மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 11.4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
11.4.1
कथं संसारगहनं विज्ञेयं वदतां वर ।
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं तत्त्वमाख्याहि पृच्छतः ॥ ११.४.१ ॥
பேசுபவர்களில் சிறந்தவரே, இந்த சம்சார அடர்காட்டை எப்படி அறிவது? இதைக் கேட்க விரும்புகிறேன். கேட்கும் எனக்கு அதன் உண்மையைச் சொல்லுங்கள்.
11.4.2
जन्मप्रभृति भूतानां क्रियाः सर्वास्तु लक्षयन् ।
पूर्वमेवेह कलिले वसते किञ्चिदन्तरम् ॥ ११.४.२ ॥
பிறப்பு முதல் உயிர்களின் எல்லாச் செயல்களையும் கவனித்துக்கொண்டு, இங்கே முன்பே அவன் சேற்றில் சிறிது காலம் வசிக்கிறான்.
11.4.3
ततः स पञ्चमेऽतीते मासे मांसमकल्पयत् ।
ततः सर्वाङ्गसम्पूर्णो गर्भो मासे तु जायते ॥ ११.४.३ ॥
பின்னர் ஐந்தாம் மாதம் கடந்தபின் அது சதையை உருவாக்குகிறது; பின்னர் மாதத்தில் கருவானது எல்லா உறுப்புகளும் நிறைவடைந்து உருவாகிறது.
11.4.4
अमेध्यमध्ये वसति मांसशोणितलेपने ।
ततस्तु वायुवेगेन ऊर्ध्वपादो ह्यधोमुखः ॥ ११.४.४ ॥
அசுத்தத்தின் நடுவில், சதையும் இரத்தமும் பூசப்பட்டு அது வசிக்கிறது; பின்னர் காற்றின் வேகத்தால் கால்கள் மேலே, முகம் கீழே இருக்கும்படி.
11.4.5
योनिद्वारमुपागम्य बहून्क्लेशान्समृच्छति ।
योनिसंपीडनाच्चैव पूर्वकर्मभिरन्वितः ॥ ११.४.५ ॥
யோனி வாயிலை அடைந்து அது பல துன்பங்களை அடைகிறது; யோனி நசுக்குதலாலும், முற்பிறவிச் செயல்களுடன் கூடியவனாகவும்.
11.4.6
तस्मान्मुक्तः स संसारादन्यान्पश्यत्युपद्रवान् ।
ग्रहास्तमनुच्छन्ति सारमेया इवामिषम् ॥ ११.४.६ ॥
எனவே சம்சாரத்திலிருந்து விடுபட்டு அவன் மற்ற இடர்களைக் காண்கிறான்; பிடிக்கும் கோள்கள் அவனைத் துரத்துகின்றன, நாய்கள் இறைச்சியைத் துரத்துவது போல.
11.4.7
ततः कालान्तरे प्राप्ते व्याधयश्चापि तं तथा ।
उपसर्पन्ति जीवन्तं बध्यमानं स्वकर्मभिः ॥ ११.४.७ ॥
பின்னர் காலம் கழிந்ததும், உயிருடன் இருக்கும் அவனை, தன் கர்மங்களால் கட்டுண்டவனை, நோய்களும் அணுகுகின்றன.
11.4.8
बद्धमिन्द्रियपाशैस्तं सङ्गकामुकमातुरम् ।
व्यसनान्यनुवर्तन्ते विविधानि नराधिप ॥ ११.४.८ ॥
புலன்களின் கயிறுகளால் கட்டுண்டு, பற்றை விரும்பி துன்புறும் அவனைப் பின்தொடர்ந்து, மன்னா, பலவகைத் துன்பங்கள் வருகின்றன.
11.4.9
बाध्यमानश्च तैर्भूयो नैव तृप्तिमुपैति सः ।
तदा नावैति चैवायं प्रकुर्वन्साध्वसाधु वा ॥ ११.४.९ ॥
அவற்றால் மீண்டும் மீண்டும் துன்புறுத்தப்பட்டும் அவன் ஒருபோதும் திருப்தி அடைவதில்லை; நல்லதோ கெட்டதோ செய்யும்போது அவன் அதை அறிவதுமில்லை.
11.4.10
तत्रैनं परिपश्यन्ति ये ध्यानपरिनिष्ठिताः ।
अयं न बुध्यते तावद्यमलोकादिहागमे ॥ ११.४.१० ॥
அங்கே இவனை, தியானத்தில் உறுதியாக நிலைத்தவர்கள் காண்கிறார்கள்; யமலோகத்திலிருந்து இங்கு வந்துள்ளோம் என்பதை இவன் இன்னும் அறியவில்லை.
11.4.11
यमदूतैर्विकृष्यंश्च मृत्युं कालेन गच्छति ।
वाग्घीनस्य च या मात्रा इष्टानिष्टकृताऽस्य वै।
भूय एवात्मनाऽऽत्मानं बध्यमानमुपैति सः ॥ ११.४.११ ॥
யமதூதர்களால் இழுத்துச் செல்லப்பட்டு, அவன் காலம் வந்ததும் மரணத்தை அடைகிறான். பேச இயலாதவனுக்கு, விருப்பு வெறுப்புகளால் செய்யப்பட்ட அளவே இங்கே உள்ளது; தன்னாலேயே தன்னைக் கட்டிக்கொண்டு அவன் மீண்டும் அதையே அடைகிறான்.
11.4.12
अहो विनिकृतो लोको लोभेन च वशीकृतः ।
लोभक्रोधमदोन्मत्तो नात्मानमवबुध्यते ॥ ११.४.१२ ॥
ஐயோ! இந்த உலகம் எவ்வளவு துன்புறுத்தப்பட்டுள்ளது, பேராசைக்கு அடிமைப்பட்டு! பேராசை, கோபம், அகங்காரம் ஆகியவற்றால் வெறிகொண்டு அது தன்னையே அறிவதில்லை.
11.4.13
कुलीनत्वे च रमते दुष्कुलीनान्विकुत्सयन् ।
धनदर्पेण दृप्तश्च दरिद्रान्परिकुत्सयन् ॥ ११.४.१३ ॥
உயர் குலத்தில் மகிழ்ந்து, தாழ்ந்த குலத்தவரை இகழ்ந்து, செல்வத்தின் செருக்கால் கர்வம் கொண்டு, ஏழைகளையும் பழிப்பவன்.
11.4.14
मूर्खानिति परानाह नात्मानं समवेक्षते ।
दोषान्क्षिपति चान्येषां नात्मानं शास्तुमिच्छति ॥ ११.४.१४ ॥
பிறரை மூடர் என்று சொல்கிறான், ஆனால் தன்னை ஆராய்வதில்லை; பிறருடைய குற்றங்களை எறிகிறான், ஆனால் தன்னைத் திருத்த விரும்புவதில்லை.
11.4.15
यदा प्राज्ञाश्च मूर्खाश्च धनवन्तश्च निर्धनाः ।
कुलीनाश्चाकुलीनाश्च मानिनोऽथाप्यमानिनः ॥ ११.४.१५ ॥
ஞானிகளும் மூடர்களும், செல்வரும் ஏழையரும், உயர்குலத்தவரும் தாழ்குலத்தவரும், பெருமை உடையவரும் பெருமையற்றவரும்—
11.4.16
सर्वे पितृवनं प्राप्ताः स्वपन्ति विगतत्वचः ।
निर्मांसैरस्थिभूयिष्ठैर्गात्रैः स्नायुनिबन्धनैः ॥ ११.४.१६ ॥
அனைவரும் சுடுகாட்டை அடைந்து, தோல் நீங்கியவர்களாய், சதையற்ற, பெரும்பாலும் எலும்புகளாலான, நரம்புகளால் கட்டப்பட்ட உடல்களுடன் கிடக்கின்றனர்.
11.4.17
किं विशेषं प्रपश्यन्ति तत्र तेषां परे जनाः ।
येन प्रत्यवगच्छेयुः कुलरूपविशेषणम् ॥ ११.४.१७ ॥
அங்கே அவர்களிடையே பிறர் என்ன வேறுபாட்டைக் காண்கின்றனர், அதனால் குலத்தின் மற்றும் உருவத்தின் வேறுபாட்டை அறியக்கூடும்?
11.4.18
यदा सर्वे समं न्यस्ताः स्वपन्ति धरणीतले ।
कस्मादन्योन्यमिच्छन्ति विप्रलब्धुमिहाबुधाः ॥ ११.४.१८ ॥
அனைவரும் சமமாக நிலத்தின் மீது கிடத்தப்பட்டுத் துயில்கின்றனரே, அப்படியிருக்க அறிவிலிகள் இங்கு ஏன் ஒருவரை ஒருவர் ஏமாற்ற விரும்புகின்றனர்?
11.4.19
प्रत्यक्षं च परोक्षं च यो निशम्य श्रुतिं त्विमाम् ।
अध्रुवे जीवलोकेऽस्मिन्यो धर्ममनुपालयन्।
जन्मप्रभृति वर्तेत प्राप्नुयात्परमां गतिम् ॥ ११.४.१९ ॥
இந்த அஸ்திரமான உயிருலகில், இந்த வேதவாக்கியத்தைக் கேட்டு, காணக்கூடியதிலும் காணாததிலும் தர்மத்தைக் கடைப்பிடித்து, பிறப்பு முதல் நடந்துகொள்பவன் உயர்ந்த நிலையை அடைகிறான்.
11.4.20
एवं सर्वं विदित्वा वै यस्तत्त्वमनुवर्तते ।
स प्रमोक्षयते चैव पन्थानं मनुजेश्वर ॥ ११.४.२० ॥
இவ்வாறு அனைத்தையும் அறிந்து, உண்மையை யார் பின்பற்றுகிறானோ, அவன் விடுதலை பெறுகிறான்; மனுஜேஸ்வரா, அவனே வழியை அடைகிறான்.