Mahābhārata · Adhyāya 11.19
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
11.19.1
एष माधव पुत्रो मे विकर्णः पाज्ञसम्मतः ।
भूमौ विनिहतः शेते भीमेन शतधा कृतः ॥ ११.१९.१ ॥
Oh Mādhava, mi hijo Vikarṇa, estimado por los reyes, yace muerto en el suelo, hecho cien pedazos por Bhīma.
11.19.2
गजमध्ये हतः शेते विकर्णो मधुसूदन ।
नीलमेघपरिक्षिप्तः शरदीव निशाकरः ॥ ११.१९.२ ॥
Oh Madhusūdana, Vikarṇa yace muerto entre los elefantes, como la luna de otoño rodeada de nubes oscuras.
11.19.3
अस्य चापग्रहेणैव पाणिः कृतकिणो महान् ।
कथञ्चिच्छिद्यते गृध्रैरत्तुकामैस्तलत्रवान् ॥ ११.१९.३ ॥
Su gran mano, endurecida por el simple agarre del arco, está siendo cortada de alguna manera por buitres deseosos de devorarla.
11.19.4
अस्य भार्याऽऽमिषप्रेप्सून्गृध्रकाकांस्तपस्विनी ।
वारयत्यनिशं बाला न च शक्नोति माधव ॥ ११.१९.४ ॥
Oh Mādhava, su esposa, aquella joven asceta, ahuyenta sin cesar a los buitres y cuervos que anhelan la carne, pero no logra hacerlo.
11.19.5
युवा वृन्दारकसमो विकर्णः पुरुषर्षभ ।
सुखोषितः सुखार्हश्च शेते पांसुषु माधव ॥ ११.१९.५ ॥
Oh Mādhava, el joven Vikarṇa, semejante a un dios, toro entre los hombres, criado en la comodidad y digno de ella, yace en el polvo.
11.19.6
कर्णिनालीकनाराचैर्भिन्नमर्माणमाहवे ।
अद्यापि न जहात्येनं लक्ष्मीर्भरतसत्तमम् ॥ ११.१९.६ ॥
Aunque sus puntos vitales fueron atravesados en la batalla por flechas dentadas, de hierro y nārāca, aun ahora Lakṣmī no abandona a ese mejor de los Bharatas.
11.19.7
एष सङ्ग्रामशूरणे प्रतिज्ञां पालयिष्यता ।
दुर्मुखोऽभिमुखः शेते हतोऽरिगणहा रणे ॥ ११.१९.७ ॥
Este héroe de la batalla, que iba a cumplir su voto: Durmukha yace de frente, muerto en el combate, el matador de multitudes de enemigos.
11.19.8
तस्यैतद्वदनं कृष्ण श्वापदैरर्धभक्षितम् ।
विभात्यभ्यधिकं तात सप्तम्यामिव चन्द्रमाः ॥ ११.१९.८ ॥
Oh Kṛṣṇa, su rostro, medio devorado por chacales y bestias de presa, brilla aún más, hijo mío, como la luna del séptimo día.
11.19.9
शूरस्य हि रणे कृष्ण पश्याननमथेदृशम् ।
स कथं निहतोऽमित्रैः पांसून्ग्रसति मे सुतः ॥ ११.१९.९ ॥
Oh Kṛṣṇa, mira así el rostro del héroe en batalla. ¿Cómo es que mi hijo, muerto por enemigos, devora el polvo?
11.19.10
यस्याहवमुखे सौम्य स्थाता नैवोपपद्यते ।
स कथं दुर्मुखोऽमित्रैर्हतो विबुधलोकजित् ॥ ११.१९.१० ॥
Oh amable, aquel ante quien nadie podía mantenerse en el frente de batalla: ¿cómo fue muerto Durmukha, conquistador del mundo de los dioses, por enemigos?
11.19.11
चित्रसेनं हतं भूमौ शयानं मधुसूदन ।
धार्तराष्ट्रमिमं पश्य प्रतिमानं धनुष्मताम् ॥ ११.१९.११ ॥
Oh Madhusūdana, mira a Citrasena muerto y tendido en el suelo: este hijo de Dhṛtarāṣṭra, la medida de los arqueros.
11.19.12
तं चित्रमाल्याभरणं युवत्यः शोककर्शिताः ।
क्रव्यादसङ्घैः सहिता रुदन्त्यः पर्युपासते ॥ ११.१९.१२ ॥
Las jóvenes, consumidas por el dolor, lloran sentadas a su alrededor, adornado él con guirnaldas y joyas, junto a bandadas de carnívoros.
11.19.13
स्त्रीणां रुदितनिर्घोषः श्वापदानां च गर्जितम् ।
चित्ररूपमिदं कृष्ण विमृश्य प्रतिभाति मे ॥ ११.१९.१३ ॥
El llanto de las mujeres y el rugido de las bestias de presa — oh Kṛṣṇa, al considerarlo, esta escena me parece extraña.
11.19.14
युवा वृन्दारको नित्यं प्रवरस्त्रीनिषेवितः ।
विविंशतिरसौ शेते ध्वस्तः पांसुषु माधव ॥ ११.१९.१४ ॥
Aquel joven noble Vivinśati, siempre servido por las mejores mujeres, yace caído en el polvo, oh Mādhava.
11.19.15
शरसङ्कृत्तवर्माणं वीरं विशसने हतम् ।
परिवार्यासते गृध्राः परिविंशं विविंशतिम् ॥ ११.१९.१५ ॥
Alrededor del héroe Vivinśati, con la armadura cortada por flechas y muerto en la matanza, se sientan buitres formando un círculo, como sobre algo desechado.
11.19.16
प्रविश्य समरे शूरः पाण्डवानामनीकिनीम् ।
स वीरशयने शेते परः सत्पुरुषोचिते ॥ ११.१९.१६ ॥
Aquel héroe, que se lanzó en la batalla contra el ejército de los Pāṇḍavas, yace ahora en el lecho de los héroes, el lecho supremo digno de los hombres buenos.
11.19.17
स्मितोपपन्नं सुनसं सुभ्रु ताराधिपोपमम् ।
अतीव सौम्यवदनं कृष्ण पश्य विविंशतेः ॥ ११.१९.१७ ॥
Mira, oh Kṛṣṇa, el rostro de Vivinśati: sonriente, de nariz y cejas finas, semejante a la luna, sumamente apacible de semblante.
11.19.18
यं स्म तं पर्युपासन्ते बहुधा वरयोषितः ।
क्रीडन्तमिव गन्धर्वं देवकन्याः सहस्रशः ॥ ११.१९.१८ ॥
A él a quien antes las mujeres excelentes servían de muchas maneras, como miles de doncellas divinas sirven a un gandharva que juega.
11.19.19
हन्तारं परसैन्यानां शूरं समितिशोभनम् ।
निबर्हणममित्राणां दुःसहं विषहेत कः ॥ ११.१९.१९ ॥
Matador de los ejércitos enemigos, el héroe, gloria de la batalla, destructor de enemigos, insoportable — ¿quién podría resistirle?
11.19.20
दुःसहस्यैतदाभाति शरीरं संवृतं शरैः ।
गिरिरात्मरुहैः फुल्लैः कर्णिकारैरिवाचितः ॥ ११.१९.२० ॥
Este cuerpo del insoportable, cubierto de flechas, parece una montaña cubierta de karṇikāras en flor.
11.19.21
शातकौम्भ्या स्रजा भाति कवचेन च भास्वता ।
अग्निनेव गिरिः श्वेतो गतासुरपि दुःसहः ॥ ११.१९.२१ ॥
Resplandece con una guirnalda de oro y una armadura brillante; aun sin vida, el insoportable parece una montaña blanca iluminada por el fuego.