ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 11.4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
11.4.1
कथं संसारगहनं विज्ञेयं वदतां वर ।
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं तत्त्वमाख्याहि पृच्छतः ॥ ११.४.१ ॥
ಮಾತನಾಡುವವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಸಂಸಾರವೆಂಬ ದಟ್ಟ ಅರಣ್ಯವನ್ನು ಹೇಗೆ ತಿಳಿಯಬೇಕು? ಇದನ್ನು ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ಕೇಳುತ್ತಿರುವ ನನಗೆ ಅದರ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಹೇಳು.
11.4.2
जन्मप्रभृति भूतानां क्रियाः सर्वास्तु लक्षयन् ।
पूर्वमेवेह कलिले वसते किञ्चिदन्तरम् ॥ ११.४.२ ॥
ಜನ್ಮದಿಂದಲೇ ಜೀವಿಗಳ ಎಲ್ಲ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಾ, ಇಲ್ಲಿ ಮೊದಲೇ ಅವನು ಕೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಕಾಲ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ.
11.4.3
ततः स पञ्चमेऽतीते मासे मांसमकल्पयत् ।
ततः सर्वाङ्गसम्पूर्णो गर्भो मासे तु जायते ॥ ११.४.३ ॥
ನಂತರ ಐದನೇ ತಿಂಗಳು ಕಳೆದಾಗ ಅದು ಮಾಂಸವನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತದೆ; ನಂತರ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಸರ್ವಾಂಗ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಗರ್ಭವು ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ.
11.4.4
अमेध्यमध्ये वसति मांसशोणितलेपने ।
ततस्तु वायुवेगेन ऊर्ध्वपादो ह्यधोमुखः ॥ ११.४.४ ॥
ಅಶುದ್ಧತೆಯ ನಡುವೆ, ಮಾಂಸ ರಕ್ತದ ಲೇಪನದಲ್ಲಿ ಅದು ವಾಸಿಸುತ್ತದೆ; ನಂತರ ವಾಯುವೇಗದಿಂದ ಕಾಲುಗಳು ಮೇಲೆ, ಮುಖ ಕೆಳಗೆ ಇರುವಂತೆ.
11.4.5
योनिद्वारमुपागम्य बहून्क्लेशान्समृच्छति ।
योनिसंपीडनाच्चैव पूर्वकर्मभिरन्वितः ॥ ११.४.५ ॥
ಯೋನಿದ್ವಾರವನ್ನು ಸೇರಿ ಅದು ಅನೇಕ ಕ್ಲೇಶಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತದೆ; ಯೋನಿಯ ಹಿಂಡುವಿಕೆಯಿಂದ, ಪೂರ್ವಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವನಾಗಿ.
11.4.6
तस्मान्मुक्तः स संसारादन्यान्पश्यत्युपद्रवान् ।
ग्रहास्तमनुच्छन्ति सारमेया इवामिषम् ॥ ११.४.६ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಸಂಸಾರದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದಿದರೂ ಅವನು ಇತರ ಉಪದ್ರವಗಳನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾನೆ; ಗ್ರಹಗಳು ಅವನನ್ನು ಬೆನ್ನಟ್ಟುತ್ತವೆ, ನಾಯಿಗಳು ಮಾಂಸವನ್ನು ಬೆನ್ನಟ್ಟುವಂತೆ.
11.4.7
ततः कालान्तरे प्राप्ते व्याधयश्चापि तं तथा ।
उपसर्पन्ति जीवन्तं बध्यमानं स्वकर्मभिः ॥ ११.४.७ ॥
ಆಗ ಕಾಲಾಂತರದಲ್ಲಿ, ಬದುಕಿರುವ, ತನ್ನ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಬಂಧಿತನಾದ ಅವನನ್ನು ರೋಗಗಳೂ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತವೆ.
11.4.8
बद्धमिन्द्रियपाशैस्तं सङ्गकामुकमातुरम् ।
व्यसनान्यनुवर्तन्ते विविधानि नराधिप ॥ ११.४.८ ॥
ಇಂದ್ರಿಯ ಪಾಶಗಳಿಂದ ಬಂಧಿತನಾಗಿ, ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಯಸಿ ಪೀಡಿತನಾದ ಅವನನ್ನು, ನರಾಧಿಪನೇ, ನಾನಾ ವಿಧದ ಕಷ್ಟಗಳು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತವೆ.
11.4.9
बाध्यमानश्च तैर्भूयो नैव तृप्तिमुपैति सः ।
तदा नावैति चैवायं प्रकुर्वन्साध्वसाधु वा ॥ ११.४.९ ॥
ಅವುಗಳಿಂದ ಪುನಃ ಪುನಃ ಪೀಡಿತನಾದರೂ ಅವನು ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನೋ ಕೆಟ್ಟದ್ದನ್ನೋ ಮಾಡುವಾಗ ಅದನ್ನು ಅವನು ಅರಿಯುವುದೂ ಇಲ್ಲ.
11.4.10
तत्रैनं परिपश्यन्ति ये ध्यानपरिनिष्ठिताः ।
अयं न बुध्यते तावद्यमलोकादिहागमे ॥ ११.४.१० ॥
ಅಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿದವರು ಇವನನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ; ಯಮಲೋಕದಿಂದ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಇವನು ಇನ್ನೂ ಅರಿತಿಲ್ಲ.
11.4.11
यमदूतैर्विकृष्यंश्च मृत्युं कालेन गच्छति ।
वाग्घीनस्य च या मात्रा इष्टानिष्टकृताऽस्य वै।
भूय एवात्मनाऽऽत्मानं बध्यमानमुपैति सः ॥ ११.४.११ ॥
ಯಮದೂತರಿಂದ ಎಳೆಯಲ್ಪಟ್ಟು ಅವನು ಕಾಲ ಬಂದಾಗ ಮೃತ್ಯುವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ. ಮಾತಿಲ್ಲದವನಿಗೆ, ಇಷ್ಟಾನಿಷ್ಟಗಳಿಂದ ಉಂಟಾದದ್ದೇ ಇಲ್ಲಿನ ಅಳತೆ; ತನ್ನನ್ನೇ ತಾನು ಬಂಧಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಅದನ್ನೇ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
11.4.12
अहो विनिकृतो लोको लोभेन च वशीकृतः ।
लोभक्रोधमदोन्मत्तो नात्मानमवबुध्यते ॥ ११.४.१२ ॥
ಅಯ್ಯೋ! ಈ ಲೋಕ ಲೋಭಕ್ಕೆ ವಶವಾಗಿ ಎಷ್ಟು ಪೀಡಿತವಾಗಿದೆ! ಲೋಭ, ಕ್ರೋಧ, ಮದಗಳಿಂದ ಉನ್ಮತ್ತವಾಗಿ ಅದು ತನ್ನನ್ನೇ ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ.
11.4.13
कुलीनत्वे च रमते दुष्कुलीनान्विकुत्सयन् ।
धनदर्पेण दृप्तश्च दरिद्रान्परिकुत्सयन् ॥ ११.४.१३ ॥
ಉನ್ನತ ಕುಲದಲ್ಲಿ ರಮಿಸುತ್ತಾ, ಕೀಳು ಕುಲದವರನ್ನು ನಿಂದಿಸುತ್ತಾ, ಧನದ ಗರ್ವದಿಂದ ಮದಿಸಿ, ಬಡವರನ್ನೂ ಹೀಯಾಳಿಸುವವನು.
11.4.14
मूर्खानिति परानाह नात्मानं समवेक्षते ।
दोषान्क्षिपति चान्येषां नात्मानं शास्तुमिच्छति ॥ ११.४.१४ ॥
ಇತರರನ್ನು ಮೂರ್ಖರೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ, ಆದರೆ ತನ್ನನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಇತರರ ದೋಷಗಳನ್ನು ಎಸೆಯುತ್ತಾನೆ, ಆದರೆ ತನ್ನನ್ನು ತಿದ್ದಿಕೊಳ್ಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
11.4.15
यदा प्राज्ञाश्च मूर्खाश्च धनवन्तश्च निर्धनाः ।
कुलीनाश्चाकुलीनाश्च मानिनोऽथाप्यमानिनः ॥ ११.४.१५ ॥
ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಮತ್ತು ಮೂರ್ಖರು, ಧನವಂತರು ಮತ್ತು ನಿರ್ಧನರು, ಕುಲೀನರು ಮತ್ತು ಅಕುಲೀನರು, ಮಾನಿಗಳು ಮತ್ತು ಅಮಾನಿಗಳು—
11.4.16
सर्वे पितृवनं प्राप्ताः स्वपन्ति विगतत्वचः ।
निर्मांसैरस्थिभूयिष्ठैर्गात्रैः स्नायुनिबन्धनैः ॥ ११.४.१६ ॥
ಎಲ್ಲರೂ ಸುಡುಗಾಡನ್ನು ತಲುಪಿ, ಚರ್ಮವಿಲ್ಲದೆ, ಮಾಂಸವಿಲ್ಲದೆ, ಮೂಳೆಗಳೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ನರಗಳಿಂದ ಬಂಧಿತ ದೇಹಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಲಗಿರುತ್ತಾರೆ.
11.4.17
किं विशेषं प्रपश्यन्ति तत्र तेषां परे जनाः ।
येन प्रत्यवगच्छेयुः कुलरूपविशेषणम् ॥ ११.४.१७ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಅವರ ನಡುವೆ ಇತರರು ಯಾವ ಭೇದವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ, ಅದರಿಂದ ಕುಲ ಮತ್ತು ರೂಪದ ಭೇದವನ್ನು ಗುರುತಿಸಬಹುದು?
11.4.18
यदा सर्वे समं न्यस्ताः स्वपन्ति धरणीतले ।
कस्मादन्योन्यमिच्छन्ति विप्रलब्धुमिहाबुधाः ॥ ११.४.१८ ॥
ಎಲ್ಲರೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿರುವಾಗ, ಅಜ್ಞಾನಿಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಏಕೆ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ವಂಚಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ?
11.4.19
प्रत्यक्षं च परोक्षं च यो निशम्य श्रुतिं त्विमाम् ।
अध्रुवे जीवलोकेऽस्मिन्यो धर्ममनुपालयन्।
जन्मप्रभृति वर्तेत प्राप्नुयात्परमां गतिम् ॥ ११.४.१९ ॥
ಈ ಅಸ್ಥಿರ ಜೀವಲೋಕದಲ್ಲಿ ಈ ಶ್ರುತಿಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಮತ್ತು ಪರೋಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಾ, ಜನ್ಮದಿಂದಲೇ ನಡೆಯುವವನು ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
11.4.20
एवं सर्वं विदित्वा वै यस्तत्त्वमनुवर्तते ।
स प्रमोक्षयते चैव पन्थानं मनुजेश्वर ॥ ११.४.२० ॥
ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದು ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಯಾರು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾನೋ ಅವನು ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಮನುಜೇಶ್ವರನೇ, ಅವನೇ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.