.३४ ॥
ಇಂದು ರಾತ್ರಿ, ಪಾಂಚಾಲ ರಾಜ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನ ತಲೆಯನ್ನು ಆಳ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಬಲವಂತವಾಗಿ ಪಶುವಿನ ತಲೆಯಂತೆ ಹಿಸುಕುವೆನು.
10.3.35
अद्य पाञ्चालपाण्डूनां शयितानां शिरो निशि ।
खङ्गेन निशितेनाजौ प्रमथिष्यामि गौतम ॥ १०.३.३५ ॥
ಓ ಗೌತಮ! ಇಂದು ರಾತ್ರಿ, ರಣದಲ್ಲಿ ಮಲಗಿರುವ ಪಾಂಚಾಲ-ಪಾಂಡವರ ತಲೆಗಳನ್ನು ಹರಿತವಾದ ಖಡ್ಗದಿಂದ ಪುಡಿಮಾಡುವೆನು.
10.3.36
अद्य पाञ्चालसेनां तां निहत्य निशि सौप्तिके ।
कृतकृत्यः सुखी चैव भविष्यामि महामते ॥ १०.३.३६ ॥
ಓ ಮಹಾಮತಿ! ಇಂದು ರಾತ್ರಿ, ನಿದ್ರಾ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಆ ಪಾಂಚಾಲ ಸೇನೆಯನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ನಾನು ಕೃತಕೃತ್ಯನಾಗಿ ಸುಖಿಯಾಗುವೆನು.