ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 10.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.3.1
कृपस्य वचनं श्रुत्वा धर्मार्थसहितं शुभम् ।
अश्वत्थामा महाराज दुःखशोकसमन्वितः ॥ १०.३.१ ॥
ਕ੍ਰਿਪ ਦੇ ਧਰਮ ਤੇ ਅਰਥ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਸ਼ੁਭ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਦੁੱਖ ਅਤੇ ਸ਼ੋਕ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਅਸ਼ਵਥਾਮਾ...
10.3.2
दह्यमानस्तु शोकेन प्रदीप्तेनाग्निना यथा ।
क्रूरं मनस्ततः कृत्वा तावभौ प्रत्यभाषत ॥ १०.३.२ ॥
ਸ਼ੋਕ ਨਾਲ ਸੜਦਾ ਹੋਇਆ, ਬਲਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ, ਫਿਰ ਮਨ ਨੂੰ ਕਰੂਰ ਬਣਾ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
10.3.3
पुरुषेपुरुषे बुद्धिर्याया भवति शोभना ।
तुष्यन्ति च पृथक्सर्वे प्रज्ञया ते स्वयास्वया ॥ १०.३.३ ॥
ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਵਿੱਚ ਜੋ ਚੰਗੀ ਬੁੱਧੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਆਪੋ-ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਗਿਆ ਨਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
10.3.4
सर्वो हि मन्यते लोक आत्मानं बुद्धिमत्तरम् ।
सर्वस्यात्मा बहुमतः सर्वोत्मानं प्रशंसति ॥ १०.३.४ ॥
ਹਰ ਕੋਈ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਮੰਨਦਾ ਹੈ; ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਹੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹੈ।
10.3.5
सर्वस्य हि स्वका प्रज्ञा साधुवादे प्रतिष्ठिता ।
परबुद्धिं च निन्दन्ति स्वां प्रशंसन्ति चासकृत् ॥ १०.३.५ ॥
ਹਰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਗਿਆ ਹੀ ਚੰਗੇ ਕਥਨ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ।
10.3.6
कारणान्तरयोगेन येषां संवदते मतिः ।
तेऽन्योन्येन च तुष्यन्ति बहुमन्यन्ति चासकृत् ॥ १०.३.६ ॥
ਹੋਰ ਕਾਰਨਾਂ ਦੇ ਸੰਯੋਗ ਨਾਲ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਤਿ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
10.3.7
तस्यैव तु मनुष्यस्य सासा बुद्धिस्तदातदा ।
कालयोगे विपर्यासं प्राप्यान्योन्यं विपद्यते ॥ १०.३.७ ॥
ਉਸੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ ਬਦਲਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਕਾਲ ਦੇ ਯੋਗ ਨਾਲ ਉਲਟਾਅ ਪਾ ਕੇ ਉਹ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
10.3.8
अनित्यत्वात्तु चित्तानां मनुष्याणां विशेषतः ।
चित्तवैक्लब्यमासाद्य सासा बुद्धिः प्रजायते ॥ १०.३.८ ॥
ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਮਨ ਅਨਿੱਤ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਮਨ ਦੀ ਬੇਚੈਨੀ ਆਉਣ ਤੇ ਤਰ੍ਹਾਂ-ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
10.3.9
यथा हि वैद्यः कुशलो ज्ञात्वा व्याधिं यथाविधि ।
भैषज्यं कुरुते योगात्प्रशमार्थमिति प्रभो ॥ १०.३.९ ॥
ਨਿਪੁੰਨ ਵੈਦ ਰੋਗ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਜਾਣ ਕੇ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਯੋਗ ਨਾਲ ਦਵਾਈ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
10.3.10
एवं कार्यस्य योगात्प्रशमार्थमिति प्रभो ।
प्रज्ञया च स्वया युक्त्या तां च गृह्णन्ति वै बुधाः ॥ १०.३.१० ॥
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਾਰਜ ਦੇ ਯੋਗ ਨਾਲ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ, ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਗਿਆ ਅਤੇ ਯੁਕਤੀ ਨਾਲ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਲੋਕ ਉਸਨੂੰ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਦੇ ਹਨ।
10.3.11
अन्यया यौवने बाल्ये बुद्ध्या भवति मोहितः ।
मध्येऽन्यया जरायां तु सोन्यां रोचयते मतिम् ॥ १०.३.११ ॥
ਜਵਾਨੀ ਅਤੇ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਵਿਚਕਾਰਲੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਬੁਢਾਪੇ ਵਿੱਚ ਉਹ ਹੋਰ ਬੁੱਧੀ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ।
10.3.12
व्यसन वा महाघोरं समृद्धिं चापि तादृशीम् ।
अवाप्य पुरुषो भोज कुरुते बुद्धिवैकृतम् ॥ १०.३.१२ ॥
ਹੇ ਭੋਜ, ਮਨੁੱਖ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਵਿਪਤਾ ਜਾਂ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖ਼ੁਸ਼ਹਾਲੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਬੁੱਧੀ ਵਿੱਚ ਵਿਕਾਰ ਪੈਦਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
10.3.13
एकस्मिन्नेव पुरुषे सासा बुद्धिस्तदातदा ।
भवत्यनित्या प्रज्ञा हि सा तस्यैव न रोचते ॥ १०.३.१३ ॥
ਇੱਕੋ ਮਨੁੱਖ ਵਿੱਚ ਉਹੀ ਬੁੱਧੀ ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ ਬਦਲਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਅਨਿੱਤ ਪ੍ਰਗਿਆ ਉਸਨੂੰ ਹੀ ਚੰਗੀ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੀ।
10.3.14
निश्चित्य तु यथाप्रज्ञं यां मतिं साधु पश्यति ।
तया प्रकुरुते भावं सा तस्योद्योगकारिका ॥ १०.३.१४ ॥
ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕਰਕੇ ਜਿਸ ਮਤ ਨੂੰ ਉਹ ਚੰਗਾ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਨਾਲ ਉਹ ਆਪਣਾ ਭਾਵ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਹੀ ਉਸਦੇ ਉੱਦਮ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ।
10.3.15
सर्वो हि पुरुषो भोज साध्वेतदिति निश्चितः ।
कर्तुमारभते प्रीतिं मरणादिषु कर्मसु ॥ १०.३.१५ ॥
ਹੇ ਭੋਜ, ਹਰ ਮਨੁੱਖ 'ਇਹੀ ਚੰਗਾ ਹੈ' ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕਰਕੇ ਮਰਨ ਆਦਿ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ ਆਰੰਭ ਕਰਦਾ ਹੈ।
10.3.16
सर्वे हि युक्तां विज्ञाय प्रज्ञां वापि स्वकां नराः ।
चेष्टन्ते विविधां चेष्टां हितमित्येव जानते ॥ १०.३.१६ ॥
ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਹੀ ਯੋਗ ਪ੍ਰਗਿਆ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯਤਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹੀ ਹਿਤਕਾਰੀ ਸਮਝਦੇ ਹਨ।
10.3.17
उपजाता व्यसनजा येयमद्य मतिर्मम ।
युवयोस्तां प्रवक्ष्यामि सर्वेषां शोकनाशिनीम् ॥ १०.३.१७ ॥
ਵਿਪਤਾ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਜੋ ਇਹ ਮਤ ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਪਜੀ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਉਹ ਸਭ ਦੇ ਸੋਕ ਨੂੰ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।
10.3.18
प्रजापतिः प्रजाः सृष्ट्वा कर्म तासु विधाय च ।
वर्णेवर्णे समाधत्त ह्येकैकं गुणवत्तरम् ॥ १०.३.१८ ॥
ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਪ੍ਰਜਾ ਰਚ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕਰਮ ਨਿਯਤ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਵਰਣ ਵਿੱਚ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਗੁਣਵਾਨ ਬਣਾ ਕੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ।
10.3.19
ब्राह्मणे वेदमग्र्यं तु क्षत्रिये तेज उत्तमम् ।
दाक्ष्यं वैश्ये च शूद्रे च सर्ववर्णानुकूलताम् ॥ १०.३.१९ ॥
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਿੱਚ ਵੇਦ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ, ਕਸ਼ੱਤਰੀ ਵਿੱਚ ਉੱਤਮ ਤੇਜ, ਵੈਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁਣਤਾ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਵਰਨਾਂ ਨਾਲ ਅਨੁਕੂਲਤਾ।
10.3.20
अदान्तो ब्राह्मणोऽसाधुर्निस्तेजाः क्षत्रियो मृतः ।
अदक्षो निन्द्यते वैश्यः शूद्रश्च प्रतिकूलवान् ॥ १०.३.२० ॥
ਅਸੰਜਮੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬੁਰਾ ਹੈ; ਤੇਜਹੀਨ ਕਸ਼ੱਤਰੀ ਮੁਰਦੇ ਵਰਗਾ ਹੈ; ਅਕੁਸ਼ਲ ਵੈਸ਼ ਨਿੰਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਪ੍ਰਤਿਕੂਲ ਸ਼ੂਦਰ ਵੀ।
10.3.21
सोऽस्मि जातः कुले श्रेष्ठे ब्राह्मणैरभिपूजिते ।
मन्दभाग्यतयाऽस्म्येतं क्षत्रधर्ममनुष्ठितः ॥ १०.३.२१ ॥
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬਹੁਤ ਸਤਿਕਾਰੇ ਗਏ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਜਨਮਿਆ ਹਾਂ; ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਨਾਲ ਮੈਂ ਇਹ ਕਸ਼ੱਤਰੀ ਧਰਮ ਅਪਣਾਇਆ ਹੈ।
10.3.22
क्षत्रधर्मं विदित्वाऽहं यदि ब्राह्मण्यमाश्रितः ।
प्रकरिष्ये महत्कर्म न मे तत्साधुसम्मतम् ॥ १०.३.२२ ॥
ਕਸ਼ੱਤਰੀ ਧਰਮ ਜਾਣ ਕੇ ਵੀ ਜੇ ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਤਾ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਕਰਮ ਕਰਾਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਧੂਆਂ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਨਹੀਂ।
10.3.23
धारयित्वा धनुर्दिव्यं दिव्यान्यस्त्राणि चाहवे ।
पितरं निहतं दृष्ट्वा किन्नु वक्ष्यामि संसदि ॥ १०.३.२३ ॥
ਦਿਵ੍ਯ ਧਨੁਸ਼ ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਅਸਤ੍ਰ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ ਵੀ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਵੇਖ ਕੇ ਮੈਂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਕੀ ਆਖਾਂਗਾ?
10.3.24
सोऽहमद्य यथाकामं क्षत्रधर्ममवाप्य च ।
गन्ताऽस्मि पदवीं राज्ञः पितुश्चापि महात्मनः ॥ १०.३.२४ ॥
ਮੈਂ ਅੱਜ ਮਨਚਾਹਿਆ ਕਸ਼ੱਤਰੀ ਧਰਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਮਹਾਤਮਾ ਪਿਤਾ ਦੇ ਮਾਰਗ ਉੱਤੇ ਹੀ ਚੱਲਾਂਗਾ।
10.3.25
अद्य स्वप्स्यन्ति पाञ्चाला विश्वस्ता जितकाशिनः ।
विमुक्तयुग्यकवचा हर्षेण च समन्विताः।
वयं जिता मताश्चैषां श्रान्ता व्यायामकर्शिताः ॥ १०.३.२५ ॥
ਅੱਜ ਪਾਂਚਾਲ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਜਿੱਤ ਸਮਝਦੇ ਹੋਏ, ਜੂਲੇ ਅਤੇ ਕਵਚ ਉਤਾਰ ਕੇ, ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਸੌਣਗੇ; ਉਹ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅਸੀਂ ਹਾਰ ਗਏ ਹਾਂ, ਥੱਕੇ ਅਤੇ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਗਏ ਹਾਂ।
10.3.26
तेषां निशि प्रसुप्तानां सुस्थानां शिबिरे स्वके ।
अवस्कन्दं करिष्यामि शिबिरस्याद्य दुष्करम् ॥ १०.३.२६ ॥
ਰਾਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਡੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸੁੱਤੇ ਅਤੇ ਬੇਫ਼ਿਕਰ ਪਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਅੱਜ ਮੈਂ ਅਚਾਨਕ ਹਮਲਾ ਕਰਾਂਗਾ; ਇਸ ਡੇਰੇ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ।
10.3.27
तानवस्कन्द्य शिबिरे प्रेतभूतानचेतसः ।
सूदयिष्यामि विक्रम्य मघवानिव दानवान् ॥ १०.३.२७ ॥
ਡੇਰੇ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਟੁੱਟ ਕੇ ਪੈ ਕੇ, ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਵਾਂਗ ਬੇਹੋਸ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਰਾਂਗਾ ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।
10.3.28
अद्य तान्सहितान्सर्वान्धृष्टद्युम्नपुरोगमान् ।
सूदयिष्यामि विक्रम्य कक्षं दीप्त इवानलः ॥ १०.३.२८ ॥
ਅੱਜ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦ੍ਯੁਮਨ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਮੈਂ ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਮਾਰਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਬਲਦੀ ਅੱਗ ਸੁੱਕੇ ਘਾਹ ਨੂੰ ਸਾੜਦੀ ਹੈ।
10.3.29
निहत्य चैव पाञ्चालाञ्शान्तिं लब्धाऽस्मि सत्तम ॥ १०.३.२९ ॥
ਹੇ ਸਤਮ, ਪਾਂਚਾਲਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਹੀ ਮੈਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂਗਾ।
10.3.30
पाञ्चालेषु चरिष्यामि सूदयन्नद्य संयुगे ।
पिनाकपाणिः सङ्क्रुद्धः स्वयं रुद्रः पशुष्विव ॥ १०.३.३० ॥
ਅੱਜ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪਾਂਚਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਰਦਾ ਹੋਇਆ ਮੈਂ ਵਿਚਰਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਪਿਨਾਕ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕ੍ਰੋਧੀ ਰੁਦਰ ਆਪ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਚਰਦਾ ਹੈ।
10.3.31
अद्याहं सर्वपाञ्चालान्निकृत्या च निकृष्य च ।
अर्दयिष्यामि संहृष्टो रणे पाण्डुसुतांस्तथा।
सूदयिष्यामि सङ्क्रुद्धः पशूनिव पिनाकधृत् ॥ १०.३.३१ ॥
ਅੱਜ ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਪਾਂਚਾਲਾਂ ਨੂੰ ਵੱਢ ਕੇ ਤੇ ਘਸੀਟ ਕੇ, ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪੀੜਾ ਦਿਆਂਗਾ। ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਪਿਨਾਕਧਾਰੀ ਵਾਂਗ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਾਂਗ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ।
10.3.32
अद्याहं सर्वपाञ्चालैः कृत्वा भूमिं शरीरिणीम् ।
प्रहृत्यैकेन शस्त्रेण भविष्याम्यनृणः पितुः ॥ १०.३.३२ ॥
ਅੱਜ ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਪਾਂਚਾਲਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸਰੀਰਧਾਰੀ (ਲਹੂ-ਲੁਹਾਨ) ਬਣਾ ਕੇ, ਇੱਕੋ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕਰਕੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਕਰਜ਼ੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਵਾਂਗਾ।
10.3.33
दुर्योधनस्य कर्णस्य भीष्मसैन्धवयोरपि ।
गमिष्यामि निशावेलां पदवीमद्य दुर्गमाम् ॥ १०.३.३३ ॥
ਦੁਰਯੋਧਨ, ਕਰਣ, ਭੀਸ਼ਮ ਅਤੇ ਸੈਂਧਵ ਦੇ ਮਾਰਗ ਉੱਤੇ ਅੱਜ ਮੈਂ ਰਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਉਸ ਔਖੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਜਾਵਾਂਗਾ।
10.3.34
अद्य पाञ्चालराजस्य धृष्टद्युम्नस्य वै निशि ।
विरात्रे प्रमथिष्यामि पशोरिव शिरो बलात् ॥ १०.३.३४ ॥
ਅੱਜ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਪਾਂਚਾਲ ਰਾਜੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦ੍ਯੁਮਨ ਦਾ, ਡੂੰਘੀ ਰਾਤ ਵਿੱਚ, ਪਸ਼ੂ ਦੇ ਸਿਰ ਵਾਂਗ ਬਲ ਨਾਲ ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਮੈਂ ਕੁਚਲ ਦਿਆਂਗਾ।
10.3.35
अद्य पाञ्चालपाण्डूनां शयितानां शिरो निशि ।
खङ्गेन निशितेनाजौ प्रमथिष्यामि गौतम ॥ १०.३.३५ ॥
ਹੇ ਗੌਤਮ! ਅੱਜ ਰਾਤ ਨੂੰ ਰਣ-ਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਸੌਂ ਰਹੇ ਪਾਂਚਾਲਾਂ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਤਿੱਖੀ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਮੈਂ ਕੁਚਲ ਦਿਆਂਗਾ।
10.3.36
अद्य पाञ्चालसेनां तां निहत्य निशि सौप्तिके ।
कृतकृत्यः सुखी चैव भविष्यामि महामते ॥ १०.३.३६ ॥
ਹੇ ਮਹਾਮਤੀ! ਅੱਜ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਸੁੱਤੇ ਸਮੇਂ ਉਸ ਪਾਂਚਾਲ ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਮੈਂ ਕ੍ਰਿਤਕ੍ਰਿਤ੍ਯ ਅਤੇ ਸੁਖੀ ਹੋਵਾਂਗਾ।