മഹാഭാരതം · അധ്യായം 11.4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
11.4.1
कथं संसारगहनं विज्ञेयं वदतां वर ।
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं तत्त्वमाख्याहि पृच्छतः ॥ ११.४.१ ॥
സംസാരമെന്ന ഘോരവനത്തെ എങ്ങനെ അറിയണം, വക്താക്കളിൽ ശ്രേഷ്ഠാ? ഇത് കേൾക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ചോദിക്കുന്ന എനിക്ക് അതിന്റെ തത്ത്വം പറഞ്ഞുതരൂ.
11.4.2
जन्मप्रभृति भूतानां क्रियाः सर्वास्तु लक्षयन् ।
पूर्वमेवेह कलिले वसते किञ्चिदन्तरम् ॥ ११.४.२ ॥
ജനനം മുതൽ ജീവികളുടെ എല്ലാ കർമ്മങ്ങളെയും നിരീക്ഷിച്ചുകൊണ്ട്, ഇവിടെ മുൻപേ അവൻ ചെളിയിൽ കുറച്ചുകാലം വസിക്കുന്നു.
11.4.3
ततः स पञ्चमेऽतीते मासे मांसमकल्पयत् ।
ततः सर्वाङ्गसम्पूर्णो गर्भो मासे तु जायते ॥ ११.४.३ ॥
പിന്നീട് അഞ്ചാം മാസം കഴിയുമ്പോൾ അത് മാംസം രൂപപ്പെടുത്തുന്നു; പിന്നീട് മാസത്തിൽ എല്ലാ അവയവങ്ങളും പൂർണമായ ഗർഭം ഉണ്ടാകുന്നു.
11.4.4
अमेध्यमध्ये वसति मांसशोणितलेपने ।
ततस्तु वायुवेगेन ऊर्ध्वपादो ह्यधोमुखः ॥ ११.४.४ ॥
അശുദ്ധിയുടെ നടുവിൽ, മാംസരക്തലേപനത്തിൽ അത് വസിക്കുന്നു; പിന്നെ വായുവേഗത്താൽ കാലുകൾ മേലോട്ടും മുഖം താഴോട്ടുമായി.
11.4.5
योनिद्वारमुपागम्य बहून्क्लेशान्समृच्छति ।
योनिसंपीडनाच्चैव पूर्वकर्मभिरन्वितः ॥ ११.४.५ ॥
യോനീദ്വാരത്തിലെത്തി അത് പല ക്ലേശങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു; യോനീപീഡനത്താലും, പൂർവകർമ്മങ്ങളോടു കൂടിയവനായും.
11.4.6
तस्मान्मुक्तः स संसारादन्यान्पश्यत्युपद्रवान् ।
ग्रहास्तमनुच्छन्ति सारमेया इवामिषम् ॥ ११.४.६ ॥
അതുകൊണ്ട് സംസാരത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനായാലും അവൻ മറ്റു ഉപദ്രവങ്ങൾ കാണുന്നു; ഗ്രഹങ്ങൾ അവനെ പിന്തുടരുന്നു, നായ്ക്കൾ ഇറച്ചിയെ പിന്തുടരുന്നതുപോലെ.
11.4.7
ततः कालान्तरे प्राप्ते व्याधयश्चापि तं तथा ।
उपसर्पन्ति जीवन्तं बध्यमानं स्वकर्मभिः ॥ ११.४.७ ॥
പിന്നെ കാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവനും സ്വകർമ്മങ്ങളാൽ ബന്ധിതനുമായ അവനെ രോഗങ്ങളും സമീപിക്കുന്നു.
11.4.8
बद्धमिन्द्रियपाशैस्तं सङ्गकामुकमातुरम् ।
व्यसनान्यनुवर्तन्ते विविधानि नराधिप ॥ ११.४.८ ॥
ഇന്ദ്രിയപാശങ്ങളാൽ ബന്ധിതനും, ആസക്തി ആഗ്രഹിക്കുന്നവനും, പീഡിതനുമായ അവനെ, ഹേ നരാധിപാ, വിവിധമായ ദുഃഖങ്ങൾ പിന്തുടരുന്നു.
11.4.9
बाध्यमानश्च तैर्भूयो नैव तृप्तिमुपैति सः ।
तदा नावैति चैवायं प्रकुर्वन्साध्वसाधु वा ॥ ११.४.९ ॥
അവയാൽ വീണ്ടും വീണ്ടും പീഡിതനായിട്ടും അവൻ ഒരിക്കലും തൃപ്തി നേടുന്നില്ല; നന്മയോ തിന്മയോ ചെയ്യുമ്പോൾ അവൻ അതറിയുന്നുമില്ല.
11.4.10
तत्रैनं परिपश्यन्ति ये ध्यानपरिनिष्ठिताः ।
अयं न बुध्यते तावद्यमलोकादिहागमे ॥ ११.४.१० ॥
ധ്യാനത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നവർ അവിടെ ഇവനെ കാണുന്നു; യമലോകത്തുനിന്ന് ഇവിടെ വന്നതെന്ന് ഇവൻ ഇതുവരെ അറിയുന്നില്ല.
11.4.11
यमदूतैर्विकृष्यंश्च मृत्युं कालेन गच्छति ।
वाग्घीनस्य च या मात्रा इष्टानिष्टकृताऽस्य वै।
भूय एवात्मनाऽऽत्मानं बध्यमानमुपैति सः ॥ ११.४.११ ॥
യമദൂതന്മാരാൽ വലിച്ചിഴക്കപ്പെട്ട്, കാലം വന്നപ്പോൾ അവൻ മരണത്തിലേക്ക് പോകുന്നു. ഇഷ്ടാനിഷ്ടങ്ങളാൽ ഉണ്ടായതാണ് സംസാരശേഷിയില്ലാത്തവന്റെ അളവ്; സ്വയം തന്നെ ബന്ധിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ വീണ്ടും അതുതന്നെ പ്രാപിക്കുന്നു.
11.4.12
अहो विनिकृतो लोको लोभेन च वशीकृतः ।
लोभक्रोधमदोन्मत्तो नात्मानमवबुध्यते ॥ ११.४.१२ ॥
അയ്യോ! ഈ ലോകം ലോഭത്തിന് വശപ്പെട്ട് എത്ര പീഡിതമായിരിക്കുന്നു! ലോഭം, ക്രോധം, മദം എന്നിവയാൽ ഉന്മത്തമായി അത് തന്നെത്തന്നെ തിരിച്ചറിയുന്നില്ല.
11.4.13
कुलीनत्वे च रमते दुष्कुलीनान्विकुत्सयन् ।
धनदर्पेण दृप्तश्च दरिद्रान्परिकुत्सयन् ॥ ११.४.१३ ॥
ഉയർന്ന കുലത്തിൽ ആനന്ദിക്കുകയും, താഴ്ന്ന കുലക്കാരെ നിന്ദിക്കുകയും, ധനമദത്താൽ ഗർവിതനായി ദരിദ്രരെയും പരിഹസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവൻ.
11.4.14
मूर्खानिति परानाह नात्मानं समवेक्षते ।
दोषान्क्षिपति चान्येषां नात्मानं शास्तुमिच्छति ॥ ११.४.१४ ॥
മറ്റുള്ളവരെ മൂഢരെന്നു വിളിക്കുന്നു, എന്നാൽ തന്നെത്തന്നെ നോക്കുന്നില്ല; മറ്റുള്ളവരുടെ കുറ്റങ്ങൾ എറിയുന്നു, എന്നാൽ സ്വയം തിരുത്താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.
11.4.15
यदा प्राज्ञाश्च मूर्खाश्च धनवन्तश्च निर्धनाः ।
कुलीनाश्चाकुलीनाश्च मानिनोऽथाप्यमानिनः ॥ ११.४.१५ ॥
ജ്ഞാനികളും മൂഢരും, ധനവാന്മാരും ദരിദ്രരും, കുലീനരും അകുലീനരും, മാനമുള്ളവരും മാനമില്ലാത്തവരും—
11.4.16
सर्वे पितृवनं प्राप्ताः स्वपन्ति विगतत्वचः ।
निर्मांसैरस्थिभूयिष्ठैर्गात्रैः स्नायुनिबन्धनैः ॥ ११.४.१६ ॥
എല്ലാവരും ശ്മശാനത്തിൽ എത്തി, തൊലി നഷ്ടപ്പെട്ട്, മാംസമില്ലാതെ, അധികവും അസ്ഥികളായ, ഞരമ്പുകളാൽ ബന്ധിതമായ ശരീരങ്ങളോടെ കിടക്കുന്നു.
11.4.17
किं विशेषं प्रपश्यन्ति तत्र तेषां परे जनाः ।
येन प्रत्यवगच्छेयुः कुलरूपविशेषणम् ॥ ११.४.१७ ॥
അവിടെ അവരിൽ മറ്റുള്ളവർ എന്തു വ്യത്യാസമാണ് കാണുന്നത്, അതിലൂടെ കുലത്തിന്റെയും രൂപത്തിന്റെയും വ്യത്യാസം തിരിച്ചറിയാൻ?
11.4.18
यदा सर्वे समं न्यस्ताः स्वपन्ति धरणीतले ।
कस्मादन्योन्यमिच्छन्ति विप्रलब्धुमिहाबुधाः ॥ ११.४.१८ ॥
എല്ലാവരും സമമായി ഭൂമിയിൽ കിടക്കുമ്പോൾ, അജ്ഞർ ഇവിടെ പരസ്പരം വഞ്ചിക്കാൻ എന്തിന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു?
11.4.19
प्रत्यक्षं च परोक्षं च यो निशम्य श्रुतिं त्विमाम् ।
अध्रुवे जीवलोकेऽस्मिन्यो धर्ममनुपालयन्।
जन्मप्रभृति वर्तेत प्राप्नुयात्परमां गतिम् ॥ ११.४.१९ ॥
ഈ അസ്ഥിരമായ ജീവലോകത്തിൽ ഈ ശ്രുതി കേട്ട്, പ്രത്യക്ഷത്തിലും പരോക്ഷത്തിലും ധർമ്മം പാലിച്ചുകൊണ്ട്, ജനനം മുതൽ ജീവിക്കുന്നവൻ പരമഗതി പ്രാപിക്കുന്നു.
11.4.20
एवं सर्वं विदित्वा वै यस्तत्त्वमनुवर्तते ।
स प्रमोक्षयते चैव पन्थानं मनुजेश्वर ॥ ११.४.२० ॥
ഇങ്ങനെ എല്ലാം അറിഞ്ഞ്, തത്ത്വം ആരാണോ അനുസരിക്കുന്നത്, അവൻ മോചനം നേടുന്നു; മനുജേശ്വരാ, അവൻ തന്നെ വഴി പ്രാപിക്കുന്നു.