മഹാഭാരതം · അധ്യായം 10.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.3.1
कृपस्य वचनं श्रुत्वा धर्मार्थसहितं शुभम् ।
अश्वत्थामा महाराज दुःखशोकसमन्वितः ॥ १०.३.१ ॥
കൃപന്റെ ധർമ്മാർത്ഥസഹിതമായ ശുഭവചനം കേട്ട്, മഹാരാജാവേ, ദുഃഖശോകങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞ അശ്വത്ഥാമാവ്...
10.3.2
दह्यमानस्तु शोकेन प्रदीप्तेनाग्निना यथा ।
क्रूरं मनस्ततः कृत्वा तावभौ प्रत्यभाषत ॥ १०.३.२ ॥
ദുഃഖത്താൽ ജ്വലിക്കുന്നവനായി, ആളിക്കത്തുന്ന അഗ്നിപോലെ, പിന്നെ മനസ്സിനെ ക്രൂരമാക്കി ആ ഇരുവരോടും അവൻ സംസാരിച്ചു.
10.3.3
पुरुषेपुरुषे बुद्धिर्याया भवति शोभना ।
तुष्यन्ति च पृथक्सर्वे प्रज्ञया ते स्वयास्वया ॥ १०.३.३ ॥
ഓരോ മനുഷ്യനിലുമുള്ള നല്ല ബുദ്ധിയാൽ, എല്ലാവരും തങ്ങളുടെ സ്വന്തം പ്രജ്ഞയാൽ വെവ്വേറെ സംതൃപ്തരാകുന്നു.
10.3.4
सर्वो हि मन्यते लोक आत्मानं बुद्धिमत्तरम् ।
सर्वस्यात्मा बहुमतः सर्वोत्मानं प्रशंसति ॥ १०.३.४ ॥
ഓരോരുത്തരും ലോകത്തിൽ സ്വയം കൂടുതൽ ബുദ്ധിമാനെന്നു കരുതുന്നു; എല്ലാവർക്കും സ്വന്തം ആത്മാവ് അതിപ്രിയമാണ്, അവൻ തന്നെത്തന്നെ പ്രശംസിക്കുന്നു.
10.3.5
सर्वस्य हि स्वका प्रज्ञा साधुवादे प्रतिष्ठिता ।
परबुद्धिं च निन्दन्ति स्वां प्रशंसन्ति चासकृत् ॥ १०.३.५ ॥
ഓരോരുത്തരുടെയും സ്വന്തം പ്രജ്ഞ നല്ല വാദത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു; അവർ മറ്റുള്ളവരുടെ ബുദ്ധിയെ നിന്ദിക്കുന്നു, സ്വയം വീണ്ടും വീണ്ടും പ്രശംസിക്കുന്നു.
10.3.6
कारणान्तरयोगेन येषां संवदते मतिः ।
तेऽन्योन्येन च तुष्यन्ति बहुमन्यन्ति चासकृत् ॥ १०.३.६ ॥
മറ്റു കാരണങ്ങളുടെ ചേർച്ചയാൽ ആരുടെ ബുദ്ധി യോജിക്കുന്നുവോ, അവർ പരസ്പരം സംതൃപ്തരായി വീണ്ടും വീണ്ടും പരസ്പരം ബഹുമാനിക്കുന്നു.
10.3.7
तस्यैव तु मनुष्यस्य सासा बुद्धिस्तदातदा ।
कालयोगे विपर्यासं प्राप्यान्योन्यं विपद्यते ॥ १०.३.७ ॥
ആ മനുഷ്യന്റെ ബുദ്ധി തന്നെ ഓരോ സമയത്തും മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു; കാലയോഗത്താൽ വിപര്യയം പ്രാപിച്ച് അത് പരസ്പരം നശിക്കുന്നു.
10.3.8
अनित्यत्वात्तु चित्तानां मनुष्याणां विशेषतः ।
चित्तवैक्लब्यमासाद्य सासा बुद्धिः प्रजायते ॥ १०.३.८ ॥
മനുഷ്യരുടെ ചിത്തങ്ങൾ അനിത്യമായതിനാൽ, പ്രത്യേകിച്ച് ചിത്തത്തിന്റെ വിഭ്രമം പ്രാപിക്കുമ്പോൾ പലതരം ബുദ്ധികൾ ഉണ്ടാകുന്നു.
10.3.9
यथा हि वैद्यः कुशलो ज्ञात्वा व्याधिं यथाविधि ।
भैषज्यं कुरुते योगात्प्रशमार्थमिति प्रभो ॥ १०.३.९ ॥
വിദഗ്ധനായ വൈദ്യൻ രോഗത്തെ വിധിപ്രകാരം അറിഞ്ഞ്, ശമനത്തിനായി യോഗത്താൽ ഔഷധം തയ്യാറാക്കുന്നു, അല്ലയോ പ്രഭോ.
10.3.10
एवं कार्यस्य योगात्प्रशमार्थमिति प्रभो ।
प्रज्ञया च स्वया युक्त्या तां च गृह्णन्ति वै बुधाः ॥ १०.३.१० ॥
ഇങ്ങനെ കാര്യയോഗത്താൽ, അല്ലയോ പ്രഭോ, ശമനത്തിനായി, സ്വന്തം പ്രജ്ഞയാലും യുക്തിയാലും ജ്ഞാനികൾ അതിനെ സ്വീകരിക്കുന്നു.
10.3.11
अन्यया यौवने बाल्ये बुद्ध्या भवति मोहितः ।
मध्येऽन्यया जरायां तु सोन्यां रोचयते मतिम् ॥ १०.३.११ ॥
യൗവനത്തിലും ബാല്യത്തിലും മറ്റൊരു ബുദ്ധിയാൽ മനുഷ്യൻ മോഹിതനാകുന്നു; മധ്യവയസ്സിൽ മറ്റൊന്നിനാൽ, വാർധക്യത്തിലോ അവൻ വേറൊരു ബുദ്ധിയെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു.
10.3.12
व्यसन वा महाघोरं समृद्धिं चापि तादृशीम् ।
अवाप्य पुरुषो भोज कुरुते बुद्धिवैकृतम् ॥ १०.३.१२ ॥
ഹേ ഭോജ, മനുഷ്യൻ അതിഘോരമായ വ്യസനമോ അതുപോലുള്ള സമൃദ്ധിയോ നേടി ബുദ്ധിയിൽ വൈകൃതം വരുത്തുന്നു.
10.3.13
एकस्मिन्नेव पुरुषे सासा बुद्धिस्तदातदा ।
भवत्यनित्या प्रज्ञा हि सा तस्यैव न रोचते ॥ १०.३.१३ ॥
ഒരേ മനുഷ്യനിൽ ആ ബുദ്ധി ഇടയ്ക്കിടെ മാറുന്നു. ആ അനിത്യമായ പ്രജ്ഞ അവനുതന്നെ ഇഷ്ടമാകുന്നില്ല.
10.3.14
निश्चित्य तु यथाप्रज्ञं यां मतिं साधु पश्यति ।
तया प्रकुरुते भावं सा तस्योद्योगकारिका ॥ १०.३.१४ ॥
തന്റെ പ്രജ്ഞയ്ക്കനുസരിച്ച് നിശ്ചയിച്ച് ഏതു മതിയെ നല്ലതായി കാണുന്നുവോ, അതിനാൽ അവൻ തന്റെ ഭാവം പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്നു; അതാണ് അവന്റെ ഉദ്യോഗത്തിന് കാരണം.
10.3.15
सर्वो हि पुरुषो भोज साध्वेतदिति निश्चितः ।
कर्तुमारभते प्रीतिं मरणादिषु कर्मसु ॥ १०.३.१५ ॥
ഭോജാ, ഓരോ മനുഷ്യനും 'ഇതുതന്നെ നല്ലത്' എന്ന് നിശ്ചയിച്ച്, മരണം തുടങ്ങിയ കർമ്മങ്ങളിലും ഇഷ്ടത്തോടെ ആരംഭിക്കുന്നു.
10.3.16
सर्वे हि युक्तां विज्ञाय प्रज्ञां वापि स्वकां नराः ।
चेष्टन्ते विविधां चेष्टां हितमित्येव जानते ॥ १०.३.१६ ॥
എല്ലാ മനുഷ്യരും തങ്ങളുടെ തന്നെ യുക്തമായ പ്രജ്ഞ അറിഞ്ഞ് പലവിധ പ്രയത്നങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു; ഇതാണ് ഹിതമെന്ന് അവർ അറിയുന്നു.
10.3.17
उपजाता व्यसनजा येयमद्य मतिर्मम ।
युवयोस्तां प्रवक्ष्यामि सर्वेषां शोकनाशिनीम् ॥ १०.३.१७ ॥
ദുരിതത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ച ഈ മതി ഇന്ന് എന്നിൽ ഉദിച്ചിരിക്കുന്നു; അത് നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരോടും ഞാൻ പറയാം, അത് എല്ലാവരുടെയും ശോകം നശിപ്പിക്കുന്നതാണ്.
10.3.18
प्रजापतिः प्रजाः सृष्ट्वा कर्म तासु विधाय च ।
वर्णेवर्णे समाधत्त ह्येकैकं गुणवत्तरम् ॥ १०.३.१८ ॥
പ്രജാപതി പ്രജകളെ സൃഷ്ടിച്ച്, അവർക്ക് കർമ്മങ്ങൾ നിശ്ചയിച്ച്, ഓരോ വർണത്തിലും ഓരോന്നിനെ കൂടുതൽ ഗുണവാനായി സ്ഥാപിച്ചു.
10.3.19
ब्राह्मणे वेदमग्र्यं तु क्षत्रिये तेज उत्तमम् ।
दाक्ष्यं वैश्ये च शूद्रे च सर्ववर्णानुकूलताम् ॥ १०.३.१९ ॥
ബ്രാഹ്മണനിൽ വേദമാണ് ശ്രേഷ്ഠം; ക്ഷത്രിയനിൽ ഉത്തമമായ തേജസ്സ്; വൈശ്യനിലും ശൂദ്രനിലും കൗശലം; എല്ലാ വർണങ്ങൾക്കും അനുയോജ്യത.
10.3.20
अदान्तो ब्राह्मणोऽसाधुर्निस्तेजाः क्षत्रियो मृतः ।
अदक्षो निन्द्यते वैश्यः शूद्रश्च प्रतिकूलवान् ॥ १०.३.२० ॥
അടക്കമില്ലാത്ത ബ്രാഹ്മണൻ ദുഷ്ടനാണ്; തേജസ്സില്ലാത്ത ക്ഷത്രിയൻ മൃതനു തുല്യൻ; കൗശലമില്ലാത്ത വൈശ്യൻ നിന്ദിതനാകുന്നു; പ്രതികൂലനായ ശൂദ്രനും.
10.3.21
सोऽस्मि जातः कुले श्रेष्ठे ब्राह्मणैरभिपूजिते ।
मन्दभाग्यतयाऽस्म्येतं क्षत्रधर्ममनुष्ठितः ॥ १०.३.२१ ॥
ബ്രാഹ്മണരാൽ ഏറെ ആദരിക്കപ്പെടുന്ന ശ്രേഷ്ഠകുലത്തിൽ ഞാൻ ജനിച്ചു; ദൗർഭാഗ്യത്താൽ ഈ ക്ഷത്രിയധർമ്മം ഞാൻ അനുഷ്ഠിച്ചു.
10.3.22
क्षत्रधर्मं विदित्वाऽहं यदि ब्राह्मण्यमाश्रितः ।
प्रकरिष्ये महत्कर्म न मे तत्साधुसम्मतम् ॥ १०.३.२२ ॥
ക്ഷത്രിയധർമ്മം അറിഞ്ഞിട്ടും ബ്രാഹ്മണ്യം സ്വീകരിച്ച് മഹത്തായ കർമ്മം ചെയ്താൽ അത് സജ്ജനങ്ങൾക്ക് സമ്മതമല്ല.
10.3.23
धारयित्वा धनुर्दिव्यं दिव्यान्यस्त्राणि चाहवे ।
पितरं निहतं दृष्ट्वा किन्नु वक्ष्यामि संसदि ॥ १०.३.२३ ॥
ദിവ്യധനുസ്സും ദിവ്യാസ്ത്രങ്ങളും ധരിച്ചിട്ടും, യുദ്ധത്തിൽ പിതാവ് കൊല്ലപ്പെട്ടത് കണ്ട് സഭയിൽ ഞാൻ എന്തു പറയും?
10.3.24
सोऽहमद्य यथाकामं क्षत्रधर्ममवाप्य च ।
गन्ताऽस्मि पदवीं राज्ञः पितुश्चापि महात्मनः ॥ १०.३.२४ ॥
ഞാൻ ഇന്ന് ഇഷ്ടപ്രകാരം ക്ഷത്രിയധർമ്മം സ്വീകരിച്ച്, രാജാവും മഹാത്മാവുമായ പിതാവിന്റെ വഴിയിൽ തന്നെ പോകും.
10.3.25
अद्य स्वप्स्यन्ति पाञ्चाला विश्वस्ता जितकाशिनः ।
विमुक्तयुग्यकवचा हर्षेण च समन्विताः।
वयं जिता मताश्चैषां श्रान्ता व्यायामकर्शिताः ॥ १०.३.२५ ॥
ഇന്ന് പാഞ്ചാലന്മാർ വിശ്വസിച്ച്, ജയിച്ചുവെന്ന് കരുതി, നുകങ്ങളും കവചങ്ങളും അഴിച്ചുവെച്ച്, സന്തോഷത്തോടെ ഉറങ്ങും; നാം തോറ്റവരാണെന്നും പരിശ്രമത്താൽ ക്ഷീണിതരാണെന്നും അവർ കരുതുന്നു.
10.3.26
तेषां निशि प्रसुप्तानां सुस्थानां शिबिरे स्वके ।
अवस्कन्दं करिष्यामि शिबिरस्याद्य दुष्करम् ॥ १०.३.२६ ॥
രാത്രിയിൽ തങ്ങളുടെ സ്വന്തം പാളയത്തിൽ ഉറങ്ങി സുഖമായി കിടക്കുന്ന അവരുടെ മേൽ ഇന്ന് ഞാൻ പെട്ടെന്നുള്ള ആക്രമണം നടത്തും; ഈ പാളയത്തിന്റെ മേലുള്ള ആക്രമണം ദുഷ്കരമാണ്.
10.3.27
तानवस्कन्द्य शिबिरे प्रेतभूतानचेतसः ।
सूदयिष्यामि विक्रम्य मघवानिव दानवान् ॥ १०.३.२७ ॥
പാളയത്തിൽ അവരുടെ മേൽ ചാടിവീണ്, പ്രേതസമാനരും ബോധമില്ലാത്തവരുമായ അവരെ ഇന്ദ്രൻ ദാനവന്മാരെ എന്നപോലെ ഞാൻ വീര്യത്തോടെ വധിക്കും.
10.3.28
अद्य तान्सहितान्सर्वान्धृष्टद्युम्नपुरोगमान् ।
सूदयिष्यामि विक्रम्य कक्षं दीप्त इवानलः ॥ १०.३.२८ ॥
ഇന്ന് ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനെ മുന്നിൽ നിർത്തി ഒന്നിച്ചുകൂടിയ അവരെയെല്ലാം ഞാൻ വീര്യത്തോടെ വധിക്കും; ജ്വലിക്കുന്ന തീ ഉണങ്ങിയ പുല്ലിനെ എന്നപോലെ.
10.3.29
निहत्य चैव पाञ्चालाञ्शान्तिं लब्धाऽस्मि सत्तम ॥ १०.३.२९ ॥
ഉത്തമനായവനേ, പാഞ്ചാലന്മാരെ വധിച്ചശേഷമേ ഞാൻ ശാന്തി നേടൂ.
10.3.30
पाञ्चालेषु चरिष्यामि सूदयन्नद्य संयुगे ।
पिनाकपाणिः सङ्क्रुद्धः स्वयं रुद्रः पशुष्विव ॥ १०.३.३० ॥
ഇന്ന് യുദ്ധത്തിൽ പാഞ്ചാലന്മാർക്കിടയിൽ വധിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ സഞ്ചരിക്കും; പിനാകം ധരിച്ച കോപിച്ച രുദ്രൻ തന്നെ മൃഗങ്ങൾക്കിടയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നതുപോലെ.
10.3.31
अद्याहं सर्वपाञ्चालान्निकृत्या च निकृष्य च ।
अर्दयिष्यामि संहृष्टो रणे पाण्डुसुतांस्तथा।
सूदयिष्यामि सङ्क्रुद्धः पशूनिव पिनाकधृत् ॥ १०.३.३१ ॥
ഇന്ന് ഞാൻ പാഞ്ചാലന്മാരെ എല്ലാം വെട്ടിയും വലിച്ചിഴച്ചും, സന്തോഷത്തോടെ യുദ്ധത്തിൽ പാണ്ഡുപുത്രന്മാരെയും പീഡിപ്പിക്കും. കോപത്തോടെ പിനാകധാരിയെപ്പോലെ മൃഗങ്ങളെ എന്നപോലെ ഞാൻ അവരെ സംഹരിക്കും.
10.3.32
अद्याहं सर्वपाञ्चालैः कृत्वा भूमिं शरीरिणीम् ।
प्रहृत्यैकेन शस्त्रेण भविष्याम्यनृणः पितुः ॥ १०.३.३२ ॥
ഇന്ന് ഞാൻ പാഞ്ചാലന്മാരെക്കൊണ്ട് ഭൂമിയെ ശരീരധാരിണിയാക്കി, ഒരേ ആയുധംകൊണ്ട് പ്രഹരിച്ച് പിതാവിന്റെ കടത്തിൽനിന്ന് മുക്തനാകും.
10.3.33
दुर्योधनस्य कर्णस्य भीष्मसैन्धवयोरपि ।
गमिष्यामि निशावेलां पदवीमद्य दुर्गमाम् ॥ १०.३.३३ ॥
ദുര്യോധനന്റെയും കർണന്റെയും ഭീഷ്മന്റെയും സൈന്ധവന്റെയും വഴിയിൽ ഇന്ന് ഞാൻ രാത്രിസമയത്ത് ആ ദുർഗമമായ പാതയിലൂടെ പോകും.
10.3.34
अद्य पाञ्चालराजस्य धृष्टद्युम्नस्य वै निशि ।
विरात्रे प्रमथिष्यामि पशोरिव शिरो बलात् ॥ १०.३.३४ ॥
ഇന്ന് രാത്രി, പാഞ്ചാല രാജാവായ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നന്റെ തല ആഴമുള്ള രാത്രിയിൽ ബലമായി മൃഗത്തിന്റെ തലപോലെ ഞാൻ ഞെരിക്കും.
10.3.35
अद्य पाञ्चालपाण्डूनां शयितानां शिरो निशि ।
खङ्गेन निशितेनाजौ प्रमथिष्यामि गौतम ॥ १०.३.३५ ॥
ഹേ ഗൗതമാ! ഇന്ന് രാത്രി യുദ്ധത്തിൽ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്ന പാഞ്ചാലന്മാരുടെയും പാണ്ഡവരുടെയും തലകൾ മൂർച്ചയുള്ള വാളുകൊണ്ട് ഞാൻ ഞെരിക്കും.
10.3.36
अद्य पाञ्चालसेनां तां निहत्य निशि सौप्तिके ।
कृतकृत्यः सुखी चैव भविष्यामि महामते ॥ १०.३.३६ ॥
ഹേ മഹാമതേ! ഇന്ന് രാത്രി, ഉറക്കസമയത്ത് ആ പാഞ്ചാല സേനയെ വധിച്ച് ഞാൻ കൃതകൃത്യനും സുഖിയുമാകും.