ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 10.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.7.1
एवं सञ्चिन्तयित्वा तु द्रोणपुत्रो विशाम्पते ।
अवतीर्य रथोपस्थाद्दध्यौ स प्रयतः स्थितः ॥ १०.७.१ ॥
ಹೀಗೆ ಚಿಂತಿಸಿ, ಓ ರಾಜನೇ, ದ್ರೋಣನ ಮಗನು ರಥದ ಆಸನದಿಂದ ಇಳಿದು, ಸಂಯಮದಿಂದ ನಿಂತು ಧ್ಯಾನಿಸಿದನು.
10.7.2
उग्रं स्थाणुं शिवं रुद्रं शर्वमीशानमीश्वरम् ।
गिरिशं वरदं देवं भवभावनमव्ययम् ॥ १०.७.२ ॥
ಉಗ್ರನು, ಸ್ಥಾಣುವು, ಶಿವನು, ರುದ್ರನು, ಶರ್ವನು, ಈಶಾನನು, ಈಶ್ವರನು, ಗಿರೀಶನು, ವರದನಾದ ದೇವನು, ಭವವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವವನು, ಅವ್ಯಯನು.
10.7.3
शितिकण्ठमजं रुद्रं दक्षक्रतुहरं हरम् ।
विश्वरूपं विरूपाक्षं बहुरूपमुमापतिम् ॥ १०.७.३ ॥
ನೀಲಕಂಠನು, ಅಜನು, ರುದ್ರನು, ದಕ್ಷನ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದವನು, ಹರನು, ವಿಶ್ವರೂಪನು, ವಿರೂಪಾಕ್ಷನು, ಬಹುರೂಪನು, ಉಮಾಪತಿ.
10.7.4
श्मशानवासिनं दृप्तं महागणपतिं विभुम् ।
खट्वाङ्गधारिणं मुण्डं जटिलं ब्रह्मचारिणम् ॥ १०.७.४ ॥
ಸ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವನು, ಗರ್ವಿತನು, ಮಹಾಗಣಪತಿ, ವಿಭು, ಖಟ್ವಾಂಗವನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು, ಮುಂಡಿತನು, ಜಟಾಧಾರಿ, ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ.
10.7.5
मनसा ह्यनुचिन्त्यैनं दुष्करेणाल्पचेतसा ।
अद्य भूतोपहारेण यक्ष्ये त्रिपुराघातिनम् ॥ १०.७.५ ॥
ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇವನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಅಲ್ಪಬುದ್ಧಿಯಾದರೂ ಕಠಿಣ ಕಾರ್ಯದಿಂದ, ಇಂದು ಭೂತಬಲಿಯಿಂದ ತ್ರಿಪುರಾಂತಕನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವೆನು.
10.7.6
…तुतं स्तुत्यं स्तूयमानममोघं कृत्तिवाससम् ।
विलोहितं नीलकण्ठमसह्यं दुर्निवारणम् ॥ १०.७.६ ॥
…ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನು, ಸ್ತುತ್ಯನು, ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಡುವವನು, ಅಮೋಘನು, ಚರ್ಮವನ್ನು ವಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಧರಿಸಿದವನು, ವಿಲೋಹಿತನು, ನೀಲಕಂಠನು, ಅಸಹ್ಯನು, ದುರ್ನಿವಾರ್ಯನು.
10.7.7
शुक्रं विश्वसृजं ब्रह्म ब्रह्मचारिणमेव च ।
व्रतवन्तं तपोनिष्ठमनन्तं तपतां गतिम् ॥ १०.७.७ ॥
ಶುಕ್ರ, ವಿಶ್ವಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ, ಬ್ರಹ್ಮ, ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯೂ ಅವನೇ. ವ್ರತಧಾರಿ, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠನು, ಅನಂತನು, ತಪಸ್ವಿಗಳ ಗತಿ.
10.7.8
बहुरूपं गणाध्यक्षं त्र्यक्षं पारिषदप्रियम् ।
धनाध्यक्षप्रियसखं गौरीहृदयवल्लभम् ॥ १०.७.८ ॥
ಬಹುರೂಪ, ಗಣಾಧ್ಯಕ್ಷ, ತ್ರಿನೇತ್ರ, ಪಾರಿಷದರಿಗೆ ಪ್ರಿಯ, ಧನಾಧ್ಯಕ್ಷ ಕುಬೇರನ ಪ್ರಿಯ ಸಖ, ಗೌರಿಯ ಹೃದಯವಲ್ಲಭ.
10.7.9
कुमारपितरं पिङ्गं गोवृषोत्तमवाहनम् ।
कुत्तिवाससमत्युग्रमातोषणतत्परम् ॥ १०.७.९ ॥
ಕುಮಾರನ ತಂದೆ, ಪಿಂಗಳವರ್ಣ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ವೃಷಭ ವಾಹನನು, ಚರ್ಮವಸ್ತ್ರಧಾರಿ, ಅತ್ಯಂತ ಉಗ್ರ, ತೃಪ್ತಿಗೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿ ನಿರತ.
10.7.10
परं परेभ्यः परमं परं यस्मान्न विद्यते ।
इष्वस्त्रोत्तमभर्तारं दिगन्तं देशरक्षिणम् ॥ १०.७.१० ॥
ಅವನಿಗಿಂತ ಪರರಾದವರು ಬೇರೆ ಇಲ್ಲ; ಇತರರಿಗಿಂತಲೂ ಪರಮನು; ಉತ್ತಮ ಬಾಣ-ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು; ದಿಕ್ಕುಗಳ ಕೊನೆಯವರೆಗೂ ದೇಶವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವವನು.
10.7.11
हिरण्यकवचं देवं चन्द्रमौलिविभूषणम् ।
प्रपद्ये शरणं देवं परमेण समाधिना ॥ १०.७.११ ॥
ಚಿನ್ನದ ಕವಚ ಧರಿಸಿದ ದೇವ, ಚಂದ್ರನನ್ನು ಶಿರೋಭೂಷಣವಾಗಿ ಧರಿಸಿದವನು. ಪರಮ ಸಮಾಧಿಯಿಂದ ಆ ದೇವನ ಶರಣು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ.
10.7.12
इमां चेदापदं घोरां तराम्यद्य सुदुस्तराम् ।
सर्वभूतोपहारेण यक्ष्येऽहं शुचिना शुचिम् ॥ १०.७.१२ ॥
ಈ ಭಯಂಕರವಾದ, ಅತಿ ದುಸ್ತರವಾದ ಆಪತ್ತನ್ನು ಇಂದು ನಾನು ದಾಟಿದರೆ, ಸರ್ವಭೂತಗಳ ನೈವೇದ್ಯದಿಂದ ಶುಚಿಯಾದ ನಾನು ಶುಚಿಯಾದ ದೇವನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವೆನು.
10.7.13
इति तस्य व्यवसितं ज्ञात्वा योगात्सुकर्मणः ।
पुरस्तात्काञ्चनी वेदी प्रादुरासीन्महात्मनः ॥ १०.७.१३ ॥
ಹೀಗೆ ಅವನ ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಸುಕರ್ಮನ ಯೋಗಬಲದಿಂದ ಮಹಾತ್ಮನ ಮುಂದೆ ಚಿನ್ನದ ವೇದಿಕೆ ಪ್ರಕಟವಾಯಿತು.
10.7.14
तस्यां वेद्यां तदा राजंश्चित्रभानुरजायत ।
स दिशो विदिशः खं च ज्वालाभिरिव पूरयन् ॥ १०.७.१४ ॥
ರಾಜನೇ, ಆಗ ಆ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಭಾನು (ಅಗ್ನಿ) ಉದಯಿಸಿದನು; ಅವನು ತನ್ನ ಜ್ವಾಲೆಗಳಿಂದ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು, ಉಪದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಆಕಾಶವನ್ನು ತುಂಬುತ್ತಿದ್ದನು.
10.7.15
दीप्तास्यनयनाश्चात्र नैकपादशिरोधराः ।
रत्नचित्राङ्गदधराः समुद्यतकरास्तथाः ॥ १०.७.१५ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಉರಿಯುವ ಮುಖ ಮತ್ತು ಕಣ್ಣುಗಳುಳ್ಳವರು, ಒಂದೇ ಅಲ್ಲದ ಕಾಲು ಮತ್ತು ಕತ್ತುಗಳುಳ್ಳವರು, ರತ್ನಖಚಿತ ವಿಚಿತ್ರ ತೋಳ್ಬಂದಿ ಧರಿಸಿದವರು, ಕೈಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿದವರು (ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರು).
10.7.16
द्विपाः शैलप्रतीकाशाः प्रादुरासन्महागणाः ।
श्ववराहोष्ट्ररूपाश्च हयगोमायुगोमुखाः ॥ १०.७.१६ ॥
ಪರ್ವತಗಳಂತಿದ್ದ ಆನೆಗಳು, ಮಹಾ ಗಣಗಳು ಪ್ರಕಟವಾದವು; ನಾಯಿ, ಹಂದಿ, ಒಂಟೆ ರೂಪದವರು, ಕುದುರೆ, ನರಿ, ಹಸುವಿನ ಮುಖದವರು ಕೂಡ ಪ್ರಕಟರಾದರು.
10.7.17
ऋक्षमार्जारवदना व्याघ्रद्वीपिमुखास्तथा ।
काकवक्त्राः प्लुवमुखाः शुकवक्त्रास्तथैव च ॥ १०.७.१७ ॥
ಕರಡಿ, ಬೆಕ್ಕಿನ ಮುಖದವರು, ಹುಲಿ, ಚಿರತೆ ಮುಖದವರು, ಹಾಗೆಯೇ ಕಾಗೆ ಮುಖದವರು, ಕಪ್ಪೆ ಮುಖದವರು, ಗಿಳಿ ಮುಖದವರೂ ಪ್ರಕಟರಾದರು.
10.7.18
महाजगरवक्त्राश्च हंसवक्त्राः शितप्रभाः ।
दार्वाघाटमुखाश्चापि चाषवक्त्राश्च भारत ॥ १०.७.१८ ॥
ಮಹಾ ಅಜಗರದ ಮುಖದವರು, ಹಂಸ ಮುಖದವರು, ತಂಪಾದ ಪ್ರಭೆಯುಳ್ಳವರು, ಮರಕುಟಿಕ ಮುಖದವರು, ನೀಲಕಂಠ ಪಕ್ಷಿಯ ಮುಖದವರೂ ಪ್ರಕಟರಾದರು, ಓ ಭಾರತ.
10.7.19
कूर्मनक्रमुखाश्चैव शिंशुमारमुखास्तथा ।
महामकरवक्त्राश्च तिमिवक्त्रास्तथैव च ॥ १०.७.१९ ॥
ಆಮೆ, ಮೊಸಳೆ ಮುಖದವರು, ಶಿಂಶುಮಾರ ಮುಖದವರು, ಮಹಾಮಕರ ಮುಖದವರು, ತಿಮಿ ಮುಖದವರು ಸಹ ಹಾಗೆಯೇ.
10.7.20
हरिवक्त्राः क्रौञ्चमुखाः कपोताभमुखास्तथा ।
पारावतमुखाश्चैव मद्गुवक्त्रास्तथैव च ॥ १०.७.२० ॥
ಹರಿ ಮುಖದವರು, ಕ್ರೌಂಚ ಮುಖದವರು, ಕಪೋತವರ್ಣ ಮುಖದವರು, ಹಾಗೆಯೇ ಪಾರಾವತ ಮುಖದವರು, ಮದ್ಗು ಮುಖದವರು ಸಹ.
10.7.21
पाणिकर्णाः सहस्राक्षास्तथैव च महोदराः ।
निर्मांसाः काकवक्त्राश्च श्येनवक्त्राश्च भारत ॥ १०.७.२१ ॥
ಕೈಗಳೇ ಕಿವಿಗಳಾದವರು, ಸಾವಿರ ಕಣ್ಣಿನವರು, ಹಾಗೆಯೇ ಮಹೋದರರು, ಮಾಂಸರಹಿತರು, ಕಾಗೆ ಮುಖದವರು, ಗಿಡುಗ ಮುಖದವರು, ಓ ಭಾರತ.
10.7.22
तथैवाशिरसो राजन्नृक्षवक्त्राश्च भीषणाः ।
प्रदीप्तनेत्रजिह्वाश्च ज्वालावर्णास्तथैव च ॥ १०.७.२२ ॥
ಹಾಗೆಯೇ, ಓ ರಾಜ, ತಲೆಯಿಲ್ಲದವರು, ಕರಡಿ ಮುಖದವರು, ಭಯಂಕರರು, ಉರಿಯುವ ಕಣ್ಣು ನಾಲಿಗೆಯವರು, ಜ್ವಾಲಾವರ್ಣದವರು ಸಹ.
10.7.23
ज्वालाकेशाश्च राजेन्द्र ज्वलद्रोमचतुर्भुजाः ।
मेषवक्त्रास्तथैवान्ये तथा छागमुखा नृप ॥ १०.७.२३ ॥
ಜ್ವಾಲೆಯಂತೆ ಕೂದಲಿನವರು, ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಉರಿಯುವ ರೋಮದ ನಾಲ್ಕು ಭುಜದವರು, ಹಾಗೆಯೇ ಮೇಷ ಮುಖದ ಇತರರು, ಮೇಕೆ ಮುಖದವರು, ಓ ನೃಪ.
10.7.24
शङ्खाभाः शङ्खवक्त्राश्च शङ्खवर्णास्तथैव च ।
शङ्खमालापरिकराः शह्खध्वनिसमस्वनाः ॥ १०.७.२४ ॥
ಶಂಖದಂತೆ ಕಾಂತಿಯವರು, ಶಂಖ ಮುಖದವರು, ಶಂಖವರ್ಣದವರು, ಹಾಗೆಯೇ ಶಂಖಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದವರು, ಶಂಖಧ್ವನಿಯಂತೆ ಸ್ವರದವರು.
10.7.25
जटाधराः प़ञ्चशिखास्तथा मुण्डाः कृशोदराः ।
चतुर्दंष्ट्राश्चतुर्जिह्वाः शङ्कुकर्णाः किरीटिनः ॥ १०.७.२५ ॥
ಜಟಾಧಾರಿಗಳು, ಐದು ಶಿಖೆಗಳುಳ್ಳವರು, ಹಾಗೆಯೇ ಬೋಳುತಲೆಯವರು, ಸಣ್ಣ ಹೊಟ್ಟೆಯವರು, ನಾಲ್ಕು ಕೋರೆಗಳುಳ್ಳವರು, ನಾಲ್ಕು ನಾಲಿಗೆಗಳುಳ್ಳವರು, ಮೊಳೆಯಂತಹ ಕಿವಿಯವರು, ಕಿರೀಟಧಾರಿಗಳು.
10.7.26
मौञ्जीधराश्च राजेन्द्र तथा कुञ्चितमूर्धजाः ।
उष्णीषिणः कुण्डलिनश्चारुवक्त्राः स्वलङ्कृताः ॥ १०.७.२६ ॥
ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ಮುಂಜ ಹುಲ್ಲಿನ ಮೇಖಲೆ ಧರಿಸಿದವರು, ಹಾಗೆಯೇ ಸುರುಳಿ ಸುರುಳಿ ಕೂದಲಿನವರು, ಪೇಟ ಧರಿಸಿದವರು, ಕುಂಡಲ ಧರಿಸಿದವರು, ಸುಂದರ ಮುಖದವರು, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅಲಂಕೃತರಾದವರು.
10.7.27
पद्मोत्पलापीडधरास्तथा मुकुटधारिणः ।
महात्म्येन च संयुक्ताः शतशोऽथ सहस्रशः ॥ १०.७.२७ ॥
ತಾವರೆ ಮತ್ತು ನೀಲೋತ್ಪಲ ಹೂಮಾಲೆ ಧರಿಸಿದವರು, ಹಾಗೆಯೇ ಕಿರೀಟಧಾರಿಗಳು, ಮಹಾ ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ಕೂಡಿದವರು, ನೂರಾರು ಮತ್ತು ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ.
10.7.28
शतघ्नीचक्रहस्ताश्च तथा मुसलपाणयः ।
भुशुण्डीपाशहस्ताश्च दण्डहस्ताश्च भारत ॥ १०.७.२८ ॥
ಶತಘ್ನಿ, ಚಕ್ರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದವರು, ಹಾಗೆಯೇ ಒನಕೆ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದವರು, ಭುಶುಂಡಿ, ಪಾಶ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದವರು, ದಂಡ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದವರು, ಓ ಭಾರತ.
10.7.29
पृष्ठेषु बद्धेषुधयश्चित्रबाणोत्कटास्तथा ।
सध्वजाः सपताकाश्च सघण्टाः सपरश्वथाः ॥ १०.७.२९ ॥
ಬೆನ್ನ ಮೇಲೆ ಬತ್ತಳಿಕೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡವರು, ವಿಚಿತ್ರ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಉಗ್ರರಾದವರು, ಹಾಗೆಯೇ ಧ್ವಜಗಳೊಂದಿಗೆ, ಪತಾಕೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಗಂಟೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಕೊಡಲಿಗಳೊಂದಿಗೆ.
10.7.30
महापाशोद्यतकरास्तथा लगुडपाणयः ।
स्थूणाहस्ताः खङ्गहस्ताः सर्पोच्छ्रितकिरीटिनः ॥ १०.७.३० ॥
ದೊಡ್ಡ ಪಾಶವನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತಿದ ಕೈಗಳುಳ್ಳವರು, ಹಾಗೆಯೇ ಲಗುಡ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದವರು, ಸ್ತಂಭ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದವರು, ಖಡ್ಗ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದವರು, ಕಿರೀಟಗಳ ಮೇಲೆ ಹಾವುಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿದವರು.
10.7.31
महासर्पाङ्गदधराश्चित्राभरणधारिणः ।
रजोध्वजाः पङ्कदिग्धाः सर्वे चित्राम्बरस्रजः।
नीलाङ्गाः पिङ्गलाङ्गाश्च मुण्डवक्तास्तथैव च ॥ १०.७.३१ ॥
ದೊಡ್ಡ ಹಾವುಗಳನ್ನು ತೋಳುಬಂದಿಯಾಗಿ ಧರಿಸಿದವರು, ವಿಚಿತ್ರ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದವರು, ಧೂಳಿನ ಧ್ವಜಗಳುಳ್ಳವರು, ಕೆಸರು ಬಳಿದವರು, ಎಲ್ಲರೂ ವಿಚಿತ್ರ ವಸ್ತ್ರ ಮಾಲೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದವರು, ನೀಲ ಅಂಗದವರು, ಪಿಂಗಳ ಅಂಗದವರು ಮತ್ತು ಬೋಳು ಮುಖದವರು.
10.7.32
भेरीशङ्खमृदङ्गांश्च झर्झरानकगोमुखान् ।
अवादयन्पारिषदाः प्रहृष्टाः कनकप्रभाः ॥ १०.७.३२ ॥
ಭೇರಿ, ಶಂಖ, ಮೃದಂಗ, ಝರ್ಝರ, ಆನಕ, ಗೋಮುಖ ವಾದ್ಯಗಳನ್ನು ಹರ್ಷದಿಂದ ಚಿನ್ನದ ಕಾಂತಿಯ ಪಾರಿಷದರು ಬಾರಿಸಿದರು.
10.7.33
गायमानास्तथैवान्ये संहृष्टाः पुरुषर्षभाः ।
लङ्घयन्तः प्लुवन्तश्च वल्गन्तश्च महारथाः ॥ १०.७.३३ ॥
ಹಾಡುತ್ತಾ, ಇತರರೂ ಹಾಗೆಯೇ, ಹರ್ಷಭರಿತ ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠರು, ಜಿಗಿಯುತ್ತಾ, ನೆಗೆಯುತ್ತಾ, ಕುಣಿಯುತ್ತಾ ಇದ್ದ ಮಹಾರಥರು.
10.7.34
धावन्तो जवनाश्चण्डाः पावकोद्वूतमूर्धजाः ।
मत्ता इव महानागा विनदन्तो मुहुर्मुहुः ॥ १०.७.३४ ॥
ಓಡುತ್ತಿರುವ, ವೇಗದ, ಉಗ್ರ, ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಎದ್ದ ಕೂದಲುಳ್ಳ, ಮದೋನ್ಮತ್ತ ದೊಡ್ಡ ಆನೆಗಳಂತೆ ಪದೇ ಪದೇ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಿದ್ದ.
10.7.35
सुभीमा घोररूपाश्च शूलपट्टसपाणयः ।
नानाविरागवसनाश्चित्रमाल्यानुलेपनाः ॥ १०.७.३५ ॥
ಅತ್ಯಂತ ಭಯಂಕರರು, ಘೋರ ರೂಪದವರು, ಕೈಯಲ್ಲಿ ತ್ರಿಶೂಲ ಖಡ್ಗ ಹಿಡಿದವರು, ಹಲವು ಬಣ್ಣದ ವಸ್ತ್ರ, ವಿಚಿತ್ರ ಮಾಲೆ ಮತ್ತು ಲೇಪನ ಧರಿಸಿದವರು.
10.7.36
रत्नचित्राङ्गदधराः समुद्यतकरास्तथा ।
हन्तारो द्विषतां शूराः प्रसह्यासह्यविक्रमाः ॥ १०.७.३६ ॥
ರತ್ನಖಚಿತ ವಿಚಿತ್ರ ತೋಳುಬಂದಿ ಧರಿಸಿದವರು, ಕೈಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿದವರು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಶೂರರು, ಬಲದಿಂದ ಸಹಿಸಲಾಗದ ಪರಾಕ್ರಮದವರು.
10.7.37
पातारोऽसृग्वसाज्यानां मांसान्त्रकृतभोजनाः ।
चूडालाः कर्णिकाराश्च प्रहृष्टाः पिठरोदराः ॥ १०.७.३७ ॥
ಅವರು ರಕ್ತ, ಮಜ್ಜೆ, ಕೊಬ್ಬನ್ನು ಕುಡಿಯುವವರು; ಮಾಂಸ ಮತ್ತು ಕರುಳನ್ನೇ ಆಹಾರವಾಗಿ ಸೇವಿಸುವವರು; ಜುಟ್ಟುಳ್ಳವರು; ಕರ್ಣಿಕಾರ ಹೂವಿನ ಕಿವಿಯಾಭರಣ ಧರಿಸಿದವರು; ಹರ್ಷಿತರು; ಮಡಕೆಯಂತಹ ಹೊಟ್ಟೆಯುಳ್ಳವರು.
10.7.38
अतिहस्वातिदीर्घाश्च प्रलम्बाश्चातिभैरवाः ।
विकटाः काललंबोष्ठा बृहच्छेफाण्डपिण्डिकाः ॥ १०.७.३८ ॥
ಅವರು ಅತಿ ಕುಳ್ಳರು ಮತ್ತು ಅತಿ ಉದ್ದರು; ತೂಗಾಡುವ ಅಂಗಗಳುಳ್ಳವರು; ಅತಿ ಭಯಂಕರರು; ವಿಕಾರರು; ಕಪ್ಪು ತೂಗುವ ತುಟಿಗಳುಳ್ಳವರು; ದೊಡ್ಡ ಶಿಶ್ನ, ಅಂಡಕೋಶ, ಪಿಂಡಿಗಳುಳ್ಳವರು.
10.7.39
महार्हनानाविकटा मुण्डाश्च जटिलाः परे ।
सार्केन्दुग्रहनक्षत्रां द्यां कुर्युस्ते महीतले ॥ १०.७.३९ ॥
ಅವರು ಮಹಾಮೌಲ್ಯದ, ನಾನಾ ವಿಧದ, ವಿಕಾರ ಅಲಂಕಾರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದವರು; ಕೆಲವರು ಬೋಳುತಲೆಯವರು, ಕೆಲವರು ಜಟಾಧಾರಿಗಳು; ಅವರು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಆಕಾಶವನ್ನು ಸೂರ್ಯ, ಚಂದ್ರ, ಗ್ರಹ, ನಕ್ಷತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ತುಂಬಬಲ್ಲವರು.
10.7.40
उत्सहेरंश्च ये हन्तुं भूतग्रामं चतुर्विधम् ।
ये च वीतभया नित्यं हरस्य भ्रुकुटीसहाः ॥ १०.७.४० ॥
ನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ಭೂತಗಣವನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಸಾಹಸ ಮಾಡುವವರು; ಸದಾ ಭಯರಹಿತರು; ಹರನ (ಶಿವನ) ಹುಬ್ಬುಗಂಟಿಕ್ಕುವಿಕೆಯನ್ನು ಸಹಿಸುವವರು.
10.7.41
कामकारकरा नित्यं त्रैलोक्यस्येश्वरेश्वराः ।
नित्यानन्दप्रमुदिता वागीशा वीतमत्सराः ॥ १०.७.४१ ॥
ಸದಾ ತಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಮಾಡುವವರು; ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಈಶ್ವರರಿಗೂ ಈಶ್ವರರು; ನಿತ್ಯಾನಂದದಿಂದ ಹರ್ಷಿತರು; ವಾಕ್ಪತಿಗಳು; ಮತ್ಸರರಹಿತರು.
10.7.42
प्राप्याष्टगुणमैश्वर्यं ये न यास्यन्ति वै स्मयम् ।
येषां विस्मयते नित्यं भगवान्कर्मभिर्हरः ॥ १०.७.४२ ॥
ಅಷ್ಟಗುಣ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದೂ ಗರ್ವಪಡದವರು; ಯಾರ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಭಗವಾನ್ ಹರನು ಸದಾ ವಿಸ್ಮಯಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೋ ಅವರು.
10.7.43
मनोवाक्कर्मभिर्युक्तैर्नित्यमाराधितश्च यैः ।
मनोवाक्कर्मभिर्भक्तान्पाति पुत्रानिवौरसान् ॥ १०.७.४३ ॥
ಮನಸ್ಸು, ವಾಕ್ಕು, ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತರಾಗಿ ನಿತ್ಯವೂ ಯಾರು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಭಕ್ತರನ್ನು ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಪುತ್ರರಂತೆ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ.
10.7.44
पिबन्तोऽसृग्वसाश्चान्ये क्रुद्धा ब्रह्मद्विषां सदा ।
चतुर्विधात्मकं सोमं ये पिबन्ति च सर्वदा ॥ १०.७.४४ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣದ್ವೇಷಿಗಳ ಮೇಲೆ ಸದಾ ಕ್ರುದ್ಧರಾಗಿ ರಕ್ತ ಮತ್ತು ಮಜ್ಜೆಯನ್ನು ಕುಡಿಯುವವರು, ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ಸೋಮವನ್ನು ಸದಾ ಕುಡಿಯುವವರು ಇತರರು.
10.7.45
श्रुतेन ब्रह्मचर्येण तपसा च दमेन च ।
ये समाराध्य शूलाङ्कं भवसायुज्यमागताः ॥ १०.७.४५ ॥
ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞಾನ, ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ, ತಪಸ್ಸು, ಇಂದ್ರಿಯ ನಿಗ್ರಹದಿಂದ ಶೂಲಾಂಕಿತನನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಆರಾಧಿಸಿ, ಭವನೊಂದಿಗೆ ಸಾಯುಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದವರು.
10.7.46
यैरात्मभूतैर्भगवान्पार्वत्या च महेश्वरः ।
महाभूतगणैर्भुङ्क्ते भूतभव्यभवत्प्रभुः ॥ १०.७.४६ ॥
ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪದ ಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ, ಪಾರ್ವತಿಯೊಂದಿಗೆ, ಮಹಾಭೂತ ಗಣಗಳಿಂದ ಭಗವಾನ್ ಮಹೇಶ್ವರನು ಭೋಗಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆತನು ಭೂತ, ಭವ್ಯ, ಭವತ್ ಎಲ್ಲದರ ಪ್ರಭು.
10.7.47
नानावादित्रहसितक्ष्वेडितोत्कृष्टगर्जितैः ।
सन्त्रासयन्तस्ते विश्वमश्वत्थामानमभ्ययुः ॥ १०.७.४७ ॥
ನಾನಾ ವಾದ್ಯಗಳ ನಗು, ಗರ್ಜನೆ, ಉಚ್ಚ ಘೋಷಗಳಿಂದ ಜಗತ್ತನ್ನು ಭಯಗೊಳಿಸುತ್ತಾ ಅವರು ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಕಡೆಗೆ ಬಂದರು.
10.7.48
संस्तुवन्तो महादेवं भाः कुर्वाणाः सुवर्चसः ।
विवर्धयिषवो द्रौणेर्महिमानं महात्मनः ॥ १०.७.४८ ॥
ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾ, ಕಾಂತಿಯನ್ನು ಬೀರುತ್ತಾ, ದ್ರೋಣಪುತ್ರನ ಮಹಾತ್ಮನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಬಯಸಿ.
10.7.49
जिज्ञासमानास्तत्तेजः सौप्तिकं च दिदृक्षवः ।
भीमोग्रपरिघालातशूलपट्टसपाणयः।
घोररूपाः समाजग्मुर्भूतसङ्घाः सहस्रशः ॥ १०.७.४९ ॥
ಆ ತೇಜಸ್ಸನ್ನೂ ಸೌಪ್ತಿಕ ಕರ್ಮವನ್ನೂ ತಿಳಿಯಲು ಮತ್ತು ನೋಡಲು ಬಯಸಿ, ಭಯಂಕರ ರೂಪದ ಭೂತಗಣಗಳು ಭೀಕರ ಕಬ್ಬಿಣದ ಗದೆ, ಉರಿವ ಕೊಳ್ಳಿ, ಶೂಲ, ಖಡ್ಗಗಳನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಸಾವಿರಾರಾಗಿ ಬಂದು ಸೇರಿದವು.
10.7.50
जनयेयुर्भयं ये स्म त्रैलोक्यस्यापि दर्शनात् ।
न च तान्प्रेक्षमाणोऽपि व्यथामुपजगाम ह ॥ १०.७.५० ॥
ಮೂರು ಲೋಕಗಳಿಗೂ ಅವರ ದರ್ಶನದಿಂದಲೇ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವವರನ್ನು ನೋಡಿಯೂ ನನಗೆ ಯಾವ ವ್ಯಥೆಯೂ ಉಂಟಾಗಲಿಲ್ಲ.
10.7.51
अथ द्रौणिर्धनुष्पाणिर्बद्धगोधाङ्गुलित्रवान् ।
स्वयमेवात्मनात्मानमुपहारमुपाहरत् ॥ १०.७.५१ ॥
ಆಗ ದ್ರೋಣಪುತ್ರನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬಿಲ್ಲು ಹಿಡಿದು, ಬೆರಳುಗಳಿಗೆ ಕಟ್ಟಿದ ಚರ್ಮದ ಕವಚವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ತಾನೇ ತನ್ನನ್ನು ಉಪಹಾರವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿಕೊಂಡನು.
10.7.52
धनूंषि समिधस्तत्र पवित्राणि सिताः शराः ।
हविरात्मवतश्चात्मा तस्मिन्भारत कर्मणि ॥ १०.७.५२ ॥
ಓ ಭರತವಂಶಜನೇ, ಆ ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಬಿಲ್ಲುಗಳೇ ಸಮಿಧೆಗಳು, ಬಿಳಿಯ ಬಾಣಗಳೇ ಪವಿತ್ರ ವಸ್ತುಗಳು, ಆತ್ಮಸಂಯಮಿಯ ಆತ್ಮವೇ ಹವಿಸ್ಸು.
10.7.53
ततः सौम्येन मन्त्रेण द्रोणपुत्रः प्रतापवान् ।
उपहारं महामन्युरथात्मानमुपाहरत् ॥ १०.७.५३ ॥
ಆಗ ಪ್ರತಾಪಶಾಲಿಯೂ ಮಹಾಕೋಪಿಯೂ ಆದ ದ್ರೋಣಪುತ್ರನು ಸೌಮ್ಯ ಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ ತನ್ನನ್ನೇ ಉಪಹಾರವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿದನು.
10.7.54
तं रुद्रं रौद्रकर्माणं रौद्रैः कर्मभिरच्युतम् ।
अभिष्टुत्य महात्मानमित्युवाच कृताञ्जलिः ॥ १०.७.५४ ॥
ಭಯಂಕರ ಕರ್ಮಗಳುಳ್ಳ, ಭಯಂಕರ ಕರ್ಮಗಳಿಂದಲೂ ಅಚ್ಯುತನಾದ ಆ ರುದ್ರ ಮಹಾತ್ಮನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ, ಕೈಮುಗಿದು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
10.7.55
इममात्मानमद्याहं जातमाङ्गिरसे कुले ।
स्वग्नौ जुहोमि भगवन्प्रतिगृह्णीष्व मां बलिम् ॥ १०.७.५५ ॥
ಇಂದು ನಾನು ಆಂಗಿರಸ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಈ ನನ್ನನ್ನೇ ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಆಹುತಿಯಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ. ಭಗವನ್, ಈ ಬಲಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು.
10.7.56
भवद्भक्त्या महादेव पस्मेण समाधिना ।
अस्यामापदि विश्वात्मन्नुपाकुर्मी तवाग्रतः ॥ १०.७.५६ ॥
ಮಹಾದೇವ, ನಿನ್ನ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ಸಮಾಧಿಯಿಂದ, ಈ ಆಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ವಿಶ್ವಾತ್ಮನೇ, ನಿನ್ನ ಮುಂದೆ ಇದನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ.
10.7.57
त्वयि सर्वाणि भूतानि सर्वभूतेषु चासि वै ।
गुणानां हि प्रधानानां कैवल्यं त्वयि तिष्ठति ॥ १०.७.५७ ॥
ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಭೂತಗಳಿವೆ; ಎಲ್ಲ ಭೂತಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನೀನೇ ಇದ್ದೀಯೆ. ಪ್ರಧಾನ ಗುಣಗಳ ಕೈವಲ್ಯ ನಿನ್ನಲ್ಲಿಯೇ ನೆಲೆಸಿದೆ.
10.7.58
सर्वभूताश्रय विभो हविर्भूतमवस्थितम् ।
प्रतिगृहाण मां देव यद्यशक्याः परे मया ॥ १०.७.५८ ॥
ಸರ್ವಭೂತಗಳ ಆಶ್ರಯನೇ, ವಿಭುವೇ, ಹವಿಸ್ಸಾಗಿ ಸಿದ್ಧನಾಗಿರುವ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು, ದೇವ, ನನ್ನಿಂದ ಇತರರನ್ನು (ಶತ್ರುಗಳನ್ನು) ವಶಪಡಿಸಲಾಗದಿದ್ದರೆ.
10.7.59
इत्युक्त्वा द्रौणिरास्थाय तां देवीं दीप्तपावकाम् ।
सन्त्यज्यात्मानमारुह्य कृष्णवर्त्मन्युपाविशत् ॥ १०.७.५९ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ದ್ರೋಣಪುತ್ರನು ಆ ಉರಿಯುವ ಅಗ್ನಿ ದೇವಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಕೃಷ್ಣಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಆರೂಢನಾಗಿ ಕುಳಿತನು.
10.7.60
तमूर्ध्वबाहुं निश्चेष्टं दृष्ट्वा हविरुपस्थितम् ।
अब्रवीद्भगवान्साक्षान्महादेवो हसन्निव ॥ १०.७.६० ॥
ಕೈಗಳನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತಿ, ನಿಶ್ಚಲನಾಗಿ, ಹವಿಸ್ಸಾಗಿ ನಿಂತಿರುವ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಭಗವಾನ್ ಮಹಾದೇವನು ನಗುತ್ತಾ ಮಾತನಾಡಿದನು.
10.7.61
सत्यशौचार्जवत्यागैस्तपसा नियमेन च ।
क्षान्त्या भक्त्या च धृत्या च कर्मणा मनसा गिरा ॥ १०.७.६१ ॥
ಸತ್ಯ, ಶೌಚ, ಆರ್ಜವ, ತ್ಯಾಗ, ತಪಸ್ಸು, ನಿಯಮ, ಕ್ಷಮೆ, ಭಕ್ತಿ, ಧೈರ್ಯ, ಕರ್ಮ, ಮನಸ್ಸು, ವಾಣಿ ಇವುಗಳಿಂದ.
10.7.62
यथावदहमाराद्वः कृष्णेनाक्लिष्टकर्मणा ।
तस्मादिष्टतमः कृष्णादन्यो मम न विद्यते ॥ १०.७.६२ ॥
ಬಳಲದ ಕರ್ಮಗಳ ಕೃಷ್ಣನೊಂದಿಗೆ ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿ ಆರಾಧಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಕೃಷ್ಣನಿಗಿಂತ ನನಗೆ ಪ್ರಿಯನಾದವನು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ.
10.7.63
कुर्वता तात सम्मानं त्वां च जिज्ञासता मया ।
पाञ्चालाः सर्वदा गुप्ता मायाश्च बहुशः कृताः ॥ १०.७.६३ ॥
ಪ್ರಿಯನೇ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತಾ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮನ್ನು ತಿಳಿಯಬಯಸಿ ನಾನು ಪಾಂಚಾಲರನ್ನು ಸದಾ ರಕ್ಷಿಸಿದೆನು; ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಮಾಯೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದೆನು.
10.7.64
कृतस्तस्यैव सम्मानं पाञ्चालान्रक्षता मया ।
अभिभूतास्तु कालेन नैषामद्यास्ति जीवितम् ॥ १०.७.६४ ॥
ಅವನಿಗೇ ಗೌರವ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಾ ನಾನು ಪಾಂಚಾಲರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದೆನು; ಆದರೆ ಕಾಲದಿಂದ ಅವರು ಸೋಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು; ಇಂದು ಅವರಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ಜೀವವಿಲ್ಲ.
10.7.65
एवमुक्त्वा महात्मानं भगवानात्मनस्तनुम् ।
आविवेश ददौ चास्मै विमलं खङ्गमुत्तमम् ॥ १०.७.६५ ॥
ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಭಗವಂತನು ತನ್ನ ದೇಹದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು; ಅವನಿಗೆ ನಿರ್ಮಲವಾದ, ಉತ್ತಮ ಖಡ್ಗವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.
10.7.66
अथाविष्टो भगवता भूयो जज्वाल तेजसा ।
वेगवांश्चाभवद्युद्धे देवसृष्टेन तेजसा ॥ १०.७.६६ ॥
ಆಗ ಭಗವಂತನಿಂದ ಆವೇಶಗೊಂಡು ಅವನು ಮತ್ತೆ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಉರಿದನು; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದೇವನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ವೇಗವಂತನಾದನು.
10.7.67
तं दृष्ट्वा तानि भूतानि रक्षांसि च समाद्रवन् ।
अभितः शिबिरं यान्तं द्रोणपुत्रं महारथम्।
देवदेवं हरं स्थाउं यान्तं साक्षादिवेश्वरम् ॥ १०.७.६७ ॥
ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ಆ ಪ್ರಾಣಿಗಳೂ ರಾಕ್ಷಸರೂ ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ಓಡಿ ಬಂದರು; ಶಿಬಿರದತ್ತ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದ ದ್ರೋಣಪುತ್ರ ಮಹಾರಥನನ್ನು, ದೇವದೇವ, ಸ್ಥಾಣು, ಹರ, ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಈಶ್ವರನೇ ಹೋಗುತ್ತಿರುವಂತೆ (ಕಂಡರು).