மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 11.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
11.27.1
ते समासाद्य गङ्गां तु शिवां पुण्यजलान्विताम् ।
ह्लादिनीं च प्रसन्नां च महारूपां महावनाम्
अतः परंशान्तिपर्व भविष्यति तस्यायमाद्यः श्लोकः ।
कृत्वोदकं ते सुहृदां सर्वेषां पाण्डुनन्दनाः।
विदुरे धृतराष्ट्रश्च सर्वाश्च भरतस्त्रियः ॥ ११.२७.१ ॥
அவர்கள் தூய நீர் நிறைந்த, மங்களகரமான, மகிழ்விக்கும், தெளிந்த, பெரிய வடிவமுடைய, பெரிய காடுகளை உடைய கங்கையை அடைந்தனர். இதற்குப் பின் சாந்திபர்வம் வரும்; அதன் முதல் சுலோகம் இது: பாண்டுவின் மகன்கள் எல்லா நண்பர்களுக்கும், விதுரனுக்கும் திருதராஷ்டிரனுக்கும், பரதக் குலப் பெண்கள் அனைவருக்கும் நீர்க்கடன் செய்தனர்.
11.27.2
भूषणान्युत्तरीयाणि वेष्टनान्यवमुच्य च ।
कवचानि विचित्राणि गङ्गामवजगाहिरे ॥ ११.२७.२ ॥
ஆபரணங்கள், மேலாடைகள், தலைக்கட்டுகளை அவிழ்த்து, விசித்திரமான கவசங்களையும் கழற்றி, அவர்கள் கங்கையில் மூழ்கினர்.
11.27.3
ततः पितॄणां भ्रातॄणां पौत्राणां स्वजनस्य च ।
पुत्राणामार्यकाणां च पतीनां च कुरुस्त्रियः ॥ ११.२७.३ ॥
பின்னர், தந்தையர், சகோதரர்கள், பேரன்கள், உறவினர்கள், மகன்கள், பாட்டனார்கள், கணவர்கள் ஆகியோருக்காக குரு குலப் பெண்கள்.
11.27.4
उदकं चक्रिरे सर्वा रुदन्त्यो भृशदुःखिताः ।
सुहृदां चापि धर्मज्ञाः प्रचक्रुः सलिलक्रियाम् ॥ ११.२७.४ ॥
அழுதுகொண்டு, மிகவும் துயருற்ற அனைத்துப் பெண்களும் நீர்க்கடன் செய்தனர்; தர்மம் அறிந்தவர்கள் நண்பர்களுக்கும் நீர்க்கிரியை செய்தனர்.
11.27.5
उदके क्रियमाणे तु वीराणां विरपत्निभिः ।
सूपतीर्थाऽभवद्गङ्गा भूयो विप्रससार च ॥ ११.२७.५ ॥
வீரர்களின் வீரப் பத்தினிகள் நீர்க்கடன் செய்துகொண்டிருக்கையில், கங்கை பல துறைகள் கொண்ட படித்துறையாக ஆனது; பின்னர் அது மீண்டும் பாய்ந்தது.
11.27.6
तन्महोदधिसङ्काशं निरानन्दमनुत्सवम् ।
वीरपत्नीभिराकीर्णं गङ्गातीरमशोभत ॥ ११.२७.६ ॥
கடலைப் போன்ற அந்த கங்கைக் கரை, மகிழ்ச்சியற்றதும் விழாவற்றதுமாய், வீரர்களின் மனைவியரால் நிறைந்து விளங்கியது.
11.27.7
ततः कुन्ती महाराज रुदन्ती शोककर्शिता ।
व्रीडया मन्दया वाचा पुत्रान्वचनमब्रवीत् ॥ ११.२७.७ ॥
பின்பு, மகாராஜனே, துயரால் மெலிந்த குந்தி அழுதவாறு, நாணத்தால் மெல்லிய குரலில் புதல்வர்களிடம் இந்த வார்த்தையைச் சொன்னாள்.
11.27.8
यः स वीरो महेष्वासो रथयूथपयूथपः ।
अर्जुनेन हतः सङ्ख्ये वीरलक्षणलक्षितः ॥ ११.२७.८ ॥
அந்த வீரன், பெரிய வில்லாளி, தேர்ப்படைகளின் தலைவர்களுக்கும் தலைவனாயிருந்தவன், வீரத்தின் அடையாளங்கள் கொண்டவன், போரில் அர்ஜுனனால் கொல்லப்பட்டான்.
11.27.9
यं सूतपुत्रं मन्यध्वं राधेयमिति पाण्डवाः ।
यो व्यराजच्चमूमध्ये दिवाकर इव प्रभुः ॥ ११.२७.९ ॥
ஹே பாண்டவர்களே, எவனை நீங்கள் சூதனின் மகன், ராதையின் மகன் என்று எண்ணுகிறீர்களோ, அவன் படையின் நடுவில் சூரியனைப் போல ஒளி வீசினான்.
11.27.10
प्रत्ययुध्यत वः सर्वान्पुरा यः सपदानुगान् ।
दुर्योधनबलं सर्वं यः प्रकर्षन्व्यरोचत ॥ ११.२७.१० ॥
முன்பு உங்கள் அனைவரோடும், காலாட்படையினரும் பின்தொடர்பவர்களுடனும் போரிட்டவன்; துரியோதனனின் முழுப் படையையும் வழிநடத்தி விளங்கியவன்.
11.27.11
यस्य नास्ति समो वीर्ये पृथिव्यामपि कश्चन ।
यो वृणीत यशः शूरः प्राणैरपि सदा भुवि ॥ ११.२७.११ ॥
பூமியில் வீரியத்தில் எவரும் அவனுக்கு நிகரில்லை; வீரன் அவன், பூமியில் எப்போதும் உயிரையும் கொடுத்து புகழை நாடினான்.
11.27.12
कर्णस्य सत्यसन्धस्य सङ्ग्रामेष्वपलायिनः ।
कुरुध्वमुदकं तस्य भ्रातुरक्लिष्टकर्मणः ॥ ११.२७.१२ ॥
சத்தியசந்தனும், போர்களில் ஒருபோதும் புறமுதுகிடாதவனுமான கர்ணனுக்காக, சோர்வறியா செயல்களையுடைய அந்தச் சகோதரனுக்காக நீர்க்கடன் செலுத்துங்கள்.
11.27.13
स हि वः पूर्वजो भ्राता भास्करान्मय्यजायत ।
कुण्डली कवची शूरो दिवाकरसमप्रभः ॥ ११.२७.१३ ॥
அவன் உங்கள் மூத்த சகோதரன்; சூரியனிடமிருந்து என்னிடத்தில் பிறந்தான். குண்டலங்களும் கவசமும் அணிந்த, சூரியனுக்கு நிகரான ஒளியுடைய வீரன் அவன்.
11.27.14
श्रुत्वा तु पाण्डवाः सर्वे मातुर्वचनमप्रियम् ।
कर्णमेवानुशोचन्तो भूयश्चात्यातुरा भवन् ॥ ११.२७.१४ ॥
தாயின் அந்த விருப்பமற்ற சொற்களைக் கேட்ட பாண்டவர்கள் அனைவரும், கர்ணனுக்காகத் துயருற்று மேலும் மிகவும் கலக்கமடைந்தனர்.
11.27.15
ततः स पुरुषव्याघ्रः रुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
उवाच मातरं वीरो निःश्वसन्निव पन्नगः ॥ ११.२७.१५ ॥
பின்னர் மனிதர்களுள் புலியான குந்தியின் மகன் வீர யுதிஷ்டிரன், பாம்பு போல் பெருமூச்செறிந்து தாயிடம் பேசினான்.
11.27.16
यः शरोर्मिर्ध्वजावर्तो महाभुजमहाग्रहः ।
तलशब्दप्रणुदितो महारथमहाग्रहः ॥ ११.२७.१६ ॥
அம்புகளே அலைகளாகவும், கொடிகளே சுழல்களாகவும், பெரிய தோள்களே பெரிய முதலைகளாகவும், கைத்தட்டல் ஒலியால் தூண்டப்பட்டதும், மஹாரதர்களே பெரும் ஜலஜந்துக்களாகவும் கொண்டதுமான (அவன்).
11.27.17
यस्येषुपातमासाद्य कोऽन्यस्तिष्ठेद्धनञ्जयात् ।
कथं पुत्रो भवत्याः स देवगर्भः पुराऽभवत्।
कुण्डली कवची शूरो दिवाकरसमप्रभः ॥ ११.२७.१७ ॥
அவனுடைய அம்பு வீச்சின் எல்லையை அடைந்து தனஞ்சயனுக்கு எதிரே வேறு யார்தான் நிற்க முடியும்? அவன் உங்கள் மகன், முன்பு தெய்வக்கருவில் பிறந்தவன்; குண்டலமும் கவசமும் அணிந்த, சூரியனுக்கு நிகரான ஒளியுடைய வீரன்.
11.27.18
यस्य बाहुप्रतापेन तापिताः सर्वतो वयम् ।
तमग्निमिव वस्त्रेण कथं छादितवत्यसि ॥ ११.२७.१८ ॥
யாருடைய புஜபலத்தால் நாங்கள் எல்லா பக்கங்களிலும் வாட்டப்பட்டோமோ, அவனை நெருப்பை துணியால் மூடுவது போல் நீ எப்படி மறைத்து வைத்தாய்?
11.27.19
यस्य बाहुप्रभावेन वैरमस्मास्वरोचयत् ।
सुयोधनस्तु तं ज्येष्ठं कथं नोदितवत्यसि ॥ ११.२७.१९ ॥
யாருடைய புஜபலத்தால் சுயோதனனுக்கு எங்களுடன் பகை விருப்பமாக இருந்ததோ, அந்த மூத்தவனை நீ எப்படி ஊக்குவிக்காமல் இருந்தாய்?
11.27.20
तथा कर्णं महेष्वासं धार्तराष्ट्रैरुपासितम् ।
उपासितं यथाऽस्माभिर्बलं गाण्डीवधन्वनः ॥ ११.२७.२० ॥
அதேபோல் துரியோதனன் முதலியோரால் சேவிக்கப்பட்ட மகா வில்லாளி கர்ணனை, நாங்கள் காண்டீவதாரியின் படையைச் சேவித்ததுபோல்.
11.27.21
भूमिपानां च सर्वेषां बलं बलवतां वरः ।
नान्यः कुन्तीसुतात्कर्णादगृह्णाद्रथिनो रथी ॥ ११.२७.२१ ॥
எல்லா அரசர்களின் வலிமையையும், வலிமையுடையோரில் சிறந்தவனான கர்ணனையே; குந்தியின் மகன் கர்ணனைவிட வேறு எந்த தேரோட்டியும் சிறந்தவனாக ஏற்கப்படவில்லை.
11.27.22
स नः प्रथमजो भ्राता सर्वशस्त्रभृतां वरः ।
असूत तं भवत्यग्रे कथमद्भुतविक्रमम् ॥ ११.२७.२२ ॥
அவன் எங்கள் மூத்த சகோதரன், ஆயுததாரிகளில் சிறந்தவன்; அற்புத வீரம் கொண்ட அவனை முதலில் நீ எப்படிப் பெற்றெடுத்தாய்?
11.27.23
अहो भवत्या मन्त्रस्य गूहनेन वयं हताः ।
निधनेन हि कर्णस्य पीडितास्तु सबान्धवाः ॥ ११.२७.२३ ॥
ஐயோ! உன் ரகசியத்தை மறைத்ததால் நாங்கள் அழிந்தோம்; கர்ணனின் மரணத்தால் உறவினர்களுடன் நாங்கள் துன்புறுகிறோம்.
11.27.24
अभिमन्योर्विनाशेन द्रौपदेयवधेन च ।
पाञ्चालानां विनाशेन कुरूणां घातनादपि ॥ ११.२७.२४ ॥
அபிமன்யுவின் அழிவாலும், திரௌபதியின் மகன்களின் கொலையாலும், பாஞ்சாலர்களின் அழிவாலும், குருக்களின் படுகொலையாலும் கூட.
11.27.25
ततः शतगुणं दुःखमिदमापतितं महत् ।
कर्णमेवानुशोचापि दह्याम्यग्नाविवाहितः ॥ ११.२७.२५ ॥
அப்போது இந்தப் பெரும் துயரம் நூறு மடங்காக என் மீது விழுந்தது. கர்ணனுக்காகவே நான் துயருறுகிறேன்; நெருப்பில் வைக்கப்பட்டவன் போல் எரிகிறேன்.
11.27.26
नेह स्म किञ्चिदप्राप्य भवेदपि दिवि स्थितम् ।
न चेदं वैशसं घोरकं कौरवान्तकरं भवेत् ॥ ११.२७.२६ ॥
இங்கு எதையும் பெறாமல், வானுலகில் இருந்தபோதும் கூட இது நிகழ்ந்திராது; கௌரவர்களின் முடிவைக் கொண்டுவரும் இந்தப் பயங்கரப் பேரழிவும் நிகழ்ந்திராது.
11.27.27
एवं विलप्य बहुलं धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
व्यरुदच्छनकैः राजंश्चकारास्योदकं प्रभुः ॥ ११.२७.२७ ॥
அரசே, இவ்வாறு மிகவும் புலம்பிய பிறகு தர்மராஜன் யுதிஷ்டிரன் மெல்ல அழுதான்; அந்த வல்லவன் அவனுக்காக நீர்க்கடன் செய்தான்.
11.27.28
ततो विनेदुः सहसा स्त्रियस्ताः खलु सर्वशः ।
अभितो याः स्थितास्तत्र तस्मिन्नुदककर्मणि ॥ ११.२७.२८ ॥
அப்போது நீர்க்கடன் செய்யும் அந்தச் சடங்கில் அங்கு எங்கும் நின்றிருந்த அந்தப் பெண்கள் திடீரென எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும் அலறினர்.
11.27.29
तत आनाययामास कर्णस्य सपरिच्छदाः ।
स्त्रियः कुरुपतिर्धीमान्भ्रातुः प्रेम्णा युधिष्ठिरः ॥ ११.२७.२९ ॥
பின்னர் அறிவுள்ள குருபதியான யுதிஷ்டிரன், சகோதரன் மீதுள்ள அன்பால், கர்ணனின் பெண்களையும் அவர்களுடைய பணியாளர்களையும் அழைத்து வரச் செய்தான்.
11.27.30
स ताभिः सह धर्मात्मा प्रेतकृत्यमनन्तरम् ।
सर्वं चकार कर्णस्य विधिवद्भूरिदक्षिणम् ॥ ११.२७.३० ॥
பின்னர் அந்தப் பெண்களுடன் அறநெறியுள்ள யுதிஷ்டிரன் கர்ணனின் இறுதிச் சடங்குகள் அனைத்தையும் முறைப்படி, மிகுந்த தக்ஷிணையுடன் செய்தான்.
11.27.31
स राजा धृतराष्ट्रश्च कृत्वा जलमतन्द्रितः ।
समुत्ततार गङ्गाया भार्यया सह भारत ॥ ११.२७.३१ ॥
அந்த அரசன் திருதராஷ்டிரனும் சோர்வின்றி நீர்க்கடன் செய்து, பாரதனே, தன் மனைவியுடன் கங்கையிலிருந்து கரையேறினான்.
11.27.32
पापेनासौ मया श्रेष्ठो भ्राता ज्ञातिर्निपातितः ।
अतो मनसि यद्गुह्यं स्त्रीणां तन्न भविष्यति ॥ ११.२७.३२ ॥
என் பாவத்தால் அவனாகிய சிறந்த சகோதரன், உறவினன் கொல்லப்பட்டான். ஆகவே பெண்களின் மனதில் இருக்கும் இரகசியம் இனி இரகசியமாக இருக்காது.
11.27.33
इत्युक्त्वा स तु गङ्गाया उत्तताराकुलेन्द्रियः ।
भ्रातृभिः सहितः सर्वैर्गङ्गातीरमुपेयिवान् ॥ ११.२७.३३ ॥
இவ்வாறு சொல்லி, கலங்கிய புலன்களுடன் அவன் கங்கையிலிருந்து கரையேறி, அனைத்து சகோதரர்களுடனும் கங்கைக் கரையை அடைந்தான்.