Mahābhārata · Adhyāya 10.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.7.1
एवं सञ्चिन्तयित्वा तु द्रोणपुत्रो विशाम्पते ।
अवतीर्य रथोपस्थाद्दध्यौ स प्रयतः स्थितः ॥ १०.७.१ ॥
So nachdenkend stieg der Sohn Droṇas, o Herr der Menschen, vom Sitz des Wagens herab, stand beherrscht da und versenkte sich in Meditation.
10.7.2
उग्रं स्थाणुं शिवं रुद्रं शर्वमीशानमीश्वरम् ।
गिरिशं वरदं देवं भवभावनमव्ययम् ॥ १०.७.२ ॥
Der Grimmige, der Feste, der Gütige, Rudra, Śarva, Īśāna, der Herr, Giriśa, der Gott, der Gaben gewährt, Ursache des Daseins, der Unvergängliche.
10.7.3
शितिकण्ठमजं रुद्रं दक्षक्रतुहरं हरम् ।
विश्वरूपं विरूपाक्षं बहुरूपमुमापतिम् ॥ १०.७.३ ॥
Der Blauhalsige, der Ungeborene, Rudra, Zerstörer des Opfers Dakṣas, Hara, der Allgestaltige, der Seltsamäugige, der Vielgestaltige, Gemahl der Umā.
10.7.4
श्मशानवासिनं दृप्तं महागणपतिं विभुम् ।
खट्वाङ्गधारिणं मुण्डं जटिलं ब्रह्मचारिणम् ॥ १०.७.४ ॥
Der auf den Leichenstätten Wohnende, der Erhabene, der große Herr der Scharen, der Allgegenwärtige, der Träger des Schädelstabs, der Kahlköpfige, der Verfilzthaarige, der keusche Asket.
10.7.5
मनसा ह्यनुचिन्त्यैनं दुष्करेणाल्पचेतसा ।
अद्य भूतोपहारेण यक्ष्ये त्रिपुराघातिनम् ॥ १०.७.५ ॥
Ihn im Geiste betrachtend, will ich, obwohl von geringem Verstand, durch eine schwere Tat, heute mit einer Opfergabe von Wesen den Zerstörer der drei Städte verehren.
10.7.6
…तुतं स्तुत्यं स्तूयमानममोघं कृत्तिवाससम् ।
विलोहितं नीलकण्ठमसह्यं दुर्निवारणम् ॥ १०.७.६ ॥
…Gepriesene, Lobenswerte, Gelobte, Unfehlbare, mit Elefantenhaut bekleidet, Rötliche, Blauhalsige, Unerträgliche, Unaufhaltsame.
10.7.7
शुक्रं विश्वसृजं ब्रह्म ब्रह्मचारिणमेव च ।
व्रतवन्तं तपोनिष्ठमनन्तं तपतां गतिम् ॥ १०.७.७ ॥
Der Strahlende, Schöpfer des Weltalls, Brahman und auch der Brahmacārin; Hüter der Gelübde, dem Askese ergeben, unendlich, das Ziel der Asketen.
10.7.8
बहुरूपं गणाध्यक्षं त्र्यक्षं पारिषदप्रियम् ।
धनाध्यक्षप्रियसखं गौरीहृदयवल्लभम् ॥ १०.७.८ ॥
Der Vielgestaltige, Herr der Scharen, der Dreiäugige, seinen Gefolgsleuten lieb, der liebe Freund des Kubera, des Herrn der Reichtümer, Geliebter im Herzen der Gaurī.
10.7.9
कुमारपितरं पिङ्गं गोवृषोत्तमवाहनम् ।
कुत्तिवाससमत्युग्रमातोषणतत्परम् ॥ १०.७.९ ॥
Vater des Kumāra, rötlich schimmernd, dessen Reittier der beste aller Stiere ist, in ein Fell gekleidet, überaus furchtbar, bereit, sich besänftigen zu lassen.
10.7.10
परं परेभ्यः परमं परं यस्मान्न विद्यते ।
इष्वस्त्रोत्तमभर्तारं दिगन्तं देशरक्षिणम् ॥ १०.७.१० ॥
Höchster über den Höchsten, über dem es keinen anderen gibt; Träger der besten Pfeile und Waffen, Beschützer der Gebiete bis an die Enden der Himmelsrichtungen.
10.7.11
हिरण्यकवचं देवं चन्द्रमौलिविभूषणम् ।
प्रपद्ये शरणं देवं परमेण समाधिना ॥ १०.७.११ ॥
Der Gott mit dem goldenen Panzer, mit dem Mond auf dem Haupt geschmückt; ich suche Zuflucht bei diesem Gott in höchster Sammlung.
10.7.12
इमां चेदापदं घोरां तराम्यद्य सुदुस्तराम् ।
सर्वभूतोपहारेण यक्ष्येऽहं शुचिना शुचिम् ॥ १०.७.१२ ॥
Wenn ich dieses schreckliche, überaus schwer zu überwindende Unglück heute überstehe, werde ich den Reinen verehren, selbst rein, mit einer Gabe aller Wesen.
10.7.13
इति तस्य व्यवसितं ज्ञात्वा योगात्सुकर्मणः ।
पुरस्तात्काञ्चनी वेदी प्रादुरासीन्महात्मनः ॥ १०.७.१३ ॥
Als er seinen Entschluss so erkannte, erschien durch die Yoga-Kraft des Guten Handelnden vor dem Großherzigen ein goldener Altar.
10.7.14
तस्यां वेद्यां तदा राजंश्चित्रभानुरजायत ।
स दिशो विदिशः खं च ज्वालाभिरिव पूरयन् ॥ १०.७.१४ ॥
O König, da erhob sich auf jenem Altar Citrabhānu (das Feuer), der mit seinen Flammen die Himmelsrichtungen, die Zwischenrichtungen und den Himmel erfüllte.
10.7.15
दीप्तास्यनयनाश्चात्र नैकपादशिरोधराः ।
रत्नचित्राङ्गदधराः समुद्यतकरास्तथाः ॥ १०.७.१५ ॥
Hier erschienen Wesen mit flammenden Gesichtern und Augen, mit mehr als einem Fuß und Hals, mit bunten, juwelenbesetzten Armreifen, die Hände erhoben.
10.7.16
द्विपाः शैलप्रतीकाशाः प्रादुरासन्महागणाः ।
श्ववराहोष्ट्ररूपाश्च हयगोमायुगोमुखाः ॥ १०.७.१६ ॥
Es erschienen berggleiche Elefanten und große Scharen; Wesen mit den Gestalten von Hunden, Ebern und Kamelen, mit Gesichtern von Pferden, Schakalen und Kühen.
10.7.17
ऋक्षमार्जारवदना व्याघ्रद्वीपिमुखास्तथा ।
काकवक्त्राः प्लुवमुखाः शुकवक्त्रास्तथैव च ॥ १०.७.१७ ॥
Es erschienen Wesen mit Gesichtern von Bären und Katzen, von Tigern und Leoparden, ebenso mit Gesichtern von Krähen, Fröschen und Papageien.
10.7.18
महाजगरवक्त्राश्च हंसवक्त्राः शितप्रभाः ।
दार्वाघाटमुखाश्चापि चाषवक्त्राश्च भारत ॥ १०.७.१८ ॥
Auch erschienen Wesen mit Gesichtern großer Pythons und Schwäne, von kühlem Glanz, mit Gesichtern von Spechten und Hähern, o Bhārata.
10.7.19
कूर्मनक्रमुखाश्चैव शिंशुमारमुखास्तथा ।
महामकरवक्त्राश्च तिमिवक्त्रास्तथैव च ॥ १०.७.१९ ॥
Manche hatten Gesichter von Schildkröten und Krokodilen, ebenso von Delfinen, großen Meeresungeheuern und Walen.
10.7.20
हरिवक्त्राः क्रौञ्चमुखाः कपोताभमुखास्तथा ।
पारावतमुखाश्चैव मद्गुवक्त्रास्तथैव च ॥ १०.७.२० ॥
Manche hatten Gesichter von Hari, Reihern, taubenfarbene Gesichter, ebenso Gesichter von Tauben und Madgu-Vögeln.
10.7.21
पाणिकर्णाः सहस्राक्षास्तथैव च महोदराः ।
निर्मांसाः काकवक्त्राश्च श्येनवक्त्राश्च भारत ॥ १०.७.२१ ॥
Ihre Hände waren ihre Ohren; sie hatten tausend Augen, ebenso große Bäuche, waren fleischlos, mit Krähen- und Falkengesichtern, o Bhārata.
10.7.22
तथैवाशिरसो राजन्नृक्षवक्त्राश्च भीषणाः ।
प्रदीप्तनेत्रजिह्वाश्च ज्वालावर्णास्तथैव च ॥ १०.७.२२ ॥
Ebenso, o König, kopflose, bärengesichtige, schreckliche, mit brennenden Augen und Zungen und flammenfarbene.
10.7.23
ज्वालाकेशाश्च राजेन्द्र ज्वलद्रोमचतुर्भुजाः ।
मेषवक्त्रास्तथैवान्ये तथा छागमुखा नृप ॥ १०.७.२३ ॥
Mit flammenartigem Haar, o Herr der Könige, mit glühendem Körperhaar und vier Armen; ebenso andere mit Widdergesichtern und mit Ziegengesichtern, o König.
10.7.24
शङ्खाभाः शङ्खवक्त्राश्च शङ्खवर्णास्तथैव च ।
शङ्खमालापरिकराः शह्खध्वनिसमस्वनाः ॥ १०.७.२४ ॥
Muschelfarben, mit Muschelgesichtern, muschelfarben, ebenso mit Muschelketten umgürtet, ihre Stimmen wie der Klang von Muscheln.
10.7.25
जटाधराः प़ञ्चशिखास्तथा मुण्डाः कृशोदराः ।
चतुर्दंष्ट्राश्चतुर्जिह्वाः शङ्कुकर्णाः किरीटिनः ॥ १०.७.२५ ॥
Mit verfilzten Locken, mit fünf Haarbüscheln, ebenso kahlköpfig, hageren Bäuchen, vier Hauern, vier Zungen, pfahlartigen Ohren und mit Kronen.
10.7.26
मौञ्जीधराश्च राजेन्द्र तथा कुञ्चितमूर्धजाः ।
उष्णीषिणः कुण्डलिनश्चारुवक्त्राः स्वलङ्कृताः ॥ १०.७.२६ ॥
O Herr der Könige, mit Munja-Gras gegürtet, ebenso mit gelocktem Haar, mit Turbanen, mit Ohrringen, schönen Gesichts und wohlgeschmückt.
10.7.27
पद्मोत्पलापीडधरास्तथा मुकुटधारिणः ।
महात्म्येन च संयुक्ताः शतशोऽथ सहस्रशः ॥ १०.७.२७ ॥
Mit Girlanden aus Lotus und blauem Lotus, ebenso mit Diademen, mit Macht begabt, zu Hunderten und dann zu Tausenden.
10.7.28
शतघ्नीचक्रहस्ताश्च तथा मुसलपाणयः ।
भुशुण्डीपाशहस्ताश्च दण्डहस्ताश्च भारत ॥ १०.७.२८ ॥
Mit Hundertmördern und Wurfscheiben in den Händen, ebenso mit Keulen, Bhuśuṇḍī-Geschossen und Schlingen, und mit Stäben in den Händen, o Bhārata.
10.7.29
पृष्ठेषु बद्धेषुधयश्चित्रबाणोत्कटास्तथा ।
सध्वजाः सपताकाश्च सघण्टाः सपरश्वथाः ॥ १०.७.२९ ॥
Mit Köchern auf dem Rücken, wild durch bunte Pfeile, ebenso mit Fahnen, Wimpeln, Glocken und Beilen.
10.7.30
महापाशोद्यतकरास्तथा लगुडपाणयः ।
स्थूणाहस्ताः खङ्गहस्ताः सर्पोच्छ्रितकिरीटिनः ॥ १०.७.३० ॥
Mit erhobenen Händen, die große Schlingen halten, ebenso mit Keulen in den Händen, Pfählen in den Händen, Schwertern in den Händen und mit über ihren Kronen erhobenen Schlangen.
10.7.31
महासर्पाङ्गदधराश्चित्राभरणधारिणः ।
रजोध्वजाः पङ्कदिग्धाः सर्वे चित्राम्बरस्रजः।
नीलाङ्गाः पिङ्गलाङ्गाश्च मुण्डवक्तास्तथैव च ॥ १०.७.३१ ॥
Große Schlangen als Armreifen tragend, mit buntem Schmuck gekleidet, mit Staubbannern, mit Schlamm beschmiert, alle in buntem Gewand und Girlanden, dunkelgliedrig und fahlgliedrig, und ebenso mit kahlgeschorenen Gesichtern.
10.7.32
भेरीशङ्खमृदङ्गांश्च झर्झरानकगोमुखान् ।
अवादयन्पारिषदाः प्रहृष्टाः कनकप्रभाः ॥ १०.७.३२ ॥
Die freudigen, goldfarbenen Gefolgsleute ließen Pauken, Muscheln, Mṛdaṅgas, Jharjharas, Ānakas und Gomukhas erklingen.
10.7.33
गायमानास्तथैवान्ये संहृष्टाः पुरुषर्षभाः ।
लङ्घयन्तः प्लुवन्तश्च वल्गन्तश्च महारथाः ॥ १०.७.३३ ॥
Singend, und andere ebenso, frohlockende Stiere unter den Männern, springend, hüpfend und tanzend, die großen Wagenkämpfer.
10.7.34
धावन्तो जवनाश्चण्डाः पावकोद्वूतमूर्धजाः ।
मत्ता इव महानागा विनदन्तो मुहुर्मुहुः ॥ १०.७.३४ ॥
Laufend, schnell und wild, das Haar vom Feuer emporgeweht, immer wieder brüllend wie tobende große Elefanten.
10.7.35
सुभीमा घोररूपाश्च शूलपट्टसपाणयः ।
नानाविरागवसनाश्चित्रमाल्यानुलेपनाः ॥ १०.७.३५ ॥
Überaus schrecklich, von furchtbarer Gestalt, mit Dreizack und Schwert in den Händen, in Gewändern vielfacher Färbung, geschmückt mit bunten Girlanden und Salben.
10.7.36
रत्नचित्राङ्गदधराः समुद्यतकरास्तथा ।
हन्तारो द्विषतां शूराः प्रसह्यासह्यविक्रमाः ॥ १०.७.३६ ॥
Mit juwelenbesetzten, bunten Armreifen, die Hände erhoben, Helden, Erschlager der Feinde, von unerträglicher Tapferkeit, die mit Gewalt überwältigen.
10.7.37
पातारोऽसृग्वसाज्यानां मांसान्त्रकृतभोजनाः ।
चूडालाः कर्णिकाराश्च प्रहृष्टाः पिठरोदराः ॥ १०.७.३७ ॥
Sie trinken Blut, Mark und Fett, nähren sich von Fleisch und Eingeweiden, tragen Haarknoten und Ohrschmuck aus Karṇikāra-Blüten, sind voller Freude und haben bauchige Töpfe-Bäuche.
10.7.38
अतिहस्वातिदीर्घाश्च प्रलम्बाश्चातिभैरवाः ।
विकटाः काललंबोष्ठा बृहच्छेफाण्डपिण्डिकाः ॥ १०.७.३८ ॥
Sie sind übermäßig klein und übermäßig groß, mit herabhängenden Gliedern, äußerst furchterregend, verzerrt, mit schwarzen herabhängenden Lippen und mit großen Geschlechtsteilen, Hoden und Waden.
10.7.39
महार्हनानाविकटा मुण्डाश्च जटिलाः परे ।
सार्केन्दुग्रहनक्षत्रां द्यां कुर्युस्ते महीतले ॥ १०.७.३९ ॥
Sie tragen kostbaren, vielfältigen und verzerrten Schmuck; einige sind kahlköpfig, andere haben verfilzte Haare; sie könnten den Himmel über der Erde mit Sonne, Mond, Planeten und Sternen füllen.
10.7.40
उत्सहेरंश्च ये हन्तुं भूतग्रामं चतुर्विधम् ।
ये च वीतभया नित्यं हरस्य भ्रुकुटीसहाः ॥ १०.७.४० ॥
Jene, die es wagen würden, die vierfache Schar der Wesen zu erschlagen, die stets furchtlos sind und das Stirnrunzeln Haras (Śivas) ertragen.
10.7.41
कामकारकरा नित्यं त्रैलोक्यस्येश्वरेश्वराः ।
नित्यानन्दप्रमुदिता वागीशा वीतमत्सराः ॥ १०.७.४१ ॥
Die stets nach ihrem Willen handeln, Herren der Herren der drei Welten, ewig froh in der ewigen Seligkeit, Meister der Rede, frei von Neid.
10.7.42
प्राप्याष्टगुणमैश्वर्यं ये न यास्यन्ति वै स्मयम् ।
येषां विस्मयते नित्यं भगवान्कर्मभिर्हरः ॥ १०.७.४२ ॥
Jene, die die achtfache Herrschaft erlangt haben und dennoch nicht in Hochmut verfallen, und über deren Taten der Gesegnete Hara stets staunt.
10.7.43
मनोवाक्कर्मभिर्युक्तैर्नित्यमाराधितश्च यैः ।
मनोवाक्कर्मभिर्भक्तान्पाति पुत्रानिवौरसान् ॥ १०.७.४३ ॥
Die ihn beständig mit Geist, Rede und Tat verehren, schützt er als Verehrer wie seine eigenen leiblichen Söhne.
10.7.44
पिबन्तोऽसृग्वसाश्चान्ये क्रुद्धा ब्रह्मद्विषां सदा ।
चतुर्विधात्मकं सोमं ये पिबन्ति च सर्वदा ॥ १०.७.४४ ॥
Andere, stets zornig auf die Feinde der Brahmanen, trinken Blut und Mark; und die stets den viergestaltigen Soma trinken.
10.7.45
श्रुतेन ब्रह्मचर्येण तपसा च दमेन च ।
ये समाराध्य शूलाङ्कं भवसायुज्यमागताः ॥ १०.७.४५ ॥
Diejenigen, die durch heilige Lehre, keusche Zucht, Askese und Selbstbeherrschung den Dreizack-Gezeichneten vollkommen verehrt und die Vereinigung mit Bhava erlangt haben.
10.7.46
यैरात्मभूतैर्भगवान्पार्वत्या च महेश्वरः ।
महाभूतगणैर्भुङ्क्ते भूतभव्यभवत्प्रभुः ॥ १०.७.४६ ॥
Mit denen, die seine eigenen Wesen sind, und mit Pārvatī genießt der erhabene Maheśvara durch die Scharen der großen Elemente; er ist der Herr des Gewesenen, des Kommenden und des Werdenden.
10.7.47
नानावादित्रहसितक्ष्वेडितोत्कृष्टगर्जितैः ।
सन्त्रासयन्तस्ते विश्वमश्वत्थामानमभ्ययुः ॥ १०.७.४७ ॥
Mit dem Lachen vielfältiger Instrumente, mit Brüllen und lautem Donnern, die ganze Welt in Schrecken versetzend, rückten sie gegen Aśvatthāman vor.
10.7.48
संस्तुवन्तो महादेवं भाः कुर्वाणाः सुवर्चसः ।
विवर्धयिषवो द्रौणेर्महिमानं महात्मनः ॥ १०.७.४८ ॥
Mahādeva preisend, Glanz verbreitend, strahlend an Pracht, begierig, den Ruhm des großherzigen Sohnes Droṇas zu mehren.
10.7.49
जिज्ञासमानास्तत्तेजः सौप्तिकं च दिदृक्षवः ।
भीमोग्रपरिघालातशूलपट्टसपाणयः।
घोररूपाः समाजग्मुर्भूतसङ्घाः सहस्रशः ॥ १०.७.४९ ॥
Begierig, jenen Glanz und das nächtliche Gemetzel zu sehen, kamen Scharen von Geistern schrecklicher Gestalt zu Tausenden zusammen, mit furchtbaren eisernen Keulen, brennenden Fackeln, Lanzen und Schwertern in den Händen.
10.7.50
जनयेयुर्भयं ये स्म त्रैलोक्यस्यापि दर्शनात् ।
न च तान्प्रेक्षमाणोऽपि व्यथामुपजगाम ह ॥ १०.७.५० ॥
Obwohl sie allein durch ihren Anblick die drei Welten in Schrecken versetzen könnten, überkam mich beim Anblick nicht einmal Kummer.
10.7.51
अथ द्रौणिर्धनुष्पाणिर्बद्धगोधाङ्गुलित्रवान् ।
स्वयमेवात्मनात्मानमुपहारमुपाहरत् ॥ १०.७.५१ ॥
Da bot sich Droṇas Sohn, den Bogen in der Hand, die Finger mit gebundenen Lederschutzen versehen, selbst als Opfergabe dar.
10.7.52
धनूंषि समिधस्तत्र पवित्राणि सिताः शराः ।
हविरात्मवतश्चात्मा तस्मिन्भारत कर्मणि ॥ १०.७.५२ ॥
O Bhārata, bei jenem Ritus waren die Bogen die Brennhölzer, die weißen Pfeile die heiligen Geräte, und die Seele des Selbstbeherrschten die Opfergabe.
10.7.53
ततः सौम्येन मन्त्रेण द्रोणपुत्रः प्रतापवान् ।
उपहारं महामन्युरथात्मानमुपाहरत् ॥ १०.७.५३ ॥
Da bot Droṇas mächtiger Sohn, voll großen Zorns, mit dem sanften Mantra sich selbst als Opfergabe dar.
10.7.54
तं रुद्रं रौद्रकर्माणं रौद्रैः कर्मभिरच्युतम् ।
अभिष्टुत्य महात्मानमित्युवाच कृताञ्जलिः ॥ १०.७.५४ ॥
Nachdem er jenen Rudra von furchtbaren Taten, der auch durch furchtbare Taten nicht wankt, den Großseeligen gepriesen hatte, sprach er so, die Handflächen gefaltet.
10.7.55
इममात्मानमद्याहं जातमाङ्गिरसे कुले ।
स्वग्नौ जुहोमि भगवन्प्रतिगृह्णीष्व मां बलिम् ॥ १०.७.५५ ॥
Heute opfere ich dieses mein Selbst, geboren im Geschlecht der Āṅgirasa, als Spende in mein eigenes Feuer. O erhabener Herr, nimm mich als Opfergabe an.
10.7.56
भवद्भक्त्या महादेव पस्मेण समाधिना ।
अस्यामापदि विश्वात्मन्नुपाकुर्मी तवाग्रतः ॥ १०.७.५६ ॥
O großer Gott, aus Hingabe an dich und in fester Sammlung, in diesem Unglück, o Seele des Universums, bringe ich dies vor dir dar.
10.7.57
त्वयि सर्वाणि भूतानि सर्वभूतेषु चासि वै ।
गुणानां हि प्रधानानां कैवल्यं त्वयि तिष्ठति ॥ १०.७.५७ ॥
In dir sind alle Wesen, und du bist ja in allen Wesen. Die Abgeschiedenheit (kaivalya) der vorherrschenden Qualitäten weilt in dir.
10.7.58
सर्वभूताश्रय विभो हविर्भूतमवस्थितम् ।
प्रतिगृहाण मां देव यद्यशक्याः परे मया ॥ १०.७.५८ ॥
O Zuflucht aller Wesen, o allgegenwärtiger Herr, nimm mich an, der ich hier als Opfergabe stehe, o Gott, da andere von mir nicht bezwungen werden können.
10.7.59
इत्युक्त्वा द्रौणिरास्थाय तां देवीं दीप्तपावकाम् ।
सन्त्यज्यात्मानमारुह्य कृष्णवर्त्मन्युपाविशत् ॥ १०.७.५९ ॥
Nachdem er so gesprochen hatte, nahm Droṇas Sohn Zuflucht zu jener lodernden Feuergöttin, gab seinen Körper auf und setzte sich, auf den dunklen Pfad gestiegen, nieder.
10.7.60
तमूर्ध्वबाहुं निश्चेष्टं दृष्ट्वा हविरुपस्थितम् ।
अब्रवीद्भगवान्साक्षान्महादेवो हसन्निव ॥ १०.७.६० ॥
Als er ihn regungslos mit erhobenen Armen dastehen sah, als Opfergabe gegenwärtig, sprach der erhabene Mahādeva selbst, wie lachend.
10.7.61
सत्यशौचार्जवत्यागैस्तपसा नियमेन च ।
क्षान्त्या भक्त्या च धृत्या च कर्मणा मनसा गिरा ॥ १०.७.६१ ॥
Durch Wahrheit, Reinheit, Aufrichtigkeit und Entsagung, durch Askese und Disziplin, durch Geduld, Hingabe und Standhaftigkeit, durch Tat, Geist und Rede.
10.7.62
यथावदहमाराद्वः कृष्णेनाक्लिष्टकर्मणा ।
तस्मादिष्टतमः कृष्णादन्यो मम न विद्यते ॥ १०.७.६२ ॥
Ich habe dich gebührend verehrt, zusammen mit Kṛṣṇa, dessen Taten unermüdlich sind. Darum ist mir niemand lieber als Kṛṣṇa.
10.7.63
कुर्वता तात सम्मानं त्वां च जिज्ञासता मया ।
पाञ्चालाः सर्वदा गुप्ता मायाश्च बहुशः कृताः ॥ १०.७.६३ ॥
Lieber, dich ehrend und dich erkennen wollend, habe ich die Pāñcālas stets beschützt und viele Male Trugbilder erzeugt.
10.7.64
कृतस्तस्यैव सम्मानं पाञ्चालान्रक्षता मया ।
अभिभूतास्तु कालेन नैषामद्यास्ति जीवितम् ॥ १०.७.६४ ॥
Ihn allein ehrend, habe ich die Pāñcālas beschützt; doch sie sind von der Zeit überwältigt worden, und keiner von ihnen hat heute mehr das Leben.
10.7.65
एवमुक्त्वा महात्मानं भगवानात्मनस्तनुम् ।
आविवेश ददौ चास्मै विमलं खङ्गमुत्तमम् ॥ १०.७.६५ ॥
Nachdem er so zu dem Großseeligen gesprochen hatte, trat der Gesegnete Herr in seine eigene Gestalt ein und gab ihm ein makelloses, vortreffliches Schwert.
10.7.66
अथाविष्टो भगवता भूयो जज्वाल तेजसा ।
वेगवांश्चाभवद्युद्धे देवसृष्टेन तेजसा ॥ १०.७.६६ ॥
Da, vom Gesegneten Herrn erfüllt, loderte er erneut in Glanz auf und wurde im Kampf schnell durch den vom Gott geschaffenen Glanz.
10.7.67
तं दृष्ट्वा तानि भूतानि रक्षांसि च समाद्रवन् ।
अभितः शिबिरं यान्तं द्रोणपुत्रं महारथम्।
देवदेवं हरं स्थाउं यान्तं साक्षादिवेश्वरम् ॥ १०.७.६७ ॥
Als sie ihn sahen, eilten jene Wesen und Rākṣasas von allen Seiten herbei; der Sohn Droṇas, der große Wagenkämpfer, ging zum Lager, als ginge der Herr selbst, Hara, der Gott der Götter, der Unbewegliche, leibhaftig dorthin.