Mahābhārata · Adhyāya 11.19
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
11.19.1
एष माधव पुत्रो मे विकर्णः पाज्ञसम्मतः ।
भूमौ विनिहतः शेते भीमेन शतधा कृतः ॥ ११.१९.१ ॥
O Mādhava, mein Sohn Vikarṇa, von den Königen geachtet, liegt tot auf dem Boden, von Bhīma in hundert Stücke zerschlagen.
11.19.2
गजमध्ये हतः शेते विकर्णो मधुसूदन ।
नीलमेघपरिक्षिप्तः शरदीव निशाकरः ॥ ११.१९.२ ॥
O Madhusūdana, Vikarṇa liegt erschlagen inmitten der Elefanten, wie der Herbstmond, umgeben von dunklen Wolken.
11.19.3
अस्य चापग्रहेणैव पाणिः कृतकिणो महान् ।
कथञ्चिच्छिद्यते गृध्रैरत्तुकामैस्तलत्रवान् ॥ ११.१९.३ ॥
Seine große Hand, von dem bloßen Griff des Bogens schwielig, wird von gierigen Geiern irgendwie abgerissen.
11.19.4
अस्य भार्याऽऽमिषप्रेप्सून्गृध्रकाकांस्तपस्विनी ।
वारयत्यनिशं बाला न च शक्नोति माधव ॥ ११.१९.४ ॥
O Mādhava, seine Gattin, jene asketische junge Frau, verscheucht unablässig die fleischgierigen Geier und Krähen, doch sie vermag es nicht.
11.19.5
युवा वृन्दारकसमो विकर्णः पुरुषर्षभ ।
सुखोषितः सुखार्हश्च शेते पांसुषु माधव ॥ ११.१९.५ ॥
O Mādhava, der junge Vikarṇa, einem Gott gleich, ein Stier unter den Menschen, in Bequemlichkeit aufgewachsen und ihrer würdig, liegt im Staub.
11.19.6
कर्णिनालीकनाराचैर्भिन्नमर्माणमाहवे ।
अद्यापि न जहात्येनं लक्ष्मीर्भरतसत्तमम् ॥ ११.१९.६ ॥
Obwohl seine Lebenspunkte im Kampf von Widerhakenpfeilen, Nālīka- und Nārāca-Pfeilen durchbohrt wurden, verlässt Lakṣmī diesen besten der Bharatas auch jetzt nicht.
11.19.7
एष सङ्ग्रामशूरणे प्रतिज्ञां पालयिष्यता ।
दुर्मुखोऽभिमुखः शेते हतोऽरिगणहा रणे ॥ ११.१९.७ ॥
Dieser Kriegsheld, der seinen Eid halten wollte: Durmukha liegt mit dem Gesicht nach vorn, im Kampf erschlagen, der Töter feindlicher Scharen.
11.19.8
तस्यैतद्वदनं कृष्ण श्वापदैरर्धभक्षितम् ।
विभात्यभ्यधिकं तात सप्तम्यामिव चन्द्रमाः ॥ ११.१९.८ ॥
O Kṛṣṇa, sein Antlitz, von Schakalen und Raubtieren halb verzehrt, leuchtet umso mehr, mein Kind, wie der Mond am siebten Tag.
11.19.9
शूरस्य हि रणे कृष्ण पश्याननमथेदृशम् ।
स कथं निहतोऽमित्रैः पांसून्ग्रसति मे सुतः ॥ ११.१९.९ ॥
O Kṛṣṇa, sieh so das Antlitz des Helden im Kampf. Wie frisst mein Sohn, von Feinden erschlagen, den Staub?
11.19.10
यस्याहवमुखे सौम्य स्थाता नैवोपपद्यते ।
स कथं दुर्मुखोऽमित्रैर्हतो विबुधलोकजित् ॥ ११.१९.१० ॥
O Sanfter, er, vor dem im Kampfgetümmel niemand standhalten konnte: Wie wurde Durmukha, der Eroberer der Götterwelt, von Feinden erschlagen?
11.19.11
चित्रसेनं हतं भूमौ शयानं मधुसूदन ।
धार्तराष्ट्रमिमं पश्य प्रतिमानं धनुष्मताम् ॥ ११.१९.११ ॥
O Madhusūdana, sieh Citrasena erschlagen auf dem Boden liegen, diesen Sohn Dhṛtarāṣṭras, das Maß der Bogenschützen.
11.19.12
तं चित्रमाल्याभरणं युवत्यः शोककर्शिताः ।
क्रव्यादसङ्घैः सहिता रुदन्त्यः पर्युपासते ॥ ११.१९.१२ ॥
Junge Frauen, vom Kummer abgezehrt, weinend, sitzen um ihn herum, er mit bunten Girlanden und Schmuck geschmückt, zusammen mit Scharen von Fleischfressern.
11.19.13
स्त्रीणां रुदितनिर्घोषः श्वापदानां च गर्जितम् ।
चित्ररूपमिदं कृष्ण विमृश्य प्रतिभाति मे ॥ ११.१९.१३ ॥
Das Klagegeschrei der Frauen und das Brüllen der Raubtiere — o Kṛṣṇa, wenn ich es bedenke, erscheint mir dieser Anblick seltsam.
11.19.14
युवा वृन्दारको नित्यं प्रवरस्त्रीनिषेवितः ।
विविंशतिरसौ शेते ध्वस्तः पांसुषु माधव ॥ ११.१९.१४ ॥
Jener junge Edle Vivinśati, stets von den vornehmsten Frauen umsorgt, liegt im Staub gestürzt, o Mādhava.
11.19.15
शरसङ्कृत्तवर्माणं वीरं विशसने हतम् ।
परिवार्यासते गृध्राः परिविंशं विविंशतिम् ॥ ११.१९.१५ ॥
Um den Helden Vivinśati, dessen Panzer von Pfeilen zerschnitten und der im Gemetzel erschlagen ist, sitzen Geier im Kreis, wie über etwas Weggeworfenem.
11.19.16
प्रविश्य समरे शूरः पाण्डवानामनीकिनीम् ।
स वीरशयने शेते परः सत्पुरुषोचिते ॥ ११.१९.१६ ॥
Jener Held, der im Kampf in das Heer der Pāṇḍavas stürmte, liegt nun auf dem Lager der Helden, dem höchsten Lager, das den Guten geziemt.
11.19.17
स्मितोपपन्नं सुनसं सुभ्रु ताराधिपोपमम् ।
अतीव सौम्यवदनं कृष्ण पश्य विविंशतेः ॥ ११.१९.१७ ॥
Sieh, o Kṛṣṇa, das Antlitz des Vivinśati: lächelnd, mit feiner Nase und feinen Brauen, dem Mond gleich, von äußerst sanftem Ausdruck.
11.19.18
यं स्म तं पर्युपासन्ते बहुधा वरयोषितः ।
क्रीडन्तमिव गन्धर्वं देवकन्याः सहस्रशः ॥ ११.१९.१८ ॥
Ihn, dem die vornehmen Frauen einst auf vielerlei Weise dienten, wie Tausende göttlicher Jungfrauen einem spielenden Gandharva dienen.
11.19.19
हन्तारं परसैन्यानां शूरं समितिशोभनम् ।
निबर्हणममित्राणां दुःसहं विषहेत कः ॥ ११.१९.१९ ॥
Der Erschlager feindlicher Heere, der Held, der Schmuck der Schlacht, der Vernichter der Feinde, unerträglich — wer hätte ihn ertragen können?
11.19.20
दुःसहस्यैतदाभाति शरीरं संवृतं शरैः ।
गिरिरात्मरुहैः फुल्लैः कर्णिकारैरिवाचितः ॥ ११.१९.२० ॥
Dieser Leib des Unerträglichen, von Pfeilen bedeckt, erscheint wie ein Berg, übersät mit blühenden Karṇikāra-Bäumen.
11.19.21
शातकौम्भ्या स्रजा भाति कवचेन च भास्वता ।
अग्निनेव गिरिः श्वेतो गतासुरपि दुःसहः ॥ ११.१९.२१ ॥
Er strahlt mit goldener Girlande und leuchtendem Panzer; selbst leblos erscheint der Unerträgliche wie ein weißer, vom Feuer erhellter Berg.