മഹാഭാരതം · അധ്യായം 10.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.7.1
एवं सञ्चिन्तयित्वा तु द्रोणपुत्रो विशाम्पते ।
अवतीर्य रथोपस्थाद्दध्यौ स प्रयतः स्थितः ॥ १०.७.१ ॥
ഇങ്ങനെ ചിന്തിച്ച ശേഷം, ഹേ രാജാവേ, ദ്രോണപുത്രൻ രഥത്തിന്റെ ഇരിപ്പിടത്തിൽ നിന്നിറങ്ങി, സംയമത്തോടെ നിന്നുകൊണ്ട് ധ്യാനിച്ചു.
10.7.2
उग्रं स्थाणुं शिवं रुद्रं शर्वमीशानमीश्वरम् ।
गिरिशं वरदं देवं भवभावनमव्ययम् ॥ १०.७.२ ॥
ഉഗ്രനും സ്ഥാണുവും ശിവനും രുദ്രനും ശർവനും ഈശാനനും ഈശ്വരനും ഗിരീശനും വരദായകനായ ദേവനും ഭവത്തെ ഉണ്ടാക്കുന്നവനും അവ്യയനുമായവൻ.
10.7.3
शितिकण्ठमजं रुद्रं दक्षक्रतुहरं हरम् ।
विश्वरूपं विरूपाक्षं बहुरूपमुमापतिम् ॥ १०.७.३ ॥
നീലകണ്ഠനും അജനും രുദ്രനും ദക്ഷയജ്ഞം നശിപ്പിച്ചവനും ഹരനും വിശ്വരൂപനും വിരൂപാക്ഷനും ബഹുരൂപനും ഉമാപതിയുമായവൻ.
10.7.4
श्मशानवासिनं दृप्तं महागणपतिं विभुम् ।
खट्वाङ्गधारिणं मुण्डं जटिलं ब्रह्मचारिणम् ॥ १०.७.४ ॥
ശ്മശാനത്തിൽ വസിക്കുന്നവനും ദൃപ്തനും മഹാഗണപതിയും വിഭുവും ഖട്വാംഗം ധരിച്ചവനും മുണ്ഡിതനും ജടിലനും ബ്രഹ്മചാരിയുമായവൻ.
10.7.5
मनसा ह्यनुचिन्त्यैनं दुष्करेणाल्पचेतसा ।
अद्य भूतोपहारेण यक्ष्ये त्रिपुराघातिनम् ॥ १०.७.५ ॥
മനസ്സിൽ ഇവനെ ധ്യാനിച്ച്, ചെറിയ ബുദ്ധിയുള്ളവനായാലും കഠിനമായ മാർഗ്ഗത്താൽ, ഇന്ന് ഭൂതബലിയാൽ ത്രിപുരസംഹാരകനെ ഞാൻ ആരാധിക്കും.
10.7.6
…तुतं स्तुत्यं स्तूयमानममोघं कृत्तिवाससम् ।
विलोहितं नीलकण्ठमसह्यं दुर्निवारणम् ॥ १०.७.६ ॥
…സ്തുതിക്കപ്പെട്ടവനും സ്തുത്യനും സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നവനും അമോഘനും തോൽ വസ്ത്രമായി ധരിച്ചവനും വിലോഹിതനും നീലകണ്ഠനും അസഹ്യനും ദുർനിവാര്യനുമായവൻ.
10.7.7
शुक्रं विश्वसृजं ब्रह्म ब्रह्मचारिणमेव च ।
व्रतवन्तं तपोनिष्ठमनन्तं तपतां गतिम् ॥ १०.७.७ ॥
ശുക്രൻ, വിശ്വസൃഷ്ടാവ്, ബ്രഹ്മം, ബ്രഹ്മചാരിയും അവൻതന്നെ. വ്രതധാരി, തപസ്സിൽ നിഷ്ഠനായവൻ, അനന്തൻ, തപസ്വികളുടെ ഗതി.
10.7.8
बहुरूपं गणाध्यक्षं त्र्यक्षं पारिषदप्रियम् ।
धनाध्यक्षप्रियसखं गौरीहृदयवल्लभम् ॥ १०.७.८ ॥
ബഹുരൂപൻ, ഗണാധ്യക്ഷൻ, ത്രിനേത്രൻ, പാരിഷദർക്ക് പ്രിയൻ, ധനാധ്യക്ഷനായ കുബേരന്റെ പ്രിയ സഖാവ്, ഗൗരിയുടെ ഹൃദയവല്ലഭൻ.
10.7.9
कुमारपितरं पिङ्गं गोवृषोत्तमवाहनम् ।
कुत्तिवाससमत्युग्रमातोषणतत्परम् ॥ १०.७.९ ॥
കുമാരന്റെ പിതാവ്, പിംഗളവർണ്ണൻ, ശ്രേഷ്ഠനായ കാളയെ വാഹനമാക്കിയവൻ, തോൽവസ്ത്രധാരി, അത്യുഗ്രൻ, സന്തോഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്നതിൽ തത്പരൻ.
10.7.10
परं परेभ्यः परमं परं यस्मान्न विद्यते ।
इष्वस्त्रोत्तमभर्तारं दिगन्तं देशरक्षिणम् ॥ १०.७.१० ॥
അവനേക്കാൾ പരമായത് മറ്റൊന്നില്ല; മറ്റുള്ളവരേക്കാൾ പരമൻ; ഉത്തമ ഇഷുവും അസ്ത്രങ്ങളും ധരിക്കുന്നവൻ; ദിക്കുകളുടെ അറ്റംവരെ ദേശത്തെ രക്ഷിക്കുന്നവൻ.
10.7.11
हिरण्यकवचं देवं चन्द्रमौलिविभूषणम् ।
प्रपद्ये शरणं देवं परमेण समाधिना ॥ १०.७.११ ॥
സ്വർണകവചം ധരിച്ച ദേവൻ, ചന്ദ്രനെ കിരീടമായി അണിഞ്ഞവൻ. പരമ സമാധിയോടെ ആ ദേവനെ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു.
10.7.12
इमां चेदापदं घोरां तराम्यद्य सुदुस्तराम् ।
सर्वभूतोपहारेण यक्ष्येऽहं शुचिना शुचिम् ॥ १०.७.१२ ॥
ഈ ഘോരവും അതിദുസ്തരവുമായ ആപത്തിനെ ഇന്ന് ഞാൻ കടക്കുമെങ്കിൽ, സർവ്വഭൂതബലിയോടെ ശുദ്ധനായ ഞാൻ ശുദ്ധനായ ദേവനെ യജിക്കും.
10.7.13
इति तस्य व्यवसितं ज्ञात्वा योगात्सुकर्मणः ।
पुरस्तात्काञ्चनी वेदी प्रादुरासीन्महात्मनः ॥ १०.७.१३ ॥
ഇങ്ങനെ അവന്റെ സങ്കല്പം അറിഞ്ഞപ്പോൾ, സുകർമ്മാവിന്റെ യോഗശക്തിയാൽ മഹാത്മാവിന്റെ മുന്നിൽ ഒരു സ്വർണ്ണവേദി പ്രത്യക്ഷമായി.
10.7.14
तस्यां वेद्यां तदा राजंश्चित्रभानुरजायत ।
स दिशो विदिशः खं च ज्वालाभिरिव पूरयन् ॥ १०.७.१४ ॥
രാജാവേ, അപ്പോൾ ആ വേദിയിൽ ചിത്രഭാനു (അഗ്നി) ഉദിച്ചു; അവൻ ജ്വാലകളാൽ ദിശകളെയും ഉപദിശകളെയും ആകാശത്തെയും നിറയ്ക്കുന്നതുപോലെ.
10.7.15
दीप्तास्यनयनाश्चात्र नैकपादशिरोधराः ।
रत्नचित्राङ्गदधराः समुद्यतकरास्तथाः ॥ १०.७.१५ ॥
ഇവിടെ ജ്വലിക്കുന്ന മുഖങ്ങളും കണ്ണുകളുമുള്ളവർ, ഒന്നല്ലാത്ത കാലുകളും കഴുത്തുകളുമുള്ളവർ, രത്നം പതിച്ച വർണ്ണ തോൾവളകൾ ധരിച്ചവർ, കൈകൾ ഉയർത്തിയവർ (പ്രത്യക്ഷരായി).
10.7.16
द्विपाः शैलप्रतीकाशाः प्रादुरासन्महागणाः ।
श्ववराहोष्ट्ररूपाश्च हयगोमायुगोमुखाः ॥ १०.७.१६ ॥
പർവതസദൃശമായ ആനകളും മഹാഗണങ്ങളും പ്രത്യക്ഷമായി; നായ, പന്നി, ഒട്ടകം രൂപമുള്ളവരും, കുതിര, കുറുക്കൻ, പശു മുഖമുള്ളവരും പ്രത്യക്ഷരായി.
10.7.17
ऋक्षमार्जारवदना व्याघ्रद्वीपिमुखास्तथा ।
काकवक्त्राः प्लुवमुखाः शुकवक्त्रास्तथैव च ॥ १०.७.१७ ॥
കരടിയുടെയും പൂച്ചയുടെയും മുഖമുള്ളവർ, കടുവയുടെയും പുള്ളിപ്പുലിയുടെയും മുഖമുള്ളവർ, അതുപോലെ കാക്കയുടെയും തവളയുടെയും തത്തയുടെയും മുഖമുള്ളവരും പ്രത്യക്ഷരായി.
10.7.18
महाजगरवक्त्राश्च हंसवक्त्राः शितप्रभाः ।
दार्वाघाटमुखाश्चापि चाषवक्त्राश्च भारत ॥ १०.७.१८ ॥
വലിയ അജഗരത്തിന്റെ മുഖമുള്ളവർ, അരയന്നത്തിന്റെ മുഖമുള്ളവർ, തണുത്ത പ്രഭയുള്ളവർ, മരംകൊത്തിയുടെ മുഖമുള്ളവർ, നീലക്കാക്കയുടെ മുഖമുള്ളവരും പ്രത്യക്ഷരായി, ഓ ഭാരത.
10.7.19
कूर्मनक्रमुखाश्चैव शिंशुमारमुखास्तथा ।
महामकरवक्त्राश्च तिमिवक्त्रास्तथैव च ॥ १०.७.१९ ॥
ആമ, മുതല മുഖമുള്ളവരും, ശിംശുമാര മുഖമുള്ളവരും, മഹാമകര മുഖമുള്ളവരും, തിമി മുഖമുള്ളവരും അങ്ങനെതന്നെ.
10.7.20
हरिवक्त्राः क्रौञ्चमुखाः कपोताभमुखास्तथा ।
पारावतमुखाश्चैव मद्गुवक्त्रास्तथैव च ॥ १०.७.२० ॥
ഹരി മുഖമുള്ളവരും, ക്രൗഞ്ച മുഖമുള്ളവരും, കപോതവർണ്ണ മുഖമുള്ളവരും, അതുപോലെ പാരാവത മുഖമുള്ളവരും, മദ്ഗു മുഖമുള്ളവരും.
10.7.21
पाणिकर्णाः सहस्राक्षास्तथैव च महोदराः ।
निर्मांसाः काकवक्त्राश्च श्येनवक्त्राश्च भारत ॥ १०.७.२१ ॥
കൈകളാണ് ചെവികളായവർ, ആയിരം കണ്ണുകളുള്ളവർ, അതുപോലെ മഹോദരന്മാർ, മാംസമില്ലാത്തവർ, കാക്ക മുഖമുള്ളവർ, പരുന്ത് മുഖമുള്ളവർ, ഹേ ഭാരത.
10.7.22
तथैवाशिरसो राजन्नृक्षवक्त्राश्च भीषणाः ।
प्रदीप्तनेत्रजिह्वाश्च ज्वालावर्णास्तथैव च ॥ १०.७.२२ ॥
അതുപോലെതന്നെ, ഹേ രാജാവേ, തലയില്ലാത്തവർ, കരടി മുഖമുള്ളവർ, ഭയങ്കരർ, ജ്വലിക്കുന്ന കണ്ണും നാവുമുള്ളവർ, ജ്വാലാവർണ്ണമുള്ളവരും.
10.7.23
ज्वालाकेशाश्च राजेन्द्र ज्वलद्रोमचतुर्भुजाः ।
मेषवक्त्रास्तथैवान्ये तथा छागमुखा नृप ॥ १०.७.२३ ॥
ജ്വാലപോലുള്ള മുടിയുള്ളവർ, ഹേ രാജേന്ദ്ര, ജ്വലിക്കുന്ന രോമങ്ങളും നാല് കൈകളുമുള്ളവർ, അതുപോലെ ആട്ടുകൊറ്റൻ മുഖമുള്ള മറ്റുള്ളവർ, ആട് മുഖമുള്ളവർ, ഹേ നൃപ.
10.7.24
शङ्खाभाः शङ्खवक्त्राश्च शङ्खवर्णास्तथैव च ।
शङ्खमालापरिकराः शह्खध्वनिसमस्वनाः ॥ १०.७.२४ ॥
ശംഖുപോലെ പ്രകാശമുള്ളവർ, ശംഖു മുഖമുള്ളവർ, ശംഖുവർണ്ണമുള്ളവരും, അതുപോലെ ശംഖുമാലകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടവർ, ശംഖൊലിക്ക് തുല്യമായ സ്വരമുള്ളവർ.
10.7.25
जटाधराः प़ञ्चशिखास्तथा मुण्डाः कृशोदराः ।
चतुर्दंष्ट्राश्चतुर्जिह्वाः शङ्कुकर्णाः किरीटिनः ॥ १०.७.२५ ॥
ജടാധാരികളും അഞ്ച് ശിഖകളുള്ളവരും അതുപോലെ മുണ്ഡിതശിരസ്കരും മെലിഞ്ഞ വയറുള്ളവരും നാല് കോമ്പല്ലുകളുള്ളവരും നാല് നാവുള്ളവരും ആണി പോലുള്ള ചെവിയുള്ളവരും കിരീടധാരികളും.
10.7.26
मौञ्जीधराश्च राजेन्द्र तथा कुञ्चितमूर्धजाः ।
उष्णीषिणः कुण्डलिनश्चारुवक्त्राः स्वलङ्कृताः ॥ १०.७.२६ ॥
രാജേന്ദ്രാ, മുഞ്ജപ്പുല്ലിന്റെ അരഞ്ഞാണം ധരിച്ചവരും അതുപോലെ ചുരുണ്ട മുടിയുള്ളവരും തലപ്പാവ് ധരിച്ചവരും കുണ്ഡലം ധരിച്ചവരും സുന്ദരമുഖമുള്ളവരും നന്നായി അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവരും.
10.7.27
पद्मोत्पलापीडधरास्तथा मुकुटधारिणः ।
महात्म्येन च संयुक्ताः शतशोऽथ सहस्रशः ॥ १०.७.२७ ॥
താമര, നീലത്താമര എന്നിവയുടെ മാലകൾ ധരിച്ചവരും അതുപോലെ കിരീടധാരികളും മഹാശക്തിയോടു കൂടിയവരും നൂറും ആയിരവുമായി.
10.7.28
शतघ्नीचक्रहस्ताश्च तथा मुसलपाणयः ।
भुशुण्डीपाशहस्ताश्च दण्डहस्ताश्च भारत ॥ १०.७.२८ ॥
ശതഘ്നിയും ചക്രവും കയ്യിലേന്തിയവരും അതുപോലെ മുസലം കയ്യിലേന്തിയവരും ഭുശുണ്ഡിയും പാശവും കയ്യിലേന്തിയവരും ദണ്ഡം കയ്യിലേന്തിയവരും, ഭാരതാ.
10.7.29
पृष्ठेषु बद्धेषुधयश्चित्रबाणोत्कटास्तथा ।
सध्वजाः सपताकाश्च सघण्टाः सपरश्वथाः ॥ १०.७.२९ ॥
പുറത്ത് ആവനാഴി കെട്ടിയവരും വിചിത്രബാണങ്ങളാൽ ഉഗ്രരായവരും അതുപോലെ ധ്വജങ്ങളോടും പതാകകളോടും മണികളോടും കോടാലികളോടും കൂടിയവരും.
10.7.30
महापाशोद्यतकरास्तथा लगुडपाणयः ।
स्थूणाहस्ताः खङ्गहस्ताः सर्पोच्छ्रितकिरीटिनः ॥ १०.७.३० ॥
വലിയ പാശം ഉയർത്തിയ കൈകളുള്ളവരും അതുപോലെ ലഗുഡം കയ്യിലേന്തിയവരും സ്തംഭം കയ്യിലേന്തിയവരും ഖഡ്ഗം കയ്യിലേന്തിയവരും കിരീടത്തിന് മീതെ പാമ്പുകളെ ഉയർത്തിയവരും.
10.7.31
महासर्पाङ्गदधराश्चित्राभरणधारिणः ।
रजोध्वजाः पङ्कदिग्धाः सर्वे चित्राम्बरस्रजः।
नीलाङ्गाः पिङ्गलाङ्गाश्च मुण्डवक्तास्तथैव च ॥ १०.७.३१ ॥
വലിയ സർപ്പങ്ങളെ തോൾവളയായി ധരിച്ചവരും, വിചിത്രാഭരണങ്ങൾ ധരിച്ചവരും, പൊടിക്കൊടികളുള്ളവരും, ചെളി പുരണ്ടവരും, എല്ലാവരും വർണ്ണവസ്ത്രവും മാലയും ധരിച്ചവരും, നീലാംഗരും പിംഗലാംഗരും, മുണ്ഡിതമുഖരുമായിരുന്നു.
10.7.32
भेरीशङ्खमृदङ्गांश्च झर्झरानकगोमुखान् ।
अवादयन्पारिषदाः प्रहृष्टाः कनकप्रभाः ॥ १०.७.३२ ॥
ഭേരി, ശംഖ്, മൃദംഗം, ഝർഝരം, ആനകം, ഗോമുഖം എന്നിവ സന്തോഷത്തോടെ സ്വർണ്ണപ്രഭയുള്ള പാരിഷദന്മാർ മുഴക്കി.
10.7.33
गायमानास्तथैवान्ये संहृष्टाः पुरुषर्षभाः ।
लङ्घयन्तः प्लुवन्तश्च वल्गन्तश्च महारथाः ॥ १०.७.३३ ॥
പാടിക്കൊണ്ടും മറ്റുള്ളവരും അതുപോലെ, ആഹ്ലാദഭരിതരായ പുരുഷശ്രേഷ്ഠന്മാർ, ചാടിയും കുതിച്ചും തുള്ളിയും നടന്ന മഹാരഥന്മാർ.
10.7.34
धावन्तो जवनाश्चण्डाः पावकोद्वूतमूर्धजाः ।
मत्ता इव महानागा विनदन्तो मुहुर्मुहुः ॥ १०.७.३४ ॥
ഓടുന്നവരും വേഗമേറിയവരും ഉഗ്രരും തീയാൽ ഉയർന്ന മുടിയുള്ളവരും മദിച്ച മഹാഗജങ്ങളെപ്പോലെ വീണ്ടും വീണ്ടും ഗർജ്ജിക്കുന്നവരും.
10.7.35
सुभीमा घोररूपाश्च शूलपट्टसपाणयः ।
नानाविरागवसनाश्चित्रमाल्यानुलेपनाः ॥ १०.७.३५ ॥
അതിഭീകരരും ഘോരരൂപികളും കയ്യിൽ ശൂലവും വാളുമേന്തിയവരും പല വർണ്ണ വസ്ത്രങ്ങളും വിചിത്ര മാലകളും ചന്ദനലേപവും അണിഞ്ഞവരും.
10.7.36
रत्नचित्राङ्गदधराः समुद्यतकरास्तथा ।
हन्तारो द्विषतां शूराः प्रसह्यासह्यविक्रमाः ॥ १०.७.३६ ॥
രത്നം പതിച്ച വിചിത്ര തോൾവളയണിഞ്ഞവരും, കൈകൾ ഉയർത്തിയവരും, ശത്രുക്കളെ കൊല്ലുന്ന ശൂരന്മാരും, ബലത്താൽ സഹിക്കാനാവാത്ത പരാക്രമമുള്ളവരും.
10.7.37
पातारोऽसृग्वसाज्यानां मांसान्त्रकृतभोजनाः ।
चूडालाः कर्णिकाराश्च प्रहृष्टाः पिठरोदराः ॥ १०.७.३७ ॥
അവർ രക്തം, മജ്ജ, കൊഴുപ്പ് ഇവ കുടിക്കുന്നവരാണ്; മാംസവും കുടലുമാണ് ഭക്ഷണം; ചൂടാമണിയുള്ളവർ; കർണ്ണികാര പുഷ്പ കുണ്ഡലം ധരിച്ചവർ; സന്തോഷഭരിതർ; കലത്തിന്റെ പോലെ വയറുള്ളവർ.
10.7.38
अतिहस्वातिदीर्घाश्च प्रलम्बाश्चातिभैरवाः ।
विकटाः काललंबोष्ठा बृहच्छेफाण्डपिण्डिकाः ॥ १०.७.३८ ॥
അവർ അതിഹ്രസ്വരും അതിദീർഘരും; തൂങ്ങുന്ന അവയവങ്ങളുള്ളവർ; അതിഭയങ്കരർ; വികൃതർ; കറുത്ത തൂങ്ങുന്ന ചുണ്ടുകളുള്ളവർ; വലിയ ലിംഗവും വൃഷണവും കണങ്കാലുമുള്ളവർ.
10.7.39
महार्हनानाविकटा मुण्डाश्च जटिलाः परे ।
सार्केन्दुग्रहनक्षत्रां द्यां कुर्युस्ते महीतले ॥ १०.७.३९ ॥
അവർ മഹാമൂല്യമുള്ളതും വിവിധവും വികൃതവുമായ ആഭരണങ്ങൾ ധരിച്ചവർ; ചിലർ മുണ്ഡിതശിരസ്കരും ചിലർ ജടാധാരികളും; അവർ ഭൂമിയിൽ ആകാശത്തെ സൂര്യചന്ദ്രഗ്രഹനക്ഷത്രങ്ങളോടുകൂടിയതാക്കാൻ കഴിവുള്ളവർ.
10.7.40
उत्सहेरंश्च ये हन्तुं भूतग्रामं चतुर्विधम् ।
ये च वीतभया नित्यं हरस्य भ्रुकुटीसहाः ॥ १०.७.४० ॥
നാലുവിധമായ ഭൂതഗണത്തെ കൊല്ലാൻ ധൈര്യമുള്ളവർ; എപ്പോഴും ഭയരഹിതർ; ഹരന്റെ (ശിവന്റെ) പുരികച്ചുളിവിനെ സഹിക്കുന്നവർ.
10.7.41
कामकारकरा नित्यं त्रैलोक्यस्येश्वरेश्वराः ।
नित्यानन्दप्रमुदिता वागीशा वीतमत्सराः ॥ १०.७.४१ ॥
എപ്പോഴും ഇഷ്ടം പോലെ പ്രവർത്തിക്കുന്നവർ; മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെ ഈശ്വരന്മാർക്കും ഈശ്വരന്മാർ; നിത്യാനന്ദത്തിൽ സന്തോഷിക്കുന്നവർ; വാക്കിന്റെ നാഥന്മാർ; അസൂയയില്ലാത്തവർ.
10.7.42
प्राप्याष्टगुणमैश्वर्यं ये न यास्यन्ति वै स्मयम् ।
येषां विस्मयते नित्यं भगवान्कर्मभिर्हरः ॥ १०.७.४२ ॥
അഷ്ടഗുണ ഐശ്വര്യം നേടിയാലും അഹങ്കരിക്കാത്തവർ; ആരുടെ കർമ്മങ്ങളാൽ ഭഗവാൻ ഹരൻ എപ്പോഴും വിസ്മയിക്കുന്നുവോ അവർ.
10.7.43
मनोवाक्कर्मभिर्युक्तैर्नित्यमाराधितश्च यैः ।
मनोवाक्कर्मभिर्भक्तान्पाति पुत्रानिवौरसान् ॥ १०.७.४३ ॥
മനസ്സ്, വാക്ക്, കർമ്മം എന്നിവയാൽ യുക്തരായി നിത്യവും ആരാധിക്കുന്നവരെ, സ്വന്തം ഔരസപുത്രന്മാരെപ്പോലെ അദ്ദേഹം ഭക്തന്മാരെ രക്ഷിക്കുന്നു.
10.7.44
पिबन्तोऽसृग्वसाश्चान्ये क्रुद्धा ब्रह्मद्विषां सदा ।
चतुर्विधात्मकं सोमं ये पिबन्ति च सर्वदा ॥ १०.७.४४ ॥
ബ്രഹ്മദ്വേഷികളോട് എപ്പോഴും കോപിച്ച്, രക്തവും മജ്ജയും കുടിക്കുന്നവരും, നാലുവിധമായ സോമത്തെ സദാ കുടിക്കുന്നവരും മറ്റുള്ളവരും.
10.7.45
श्रुतेन ब्रह्मचर्येण तपसा च दमेन च ।
ये समाराध्य शूलाङ्कं भवसायुज्यमागताः ॥ १०.७.४५ ॥
ശാസ്ത്രപഠനം, ബ്രഹ്മചര്യം, തപസ്സ്, ഇന്ദ്രിയനിയന്ത്രണം എന്നിവയാൽ ശൂലാങ്കനെ നന്നായി ആരാധിച്ച്, ഭവനോടു സായുജ്യം നേടിയവർ.
10.7.46
यैरात्मभूतैर्भगवान्पार्वत्या च महेश्वरः ।
महाभूतगणैर्भुङ्क्ते भूतभव्यभवत्प्रभुः ॥ १०.७.४६ ॥
തന്നോടു ഏകാത്മ്യമായ ഗണങ്ങളോടും പാർവതിയോടുമൊപ്പം മഹാഭൂതഗണങ്ങളാൽ ഭഗവാൻ മഹേശ്വരൻ ആസ്വദിക്കുന്നു; അദ്ദേഹം ഭൂതവും ഭവ്യവും ഭവിഷ്യവുമായതിന്റെ പ്രഭുവാണ്.
10.7.47
नानावादित्रहसितक्ष्वेडितोत्कृष्टगर्जितैः ।
सन्त्रासयन्तस्ते विश्वमश्वत्थामानमभ्ययुः ॥ १०.७.४७ ॥
വിവിധ വാദ്യങ്ങളുടെ ചിരിയും ഗർജ്ജനവും ഉച്ചനാദങ്ങളുമായി ലോകത്തെ ഭയപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് അവർ അശ്വത്ഥാമാവിന്റെ നേരെ വന്നു.
10.7.48
संस्तुवन्तो महादेवं भाः कुर्वाणाः सुवर्चसः ।
विवर्धयिषवो द्रौणेर्महिमानं महात्मनः ॥ १०.७.४८ ॥
മഹാദേവനെ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട്, തേജസ്സ് വിതറിക്കൊണ്ട്, ദ്രോണപുത്രനായ മഹാത്മാവിന്റെ മഹിമ വർധിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച്.
10.7.49
जिज्ञासमानास्तत्तेजः सौप्तिकं च दिदृक्षवः ।
भीमोग्रपरिघालातशूलपट्टसपाणयः।
घोररूपाः समाजग्मुर्भूतसङ्घाः सहस्रशः ॥ १०.७.४९ ॥
ആ തേജസ്സും സൗപ്തിക കർമ്മവും അറിയുവാനും കാണുവാനും ആഗ്രഹിച്ച്, ഭയങ്കര രൂപമുള്ള ഭൂതസംഘങ്ങൾ ഭീകരമായ ഇരുമ്പുദണ്ഡുകളും കത്തുന്ന കൊള്ളികളും ശൂലങ്ങളും വാളുകളും കയ്യിലേന്തി ആയിരക്കണക്കിന് വന്നുചേർന്നു.
10.7.50
जनयेयुर्भयं ये स्म त्रैलोक्यस्यापि दर्शनात् ।
न च तान्प्रेक्षमाणोऽपि व्यथामुपजगाम ह ॥ १०.७.५० ॥
മൂന്നു ലോകങ്ങൾക്കും അവരുടെ ദർശനമാത്രയിൽ ഭയമുണ്ടാക്കുന്നവരെ കണ്ടിട്ടും എനിക്ക് ഒരു വ്യഥയും ഉണ്ടായില്ല.
10.7.51
अथ द्रौणिर्धनुष्पाणिर्बद्धगोधाङ्गुलित्रवान् ।
स्वयमेवात्मनात्मानमुपहारमुपाहरत् ॥ १०.७.५१ ॥
അപ്പോൾ ദ്രോണപുത്രൻ കയ്യിൽ വില്ലേന്തി, വിരലുകളിൽ കെട്ടിയ തോൽ ഉറയുമായി, സ്വയം തന്നെ ഉപഹാരമായി അർപ്പിച്ചു.
10.7.52
धनूंषि समिधस्तत्र पवित्राणि सिताः शराः ।
हविरात्मवतश्चात्मा तस्मिन्भारत कर्मणि ॥ १०.७.५२ ॥
ഭാരതാ, ആ കർമ്മത്തിൽ വില്ലുകൾ സമിധകളും വെളുത്ത ശരങ്ങൾ പവിത്ര വസ്തുക്കളും ആത്മസംയമിയുടെ ആത്മാവുതന്നെ ഹവിസ്സുമായിരുന്നു.
10.7.53
ततः सौम्येन मन्त्रेण द्रोणपुत्रः प्रतापवान् ।
उपहारं महामन्युरथात्मानमुपाहरत् ॥ १०.७.५३ ॥
അപ്പോൾ പ്രതാപിയും മഹാക്രോധിയുമായ ദ്രോണപുത്രൻ സൗമ്യമന്ത്രത്തോടെ തന്നെത്തന്നെ ഉപഹാരമായി അർപ്പിച്ചു.
10.7.54
तं रुद्रं रौद्रकर्माणं रौद्रैः कर्मभिरच्युतम् ।
अभिष्टुत्य महात्मानमित्युवाच कृताञ्जलिः ॥ १०.७.५४ ॥
ഭയങ്കരകർമ്മങ്ങളുള്ളവനും ഭയങ്കരകർമ്മങ്ങളാലും ചലിക്കാത്തവനുമായ ആ രുദ്രനും മഹാത്മാവുമായവനെ സ്തുതിച്ച്, കൈകൂപ്പി ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു.
10.7.55
इममात्मानमद्याहं जातमाङ्गिरसे कुले ।
स्वग्नौ जुहोमि भगवन्प्रतिगृह्णीष्व मां बलिम् ॥ १०.७.५५ ॥
ഇന്ന് ഞാൻ ആംഗിരസ കുലത്തിൽ ജനിച്ച ഈ എന്നെത്തന്നെ എന്റെ സ്വന്തം അഗ്നിയിൽ ആഹുതിയായി അർപ്പിക്കുന്നു. ഭഗവാനേ, ഈ ബലി സ്വീകരിച്ചാലും.
10.7.56
भवद्भक्त्या महादेव पस्मेण समाधिना ।
अस्यामापदि विश्वात्मन्नुपाकुर्मी तवाग्रतः ॥ १०.७.५६ ॥
മഹാദേവാ, അങ്ങയോടുള്ള ഭക്തിയാലും സമാധിയാലും ഈ ആപത്തിൽ, വിശ്വാത്മാവേ, അങ്ങയുടെ മുന്നിൽ ഇത് അർപ്പിക്കുന്നു.
10.7.57
त्वयि सर्वाणि भूतानि सर्वभूतेषु चासि वै ।
गुणानां हि प्रधानानां कैवल्यं त्वयि तिष्ठति ॥ १०.७.५७ ॥
അങ്ങയിൽ സർവ ഭൂതങ്ങളും ഉണ്ട്; സർവ ഭൂതങ്ങളിലും അങ്ങ് തന്നെയാണ്. പ്രധാന ഗുണങ്ങളുടെ കൈവല്യം അങ്ങയിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു.
10.7.58
सर्वभूताश्रय विभो हविर्भूतमवस्थितम् ।
प्रतिगृहाण मां देव यद्यशक्याः परे मया ॥ १०.७.५८ ॥
സർവ ഭൂതങ്ങളുടെയും ആശ്രയമേ, വിഭോ, ഹവിസ്സായി സന്നദ്ധനായി നിൽക്കുന്ന എന്നെ സ്വീകരിച്ചാലും, ദേവാ, എന്നാൽ അന്യരെ (ശത്രുക്കളെ) എന്നാൽ കീഴടക്കാൻ കഴിയാത്തപക്ഷം.
10.7.59
इत्युक्त्वा द्रौणिरास्थाय तां देवीं दीप्तपावकाम् ।
सन्त्यज्यात्मानमारुह्य कृष्णवर्त्मन्युपाविशत् ॥ १०.७.५९ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ദ്രോണപുത്രൻ ആ ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിദേവിയെ ആശ്രയിച്ച്, തന്റെ ശരീരം ത്യജിച്ച്, ഇരുട്ടിന്റെ വഴിയിൽ കയറി ഇരുന്നു.
10.7.60
तमूर्ध्वबाहुं निश्चेष्टं दृष्ट्वा हविरुपस्थितम् ।
अब्रवीद्भगवान्साक्षान्महादेवो हसन्निव ॥ १०.७.६० ॥
കൈകൾ ഉയർത്തി, ചലനമറ്റ്, ഹവിസ്സായി നിൽക്കുന്ന അവനെ കണ്ട്, സാക്ഷാൽ ഭഗവാൻ മഹാദേവൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ടെന്നപോലെ പറഞ്ഞു.
10.7.61
सत्यशौचार्जवत्यागैस्तपसा नियमेन च ।
क्षान्त्या भक्त्या च धृत्या च कर्मणा मनसा गिरा ॥ १०.७.६१ ॥
സത്യം, ശൗചം, ആർജവം, ത്യാഗം, തപസ്സ്, നിയമം, ക്ഷമ, ഭക്തി, ധൈര്യം, കർമ്മം, മനസ്സ്, വാക്ക് എന്നിവയാൽ.
10.7.62
यथावदहमाराद्वः कृष्णेनाक्लिष्टकर्मणा ।
तस्मादिष्टतमः कृष्णादन्यो मम न विद्यते ॥ १०.७.६२ ॥
ക്ഷീണമറിയാത്ത കർമ്മങ്ങളുള്ള കൃഷ്ണനോടൊപ്പം ഞാൻ അങ്ങയെ യഥാവിധി ആരാധിച്ചു. അതുകൊണ്ട് കൃഷ്ണനേക്കാൾ പ്രിയപ്പെട്ടവൻ എനിക്ക് മറ്റാരുമില്ല.
10.7.63
कुर्वता तात सम्मानं त्वां च जिज्ञासता मया ।
पाञ्चालाः सर्वदा गुप्ता मायाश्च बहुशः कृताः ॥ १०.७.६३ ॥
പ്രിയനേ, അങ്ങയെ ബഹുമാനിക്കുകയും അങ്ങയെ അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ട് ഞാൻ പാഞ്ചാലരെ എപ്പോഴും സംരക്ഷിച്ചു; പലതവണ മായകളും ചെയ്തു.
10.7.64
कृतस्तस्यैव सम्मानं पाञ्चालान्रक्षता मया ।
अभिभूतास्तु कालेन नैषामद्यास्ति जीवितम् ॥ १०.७.६४ ॥
അദ്ദേഹത്തെത്തന്നെ ബഹുമാനിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ പാഞ്ചാലരെ സംരക്ഷിച്ചു; എന്നാൽ കാലത്താൽ അവർ കീഴടക്കപ്പെട്ടു; ഇന്ന് അവരിൽ ആർക്കും ജീവനില്ല.
10.7.65
एवमुक्त्वा महात्मानं भगवानात्मनस्तनुम् ।
आविवेश ददौ चास्मै विमलं खङ्गमुत्तमम् ॥ १०.७.६५ ॥
മഹാത്മാവിനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ഭഗവാൻ തന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു; അദ്ദേഹത്തിന് നിർമ്മലവും ഉത്തമവുമായ ഖഡ്ഗം നൽകി.
10.7.66
अथाविष्टो भगवता भूयो जज्वाल तेजसा ।
वेगवांश्चाभवद्युद्धे देवसृष्टेन तेजसा ॥ १०.७.६६ ॥
അപ്പോൾ ഭഗവാനാൽ ആവേശിതനായി അവൻ വീണ്ടും തേജസ്സിൽ ജ്വലിച്ചു; യുദ്ധത്തിൽ ദേവൻ സൃഷ്ടിച്ച തേജസ്സിനാൽ വേഗമുള്ളവനായി.
10.7.67
तं दृष्ट्वा तानि भूतानि रक्षांसि च समाद्रवन् ।
अभितः शिबिरं यान्तं द्रोणपुत्रं महारथम्।
देवदेवं हरं स्थाउं यान्तं साक्षादिवेश्वरम् ॥ १०.७.६७ ॥
അവനെ കണ്ട് ആ ജീവികളും രാക്ഷസരും നാലുപാടുനിന്നും ഓടിയെത്തി; പാളയത്തിലേക്ക് പോകുന്ന ദ്രോണപുത്രനായ മഹാരഥനെ, ദേവദേവനും സ്ഥാണുവും ഹരനുമായ ഈശ്വരൻ തന്നെ പോകുന്നതുപോലെ (അവർ കണ്ടു).