Mahābhārata · Adhyāya 11.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
11.27.1
ते समासाद्य गङ्गां तु शिवां पुण्यजलान्विताम् ।
ह्लादिनीं च प्रसन्नां च महारूपां महावनाम्
अतः परंशान्तिपर्व भविष्यति तस्यायमाद्यः श्लोकः ।
कृत्वोदकं ते सुहृदां सर्वेषां पाण्डुनन्दनाः।
विदुरे धृतराष्ट्रश्च सर्वाश्च भरतस्त्रियः ॥ ११.२७.१ ॥
Sie erreichten den Ganges, verheißungsvoll und voller reinen Wassers, erfreulich, klar, von großer Schönheit und mit großen Wäldern. Danach wird das Śānti Parva folgen; dies ist sein erster Vers: Die Söhne Pāṇḍus vollzogen Wasseropfer für alle ihre Freunde, für Vidura und Dhṛtarāṣṭra und für alle Frauen der Bharatas.
11.27.2
भूषणान्युत्तरीयाणि वेष्टनान्यवमुच्य च ।
कवचानि विचित्राणि गङ्गामवजगाहिरे ॥ ११.२७.२ ॥
Nachdem sie Schmuck, Obergewänder und Kopfbinden abgelegt und auch die bunten Rüstungen entfernt hatten, tauchten sie in den Ganges ein.
11.27.3
ततः पितॄणां भ्रातॄणां पौत्राणां स्वजनस्य च ।
पुत्राणामार्यकाणां च पतीनां च कुरुस्त्रियः ॥ ११.२७.३ ॥
Dann die Frauen der Kurus, für ihre Väter, Brüder, Enkel, Verwandten, Söhne, Großväter und Ehemänner.
11.27.4
उदकं चक्रिरे सर्वा रुदन्त्यो भृशदुःखिताः ।
सुहृदां चापि धर्मज्ञाः प्रचक्रुः सलिलक्रियाम् ॥ ११.२७.४ ॥
Alle Frauen, weinend und tief betrübt, vollzogen die Wasseropfer; und auch die Kenner des Dharma vollzogen das Wasserritual für ihre Freunde.
11.27.5
उदके क्रियमाणे तु वीराणां विरपत्निभिः ।
सूपतीर्थाऽभवद्गङ्गा भूयो विप्रससार च ॥ ११.२७.५ ॥
Während die Ehefrauen der Helden das Wasseropfer vollzogen, wurde der Ganges zu einer heiligen Furt mit vielen Badestellen und floss dann weiter.
11.27.6
तन्महोदधिसङ्काशं निरानन्दमनुत्सवम् ।
वीरपत्नीभिराकीर्णं गङ्गातीरमशोभत ॥ ११.२७.६ ॥
Jenes Ufer des Gaṅgā, dem großen Ozean gleich, freudlos und festlos, von den Frauen der Helden überfüllt, erstrahlte.
11.27.7
ततः कुन्ती महाराज रुदन्ती शोककर्शिता ।
व्रीडया मन्दया वाचा पुत्रान्वचनमब्रवीत् ॥ ११.२७.७ ॥
Dann, o großer König, sprach Kuntī, von Kummer gezehrt und weinend, mit schwacher, beschämter Stimme diese Worte zu ihren Söhnen.
11.27.8
यः स वीरो महेष्वासो रथयूथपयूथपः ।
अर्जुनेन हतः सङ्ख्ये वीरलक्षणलक्षितः ॥ ११.२७.८ ॥
Jener Held, der große Bogenschütze, Herr über die Herren der Wagenscharen, gezeichnet mit den Zeichen des Helden, wurde im Kampf von Arjuna erschlagen.
11.27.9
यं सूतपुत्रं मन्यध्वं राधेयमिति पाण्डवाः ।
यो व्यराजच्चमूमध्ये दिवाकर इव प्रभुः ॥ ११.२७.९ ॥
Den ihr, o Pāṇḍavas, für den Wagenlenkersohn, den Sohn der Rādhā haltet, der mitten im Heer wie die Sonne strahlte, der mächtige Herr.
11.27.10
प्रत्ययुध्यत वः सर्वान्पुरा यः सपदानुगान् ।
दुर्योधनबलं सर्वं यः प्रकर्षन्व्यरोचत ॥ ११.२७.१० ॥
Der einst gegen euch alle kämpfte, samt Fußsoldaten und Gefolge, und der, das ganze Heer Duryodhanas führend, erstrahlte.
11.27.11
यस्य नास्ति समो वीर्ये पृथिव्यामपि कश्चन ।
यो वृणीत यशः शूरः प्राणैरपि सदा भुवि ॥ ११.२७.११ ॥
Auf der Erde war niemand ihm an Tapferkeit gleich; jener Held suchte stets Ruhm auf Erden, selbst um den Preis seines Lebens.
11.27.12
कर्णस्य सत्यसन्धस्य सङ्ग्रामेष्वपलायिनः ।
कुरुध्वमुदकं तस्य भ्रातुरक्लिष्टकर्मणः ॥ ११.२७.१२ ॥
Für Karṇa, dem Wahrhaftigen in seinen Gelübden, der in den Schlachten nie floh, für jenen Bruder unermüdlicher Taten, bringt Wasser dar.
11.27.13
स हि वः पूर्वजो भ्राता भास्करान्मय्यजायत ।
कुण्डली कवची शूरो दिवाकरसमप्रभः ॥ ११.२७.१३ ॥
Er ist euer älterer Bruder, aus der Sonne in mir geboren; mit Ohrringen und Panzer, ein Held, leuchtend wie die Sonne.
11.27.14
श्रुत्वा तु पाण्डवाः सर्वे मातुर्वचनमप्रियम् ।
कर्णमेवानुशोचन्तो भूयश्चात्यातुरा भवन् ॥ ११.२७.१४ ॥
Als die Pāṇḍavas die unerfreulichen Worte ihrer Mutter hörten, wurden sie alle, Karṇa betrauernd, noch tiefer bekümmert.
11.27.15
ततः स पुरुषव्याघ्रः रुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
उवाच मातरं वीरो निःश्वसन्निव पन्नगः ॥ ११.२७.१५ ॥
Da sprach Yudhiṣṭhira, der Tiger unter den Männern, der Sohn Kuntīs, der Held, seufzend wie eine Schlange, zu seiner Mutter:
11.27.16
यः शरोर्मिर्ध्वजावर्तो महाभुजमहाग्रहः ।
तलशब्दप्रणुदितो महारथमहाग्रहः ॥ ११.२७.१६ ॥
Dessen Wogen die Pfeile waren, dessen Strudel die Banner, dessen große Krokodile die mächtigen Arme, vom Klang der Handschläge aufgewühlt, dessen große Gestirne die großen Wagenkämpfer waren.
11.27.17
यस्येषुपातमासाद्य कोऽन्यस्तिष्ठेद्धनञ्जयात् ।
कथं पुत्रो भवत्याः स देवगर्भः पुराऽभवत्।
कुण्डली कवची शूरो दिवाकरसमप्रभः ॥ ११.२७.१७ ॥
Wer außer ihm hätte sich Dhanañjaya entgegenstellen können, wenn er in den Bereich seiner Pfeile kam? Wie war er euer Sohn, einst aus göttlichem Schoß geboren, mit Ohrringen und Panzer, ein Held, leuchtend wie die Sonne?
11.27.18
यस्य बाहुप्रतापेन तापिताः सर्वतो वयम् ।
तमग्निमिव वस्त्रेण कथं छादितवत्यसि ॥ ११.२७.१८ ॥
Wie hast du ihn verborgen, dessen Armeskraft uns von allen Seiten quälte, wie man Feuer mit einem Tuch bedeckt?
11.27.19
यस्य बाहुप्रभावेन वैरमस्मास्वरोचयत् ।
सुयोधनस्तु तं ज्येष्ठं कथं नोदितवत्यसि ॥ ११.२७.१९ ॥
Wie hast du jenen Ältesten nicht angetrieben, durch dessen Armeskraft Suyodhana die Feindschaft gegen uns gefiel?
11.27.20
तथा कर्णं महेष्वासं धार्तराष्ट्रैरुपासितम् ।
उपासितं यथाऽस्माभिर्बलं गाण्डीवधन्वनः ॥ ११.२७.२० ॥
Ebenso Karṇa, der große Bogenschütze, dem die Söhne Dhṛtarāṣṭras dienten, wie wir das Heer des Gāṇḍīva-Trägers bedienten.
11.27.21
भूमिपानां च सर्वेषां बलं बलवतां वरः ।
नान्यः कुन्तीसुतात्कर्णादगृह्णाद्रथिनो रथी ॥ ११.२७.२१ ॥
Karṇa, die Stärke aller Könige und der Beste der Starken: Kein anderer Wagenkämpfer wurde über Karṇa, den Sohn Kuntīs, gestellt.
11.27.22
स नः प्रथमजो भ्राता सर्वशस्त्रभृतां वरः ।
असूत तं भवत्यग्रे कथमद्भुतविक्रमम् ॥ ११.२७.२२ ॥
Er ist unser erstgeborener Bruder, der beste aller Waffenträger; wie hast du ihn, von wunderbarer Tapferkeit, zuerst geboren?
11.27.23
अहो भवत्या मन्त्रस्य गूहनेन वयं हताः ।
निधनेन हि कर्णस्य पीडितास्तु सबान्धवाः ॥ ११.२७.२३ ॥
Ach! Durch dein Verbergen des Geheimnisses wurden wir erschlagen; und durch Karṇas Tod sind wir samt unseren Verwandten gequält.
11.27.24
अभिमन्योर्विनाशेन द्रौपदेयवधेन च ।
पाञ्चालानां विनाशेन कुरूणां घातनादपि ॥ ११.२७.२४ ॥
Durch den Tod Abhimanyus, durch die Erschlagung der Söhne Draupadīs, durch die Vernichtung der Pāñcālas und auch durch die Tötung der Kurus.
11.27.25
ततः शतगुणं दुःखमिदमापतितं महत् ।
कर्णमेवानुशोचापि दह्याम्यग्नाविवाहितः ॥ ११.२७.२५ ॥
Da ist dieser große Schmerz, hundertfach, über mich gekommen. Ich beklage nur Karṇa; ich brenne, als wäre ich ins Feuer gelegt.
11.27.26
नेह स्म किञ्चिदप्राप्य भवेदपि दिवि स्थितम् ।
न चेदं वैशसं घोरकं कौरवान्तकरं भवेत् ॥ ११.२७.२६ ॥
Ohne hier etwas erlangt zu haben, selbst wenn man im Himmel weilte, wäre dies nicht geschehen; und diese schreckliche Katastrophe, die das Ende der Kuru bedeutete, hätte nicht stattgefunden.
11.27.27
एवं विलप्य बहुलं धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
व्यरुदच्छनकैः राजंश्चकारास्योदकं प्रभुः ॥ ११.२७.२७ ॥
O König, nachdem er so sehr geklagt hatte, weinte Yudhiṣṭhira, der König des Dharma, leise; der Herr vollzog dann für ihn das Wasseropfer.
11.27.28
ततो विनेदुः सहसा स्त्रियस्ताः खलु सर्वशः ।
अभितो याः स्थितास्तत्र तस्मिन्नुदककर्मणि ॥ ११.२७.२८ ॥
Da stießen jene Frauen, die dort bei jenem Wasseropferritus ringsum standen, plötzlich von allen Seiten Klagerufe aus.
11.27.29
तत आनाययामास कर्णस्य सपरिच्छदाः ।
स्त्रियः कुरुपतिर्धीमान्भ्रातुः प्रेम्णा युधिष्ठिरः ॥ ११.२७.२९ ॥
Da ließ Yudhiṣṭhira, der weise Herr der Kuru, aus Liebe zu seinem Bruder die Frauen Karṇas mit ihrem Gefolge dorthin bringen.
11.27.30
स ताभिः सह धर्मात्मा प्रेतकृत्यमनन्तरम् ।
सर्वं चकार कर्णस्य विधिवद्भूरिदक्षिणम् ॥ ११.२७.३० ॥
Danach vollzog der rechtschaffene Yudhiṣṭhira zusammen mit diesen Frauen alle Totenriten für Karṇa nach der Vorschrift, mit reichlichen Gaben.
11.27.31
स राजा धृतराष्ट्रश्च कृत्वा जलमतन्द्रितः ।
समुत्ततार गङ्गाया भार्यया सह भारत ॥ ११.२७.३१ ॥
Auch König Dhṛtarāṣṭra vollzog unermüdlich das Wasseropfer, o Bhārata, und stieg mit seiner Gemahlin aus dem Ganges.
11.27.32
पापेनासौ मया श्रेष्ठो भ्राता ज्ञातिर्निपातितः ।
अतो मनसि यद्गुह्यं स्त्रीणां तन्न भविष्यति ॥ ११.२७.३२ ॥
Durch meine Sünde wurde jener vortreffliche Bruder, ein Verwandter, erschlagen; daher wird das Geheime im Sinn der Frauen nicht geheim bleiben.
11.27.33
इत्युक्त्वा स तु गङ्गाया उत्तताराकुलेन्द्रियः ।
भ्रातृभिः सहितः सर्वैर्गङ्गातीरमुपेयिवान् ॥ ११.२७.३३ ॥
Nachdem er dies gesagt hatte, stieg er mit erregten Sinnen aus dem Ganges und erreichte mit all seinen Brüdern das Ufer des Ganges.