Mahābhārata · Adhyāya 11.4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
11.4.1
कथं संसारगहनं विज्ञेयं वदतां वर ।
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं तत्त्वमाख्याहि पृच्छतः ॥ ११.४.१ ॥
O Bester der Redner, wie ist der dichte Wald des saṃsāra zu verstehen? Ich wünsche dies zu hören; sage mir seine Wahrheit, da ich frage.
11.4.2
जन्मप्रभृति भूतानां क्रियाः सर्वास्तु लक्षयन् ।
पूर्वमेवेह कलिले वसते किञ्चिदन्तरम् ॥ ११.४.२ ॥
Wer von der Geburt an alle Handlungen der Wesen beobachtet, weilt hier zuvor eine Weile im Schlamm.
11.4.3
ततः स पञ्चमेऽतीते मासे मांसमकल्पयत् ।
ततः सर्वाङ्गसम्पूर्णो गर्भो मासे तु जायते ॥ ११.४.३ ॥
Dann, wenn der fünfte Monat vergangen ist, bildet er Fleisch; dann entsteht im Monat der Embryo, vollständig an allen Gliedern.
11.4.4
अमेध्यमध्ये वसति मांसशोणितलेपने ।
ततस्तु वायुवेगेन ऊर्ध्वपादो ह्यधोमुखः ॥ ११.४.४ ॥
Er weilt inmitten der Unreinheit, mit Fleisch und Blut bestrichen; dann, durch die Kraft des Windes, mit den Füßen nach oben und dem Gesicht nach unten.
11.4.5
योनिद्वारमुपागम्य बहून्क्लेशान्समृच्छति ।
योनिसंपीडनाच्चैव पूर्वकर्मभिरन्वितः ॥ ११.४.५ ॥
Am Tor des Mutterleibes angekommen, erleidet er viele Qualen, durch das Zusammendrücken des Mutterschoßes und, fürwahr, verbunden mit früheren Taten.
11.4.6
तस्मान्मुक्तः स संसारादन्यान्पश्यत्युपद्रवान् ।
ग्रहास्तमनुच्छन्ति सारमेया इवामिषम् ॥ ११.४.६ ॥
Deshalb sieht er, obwohl von der weltlichen Existenz befreit, andere Unheile; die packenden Gestirne verfolgen ihn, wie Hunde dem Fleisch nachjagen.
11.4.7
ततः कालान्तरे प्राप्ते व्याधयश्चापि तं तथा ।
उपसर्पन्ति जीवन्तं बध्यमानं स्वकर्मभिः ॥ ११.४.७ ॥
Dann, im Lauf der Zeit, nähern sich ihm auch die Krankheiten, während er lebt und durch seine eigenen Taten gebunden ist.
11.4.8
बद्धमिन्द्रियपाशैस्तं सङ्गकामुकमातुरम् ।
व्यसनान्यनुवर्तन्ते विविधानि नराधिप ॥ ११.४.८ ॥
Gefesselt von den Schlingen der Sinne, nach Anhaftung verlangend und leidend, folgen ihm vielfältige Unglücke, o Herr der Menschen.
11.4.9
बाध्यमानश्च तैर्भूयो नैव तृप्तिमुपैति सः ।
तदा नावैति चैवायं प्रकुर्वन्साध्वसाधु वा ॥ ११.४.९ ॥
Obwohl er immer wieder von ihnen gequält wird, findet er niemals Befriedigung; und dann begreift er nicht einmal, ob er Gutes oder Böses tut.
11.4.10
तत्रैनं परिपश्यन्ति ये ध्यानपरिनिष्ठिताः ।
अयं न बुध्यते तावद्यमलोकादिहागमे ॥ ११.४.१० ॥
Dort sehen ihn jene, die fest in der Meditation verankert sind; er begreift noch nicht, dass er von der Welt Yamas hierher gekommen ist.
11.4.11
यमदूतैर्विकृष्यंश्च मृत्युं कालेन गच्छति ।
वाग्घीनस्य च या मात्रा इष्टानिष्टकृताऽस्य वै।
भूय एवात्मनाऽऽत्मानं बध्यमानमुपैति सः ॥ ११.४.११ ॥
Von den Boten Yamas geschleppt, geht er zum Tod, wenn die Zeit gekommen ist. Für den, der ohne Rede ist, ist das Maß, das durch Angenehmes und Unangenehmes entsteht, eben dies; indem er sich selbst immer wieder bindet, gelangt er wieder dorthin.
11.4.12
अहो विनिकृतो लोको लोभेन च वशीकृतः ।
लोभक्रोधमदोन्मत्तो नात्मानमवबुध्यते ॥ ११.४.१२ ॥
Ach, die Welt ist von der Gier gequält und unterworfen! Von Gier, Zorn und Stolz berauscht, erkennt sie sich selbst nicht.
11.4.13
कुलीनत्वे च रमते दुष्कुलीनान्विकुत्सयन् ।
धनदर्पेण दृप्तश्च दरिद्रान्परिकुत्सयन् ॥ ११.४.१३ ॥
Der sich an vornehmer Abkunft erfreut, die Niedriggeborenen verachtet und, vom Stolz des Reichtums übermütig, auch die Armen schmäht.
11.4.14
मूर्खानिति परानाह नात्मानं समवेक्षते ।
दोषान्क्षिपति चान्येषां नात्मानं शास्तुमिच्छति ॥ ११.४.१४ ॥
Andere nennt er Toren, doch sich selbst betrachtet er nicht; er wirft anderen ihre Fehler vor, will aber sich selbst nicht zurechtweisen.
11.4.15
यदा प्राज्ञाश्च मूर्खाश्च धनवन्तश्च निर्धनाः ।
कुलीनाश्चाकुलीनाश्च मानिनोऽथाप्यमानिनः ॥ ११.४.१५ ॥
Wenn Weise und Toren, Reiche und Arme, Vornehme und Niedriggeborene, Stolze und Bescheidene—
11.4.16
सर्वे पितृवनं प्राप्ताः स्वपन्ति विगतत्वचः ।
निर्मांसैरस्थिभूयिष्ठैर्गात्रैः स्नायुनिबन्धनैः ॥ ११.४.१६ ॥
Alle, auf den Leichenplatz gelangt, liegen ohne Haut, mit fleischlosen, meist knochigen Körpern, zusammengehalten von Sehnen.
11.4.17
किं विशेषं प्रपश्यन्ति तत्र तेषां परे जनाः ।
येन प्रत्यवगच्छेयुः कुलरूपविशेषणम् ॥ ११.४.१७ ॥
Welchen Unterschied sehen andere dort unter ihnen, durch den sie einen Unterschied von Geschlecht und Gestalt erkennen könnten?
11.4.18
यदा सर्वे समं न्यस्ताः स्वपन्ति धरणीतले ।
कस्मादन्योन्यमिच्छन्ति विप्रलब्धुमिहाबुधाः ॥ ११.४.१८ ॥
Wenn alle gleichermaßen auf der Erde ausgestreckt liegen, warum wollen die Unverständigen hier einander betrügen?
11.4.19
प्रत्यक्षं च परोक्षं च यो निशम्य श्रुतिं त्विमाम् ।
अध्रुवे जीवलोकेऽस्मिन्यो धर्ममनुपालयन्।
जन्मप्रभृति वर्तेत प्राप्नुयात्परमां गतिम् ॥ ११.४.१९ ॥
Wer diese Lehre gehört hat und in dieser unbeständigen Welt der Lebewesen das Dharma sowohl im Sichtbaren als auch im Unsichtbaren bewahrt und so von der Geburt an handelt, der erreicht das höchste Ziel.
11.4.20
एवं सर्वं विदित्वा वै यस्तत्त्वमनुवर्तते ।
स प्रमोक्षयते चैव पन्थानं मनुजेश्वर ॥ ११.४.२० ॥
Wer all dies erkannt hat und der Wahrheit folgt, wird befreit; o Herr der Menschen, er findet fürwahr den Pfad.