மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 11.19
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
11.19.1
एष माधव पुत्रो मे विकर्णः पाज्ञसम्मतः ।
भूमौ विनिहतः शेते भीमेन शतधा कृतः ॥ ११.१९.१ ॥
மாதவா, அரசர்களால் மதிக்கப்பட்ட என் மகன் விகர்ணன் பீமனால் நூறு துண்டுகளாக வெட்டப்பட்டு நிலத்தில் இறந்து கிடக்கிறான்.
11.19.2
गजमध्ये हतः शेते विकर्णो मधुसूदन ।
नीलमेघपरिक्षिप्तः शरदीव निशाकरः ॥ ११.१९.२ ॥
மதுசூதனா, விகர்ணன் யானைகளின் நடுவே கொல்லப்பட்டுக் கிடக்கிறான்; நீல மேகங்களால் சூழப்பட்ட இலையுதிர் கால நிலவைப் போல.
11.19.3
अस्य चापग्रहेणैव पाणिः कृतकिणो महान् ।
कथञ्चिच्छिद्यते गृध्रैरत्तुकामैस्तलत्रवान् ॥ ११.१९.३ ॥
வில்லைப் பிடித்ததாலேயே பெரிதும் தழும்பேறிய அவனது கை, உண்ண விரும்பும் கழுகுகளால் எப்படியோ துண்டிக்கப்படுகிறது.
11.19.4
अस्य भार्याऽऽमिषप्रेप्सून्गृध्रकाकांस्तपस्विनी ।
वारयत्यनिशं बाला न च शक्नोति माधव ॥ ११.१९.४ ॥
மாதவா, அவனது மனைவி, அந்த தவம்போன்ற இளம் பெண், இறைச்சியை விரும்பும் கழுகுகளையும் காக்கைகளையும் இடைவிடாமல் விரட்டுகிறாள்; ஆனால் அவளால் முடியவில்லை.
11.19.5
युवा वृन्दारकसमो विकर्णः पुरुषर्षभ ।
सुखोषितः सुखार्हश्च शेते पांसुषु माधव ॥ ११.१९.५ ॥
மாதவா, இளைஞனான விகர்ணன், தேவர்களுக்கு ஒப்பானவன், மனிதரில் சிறந்தவன், சுகத்தில் வளர்ந்தவன், சுகத்துக்குத் தகுதியானவன், புழுதியில் கிடக்கிறான்.
11.19.6
कर्णिनालीकनाराचैर्भिन्नमर्माणमाहवे ।
अद्यापि न जहात्येनं लक्ष्मीर्भरतसत्तमम् ॥ ११.१९.६ ॥
போரில் கர்ணி, நாலீக, நாராச அம்புகளால் உயிர்நிலைகள் துளைக்கப்பட்ட அந்த பரதர்களில் சிறந்தவனை, இன்றும் லட்சுமி கைவிடவில்லை.
11.19.7
एष सङ्ग्रामशूरणे प्रतिज्ञां पालयिष्यता ।
दुर्मुखोऽभिमुखः शेते हतोऽरिगणहा रणे ॥ ११.१९.७ ॥
போரில் சூரனான இவன், தன் சபதத்தைக் காக்கப் போனவன்; துர்முகன் முகம் எதிர்நோக்கி போரில் கொல்லப்பட்டுக் கிடக்கிறான், எதிரிக் கூட்டங்களை அழித்தவன்.
11.19.8
तस्यैतद्वदनं कृष्ण श्वापदैरर्धभक्षितम् ।
विभात्यभ्यधिकं तात सप्तम्यामिव चन्द्रमाः ॥ ११.१९.८ ॥
கிருஷ்ணா, அவனுடைய இந்த முகம் நரிகளாலும் காட்டு விலங்குகளாலும் பாதி தின்னப்பட்டிருந்தும் மிகவும் ஒளிர்கிறது, அன்பு மகனே, ஏழாம் நாள் சந்திரனைப் போல.
11.19.9
शूरस्य हि रणे कृष्ण पश्याननमथेदृशम् ।
स कथं निहतोऽमित्रैः पांसून्ग्रसति मे सुतः ॥ ११.१९.९ ॥
கிருஷ்ணா, போரில் வீரனின் முகம் இப்படித்தானே பார். எதிரிகளால் கொல்லப்பட்ட என் மகன் எப்படி தூசியைத் தின்கிறான்?
11.19.10
यस्याहवमुखे सौम्य स्थाता नैवोपपद्यते ।
स कथं दुर्मुखोऽमित्रैर्हतो विबुधलोकजित् ॥ ११.१९.१० ॥
சௌம்யனே, போர்முனையில் எவனுக்கு எதிர்நின்று நிற்பவன் கிடைக்கவில்லையோ, அந்த துர்முகன் தேவலோகத்தை வென்றவன் எதிரிகளால் எப்படிக் கொல்லப்பட்டான்?
11.19.11
चित्रसेनं हतं भूमौ शयानं मधुसूदन ।
धार्तराष्ट्रमिमं पश्य प्रतिमानं धनुष्मताम् ॥ ११.१९.११ ॥
மது சூதனா, தரையில் கொல்லப்பட்டுக் கிடக்கும் சித்திரசேனனைப் பார், இந்த திருதராஷ்டிரன் மகனை, வில்லாளிகளின் முன்மாதிரியை.
11.19.12
तं चित्रमाल्याभरणं युवत्यः शोककर्शिताः ।
क्रव्यादसङ्घैः सहिता रुदन्त्यः पर्युपासते ॥ ११.१९.१२ ॥
சோகத்தால் மெலிந்த இளம்பெண்கள், வண்ண மாலைகளும் அணிகலன்களும் அணிந்த அவனைச் சுற்றி, ஊன் உண்ணும் உயிரினக் கூட்டங்களுடன் சேர்ந்து அழுதுகொண்டு அமர்ந்திருக்கின்றனர்.
11.19.13
स्त्रीणां रुदितनिर्घोषः श्वापदानां च गर्जितम् ।
चित्ररूपमिदं कृष्ण विमृश्य प्रतिभाति मे ॥ ११.१९.१३ ॥
பெண்களின் அழுகைக் குரலும் கொடிய விலங்குகளின் முழக்கமும் — கிருஷ்ணா, இதைச் சிந்தித்துப் பார்க்கும்போது இக்காட்சி எனக்கு விசித்திரமாகத் தோன்றுகிறது.
11.19.14
युवा वृन्दारको नित्यं प्रवरस्त्रीनिषेवितः ।
विविंशतिरसौ शेते ध्वस्तः पांसुषु माधव ॥ ११.१९.१४ ॥
எப்போதும் சிறந்த பெண்களால் பணிவிடை பெற்ற அந்த இளைய வீரன் விவிம்சதி, மாதவா, புழுதியில் வீழ்ந்து கிடக்கிறான்.
11.19.15
शरसङ्कृत्तवर्माणं वीरं विशसने हतम् ।
परिवार्यासते गृध्राः परिविंशं विविंशतिम् ॥ ११.१९.१५ ॥
அம்புகளால் கவசம் அறுபட்ட வீரன், போர்க்களத்தில் கொல்லப்பட்ட விவிம்சதியை, வீசி எறியப்பட்டவனைப் போல, கழுகுகள் சூழ்ந்து அமர்ந்திருக்கின்றன.
11.19.16
प्रविश्य समरे शूरः पाण्डवानामनीकिनीम् ।
स वीरशयने शेते परः सत्पुरुषोचिते ॥ ११.१९.१६ ॥
போரில் பாண்டவர்களின் படைக்குள் நுழைந்த அந்த வீரன், நல்லோர்க்கு ஏற்ற உயர்ந்த வீரர்களின் படுக்கையில் இப்போது கிடக்கிறான்.
11.19.17
स्मितोपपन्नं सुनसं सुभ्रु ताराधिपोपमम् ।
अतीव सौम्यवदनं कृष्ण पश्य विविंशतेः ॥ ११.१९.१७ ॥
கிருஷ்ணா, விவிம்சதியின் முகத்தைப் பார். புன்னகை பூத்த, அழகிய மூக்கும் புருவமும் கொண்ட, சந்திரனைப் போன்ற, மிகவும் சாந்தமான அந்த முகம்.
11.19.18
यं स्म तं पर्युपासन्ते बहुधा वरयोषितः ।
क्रीडन्तमिव गन्धर्वं देवकन्याः सहस्रशः ॥ ११.१९.१८ ॥
முன்பு சிறந்த பெண்கள் பலவகையிலும் பணிவிடை செய்த அவனை, கந்தர்வனுடன் விளையாடும் ஆயிரக்கணக்கான தேவகன்னியர் பணிவிடை செய்வதைப் போல.
11.19.19
हन्तारं परसैन्यानां शूरं समितिशोभनम् ।
निबर्हणममित्राणां दुःसहं विषहेत कः ॥ ११.१९.१९ ॥
எதிரிப் படைகளைக் கொல்பவன், வீரன், போர்க்களத்தின் அலங்காரம், பகைவரை அழிப்பவன், தாங்க இயலாதவன் — அவனை யார் தாங்க முடியும்?
11.19.20
दुःसहस्यैतदाभाति शरीरं संवृतं शरैः ।
गिरिरात्मरुहैः फुल्लैः कर्णिकारैरिवाचितः ॥ ११.१९.२० ॥
அந்தத் தாங்க முடியாத வீரனின் உடல் அம்புகளால் மூடப்பட்டு, பூத்த கர்ணிகார மரங்களால் நிறைந்த மலையைப் போலத் தோன்றுகிறது.
11.19.21
शातकौम्भ्या स्रजा भाति कवचेन च भास्वता ।
अग्निनेव गिरिः श्वेतो गतासुरपि दुःसहः ॥ ११.१९.२१ ॥
பொன் மாலையாலும் ஒளிரும் கவசத்தாலும் அவன் விளங்குகிறான்; உயிரற்றும் அவன் தாங்க முடியாதவனாகத் தோன்றுகிறான், நெருப்பால் ஒளிரும் வெண்ணிற மலையைப் போல.