Vedyatra वेदयात्रा
ଖୋଜନ୍ତୁ

ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 11.27

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ଶବ୍ଦାର୍ଥ ସହ ପଢ଼ନ୍ତୁ

11.27.1

ते समासाद्य गङ्गां तु शिवां पुण्यजलान्विताम् ।
ह्लादिनीं च प्रसन्नां च महारूपां महावनाम्
अतः परंशान्तिपर्व भविष्यति तस्यायमाद्यः श्लोकः ।
कृत्वोदकं ते सुहृदां सर्वेषां पाण्डुनन्दनाः।
विदुरे धृतराष्ट्रश्च सर्वाश्च भरतस्त्रियः ॥ ११.२७.१ ॥

ସେମାନେ ପବିତ୍ର ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ମଙ୍ଗଳମୟ, ଆନନ୍ଦଦାୟୀ, ନିର୍ମଳ, ମହାରୂପା ଓ ମହାବନବିଶିଷ୍ଟ ଗଙ୍ଗାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ଏହା ପରେ ଶାନ୍ତିପର୍ବ ହେବ; ତାହାର ପ୍ରଥମ ଶ୍ଳୋକ ଏହି: ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରମାନେ ସମସ୍ତ ସୁହୃଦଙ୍କ, ବିଦୁର ଓ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ଏବଂ ଭରତବଂଶର ସମସ୍ତ ସ୍ତ୍ରୀଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଉଦକକ୍ରିୟା କଲେ।

11.27.2

भूषणान्युत्तरीयाणि वेष्टनान्यवमुच्य च ।
कवचानि विचित्राणि गङ्गामवजगाहिरे ॥ ११.२७.२ ॥

ଅଳଙ୍କାର, ଉତ୍ତରୀୟ ଓ ପଗଡ଼ି ଛାଡ଼ି, ଏବଂ ବିଚିତ୍ର କବଚ ମଧ୍ୟ ଖୋଲି, ସେମାନେ ଗଙ୍ଗାରେ ଡୁବିଲେ।

11.27.3

ततः पितॄणां भ्रातॄणां पौत्राणां स्वजनस्य च ।
पुत्राणामार्यकाणां च पतीनां च कुरुस्त्रियः ॥ ११.२७.३ ॥

ତା'ପରେ ପିତା, ଭାଇ, ନାତି, ସ୍ୱଜନ, ପୁତ୍ର, ଆଜା ଓ ସ୍ୱାମୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ କୁରୁ ସ୍ତ୍ରୀଲୋକମାନେ।

11.27.4

उदकं चक्रिरे सर्वा रुदन्त्यो भृशदुःखिताः ।
सुहृदां चापि धर्मज्ञाः प्रचक्रुः सलिलक्रियाम् ॥ ११.२७.४ ॥

କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖିତ ସମସ୍ତ ସ୍ତ୍ରୀଲୋକେ ଉଦକକ୍ରିୟା କଲେ; ଧର୍ମଜ୍ଞମାନେ ମଧ୍ୟ ସୁହୃଦଙ୍କ ପାଇଁ ଜଳକ୍ରିୟା କଲେ।

11.27.5

उदके क्रियमाणे तु वीराणां विरपत्निभिः ।
सूपतीर्थाऽभवद्गङ्गा भूयो विप्रससार च ॥ ११.२७.५ ॥

ବୀରମାନଙ୍କ ବୀରପତ୍ନୀମାନେ ଉଦକକ୍ରିୟା କରୁଥିବା ସମୟରେ ଗଙ୍ଗା ଅନେକ ଘାଟ ବିଶିଷ୍ଟ ତୀର୍ଥ ହୋଇଗଲା; ପୁଣି ସେ ପ୍ରବାହିତ ହେଲା।

11.27.6

तन्महोदधिसङ्काशं निरानन्दमनुत्सवम् ।
वीरपत्नीभिराकीर्णं गङ्गातीरमशोभत ॥ ११.२७.६ ॥

ମହାସମୁଦ୍ର ସଦୃଶ ସେହି ଗଙ୍ଗାତୀର ଆନନ୍ଦହୀନ, ଉତ୍ସବହୀନ, ବୀରପତ୍ନୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଶୋଭା ପାଉଥିଲା।

11.27.7

ततः कुन्ती महाराज रुदन्ती शोककर्शिता ।
व्रीडया मन्दया वाचा पुत्रान्वचनमब्रवीत् ॥ ११.२७.७ ॥

ତା'ପରେ ହେ ମହାରାଜ, ଶୋକରେ କୃଶ ହୋଇଥିବା କୁନ୍ତୀ କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି, ଲଜ୍ଜାରେ ମୃଦୁ ସ୍ୱରରେ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।

11.27.8

यः स वीरो महेष्वासो रथयूथपयूथपः ।
अर्जुनेन हतः सङ्ख्ये वीरलक्षणलक्षितः ॥ ११.२७.८ ॥

ଯେ ସେହି ବୀର, ମହାଧନୁର୍ଧର, ରଥସମୂହର ସମୂହପତି, ବୀରଲକ୍ଷଣରେ ଚିହ୍ନିତ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଅର୍ଜୁନ ଦ୍ୱାରା ହତ ହେଲା।

11.27.9

यं सूतपुत्रं मन्यध्वं राधेयमिति पाण्डवाः ।
यो व्यराजच्चमूमध्ये दिवाकर इव प्रभुः ॥ ११.२७.९ ॥

ହେ ପାଣ୍ଡବମାନେ, ଯାହାକୁ ତୁମେ ସୂତପୁତ୍ର, ରାଧେୟ ବୋଲି ଭାବୁଛ, ଯିଏ ସେନା ମଧ୍ୟରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦୀପ୍ତ ହୋଇଥିଲା।

11.27.10

प्रत्ययुध्यत वः सर्वान्पुरा यः सपदानुगान् ।
दुर्योधनबलं सर्वं यः प्रकर्षन्व्यरोचत ॥ ११.२७.१० ॥

ପୂର୍ବରେ ଯେ ତୁମ ସମସ୍ତଙ୍କ ସହ, ପଦାତିକ ଓ ଅନୁଚରମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିଥିଲା; ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କ ସମସ୍ତ ସୈନ୍ୟକୁ ଆଗେଇ ନେଇ ଯେ ଶୋଭିଲା।

11.27.11

यस्य नास्ति समो वीर्ये पृथिव्यामपि कश्चन ।
यो वृणीत यशः शूरः प्राणैरपि सदा भुवि ॥ ११.२७.११ ॥

ପୃଥିବୀରେ ବୀର୍ଯ୍ୟରେ ଯାହାର ସମାନ କେହି ନ ଥିଲା; ସେହି ଶୂର ସର୍ବଦା ପ୍ରାଣ ପଣ ରଖି ଯଶ ଚାହୁଁଥିଲା।

11.27.12

कर्णस्य सत्यसन्धस्य सङ्ग्रामेष्वपलायिनः ।
कुरुध्वमुदकं तस्य भ्रातुरक्लिष्टकर्मणः ॥ ११.२७.१२ ॥

ସତ୍ୟସନ୍ଧ, ଯୁଦ୍ଧରେ କେବେ ପଛକୁ ନ ହଟିଥିବା କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ପାଇଁ, ଅକ୍ଲାନ୍ତ କର୍ମ କରିଥିବା ସେହି ଭାଇ ପାଇଁ ତୁମେ ଉଦକ ଦିଅ।

11.27.13

स हि वः पूर्वजो भ्राता भास्करान्मय्यजायत ।
कुण्डली कवची शूरो दिवाकरसमप्रभः ॥ ११.२७.१३ ॥

ସେ ତୁମର ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଭାଇ; ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କଠାରୁ ମୋ ଠାରେ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିଲା। କୁଣ୍ଡଳ ଓ କବଚଧାରୀ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମ ପ୍ରଭାବିତ ସେହି ଶୂର।

11.27.14

श्रुत्वा तु पाण्डवाः सर्वे मातुर्वचनमप्रियम् ।
कर्णमेवानुशोचन्तो भूयश्चात्यातुरा भवन् ॥ ११.२७.१४ ॥

ମାତାଙ୍କର ସେହି ଅପ୍ରିୟ ବଚନ ଶୁଣି ସମସ୍ତ ପାଣ୍ଡବ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ପାଇଁ ଶୋକ କରି ପୁଣି ଅତ୍ୟନ୍ତ ବ୍ୟାକୁଳ ହେଲେ।

11.27.15

ततः स पुरुषव्याघ्रः रुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
उवाच मातरं वीरो निःश्वसन्निव पन्नगः ॥ ११.२७.१५ ॥

ତା'ପରେ ପୁରୁଷବ୍ୟାଘ୍ର, କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ବୀର ଯୁଧିଷ୍ଠିର ସାପ ପରି ନିଶ୍ୱାସ ଛାଡ଼ି ମାତାଙ୍କୁ କହିଲେ।

11.27.16

यः शरोर्मिर्ध्वजावर्तो महाभुजमहाग्रहः ।
तलशब्दप्रणुदितो महारथमहाग्रहः ॥ ११.२७.१६ ॥

ଯାହାର ଶରରୂପ ତରଙ୍ଗ, ଧ୍ୱଜରୂପ ଘୂର୍ଣ୍ଣି, ମହାବାହୁରୂପ ବଡ଼ କୁମ୍ଭୀର, ତାଳଧ୍ୱନିରେ ଆଲୋଡ଼ିତ, ମହାରଥୀରୂପ ମହାଗ୍ରହ ଥିଲା।

11.27.17

यस्येषुपातमासाद्य कोऽन्यस्तिष्ठेद्धनञ्जयात् ।
कथं पुत्रो भवत्याः स देवगर्भः पुराऽभवत्।
कुण्डली कवची शूरो दिवाकरसमप्रभः ॥ ११.२७.१७ ॥

ଯାହାର ଶର-ପଥରେ ପହଞ୍ଚି ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ କିଏ ଅନ୍ୟ ଠିଆ ହୋଇପାରିବ? ସେ ତୁମର ପୁତ୍ର, ପୂର୍ବରୁ ଦେବଗର୍ଭରେ ଜାତ; କୁଣ୍ଡଳ ଓ କବଚଧାରୀ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମ ପ୍ରଭାବିତ ଶୂର।

11.27.18

यस्य बाहुप्रतापेन तापिताः सर्वतो वयम् ।
तमग्निमिव वस्त्रेण कथं छादितवत्यसि ॥ ११.२७.१८ ॥

ଯାହାର ବାହୁ ପ୍ରତାପରେ ଆମେ ସର୍ବତ୍ର ତପ୍ତ ହୋଇଥିଲୁ, ତାହାକୁ ଅଗ୍ନିକୁ ବସ୍ତ୍ରରେ ଆଚ୍ଛାଦନ କରିବା ପରି ତୁମେ କିପରି ଢାକି ରଖିଛ?

11.27.19

यस्य बाहुप्रभावेन वैरमस्मास्वरोचयत् ।
सुयोधनस्तु तं ज्येष्ठं कथं नोदितवत्यसि ॥ ११.२७.१९ ॥

ଯାହାର ବାହୁ ପ୍ରଭାବରେ ସୁଯୋଧନଙ୍କୁ ଆମ ପ୍ରତି ବୈର ଭଲ ଲାଗିଲା, ସେହି ଜ୍ୟେଷ୍ଠକୁ ତୁମେ କିପରି ପ୍ରେରଣା ଦେଲ ନାହିଁ?

11.27.20

तथा कर्णं महेष्वासं धार्तराष्ट्रैरुपासितम् ।
उपासितं यथाऽस्माभिर्बलं गाण्डीवधन्वनः ॥ ११.२७.२० ॥

ସେହିପରି ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ ମହାଧନୁର୍ଧର କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ, ଆମେ ଗାଣ୍ଡୀବଧାରୀଙ୍କ ସୈନ୍ୟକୁ ସେବିଥିଲୁ ସେହିପରି।

11.27.21

भूमिपानां च सर्वेषां बलं बलवतां वरः ।
नान्यः कुन्तीसुतात्कर्णादगृह्णाद्रथिनो रथी ॥ ११.२७.२१ ॥

ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କ ବଳ, ବଳବାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କର୍ଣ୍ଣ; କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର କର୍ଣ୍ଣଠାରୁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ରଥୀ ଅଧିକ ଗ୍ରହଣ ହୋଇ ନାହିଁ।

11.27.22

स नः प्रथमजो भ्राता सर्वशस्त्रभृतां वरः ।
असूत तं भवत्यग्रे कथमद्भुतविक्रमम् ॥ ११.२७.२२ ॥

ସେ ଆମର ପ୍ରଥମଜାତ ଭାଇ, ସମସ୍ତ ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ଅଦ୍ଭୁତ ବିକ୍ରମଶାଳୀ ତାହାକୁ ତୁମେ ପ୍ରଥମେ କିପରି ଜନ୍ମ ଦେଲ?

11.27.23

अहो भवत्या मन्त्रस्य गूहनेन वयं हताः ।
निधनेन हि कर्णस्य पीडितास्तु सबान्धवाः ॥ ११.२७.२३ ॥

ଅହୋ! ତୁମ ରହସ୍ୟ ଲୁଚାଇବା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଛୁ; କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁରେ ଆମେ ବନ୍ଧୁବାନ୍ଧବଙ୍କ ସହ ପୀଡିତ।

11.27.24

अभिमन्योर्विनाशेन द्रौपदेयवधेन च ।
पाञ्चालानां विनाशेन कुरूणां घातनादपि ॥ ११.२७.२४ ॥

ଅଭିମନ୍ୟୁଙ୍କ ବିନାଶରେ, ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ବଧରେ, ପାଞ୍ଚାଳମାନଙ୍କ ବିନାଶରେ ଓ କୌରବମାନଙ୍କ ହତ୍ୟାରେ ମଧ୍ୟ।

11.27.25

ततः शतगुणं दुःखमिदमापतितं महत् ।
कर्णमेवानुशोचापि दह्याम्यग्नाविवाहितः ॥ ११.२७.२५ ॥

ସେତେବେଳେ ଏହି ମହା ଦୁଃଖ ଶହଗୁଣା ହୋଇ ମୋ ଉପରେ ପଡ଼ିଲା। କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ପାଇଁ ହିଁ ମୁଁ ଶୋକ କରେ; ଅଗ୍ନିରେ ରଖାଯାଇଥିବା ଲୋକ ପରି ମୁଁ ଜଳୁଛି।

11.27.26

नेह स्म किञ्चिदप्राप्य भवेदपि दिवि स्थितम् ।
न चेदं वैशसं घोरकं कौरवान्तकरं भवेत् ॥ ११.२७.२६ ॥

ଏଠାରେ କିଛି ନ ପାଇ, ସ୍ୱର୍ଗରେ ରହିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହା ହୋଇ ନ ଥାନ୍ତା; ଏବଂ କୌରବମାନଙ୍କର ଅନ୍ତ ଆଣୁଥିବା ଏହି ଭୟଙ୍କର ବିନାଶ ମଧ୍ୟ ହୋଇ ନ ଥାନ୍ତା।

11.27.27

एवं विलप्य बहुलं धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
व्यरुदच्छनकैः राजंश्चकारास्योदकं प्रभुः ॥ ११.२७.२७ ॥

ହେ ରାଜନ୍, ଏହିପରି ଅତ୍ୟଧିକ ବିଳାପ କରି ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଧୀରେ ଧୀରେ କାନ୍ଦିଲେ; ସେହି ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଜଳତର୍ପଣ କଲେ।

11.27.28

ततो विनेदुः सहसा स्त्रियस्ताः खलु सर्वशः ।
अभितो याः स्थितास्तत्र तस्मिन्नुदककर्मणि ॥ ११.२७.२८ ॥

ତା'ପରେ ସେହି ଜଳତର୍ପଣ କର୍ମରେ ସେଠାରେ ଚାରିପାଖରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ସେହି ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ହଠାତ୍ ସବୁ ପଟରୁ ବିଳାପ କରି ଉଠିଲେ।

11.27.29

तत आनाययामास कर्णस्य सपरिच्छदाः ।
स्त्रियः कुरुपतिर्धीमान्भ्रातुः प्रेम्णा युधिष्ठिरः ॥ ११.२७.२९ ॥

ତା'ପରେ ବୁଦ୍ଧିମାନ କୁରୁପତି ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଭାଇଙ୍କ ପ୍ରତି ସ୍ନେହରେ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ପରିଜନଙ୍କ ସହିତ ସେଠାକୁ ଆଣିବାକୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ।

11.27.30

स ताभिः सह धर्मात्मा प्रेतकृत्यमनन्तरम् ।
सर्वं चकार कर्णस्य विधिवद्भूरिदक्षिणम् ॥ ११.२७.३० ॥

ଏହା ପରେ ସେହି ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ସହିତ ଧର୍ମାତ୍ମା ଯୁଧିଷ୍ଠିର କର୍ଣ୍ଣଙ୍କର ପ୍ରେତକୃତ୍ୟ ବିଧିବତ୍ ଏବଂ ପ୍ରଚୁର ଦକ୍ଷିଣା ସହ ସମ୍ପନ୍ନ କଲେ।

11.27.31

स राजा धृतराष्ट्रश्च कृत्वा जलमतन्द्रितः ।
समुत्ततार गङ्गाया भार्यया सह भारत ॥ ११.२७.३१ ॥

ସେହି ରାଜା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ମଧ୍ୟ ଅଳସ ନହୋଇ ଜଳତର୍ପଣ କରି, ହେ ଭାରତ, ନିଜ ପତ୍ନୀ ସହ ଗଙ୍ଗାରୁ ଉଠି ଆସିଲେ।

11.27.32

पापेनासौ मया श्रेष्ठो भ्राता ज्ञातिर्निपातितः ।
अतो मनसि यद्गुह्यं स्त्रीणां तन्न भविष्यति ॥ ११.२७.३२ ॥

ମୋ ପାପରେ ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାଇ, ଜ୍ଞାତି ନିହତ ହେଲେ। ଅତଏବ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ମନର ଯାହା ଗୁପ୍ତ, ତାହା ଏବେ ଗୁପ୍ତ ରହିବ ନାହିଁ।

11.27.33

इत्युक्त्वा स तु गङ्गाया उत्तताराकुलेन्द्रियः ।
भ्रातृभिः सहितः सर्वैर्गङ्गातीरमुपेयिवान् ॥ ११.२७.३३ ॥

ଏହା କହି ବ୍ୟାକୁଳ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ସହ ସେ ଗଙ୍ଗାରୁ ଉଠିଲେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଭାଇମାନଙ୍କ ସହିତ ଗଙ୍ଗାତୀରରେ ପହଞ୍ଚିଲେ।