Mahābhārata · Adhyāya 11.19
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
11.19.1
एष माधव पुत्रो मे विकर्णः पाज्ञसम्मतः ।
भूमौ विनिहतः शेते भीमेन शतधा कृतः ॥ ११.१९.१ ॥
O Mādhava, my son Vikarṇa, esteemed by kings, lies dead on the ground, cut into a hundred pieces by Bhīma.
11.19.2
गजमध्ये हतः शेते विकर्णो मधुसूदन ।
नीलमेघपरिक्षिप्तः शरदीव निशाकरः ॥ ११.१९.२ ॥
O Madhusūdana, Vikarṇa lies slain amid the elephants, like the autumn moon surrounded by dark clouds.
11.19.3
अस्य चापग्रहेणैव पाणिः कृतकिणो महान् ।
कथञ्चिच्छिद्यते गृध्रैरत्तुकामैस्तलत्रवान् ॥ ११.१९.३ ॥
His great hand, calloused by the mere grasp of the bow, is being somehow cut away by vultures eager to devour it.
11.19.4
अस्य भार्याऽऽमिषप्रेप्सून्गृध्रकाकांस्तपस्विनी ।
वारयत्यनिशं बाला न च शक्नोति माधव ॥ ११.१९.४ ॥
O Mādhava, his wife, that ascetic young woman, constantly drives away the vultures and crows that crave flesh, yet she is not able to.
11.19.5
युवा वृन्दारकसमो विकर्णः पुरुषर्षभ ।
सुखोषितः सुखार्हश्च शेते पांसुषु माधव ॥ ११.१९.५ ॥
O Mādhava, young Vikarṇa, like a god, bull among men, reared in comfort and worthy of comfort, lies in the dust.
11.19.6
कर्णिनालीकनाराचैर्भिन्नमर्माणमाहवे ।
अद्यापि न जहात्येनं लक्ष्मीर्भरतसत्तमम् ॥ ११.१९.६ ॥
Though his vital spots were pierced in battle by barbed, iron-tipped and nārāca arrows, even now Lakṣmī does not forsake that best of the Bharatas.
11.19.7
एष सङ्ग्रामशूरणे प्रतिज्ञां पालयिष्यता ।
दुर्मुखोऽभिमुखः शेते हतोऽरिगणहा रणे ॥ ११.१९.७ ॥
This hero of battle, who was about to keep his vow — Durmukha lies face-forward, slain in the fight, the slayer of hosts of enemies.
11.19.8
तस्यैतद्वदनं कृष्ण श्वापदैरर्धभक्षितम् ।
विभात्यभ्यधिकं तात सप्तम्यामिव चन्द्रमाः ॥ ११.१९.८ ॥
O Kṛṣṇa, his face, half-eaten by jackals and beasts of prey, shines all the more, my child, like the moon on the seventh day.
11.19.9
शूरस्य हि रणे कृष्ण पश्याननमथेदृशम् ।
स कथं निहतोऽमित्रैः पांसून्ग्रसति मे सुतः ॥ ११.१९.९ ॥
O Kṛṣṇa, see the face of the hero in battle so — how is my son, slain by enemies, devouring the dust?
11.19.10
यस्याहवमुखे सौम्य स्थाता नैवोपपद्यते ।
स कथं दुर्मुखोऽमित्रैर्हतो विबुधलोकजित् ॥ ११.१९.१० ॥
O gentle one, he before whom none could stand at the front of battle — how was Durmukha, conqueror of the realm of the gods, slain by enemies?
11.19.11
चित्रसेनं हतं भूमौ शयानं मधुसूदन ।
धार्तराष्ट्रमिमं पश्य प्रतिमानं धनुष्मताम् ॥ ११.१९.११ ॥
O Madhusūdana, see Citrasena slain and lying on the ground — this son of Dhṛtarāṣṭra, the measure of archers.
11.19.12
तं चित्रमाल्याभरणं युवत्यः शोककर्शिताः ।
क्रव्यादसङ्घैः सहिता रुदन्त्यः पर्युपासते ॥ ११.१९.१२ ॥
Young women, wasted with grief, weeping, sit around him, adorned with variegated garlands and ornaments, together with flocks of flesh-eating creatures.
11.19.13
स्त्रीणां रुदितनिर्घोषः श्वापदानां च गर्जितम् ।
चित्ररूपमिदं कृष्ण विमृश्य प्रतिभाति मे ॥ ११.१९.१३ ॥
The wailing of women and the roaring of beasts of prey — O Kṛṣṇa, considering this, the scene appears strange to me.
11.19.14
युवा वृन्दारको नित्यं प्रवरस्त्रीनिषेवितः ।
विविंशतिरसौ शेते ध्वस्तः पांसुषु माधव ॥ ११.१९.१४ ॥
That young noble Vivinśati, always attended by the choicest women, lies fallen in the dust, O Mādhava.
11.19.15
शरसङ्कृत्तवर्माणं वीरं विशसने हतम् ।
परिवार्यासते गृध्राः परिविंशं विविंशतिम् ॥ ११.१९.१५ ॥
Around the hero Vivinśati, his armour cut by arrows and slain in the slaughter, vultures sit encircling him like a discarded thing.
11.19.16
प्रविश्य समरे शूरः पाण्डवानामनीकिनीम् ।
स वीरशयने शेते परः सत्पुरुषोचिते ॥ ११.१९.१६ ॥
That hero, having charged into the Pāṇḍava army in battle, now lies on the bed of heroes, the supreme couch fit for good men.
11.19.17
स्मितोपपन्नं सुनसं सुभ्रु ताराधिपोपमम् ।
अतीव सौम्यवदनं कृष्ण पश्य विविंशतेः ॥ ११.१९.१७ ॥
Look, O Kṛṣṇa, at the face of Vivinśati: smiling, fine-nosed and fine-browed, like the moon, exceedingly gentle of countenance.
11.19.18
यं स्म तं पर्युपासन्ते बहुधा वरयोषितः ।
क्रीडन्तमिव गन्धर्वं देवकन्याः सहस्रशः ॥ ११.१९.१८ ॥
Him whom the excellent women once attended in many ways, as thousands of divine maidens attend a gandharva at play.
11.19.19
हन्तारं परसैन्यानां शूरं समितिशोभनम् ।
निबर्हणममित्राणां दुःसहं विषहेत कः ॥ ११.१९.१९ ॥
Slayer of the enemy armies, the hero, the glory of the battle, destroyer of foes, unbearable — who could withstand him?
11.19.20
दुःसहस्यैतदाभाति शरीरं संवृतं शरैः ।
गिरिरात्मरुहैः फुल्लैः कर्णिकारैरिवाचितः ॥ ११.१९.२० ॥
This body of the unbearable one, covered with arrows, appears like a mountain strewn with blossoming karṇikāra trees.
11.19.21
शातकौम्भ्या स्रजा भाति कवचेन च भास्वता ।
अग्निनेव गिरिः श्वेतो गतासुरपि दुःसहः ॥ ११.१९.२१ ॥
He shines with a golden garland and gleaming armour; even lifeless, the unbearable one appears like a white mountain lit by fire.