மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 10.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.7.1
एवं सञ्चिन्तयित्वा तु द्रोणपुत्रो विशाम्पते ।
अवतीर्य रथोपस्थाद्दध्यौ स प्रयतः स्थितः ॥ १०.७.१ ॥
இவ்வாறு சிந்தித்த பின், மன்னா, துரோணரின் மகன் தேரின் இருக்கையிலிருந்து இறங்கி, அடக்கத்துடன் நின்று தியானித்தான்.
10.7.2
उग्रं स्थाणुं शिवं रुद्रं शर्वमीशानमीश्वरम् ।
गिरिशं वरदं देवं भवभावनमव्ययम् ॥ १०.७.२ ॥
உக்கிரனும், ஸ்தாணுவும், சிவனும், ருத்ரனும், சர்வனும், ஈசானனும், ஈசுவரனும், கிரீசனும், வரம் அளிக்கும் தேவனும், உலகை உருவாக்குபவனும், அழியாதவனுமானவர்.
10.7.3
शितिकण्ठमजं रुद्रं दक्षक्रतुहरं हरम् ।
विश्वरूपं विरूपाक्षं बहुरूपमुमापतिम् ॥ १०.७.३ ॥
நீலகண்டனும், பிறப்பற்றவனும், ருத்ரனும், தட்சனின் யாகத்தை அழித்தவனும், ஹரனும், விஸ்வரூபனும், விரூபாக்ஷனும், பல உருவம் கொண்டவனும், உமாபதியுமானவர்.
10.7.4
श्मशानवासिनं दृप्तं महागणपतिं विभुम् ।
खट्वाङ्गधारिणं मुण्डं जटिलं ब्रह्मचारिणम् ॥ १०.७.४ ॥
சுடுகாட்டில் வசிப்பவனும், பெருமிதமுடையவனும், பெரும் கணங்களின் தலைவனும், விபுவும், கட்வாங்கம் ஏந்தியவனும், மொட்டைத் தலையனும், சடையனும், பிரம்மசாரியுமானவர்.
10.7.5
मनसा ह्यनुचिन्त्यैनं दुष्करेणाल्पचेतसा ।
अद्य भूतोपहारेण यक्ष्ये त्रिपुराघातिनम् ॥ १०.७.५ ॥
மனதில் இவரை தியானித்து, சிறு அறிவுடையவனாயினும் கடினமான செயலால், இன்று உயிர்ப்பலியால் திரிபுரங்களை அழித்தவனை வழிபடுவேன்.
10.7.6
…तुतं स्तुत्यं स्तूयमानममोघं कृत्तिवाससम् ।
विलोहितं नीलकण्ठमसह्यं दुर्निवारणम् ॥ १०.७.६ ॥
…புகழப்பட்டவனும், புகழத்தக்கவனும், புகழப்படுபவனும், வீணாகாதவனும், தோலை ஆடையாக அணிந்தவனும், செந்நிறனும், நீலகண்டனும், தாங்க முடியாதவனும், தடுக்க முடியாதவனுமானவர்.
10.7.7
शुक्रं विश्वसृजं ब्रह्म ब्रह्मचारिणमेव च ।
व्रतवन्तं तपोनिष्ठमनन्तं तपतां गतिम् ॥ १०.७.७ ॥
ஒளிமிக்கவர், உலகைப் படைப்பவர், பிரம்மம், பிரம்மசாரியும் அவரே. விரதமுடையவர், தவத்தில் நிலைத்தவர், அனந்தர், தவம் செய்வோரின் இலக்கு.
10.7.8
बहुरूपं गणाध्यक्षं त्र्यक्षं पारिषदप्रियम् ।
धनाध्यक्षप्रियसखं गौरीहृदयवल्लभम् ॥ १०.७.८ ॥
பல உருவமுடையவர், கணங்களின் தலைவர், மூன்று கண்ணர், பாரிடர்களுக்கு பிரியமானவர், குபேரனின் பிரிய நண்பர், கௌரியின் இதயத்திற்கு பிரியமானவர்.
10.7.9
कुमारपितरं पिङ्गं गोवृषोत्तमवाहनम् ।
कुत्तिवाससमत्युग्रमातोषणतत्परम् ॥ १०.७.९ ॥
குமாரனின் தந்தை, பொன்னிறமானவர், சிறந்த காளை வாகனம் கொண்டவர், தோலாடை அணிந்தவர், மிகவும் உக்கிரமானவர், எளிதில் மகிழ்விக்கப்படுவதில் ஆர்வமுள்ளவர்.
10.7.10
परं परेभ्यः परमं परं यस्मान्न विद्यते ।
इष्वस्त्रोत्तमभर्तारं दिगन्तं देशरक्षिणम् ॥ १०.७.१० ॥
எவரைவிட உயர்ந்தவர் வேறு இல்லையோ, மற்றவர்களை விட உயர்ந்தவர், சிறந்த அம்பு ஆயுதங்களைத் தாங்குபவர், திசைகளின் எல்லைவரை நாட்டைக் காப்பவர்.
10.7.11
हिरण्यकवचं देवं चन्द्रमौलिविभूषणम् ।
प्रपद्ये शरणं देवं परमेण समाधिना ॥ १०.७.११ ॥
பொன் கவசம் அணிந்த தேவன், சந்திரனை முடியாக அணிந்தவர். பரம சமாதியுடன் அந்தத் தேவனைச் சரணடைகிறேன்.
10.7.12
इमां चेदापदं घोरां तराम्यद्य सुदुस्तराम् ।
सर्वभूतोपहारेण यक्ष्येऽहं शुचिना शुचिम् ॥ १०.७.१२ ॥
இந்த கொடிய, மிகக் கடக்க முடியாத இடரை இன்று நான் கடந்தால், எல்லா உயிர்களின் படையலுடன், தூயவனாக தூயவரை வழிபடுவேன்.
10.7.13
इति तस्य व्यवसितं ज्ञात्वा योगात्सुकर्मणः ।
पुरस्तात्काञ्चनी वेदी प्रादुरासीन्महात्मनः ॥ १०.७.१३ ॥
இவ்வாறு அவனுடைய உறுதியை அறிந்து, நற்செயல் புரிந்தவரின் யோக சக்தியால், மகாத்மாவின் முன்னே ஒரு பொன் வேதி தோன்றியது.
10.7.14
तस्यां वेद्यां तदा राजंश्चित्रभानुरजायत ।
स दिशो विदिशः खं च ज्वालाभिरिव पूरयन् ॥ १०.७.१४ ॥
அரசே, அப்போது அந்த வேதியில் சித்ரபானு (அக்னி) தோன்றியது; அது தன் சுடர்களால் திசைகளையும் உப திசைகளையும் வானத்தையும் நிரப்புவது போல் இருந்தது.
10.7.15
दीप्तास्यनयनाश्चात्र नैकपादशिरोधराः ।
रत्नचित्राङ्गदधराः समुद्यतकरास्तथाः ॥ १०.७.१५ ॥
இங்கே எரியும் முகமும் கண்களும் கொண்டவர்கள், ஒன்றல்ல பல கால்களும் கழுத்துகளும் உடையவர்கள், ரத்தினங்கள் பதித்த வண்ண வளைகளை அணிந்தவர்கள், கைகளை உயர்த்தியவர்கள் தோன்றினர்.
10.7.16
द्विपाः शैलप्रतीकाशाः प्रादुरासन्महागणाः ।
श्ववराहोष्ट्ररूपाश्च हयगोमायुगोमुखाः ॥ १०.७.१६ ॥
மலைகளைப் போன்ற யானைகளும், பெரும் கணங்களும் தோன்றின; நாய், பன்றி, ஒட்டகம் வடிவினரும், குதிரை, நரி, பசு முகமுடையவர்களும் தோன்றினர்.
10.7.17
ऋक्षमार्जारवदना व्याघ्रद्वीपिमुखास्तथा ।
काकवक्त्राः प्लुवमुखाः शुकवक्त्रास्तथैव च ॥ १०.७.१७ ॥
கரடி, பூனை முகமுடையவர்கள், புலி, சிறுத்தை முகமுடையவர்கள், அவ்வாறே காக்கை முகமுடையவர்கள், தவளை முகமுடையவர்கள், கிளி முகமுடையவர்களும் தோன்றினர்.
10.7.18
महाजगरवक्त्राश्च हंसवक्त्राः शितप्रभाः ।
दार्वाघाटमुखाश्चापि चाषवक्त्राश्च भारत ॥ १०.७.१८ ॥
பெரிய மலைப்பாம்பு முகமுடையவர்கள், அன்னப்பறவை முகமுடையவர்கள், குளிர்ந்த ஒளியுடையவர்கள், மரங்கொத்தி முகமுடையவர்கள், நீலக்காகம் முகமுடையவர்களும் தோன்றினர், ஓ பாரதா.
10.7.19
कूर्मनक्रमुखाश्चैव शिंशुमारमुखास्तथा ।
महामकरवक्त्राश्च तिमिवक्त्रास्तथैव च ॥ १०.७.१९ ॥
ஆமை, முதலை முகம் கொண்டவர்களும், ஓங்கில் முகம் கொண்டவர்களும், பெரிய மகர முகம் கொண்டவர்களும், திமி முகம் கொண்டவர்களும் அவ்வாறே இருந்தனர்.
10.7.20
हरिवक्त्राः क्रौञ्चमुखाः कपोताभमुखास्तथा ।
पारावतमुखाश्चैव मद्गुवक्त्रास्तथैव च ॥ १०.७.२० ॥
குரங்கு முகம் கொண்டவர்கள், கொக்கு முகம் கொண்டவர்கள், புறா நிற முகம் கொண்டவர்கள், புறா முகம் கொண்டவர்கள், மத்கு முகம் கொண்டவர்களும் அவ்வாறே.
10.7.21
पाणिकर्णाः सहस्राक्षास्तथैव च महोदराः ।
निर्मांसाः काकवक्त्राश्च श्येनवक्त्राश्च भारत ॥ १०.७.२१ ॥
கைகளே காதுகளாக உடையவர்கள், ஆயிரம் கண்கள் உடையவர்கள், அவ்வாறே பெரும் வயிறு உடையவர்கள், சதையற்றவர்கள், காக்கை முகம் கொண்டவர்கள், பருந்து முகம் கொண்டவர்கள், ஓ பாரதா.
10.7.22
तथैवाशिरसो राजन्नृक्षवक्त्राश्च भीषणाः ।
प्रदीप्तनेत्रजिह्वाश्च ज्वालावर्णास्तथैव च ॥ १०.७.२२ ॥
அவ்வாறே, ஓ அரசே, தலையற்றவர்கள், கரடி முகம் கொண்டவர்கள், பயங்கரமானவர்கள், எரியும் கண்களும் நாக்கும் கொண்டவர்கள், தீச்சுடர் நிறம் கொண்டவர்களும்.
10.7.23
ज्वालाकेशाश्च राजेन्द्र ज्वलद्रोमचतुर्भुजाः ।
मेषवक्त्रास्तथैवान्ये तथा छागमुखा नृप ॥ १०.७.२३ ॥
தீச்சுடர் போன்ற முடி கொண்டவர்கள், ஓ மன்னர்களின் தலைவா, எரியும் உரோமங்களும் நான்கு கைகளும் கொண்டவர்கள், அவ்வாறே ஆட்டுக்கடா முகம் கொண்ட பிறரும், ஆட்டு முகம் கொண்டவர்களும், ஓ அரசே.
10.7.24
शङ्खाभाः शङ्खवक्त्राश्च शङ्खवर्णास्तथैव च ।
शङ्खमालापरिकराः शह्खध्वनिसमस्वनाः ॥ १०.७.२४ ॥
சங்கு போன்ற ஒளி கொண்டவர்கள், சங்கு முகம் கொண்டவர்கள், சங்கு நிறம் கொண்டவர்களும், அவ்வாறே சங்கு மாலைகளால் சூழப்பட்டவர்கள், சங்கொலி போன்ற குரல் கொண்டவர்கள்.
10.7.25
जटाधराः प़ञ्चशिखास्तथा मुण्डाः कृशोदराः ।
चतुर्दंष्ट्राश्चतुर्जिह्वाः शङ्कुकर्णाः किरीटिनः ॥ १०.७.२५ ॥
சடை தரித்தவர்கள், ஐந்து குடுமிகளை உடையவர்கள், அவ்வாறே மொட்டைத் தலையர்கள், ஒட்டிய வயிற்றர்கள், நான்கு கோரைப்பற்களை உடையவர்கள், நான்கு நாக்குகளை உடையவர்கள், ஆணி போன்ற காதுகளை உடையவர்கள், கிரீடம் அணிந்தவர்கள்.
10.7.26
मौञ्जीधराश्च राजेन्द्र तथा कुञ्चितमूर्धजाः ।
उष्णीषिणः कुण्डलिनश्चारुवक्त्राः स्वलङ्कृताः ॥ १०.७.२६ ॥
அரசர்களின் தலைவனே, முஞ்சப் புல் மேகலை அணிந்தவர்கள், அவ்வாறே சுருண்ட தலைமுடியை உடையவர்கள், தலைப்பாகை அணிந்தவர்கள், குண்டலங்கள் அணிந்தவர்கள், அழகிய முகம் கொண்டவர்கள், நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்டவர்கள்.
10.7.27
पद्मोत्पलापीडधरास्तथा मुकुटधारिणः ।
महात्म्येन च संयुक्ताः शतशोऽथ सहस्रशः ॥ १०.७.२७ ॥
தாமரை, நீலத் தாமரை மாலைகளைத் தரித்தவர்கள், அவ்வாறே கிரீடம் அணிந்தவர்கள், பெருமையுடன் கூடியவர்கள், நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும்.
10.7.28
शतघ्नीचक्रहस्ताश्च तथा मुसलपाणयः ।
भुशुण्डीपाशहस्ताश्च दण्डहस्ताश्च भारत ॥ १०.७.२८ ॥
சதக்னி, சக்கரம் கைகளில் கொண்டவர்கள், அவ்வாறே உலக்கைகளைக் கைகளில் கொண்டவர்கள், புசுண்டி, பாசம் கைகளில் கொண்டவர்கள், தண்டம் கைகளில் கொண்டவர்களும், பாரதனே.
10.7.29
पृष्ठेषु बद्धेषुधयश्चित्रबाणोत्कटास्तथा ।
सध्वजाः सपताकाश्च सघण्टाः सपरश्वथाः ॥ १०.७.२९ ॥
முதுகில் அம்பறாத்தூணிகளைக் கட்டியவர்கள், வண்ண அம்புகளால் கொடூரமானவர்கள், அவ்வாறே கொடிகளுடனும், பதாகைகளுடனும், மணிகளுடனும், கோடரிகளுடனும்.
10.7.30
महापाशोद्यतकरास्तथा लगुडपाणयः ।
स्थूणाहस्ताः खङ्गहस्ताः सर्पोच्छ्रितकिरीटिनः ॥ १०.७.३० ॥
பெரிய பாசங்களை உயர்த்திய கைகளை உடையவர்கள், அவ்வாறே தடிகளைக் கைகளில் கொண்டவர்கள், தூண்களைக் கைகளில் கொண்டவர்கள், வாள்களைக் கைகளில் கொண்டவர்கள், கிரீடங்களின் மேல் பாம்புகளை உயர்த்தியவர்கள்.
10.7.31
महासर्पाङ्गदधराश्चित्राभरणधारिणः ।
रजोध्वजाः पङ्कदिग्धाः सर्वे चित्राम्बरस्रजः।
नीलाङ्गाः पिङ्गलाङ्गाश्च मुण्डवक्तास्तथैव च ॥ १०.७.३१ ॥
பெரிய பாம்புகளைத் தோள்வளையாக அணிந்தவர்களும், பல வண்ண அணிகலன்களை அணிந்தவர்களும், தூசிக் கொடிகளை உடையவர்களும், சேற்றில் பூசப்பட்டவர்களும், அனைவரும் வண்ண ஆடைகளும் மாலைகளும் அணிந்தவர்களும், நீல நிற உடலும் பொன்னிற உடலும் கொண்டவர்களும், மொட்டை முகம் கொண்டவர்களுமாக இருந்தனர்.
10.7.32
भेरीशङ्खमृदङ्गांश्च झर्झरानकगोमुखान् ।
अवादयन्पारिषदाः प्रहृष्टाः कनकप्रभाः ॥ १०.७.३२ ॥
முரசுகளையும், சங்குகளையும், மிருதங்கங்களையும், ஜர்ஜரங்களையும், ஆனகங்களையும், கோமுகங்களையும் மகிழ்ச்சியுடன் பொன்னிற ஒளியுடைய பாரிஷதர்கள் முழக்கினர்.
10.7.33
गायमानास्तथैवान्ये संहृष्टाः पुरुषर्षभाः ।
लङ्घयन्तः प्लुवन्तश्च वल्गन्तश्च महारथाः ॥ १०.७.३३ ॥
பாடிக்கொண்டும், மற்றவர்களும் அவ்வாறே மகிழ்ச்சியுடன், மனிதர்களில் காளைகளான அவர்கள் தாண்டியும், குதித்தும், துள்ளியும், மகாரதர்களாக இருந்தனர்.
10.7.34
धावन्तो जवनाश्चण्डाः पावकोद्वूतमूर्धजाः ।
मत्ता इव महानागा विनदन्तो मुहुर्मुहुः ॥ १०.७.३४ ॥
ஓடிக்கொண்டிருந்த வேகமான, கொடூரமான, நெருப்பினால் பறக்கும் தலைமுடி கொண்டவர்கள், மதம் பிடித்த பெரிய யானைகளைப் போல் மீண்டும் மீண்டும் கர்ஜித்தவர்கள்.
10.7.35
सुभीमा घोररूपाश्च शूलपट्टसपाणयः ।
नानाविरागवसनाश्चित्रमाल्यानुलेपनाः ॥ १०.७.३५ ॥
மிகவும் பயங்கரமானவர்களும், கொடிய உருவம் கொண்டவர்களும், கையில் சூலமும் வாளும் ஏந்தியவர்களும், பல வண்ண ஆடைகளும், வண்ண மாலைகளும் சாந்தும் பூசியவர்களுமாக இருந்தனர்.
10.7.36
रत्नचित्राङ्गदधराः समुद्यतकरास्तथा ।
हन्तारो द्विषतां शूराः प्रसह्यासह्यविक्रमाः ॥ १०.७.३६ ॥
இரத்தினங்கள் பதித்த வண்ணத் தோள்வளைகளை அணிந்தவர்களும், கைகளை உயர்த்தியவர்களும், அதுபோலவே எதிரிகளைக் கொல்லும் வீரர்களும், பலத்தால் தாங்க முடியாத வீரமுடையவர்களுமாக இருந்தனர்.
10.7.37
पातारोऽसृग्वसाज्यानां मांसान्त्रकृतभोजनाः ।
चूडालाः कर्णिकाराश्च प्रहृष्टाः पिठरोदराः ॥ १०.७.३७ ॥
அவர்கள் இரத்தம், மஜ்ஜை, கொழுப்பு ஆகியவற்றை அருந்துபவர்கள்; இறைச்சியும் குடலுமே உணவாகக் கொண்டவர்கள்; குடுமி உடையவர்கள்; கர்ணிகார மலர்க் குண்டலங்கள் அணிந்தவர்கள்; மகிழ்ச்சியுடன் பானை போன்ற வயிறு உடையவர்கள்.
10.7.38
अतिहस्वातिदीर्घाश्च प्रलम्बाश्चातिभैरवाः ।
विकटाः काललंबोष्ठा बृहच्छेफाण्डपिण्डिकाः ॥ १०.७.३८ ॥
அவர்கள் மிகக் குள்ளர்களும் மிக உயரமானவர்களும்; தொங்கும் உறுப்புகள் உடையவர்கள்; மிகவும் பயங்கரமானவர்கள்; விகாரமானவர்கள்; கருத்து தொங்கும் உதடுகள் உடையவர்கள்; பெரிய ஆண்குறியும், விதைப்பைகளும், கெண்டைக்கால்களும் கொண்டவர்கள்.
10.7.39
महार्हनानाविकटा मुण्डाश्च जटिलाः परे ।
सार्केन्दुग्रहनक्षत्रां द्यां कुर्युस्ते महीतले ॥ १०.७.३९ ॥
அவர்கள் பெரும் மதிப்புள்ள பல்வேறு அணிகளுடன் விகாரமாக இருப்பவர்கள்; சிலர் மொட்டையாகவும் சிலர் சடை முடியுடனும் இருப்பவர்கள்; அவர்கள் பூமியின் மேல் வானத்தைச் சூரியன், சந்திரன், கிரகங்கள், நட்சத்திரங்களுடன் கூடியதாக ஆக்கக்கூடியவர்கள்.
10.7.40
उत्सहेरंश्च ये हन्तुं भूतग्रामं चतुर्विधम् ।
ये च वीतभया नित्यं हरस्य भ्रुकुटीसहाः ॥ १०.७.४० ॥
நான்கு வகைப்பட்ட உயிரினக் கூட்டத்தையும் கொல்லத் துணிவுள்ளவர்கள்; எப்போதும் அச்சமற்றவர்கள்; ஹரனின் (சிவனின்) புருவச் சுளிப்பையும் தாங்கிக்கொள்பவர்கள்.
10.7.41
कामकारकरा नित्यं त्रैलोक्यस्येश्वरेश्वराः ।
नित्यानन्दप्रमुदिता वागीशा वीतमत्सराः ॥ १०.७.४१ ॥
எப்போதும் விருப்பப்படி செயல்படுபவர்கள்; மூன்று உலகங்களின் ஈசுவரர்களுக்கும் ஈசுவரர்கள்; நித்திய ஆனந்தத்தில் மகிழ்பவர்கள்; வாக்கின் தலைவர்கள்; பொறாமையற்றவர்கள்.
10.7.42
प्राप्याष्टगुणमैश्वर्यं ये न यास्यन्ति वै स्मयम् ।
येषां विस्मयते नित्यं भगवान्कर्मभिर्हरः ॥ १०.७.४२ ॥
எண்வகைச் செல்வத்தை அடைந்தும் செருக்கடையாதவர்கள்; யாருடைய செயல்களால் பகவான் ஹரர் எப்போதும் வியப்படைகிறாரோ அவர்கள்.
10.7.43
मनोवाक्कर्मभिर्युक्तैर्नित्यमाराधितश्च यैः ।
मनोवाक्कर्मभिर्भक्तान्पाति पुत्रानिवौरसान् ॥ १०.७.४३ ॥
மனம், வாக்கு, செயல் ஆகியவற்றால் இணைந்து எவர்களை எப்போதும் வழிபடுகிறார்களோ, அவர் பக்தர்களை தனது சொந்த மகன்களைப் போல காக்கிறார்.
10.7.44
पिबन्तोऽसृग्वसाश्चान्ये क्रुद्धा ब्रह्मद्विषां सदा ।
चतुर्विधात्मकं सोमं ये पिबन्ति च सर्वदा ॥ १०.७.४४ ॥
பிரம்மத்தை வெறுப்பவர்கள் மீது எப்போதும் சினந்து, இரத்தமும் கொழுப்பும் அருந்துபவர்களும், நான்கு வகையான சோமத்தை எப்போதும் அருந்துபவர்களும் உள்ளனர்.
10.7.45
श्रुतेन ब्रह्मचर्येण तपसा च दमेन च ।
ये समाराध्य शूलाङ्कं भवसायुज्यमागताः ॥ १०.७.४५ ॥
வேதக் கல்வி, பிரம்மசரியம், தவம், மனக்கட்டுப்பாடு ஆகியவற்றால் சூலக்குறி கொண்ட இறைவனை நன்கு வழிபட்டு, பவனுடன் ஐக்கியம் அடைந்தவர்கள்.
10.7.46
यैरात्मभूतैर्भगवान्पार्वत्या च महेश्वरः ।
महाभूतगणैर्भुङ्क्ते भूतभव्यभवत्प्रभुः ॥ १०.७.४६ ॥
தம்மை ஒத்த கணங்களுடன், பார்வதியுடன் சேர்ந்து, பெரும்பூதக் கணங்களால் பகவான் மகேஸ்வரன் இன்பம் துய்க்கிறார்; அவர் நிகழ்வது, வருவது, இருப்பது அனைத்துக்கும் தலைவர்.
10.7.47
नानावादित्रहसितक्ष्वेडितोत्कृष्टगर्जितैः ।
सन्त्रासयन्तस्ते विश्वमश्वत्थामानमभ्ययुः ॥ १०.७.४७ ॥
பலவகை இசைக்கருவிகளின் சிரிப்பொலியும், கர்ஜனையும், உரத்த முழக்கமும் கொண்டு உலகையே அச்சுறுத்தியபடி அவர்கள் அஸ்வத்தாமனை நோக்கி வந்தனர்.
10.7.48
संस्तुवन्तो महादेवं भाः कुर्वाणाः सुवर्चसः ।
विवर्धयिषवो द्रौणेर्महिमानं महात्मनः ॥ १०.७.४८ ॥
மகாதேவரைத் துதித்தபடி, ஒளி வீசும் பேரொளியுடன், துரோணரின் மகனான மகாத்மாவின் மகிமையைப் பெருக்க விரும்பி.
10.7.49
जिज्ञासमानास्तत्तेजः सौप्तिकं च दिदृक्षवः ।
भीमोग्रपरिघालातशूलपट्टसपाणयः।
घोररूपाः समाजग्मुर्भूतसङ्घाः सहस्रशः ॥ १०.७.४९ ॥
அந்த ஒளியையும் சௌப்திக செயலையும் அறிய விரும்பி, பயங்கரமான உருவங்கொண்ட பூதக் கூட்டங்கள் பயங்கர இரும்புத் தடிகள், எரியும் கொள்ளிகள், சூலங்கள், வாள்கள் ஏந்தி ஆயிரக்கணக்கில் வந்து கூடின.
10.7.50
जनयेयुर्भयं ये स्म त्रैलोक्यस्यापि दर्शनात् ।
न च तान्प्रेक्षमाणोऽपि व्यथामुपजगाम ह ॥ १०.७.५० ॥
மூன்று உலகங்களுக்கும் அவற்றின் தோற்றத்தாலேயே அச்சம் உண்டாக்கக் கூடியவர்கள்; அவர்களைக் கண்டும் எனக்குக் கலக்கம் ஏற்படவில்லை.
10.7.51
अथ द्रौणिर्धनुष्पाणिर्बद्धगोधाङ्गुलित्रवान् ।
स्वयमेवात्मनात्मानमुपहारमुपाहरत् ॥ १०.७.५१ ॥
பின்னர் துரோணன் மகன் வில்லை கையில் ஏந்தி, விரல்களில் கட்டிய தோல் உறையுடன், தானே தன்னையே பலியாகச் சமர்ப்பித்தான்.
10.7.52
धनूंषि समिधस्तत्र पवित्राणि सिताः शराः ।
हविरात्मवतश्चात्मा तस्मिन्भारत कर्मणि ॥ १०.७.५२ ॥
பரதனின் வழித்தோன்றலே, அந்தச் சடங்கில் வில்களே சமித்துகள்; வெண்மையான அம்புகளே புனிதப் பொருள்கள்; சுயக்கட்டுப்பாடுள்ளவனின் ஆத்மாவே அவிர்ப்பாகம்.
10.7.53
ततः सौम्येन मन्त्रेण द्रोणपुत्रः प्रतापवान् ।
उपहारं महामन्युरथात्मानमुपाहरत् ॥ १०.७.५३ ॥
பின்னர் வலிமைமிக்க, பெருஞ்சினம் கொண்ட துரோணன் மகன், சௌம்ய மந்திரத்துடன் தன்னையே காணிக்கையாக அர்ப்பித்தான்.
10.7.54
तं रुद्रं रौद्रकर्माणं रौद्रैः कर्मभिरच्युतम् ।
अभिष्टुत्य महात्मानमित्युवाच कृताञ्जलिः ॥ १०.७.५४ ॥
பயங்கரச் செயல்கள் கொண்ட, பயங்கரச் செயல்களாலும் வீழ்ச்சியுறாத அந்த ருத்ரனை, மகாத்மாவைத் துதித்து, கைகூப்பி இவ்வாறு கூறினான்.
10.7.55
इममात्मानमद्याहं जातमाङ्गिरसे कुले ।
स्वग्नौ जुहोमि भगवन्प्रतिगृह्णीष्व मां बलिम् ॥ १०.७.५५ ॥
இன்று நான் இந்த என்னையே, ஆங்கிரஸ குலத்தில் பிறந்தவனாகிய என்னையே, என் சொந்த அக்னியில் அர்ப்பணிக்கிறேன். பகவனே, இந்த பலியை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்.
10.7.56
भवद्भक्त्या महादेव पस्मेण समाधिना ।
अस्यामापदि विश्वात्मन्नुपाकुर्मी तवाग्रतः ॥ १०.७.५६ ॥
மகாதேவரே, உம்மீதான பக்தியாலும், சமாதியாலும், இந்த ஆபத்தில், விஸ்வாத்மாவே, உமக்கு முன்பாக இதை அர்ப்பிக்கிறேன்.
10.7.57
त्वयि सर्वाणि भूतानि सर्वभूतेषु चासि वै ।
गुणानां हि प्रधानानां कैवल्यं त्वयि तिष्ठति ॥ १०.७.५७ ॥
உம்மில் எல்லா உயிர்களும் உள்ளன; எல்லா உயிர்களிலும் நீரே இருக்கிறீர். முதன்மையான குணங்களின் கைவல்யம் உம்மிலேயே நிலைத்திருக்கிறது.
10.7.58
सर्वभूताश्रय विभो हविर्भूतमवस्थितम् ।
प्रतिगृहाण मां देव यद्यशक्याः परे मया ॥ १०.७.५८ ॥
எல்லா உயிர்களுக்கும் ஆதாரமானவரே, விபுவே, அவிசாக நின்றிருக்கும் என்னை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள், தேவே, என்னால் மற்றவர்களை வெல்ல முடியவில்லையெனில்.
10.7.59
इत्युक्त्वा द्रौणिरास्थाय तां देवीं दीप्तपावकाम् ।
सन्त्यज्यात्मानमारुह्य कृष्णवर्त्मन्युपाविशत् ॥ १०.७.५९ ॥
இவ்வாறு கூறி, துரோணரின் மகன் அந்த ஒளிரும் அக்னி தேவியை சரணடைந்து, தன் உடலைத் துறந்து, இருள் வழியில் ஏறி அமர்ந்தான்.
10.7.60
तमूर्ध्वबाहुं निश्चेष्टं दृष्ट्वा हविरुपस्थितम् ।
अब्रवीद्भगवान्साक्षान्महादेवो हसन्निव ॥ १०.७.६० ॥
கைகளை மேலே உயர்த்தி, அசைவற்று, அவிசாக நிற்கும் அவனைக் கண்ட பகவான் மகாதேவர் நேரில் சிரிப்பது போல் பேசினார்.
10.7.61
सत्यशौचार्जवत्यागैस्तपसा नियमेन च ।
क्षान्त्या भक्त्या च धृत्या च कर्मणा मनसा गिरा ॥ १०.७.६१ ॥
உண்மை, தூய்மை, நேர்மை, துறவு, தவம், நியமம், பொறுமை, பக்தி, உறுதி, செயல், மனம், வாக்கு ஆகியவற்றால்.
10.7.62
यथावदहमाराद्वः कृष्णेनाक्लिष्टकर्मणा ।
तस्मादिष्टतमः कृष्णादन्यो मम न विद्यते ॥ १०.७.६२ ॥
அயராத செயல்களைக் கொண்ட கிருஷ்ணனுடன் முறைப்படி நான் உம்மை வழிபட்டேன். ஆகையால் கிருஷ்ணனை விட எனக்கு மிகவும் பிரியமானவர் வேறு யாரும் இல்லை.
10.7.63
कुर्वता तात सम्मानं त्वां च जिज्ञासता मया ।
पाञ्चालाः सर्वदा गुप्ता मायाश्च बहुशः कृताः ॥ १०.७.६३ ॥
அன்பனே, உம்மை மதித்தும் உம்மை அறிய விரும்பியும் நான் பாஞ்சாலர்களை எப்போதும் காத்தேன்; பலமுறை மாயைகளையும் செய்தேன்.
10.7.64
कृतस्तस्यैव सम्मानं पाञ्चालान्रक्षता मया ।
अभिभूतास्तु कालेन नैषामद्यास्ति जीवितम् ॥ १०.७.६४ ॥
அவருக்கே மரியாதை செய்தபடி பாஞ்சாலர்களைக் காத்தேன்; ஆனால் காலத்தால் அவர்கள் வீழ்த்தப்பட்டனர்; இன்று அவர்களில் ஒருவருக்கும் உயிர் இல்லை.
10.7.65
एवमुक्त्वा महात्मानं भगवानात्मनस्तनुम् ।
आविवेश ददौ चास्मै विमलं खङ्गमुत्तमम् ॥ १०.७.६५ ॥
மகாத்மாவிடம் இவ்வாறு கூறிய பகவான் தம் உடலுக்குள் புகுந்தார்; அவருக்குத் தூய்மையான, சிறந்த வாளைக் கொடுத்தார்.
10.7.66
अथाविष्टो भगवता भूयो जज्वाल तेजसा ।
वेगवांश्चाभवद्युद्धे देवसृष्टेन तेजसा ॥ १०.७.६६ ॥
பின்னர் பகவானால் ஆட்கொள்ளப்பட்டு அவர் மீண்டும் ஒளியால் எரிந்தார்; போரில் தேவனால் படைக்கப்பட்ட ஒளியால் விரைவுள்ளவரானார்.
10.7.67
तं दृष्ट्वा तानि भूतानि रक्षांसि च समाद्रवन् ।
अभितः शिबिरं यान्तं द्रोणपुत्रं महारथम्।
देवदेवं हरं स्थाउं यान्तं साक्षादिवेश्वरम् ॥ १०.७.६७ ॥
அவனைக் கண்டு, அந்த உயிரினங்களும் ராட்சசர்களும் நாலா பக்கங்களிலிருந்தும் ஓடி வந்தனர்; முகாமை நோக்கிச் செல்லும் துரோணரின் மகனான அந்த மகாரதனை, தேவதேவனான, ஸ்தாணுவான, ஹரனாகிய ஈசுவரனே நேரில் செல்வதுபோல் (அவர்கள் கண்டனர்).